ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

A History of the Black Watch [Royal Highlanders] in the Great War, 1914-1918. Volume 3 New Army  8th-14th Battalions by Major-General A G Wauchope, 1926 Διαβάστε όλο το βιβλίο ΕΔΩ

Άνδρας της Βρετανικής Μονάδας 1/1st Lothian and Border Horse σε καλαμποκιά δίπλα στον ποταμό Στρυμόνα, 1917

Μπαλόνι παρακολούθησης πίσω από ερείπια στην κοιλάδα του Στρυμόνα, 1916 Μπαλόνι παρακολούθησης της κοιλάδας μας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Περίπολος πεζικού από μια μονάδα της 27ης Βρετανικής Μεραρχίας πριν εγκαταλείψουν τα χαρακώματα τους για μια απογευματινή επιδρομή στην κοιλάδα του Στρυμόνα, Νοέμβριος 1916

Ομάδα γαϊδουριών μεταφέρει Γάλλους Στρατιώτες στον Στρυμόνα, 1916 A mule team passes French soldiers, 1916 Lantern slide, World War One, Salonika (1914-1918), 1916. The mountainous terrain of Macedonia was ideal for the deployment of mules and horses. The Allied Army used thousands of these animals to move its supplies, equipment and the wounded. From a box of 111 slides associated with the Balkans, 1914-1918.

Βρετανός σε αντιαεροπορική βολή με Vickers στην Θεσσαλονίκη, 1916 In action against aircraft, Salonika, 1916 (c) Photograph by Captain Philip Asprey, 2nd Battalion, The Buffs (East Kent Regiment), World War One, Salonika (1914-1918), 1916 (c). A soldier operating a Vickers gun on an improvised mounting. The water-cooled .303 inch Vickers was famed for its reliability and could fire over 600 rounds per minute and had a range of 4,500 yards. With proper handling, it could sustain a rate of fire for hours, providing a necessary supply of belted ammunition, spare barrels and cooling water was available. First introduced in 1912, the Vickers remained in service with the British Army until 1968. From an album of 86 photographs taken by Captain Philip Rolls Asprey, MC.

Άνδρες του 1st Royal Irish Regiment του Βρετανικού Στρατού στην πεδιάδα του Στρυμόνα κατα μήκος του δρόμου των Σερρών, Ιούνιος του 1916.

Μπαλόνι αρχίζει την ανύψωση για την παρακολούθηση της κοιλάδας του Στρυμόνα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο , 1917 Το γερμανικό μπαλόνι παρατήρησης ξεκίνησε στο Équancourt του Somme  της Γαλλίας, (22 Σεπτεμβρίου 1916) Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο  Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο, άνδρες του Βρετανικού RFC Kite Balloon Section , 1917 Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο, άνδρες του Βρετανικού RFC Kite Balloon Section , 1917 Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο, άνδρες του Βρετανικού RFC Kite Balloon Section , 1917 Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο, άνδρες του Βρετανικού RFC Kite Balloon Section , 1917 Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο, άνδρες του Βρετανικού RFC Kite Balloon Section , 1917 Μπαλόνι στο Μακεδονικό μέτωπο, άνδρες του Βρετανικού RFC Kite Balloon Section , 1917

«Ο Μεναχέμ Σιμαντώβ, ως πρόξενος του Ιταλικού κράτους, ανεβασμένος σε ένα παράθυρο του Προξενείου, παρακαλούσε τους στρατιώτες να χαρίσουν τη ζωή στους συμπολίτες του και όταν οι παρακλήσεις του έπεσαν στο κενό, χρησιμοποίησε την ατομική του περιουσία προκειμένου να σώσει τη ζωή των συμπατριωτών του. Πέταξε στους Βουλγάρους που ήταν έτοιμοι να πυρπολήσουν τους πολιορκούμενους στο κτίριο Σερραίους, εκατοντάδες χρυσές λίρες...». Ο Μεναχέμ Σιμαντώβ ήταν ένας πολυπράγμων κοσμοπολίτης της εποχής, με ευρεία μόρφωση και αποδοχή στη τοπική κοινωνία. Η επιτυχημένη δραστηριότητά του στο εμπόριο καπνού, ξυλείας, βαμβακιού αλλά και η ενασχόληση του με τα πρώτα βήματα του κινηματογράφου ανέδειξαν τον Μεναχέμ Σιμαντώβ σε προσωπικότητα διεθνούς κύρους και η Ιταλία τον διορίζει ως πρόξενο της στην πόλη των Σερρών. Όταν οι Βούλγαροι εισέβαλλαν στις Σέρρες στις 28 Ιουνίου του 1913, εξακόσιοι Σερραίοι ζήτησαν καταφύγιο στην πατρική οικία των Σιμαντώβ όπου εκεί στεγαζόταν το Ιταλικό Προξενείο, προκειμένου...

