ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ζήσας Mιχαήλ ως άσαρκος εν βίω, Oμωνύμω νυν συμπαρίστασαι νόω. Ο Όσιος Μιχαήλ ο Μαλείνος έζησε στα χρόνια των βασιλέων Κωνσταντίνου Ζ' και μέχρι των χρόνων του Βασιλείου Β' του Βουλγαροκτόνου. Γεννήθηκε στην Καππαδοκία από γονείς ευσεβείς και πλούσιους, τον Ευδόκιμο και την Αναστασώ. Ο παππούς του από τον πατέρα του, Ευστάθιος, κατείχε το αξίωμα του πατρικίου. Ο δε παππούς του από τη μητέρα του Αδράλεστος, είχε το αξίωμα του Στρατηλάτη της Ανατολής. Ο Μανουήλ - αυτό ήταν το κατά κόσμον όνομα του - ανατράφηκε μέσα στ' ανάκτορα, αλλά γρήγορα κατάλαβε την ματαιότητα των εγκόσμιων τιμών και αγαθών και γι αυτό κατέφυγε στο όρος του Κύμινα. Εκεί βρήκε κάποιο μοναχό γέροντα μεγάλης αρετής, τον Ιωάννη, που τον παρεκάλεσε να μείνει κοντά. Ο γέροντας με επιφύλαξη τον δέχτηκε, αλλά μετά από λίγο ο πατέρας του, εντόπισε που βρίσκεται και με διάφορες παρακλήσεις τον έφερε στο σπίτι. Αλλά μετά από λίγους μήνες και με την άδεια αυτή τη φορά των γονέων του, επέστρεψε στον γέροντα του, που ...

Όλου νοητώς δράττεταί σου νυν Λόγε, H κρασπέδου σού, πριν μόνου δραξαμένη. Για τη θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός, που κατά την παράδοση ονομαζόταν Βερονίκη, μπορεί να διαβάσει ο αναγνώστης στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφάλαιο Θ' στ. 20-22, στο κατά Μάρκον κεφάλαιο Ε' στ. 25-34 και στο κατά Λουκάν κεφάλαιο Η' στ. 43-49. Ο Συναξαριστής του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου αναφέρει, ότι η αγία αυτή καταγόταν από την πόλη Πανεάδα. Όταν τη γιάτρεψε ο Κύριος από την ασθένεια της αιμορραγίας, αυτή για να Τον ευχαριστήσει, φιλοτέχνησε τον ανδριάντα Του και τον έστησε μπροστά στο σπίτι της για να προσκυνείται απ' όλους. Μάλιστα στη βάση του ανδριάντα, φύτρωσε βότανο που θεράπευε διάφορες ασθένειες. Αργότερα η Βερονίκη έγινε μέλος της πρώτης Εκκλησίας, και αφού έζησε αγία ζωή, ειρηνικά παρέδωσε το πνεύμα της.

 Eις τον Πρόκλον. Kαι γυμνός ων ήνεγκεν ο Πρόκλος βέλη, Ένδον γαρ είχε τον Θεόν πανοπλίαν. Eις τον Iλάριον. Ιλάριος πάντιμον εκτμηθείς κάραν, Aθλήσεως πάντιμον εύρατο στέφος. Δωδεκάτη βέλος είλε Πρόκλον, ξίφος Iλάριόν τε. Ἤνεγκε γυμνὸς πυκνὰ ὁ Πρόκλος βέλη. Ξίφει δὲ Ἱλάριος ἐτμήθη κάραν. Δωδεκάτῃ βέλος εἷλε Πρόκλον, ξίφος Ἱλάριόν τε. Οι Άγιοι μάρτυρες Πρόκλος και Ιλάριος, έζησαν την εποχή του αυτοκράτορα των Ρωμαίων Τραϊνού (98 - 117 μ.Χ.) και του ηγεμόνα Μαξίμου. Πρώτος συνελήφθη ο Άγιος Πρόκλος και αφού διακήρυξε την πίστη του στον Θεό ενώπιον του αυτοκράτορα, οδηγήθηκε στον ηγεμόνα να υποβληθεί σε βασανιστήρια. Πρώτα λοιπόν του έκαψαν την κοιλιά με αναμμένους δαυλούς, στην συνέχεια του ξέσκισαν όλο το σώμα με σιδερένια νύχια, έπειτα τον κρέμασαν και τέλος πάρθηκε η απόφαση να θανατωθεί με τόξα. Καθ' οδόν λοιπόν προς τον τόπο του μαρτυρίου, ο Άγιος συνάντησε τον ανιψιό του Ιλάριο, ο οποίος χαιρέτησε τον θείο του. Γι' αυτό τον λόγο συνελήφθη. Έτσι αφού θανατώθηκε ο Άγιος Πρόκλ...

Όπως αναφέρει η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ,στις 13 Ιουλίου 1908 (Φύλλο: 14/7/1908, Σελίδα: 3) την προηγούμενη ημέρα διεξάγει παρέλαση του οθωμανικού στρατού στα Σέρρας, στο πλαίσιο των εορτασμών για το νέο "Σύνταγμα" . Η εφημερίδα γράφει : Στα Σέρρας Χθες το μεσημέρι, μία ίλη ιππικού από τους στρατώνες εισήλθε στην πόλη και παρήλασε από τους κεντρικούς δρόμους. Ταυτόχρονα, παρήλασε και ένα τάγμα πεζικού. Οι στρατιώτες φώναζαν "ζήτω" υπέρ του συντάγματος. Ο ελληνικός και ο μουσουλμανικός κόσμος ακολούθησαν τον στρατό και έτσι συγκροτήθηκε μια τεράστια και εντυπωσιακή διαδήλωση, η οποία κατέληξε στο διοικητήριο. Ο Μουτεσαρίφης, περιτριγυρισμένος από τον Έλληνα Μητροπολίτη, τον μουσουλμανικό κλήρο, τον ευγενέστατο δήμαρχο Ακήλ μπέη, και άλλους προκρίτους, βγήκε στον εξώστη, προσφώνησε τον λαό και κήρυξε το σύνταγμα. Αμέσως διαβιβάστηκε τηλεγράφημα προς τον Σουλτάνο, ζητώντας του να συγκατανεύσει και να αποδεχθεί το σύνταγμα, το οποίο από κοινού κήρυξαν οι αρχές και ο στρατός μαζ...

Στις 12 Ιουλίου 1907, όπως αναφέρει η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ (Φύλλο: 20/7/1907, Σελίδα: 4) οι Βούλγαροι επιτέθηκαν στο χωριό Μανδήλι, με την πρωτοβουλία κομιτατζίδων από το Σκρίτσοβο. Κατά τη διάρκεια της εισβολής, δολοφόνησαν τρεις Έλληνες και τραυμάτισαν σοβαρά άλλους πέντε. Στη συνέχεια, προσπάθησαν να κάψουν το χωριό χρησιμοποιώντας πετρέλαιο. Ευτυχώς, η φωτιά σβήστηκε σύντομα, προκαλώντας ζημιές μόνο σε τρία σπίτια. Το Μανδήλι, επίσημα Μανδήλιον, είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών. Βρίσκεται στις νoτιοδυτικές πλαγιές του Μενοίκιου όρους, σε υψόμετρο 300 μέτρων. Ως οικισμός αναφέρεται το 1920 με το ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Έως το 2009 ανήκε διοικητικά στον Δήμο Αλιστράτης, ενώ από το 2009 ανήκει στον διευρυμένο δήμο Νέας Ζίχνης