ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

 Θεὸν πόθων ὕψιστον, ἰσχυρὸν μόνον, Μαστίζεται Μέρτιος ἰσχυρῶς ἄγαν. Ο Άγιος Μέρτιος κατετάγη, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ), στο στρατιωτικό τάγμα, το καλούμενο των Μαύρων, στη Μαυριτανία. Εκεί τον πίεζαν να προσφέρει θυσία στα είδωλα. Ο Άγιος όμως δεν πειθάρχησε στις εντολές των ειδωλολατρών. Ύστερα από την άρνηση του Αγίου Μερτίου να θυσιάσει στα είδωλα, οι ειδωλολάτρες τον κατήγγειλαν στον κυρίαρχό του, ότι αυτός λάτρευε τον Ιησού. Τον οδήγησαν ενώπιον του. Ο Μάρτυρας παρουσιάσθηκε και στάθηκε μπροστά στον ηγεμόνα με σεμνότητα, αλλά και άφοβη γενναιότητα. Ο Μέρτιος υποκλίθηκε πρώτα, για να δείξει ότι τιμά τον άρχοντα, αλλά έπειτα ανένευσε και αρνήθηκε να συμμορφωθεί προς την διαταγή. Και δεικνύοντας τις πληγές, που είχε μαχόμενος κάτω από την σημαία του αυτοκράτορα, δήλωσε ότι ευλαβείται το βασιλέα, ότι είναι έτοιμος να δώσει το αίμα του υπέρ του στρατιωτικού καθήκοντος, αλλά ότι η ψυχή του και η συνείδησή του ανήκουν στην λατρεία του Χριστού. Ο...

Τη μετά τα Θεοφάνεια πρώτη Κυριακή, μνήμην επιτελούμεν εν τη περιοχή της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης και Πέλλης, των αγίων Παρθενομαρτύρων Νεολλίνας, Δομνίνας και Παρθένας της Εδεσσαίας. Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων Παρθενομαρτύρων Νεολλίνας και Δομνίνας παρά μόνο για τον βίο της Αγίας Παρθένας της Εδεσσαίας. Η Αγία Παρθένα καταγόταν από την Έδεσσα της Μακεδονίας και γεννήθηκε περί τον 14ο αιώνα μ.Χ. Κατά το παρθενικό της όνομα είχε και το βίο της, ζώντας με άσκηση και σεμνότητα. Κατά το έτος 1375 μ.Χ. η Έδεσσα πολιορκήθηκε από τους Τούρκους και οι κάτοικοι αντέταξαν δυνατή άμυνα, ενισχυόμενοι και ενθαρρυνόμενοι από τον Ιερομόναχο Σεραφείμ, εφημέριο του Μητροπολιτικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο εχθρός ήταν άριστα οργανωμένος και πολυάριθμος, αλλά απέκανε και ως φαίνεται, ετοιμαζόταν να λύσει την πολιορκία. Αλλά κατά την τελευταία στιγμή, ένας από τους προκρίτους της πόλεως, ονομαζόμενος Πέτρος (η παράδοση τον ονομάζει Κελλ Πέτρο, δηλαδή Κασιδιάρη Πέτρο), ο οποίος...

«Τῇ δευτέρᾳ Κυριακῇ τοῦ μηνός ᾿Ιανουαρίου, μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῆς ἁγίας οἰκογενείας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου» Την 2η Κυριακή του Ιανουαρίου εκάστου έτους, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, με απόφασή της, της 4ης Σεπτεμβρίου 1998, καθόρισε την μνήμη και τιμή ολόκληρης της οικογενείας του Μεγάλου Βασιλείου, που είχε δέκα τέκνα και ανέδειξε οκτώ (8) αγίους της Ορθοδόξου πίστεώς μας, τον Μέγα Βασίλειο, τους γονείς τους Αγίους Βασίλειο και Εμμέλεια, τον Άγιο Γρηγόριο Επίσκοπο Νύσσης, την Οσία Μακρίνα, τον Άγιο Πέτρο Επίσκοπο Σεβαστείας, την Αγία Θεοσεβία καί τον Άγιο Ναυκράτιο. ῏Ηταν ἁγία οἰκογένεια τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. ῾Ο πατέρας του Βασίλειος, φημισμένος διδάσκαλος τῆς ρητορικῆς, ἦταν ἕνας τίμιος εὐπατρίδης, πού ἀγαποῦσε τούς πτωχούς. Τό πλούσιο ἀρχοντικό του ἦταν πάντοτε ἀνοικτό γιά ὅσους εἶχαν ἀνάγκη ἀπό στέγη καί τροφή. ῾Η τεράστια περιουσία του εἶχε καταναλωθεῖ κατά τό μεγαλύτερο μέρος της, γιά τούς πένητες καί τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν του. ῾Η μητέρα τους, ἡ εὐσεβής καί φιλάνθ...