Αγορά του βιβλίου εδω German War Birds στο Σιδηρόκαστρο, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Το Οχυρό Δοβα Τεπε (Kαστανούσα) το 1916 Μια αλλη φωτογραφία απο κοντα ειναι αυτην Οχυρό Δοβά Τεπέ, 1916 και Μια άλλη φωτιγραφια απο μακρυά αυτην

Το Οχυρό Δοβα Τεπε (Kαστανούσα) το 1916 Το οχυρό του Δοβά Τεπέ κατασκευάστηκε την περίοδο 1914 – 1916, μαζί με άλλα 9 οχυρά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, μετά από εισήγηση του Ιωάννη Μεταξά αντισυνταγματάρχη τότε του Μηχανικού και διευθυντή της Β’ Επιτελικής Διευθύνσεως. Τα οχυρά που κατασκευάστηκαν ήταν εννέα: Δοβα Τεπε, Φαιά Πέτρα, Περιθώρι, Λίσσε, Τουλουμπαρ, Παρανέστιο. Επίσης οχυρώθηκε η Καβάλα ως δεύτερη τοποθεσία άμυνας. Στις Σέρρες υπήρχαν τα οχυρά Δοβά Τεπέ, Ρούπελ και Φαιά Πέτρα. Στη διάρκεια του Α’ Π.Π. το οχυρό του Δοβά Τεπέ καταλήφθηκε απο τους συμμάχους της ΑΝΤΑΝΤ και του Ρούπελ και Φαιάς Πέτρας από Γερμανούς και Βούλγαρους. Σήμερα στα υψώματα πάνω από την Καστανούσα Σερρών, διασώζονται τμήματα της πετρόκτιστης οχύρωσης και θέσεις πυροβόλων. , Μια αλλη φωτογραφία απο κοντα ειναι αυτην Οχυρό Δοβά Τεπέ, 1916 και Μια αλλη φωτογραφια απο μέσα αυτην

  F.Kaskeline Kriegsmaler * War Artist * 1.WK Bulgar. Vormarsch bei Demirhissar F.Kaskeline πολεμικός ζωγράφος Α' ΠΠ. Προέλαση στο Demirhissar  «Καλοδιατηρημένη εκτύπωση 100 ετών από την εποχή του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου 1914-18»

 Αντγος Γεώργιος Κονδύλης Γεώργιος Κονδύλης: ο "κεραυνός" (1879-1936)  Πρόλογος – στρατιωτική σταδιοδρομία (1879-1922)   Tο Οχυρό Φαιάς Πέτρας (Οχυρό Κονδύλη) Γεννήθηκε 14 Αυγούστου 1879 στον Προυσό Ευρυτανίας και στα 18 του χρόνια κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό. Συμμετείχε στην Κρητική Επανάσταση (1896), στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο (1897) και τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908) ως οπλαρχηγός. Διακρίθηκε για την στρατιωτική του επίδοση στους δύο Βαλκανικούς πολέμους προαγόμενος σε Λοχαγό τον Μάιο του 1914. Ακολούθως στρατεύτηκε στον Βορειοηπειρωτικό αγώνα και ως διοικητής τάγματος του Στρατού της Αυτόνομης Ηπείρου έδρασε κυρίως στην περιοχή Κορυτσάς υπό την γενική αρχηγεία του Γ. Τσόντου – Βάρδα. Στον Εθνικό διχασμό τάχθηκε ανεπιφύλακτα με τον Βενιζέλο με τον οποίο διατηρούσε απευθείας αλληλογραφία σε όλη αυτή την περίοδο. Ο Κονδύλης πρωταγωνίστησε στο περίφημο επεισόδιο της «Φαιάς Πέτρας» τον Αύγουστο του 1916, όπου αρνήθηκε να παραδώσει το οχυρό στους Γερμανοβούλγαρους...