Η ιερά εικόνα της Θεοτόκου του Ακαθίστου Ύμνου φυλάσσεται στο Καθολικό της ιεράς μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους. Το έτος 1837 μ.Χ., κατά την διάρκεια πυρκαγιάς, οι μοναχοί έψαλλαν τον Ακάθιστο Ύμνο και η εικόνα παρέμεινε άθικτη. Η  ιερά μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους το  1896

Ο Όσιος Μαρτινιανός της Λευκής Λίμνης, κατά κόσμον Μιχαήλ, γεννήθηκε το 1370 μ.Χ. στο χωριό Berezniko. Σε ηλικία δεκατριών χρονών έφυγε από τους γονείς του και πήγε κρυφά στον Όσιο Κύριλλο της Λευκής Λίμνης (βλέπε 9 Ιουνίου). Ο νεαρός Μαρτινιανός άρχισε με ζήλο να μιμήτε τον δάσκαλό του, στον οποίο έκανε πλήρη υπακοή. Στο μοναστήρι σπούδασε ανάγνωση και γραφή, και με την ευλογία του Αγίου Κυρίλλου, ασχολήθηκε με την αντιγραφή βιβλίων. Μετά από καιρό ο Όσιος Μαρτινιανός χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια Ιερομόναχος. Μετά την κοίμηση του Αγίου Κυρίλλου, ο Όσιος Μαρτινιανός αποσύρθηκε σε ένα ερημικό νησί στη λίμνη Vozha. Εκεί σχηματίστηκε μία νέα αδελφότητα και έχτισαν ναό προς τιμήν της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Μετά την αποχώρηση του Οσίου Θεράποντος (βλέπε 27 Μαΐου) από την ηγουμενία της Μονής του, Ο Όσιος Μαρτινιανός, υποκύπτοντας στα επίμονα αιτήματα των αδελφών της Μονής, συναίνεσε να γίνει ηγούμενος τους. Ο Όσιος Μαρτινιανός κοιμήθηκε σε ηλικία 85. Τα λείψανά του ανακαλύφθηκ...

Η εικόνα της Παναγίας «Γαλακτοτροφούσα» αρχικά βρισκόταν στη Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, κοντά στα Ιεροσόλυμα. Πριν από την κοίμησή του, ο άγιος ιδρυτής της Λαύρας προφήτευσε ότι ένας βασιλικός προσκυνητής με το ίδιο όνομα με αυτόν θα επισκεπτόταν τη Λαύρα. Ο Άγιος Σάββας είπε στους αδελφούς να δώσουν την θαυματουργή εικόνα σε εκείνον τον προσκυνητή ως ευλογία. Τον 13ο αιώνα, ο Άγιος Σάββας της Σερβίας επισκέφθηκε τη Λαύρα. Καθώς πλησίασε το λείψανο του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, το ραβδί του αγίου έπεσε στα πόδια του. Οι αδελφοί ρώτησαν τον επισκέπτη το όνομά του, και εκείνος τους είπε ότι ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Σάββας της Σερβίας. Υπακούοντας στις οδηγίες του ιδρυτή τους, οι μοναχοί έδωσαν στον Άγιο Σάββα το ραβδί του, την εικόνα της «Γαλακτοτροφούσας» και την εικόνα «Τριχερούσα» (28 Ιουνίου και 12 Ιουλίου). Ο άγιος αρχιεπίσκοπος μετέφερε την εικόνα στη Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος και την τοποθέτησε στη δεξιά πλευρά του τέμπλου στον ναό του Αγίου Σάββα στο κελλί των Καρυώ...

Αὐτῆς κεφαλὴν ἐκ ξίφους Εὐθασία, Αὐτῷ Θεῶ Σωτῆρι κόσμου προσφέρει. Η Αγία Ευθασία μαρτύρησε διά ξίφους, προσφέρουσα στον Κύριο την τιμία αυτής κεφαλή.

Τῆς πάντα λαμπρᾶς Τατιανῆς τῇ κάρᾳ, Λαμπρὸν προεξένησε τὸ ξίφος στέφος. Τῇ δυοκαιδεκάτῃ Τατιανῆς αὐχένα κέρσαν. Η Αγία Μάρτυς Τατιανή καταγόταν από τη Ρώμη και έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αλεξάνδρου του Σεβήρου (222 - 235 μ.Χ.). Ο πατέρας της είχε διατελέσει ύπατος. Η Αγία Τατιανή είχε το εκκλησιαστικό αξίωμα της διακόνισσας και στην υμνολογία παρίσταται ως μαθήτρια των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Η επισημότητα της καταγωγής της και ο ένθεος ζήλος με τον οποίο εκτελούσε τα διακονικά της καθήκοντα, έδωσαν στην Τατιανή περιφανή θέση μεταξύ των Χριστιανών. Και οι Εθνικοί όμως είχαν ακούσει περί αυτής και δεν μπορούσαν να δεχθούν το γεγονός ότι μια τέτοια γυναίκα καταφρονούσε τις κοσμικές βλέψεις και περιφρονούσε τα είδωλα, για να υπηρετεί με τόση αυταπάρνηση τους Χριστιανούς και να κηρύττει το Ευαγγέλιο του Κυρίου. Όταν, επί Σεβήρου, διατάχθηκε δίωξη των Χριστιανών, η Τατιανή συνελήφθη και επειδή διεκήρυττε την πίστη της στον Χριστό, την οδήγησαν μπροστά στο βασιλέα και μα...