Πρόσωπα  |  Επιλογή ανά θέμα  |  Τελευταίες αναρτήσεις Ο Γιώργος Νικολουδάκης ο Μαθιανός! Νικολουδάκης Γεώργιος του Μιχαήλ. Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1895 στο χωριό Μαθιά Πεδιάδος του Δήμου Καστελλίου. Στις 15 Οκτωβρίου 1915 παντρεύεται την Ευσταθία το γένος Γεωργίου Λαμπράκη. Το 1917 γεννήθηκε η κόρη του Αικατερίνη. Ο Γιώργης Νικολουδάκης ίσως και να μην την είδε ποτέ. Βρισκόταν στο μέτωπο της Μακεδονίας. Ο Νικολουδάκης Γεώργιος πέθανε στο Ορεινό Χειρουργείο του Δεμίρ Ισάρ στις 28 Ιανουαρίου 1919. Στο Χειρουργείο είχε μπει με τραύματα από σφαίρες στα κάτω άκρα. Του Γ. Καλογεράκη Στο ορεινό Χειρουργείο έχει προχωρήσει η νύχτα. Οι τραυματίες, άλλοι κοιμούνται και άλλοι στριφογυρίζουν στο κρεβάτι τους, αφού οι πόνοι δεν λένε να τους εγκαταλείψουν. Κάπου κάπου ακούγονται βογκητά. Έξω από το Χειρουργείο, πέρα μακριά, χαλούν την ησυχία της νύχτας τα γαυγίσματα σκυλιών. Μετά ξανά σιωπή. Στο τελευταίο κρεβάτι ένα παλικάρι υποφέρει. Έχει χτυπηθεί από μια ριπή πολυβόλου στα ...

Αλαγιάννης Ιωάννης, στρατιώτης, απεβίωσεν εκ τραύματος το 1913 Αυγούστου 8 εις Στρατ. Νοσ. διακ. Δεμίρ- ΄Ισάρ. Αλεξίου Γεώργιος, δεκανέας, γεν εις Αθήναν, απεβ. εκ χολέρας το 1913 Ιουλίου 28 εις Στρ. Νοσ. Δεμίρ-Ίσάρ. Αλευράς Γεώργιος στρατ. γεν. εις Κέρκυραν, απεβ, εκ χολέρας το 1913 Αυγούστου 3 εις Στρ. Νοσ. διακ. Δεμίρ- ΄Ισαρ. Αντωνίου Γεώργιος στρατ., γεννηθείς εις Σινιαράδες, απεβ. εκ πνευμονίας 1913 Δεκεμβρίου 12 εις στρ. νοσοκ. Δεμίρ- ΄Ισάρ. Αντωνόπουλος Κωνστ., του Δημητρίου στρατ., γεννηθείς εις Λαδά Μεσσηνίας, εφονευθη Αύγουστον 1913 εις Δεμίρ- ΄Ισαρ. Αποστολόπουλος Κωνστ., δεκαν., γεν. εις Λαγκάδια, απεβ. εκ χολ. 1913 Ιουλίου 26 εις Δ. στρατιωτικόν  νοσ. διακ. Δεμίρ- ΄Ισαρ. Αβράμης Κωνστ. του Αντων., Ιδιώτης, γεν. εις Βαμβακόφυτον Σερρών, εφονεύθη το 1913 Ιουνίου 19 εις Λαχανά. * Το άρθρο θα ανανεωθεί  Πηγη Οι νεκροί των εθνικών αγώνων μας : Ο επίσημος πίναξ των ονομάτων των φονευθέντων κατά τους εθνικούς αγώνας από της ανεξαρτησίας της Ελλάδος μέχρι του 1922.