ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

 Ἔχαιρεν εὑρὼν Κλαύδιος βίου τέλος, Ὡς εἴ τις εὕροι ψαλμικῶς πολλὰ σκῦλα. Ο Όσιος Κλαύδιος απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου.

Ο Άγος Κελερίνος καταγόταν από την Αφρική. Κατά τον διωγμό των Χριστιανών επί αυτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.) βρισκόταν στην Ρώμη, όπου συνελήφθη και ερρίφθη σε σκοτεινή φυλακή, από την οποία όμως απολύθηκε και επανήλθε στην Καρχηδόνα. Εκεί ο Άγιος Κυπριανός τον χειροτόνησε διάκονο. Ο Πάπας Ρώμης Κορνήλιος (251-253 μ.Χ.) και ο ιερός Αυγουστίνος εγκωμιάζουν τον Άγιο Κελερίνο, ο οποίος είναι άγνωστο πότε κοιμήθηκε. Τιμάται ως Μάρτυς για τις κακουχίες του στη Ρώμη.

Ο Άγιος Ανσέριος  (Ansgard) γεννήθηκε στην Πικαρδία στις αρχές του 9ου αιώνα μ.Χ. Έμεινε ορφανός και ανατράφηκε στο μοναστήρι της Κορβίας, όπου και έγινε μοναχός και έλαβε την εντολή να εργασθεί ιεραποστολικά στους λαούς που δεν είχαν γνωρίσει τον Χριστό. Ο Άγιος κήρυξε τον λόγο του Θεού στις χώρες τις Βαλτικής. Λίγο αργότερα εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος των νέων χωρών, στις οποίες εργάζεται ιεραποστολικά, με έδρα το Αμβούργο. Το ιεραποστολικό έργο συνεχίζεται μέσα από την άσκηση, την προσευχή, την ποιμαντική δράση και τη φιλανθρωπία. Όταν, το έτος 845 μ.Χ., το Αμβούργο καταλαμβάνεται από τους Νορμανδούς, ο Άγιος Ανσέριος αναγκάζεται να εγκαταλείψει την έδρα του προσωρινά και να περιοδεύσει στις χώρες του Βορρά. Μετά δύο χρόνια, επέστρεψε στην έδρα του, που τώρα είχε συνενωθεί με την πόλη της Βρέμης, μετά από απόφαση της Συνόδου της Μαγεντίας. Ο Άγιος συνεχίζει την ιεραποστολική δραστηριότητά του και βαπτίζει Χριστιανό τον βασιλέα της Δανίας Χόριχ και τον διάδοχό του που ήταν ειδωλολάτρ...

Ο Άγιος Ιάκωβος (σερβικά: Јаков) ήταν Αρχιεπίσκοπος της Σερβίας από το 1286 έως το 1292. Οι πληροφορίες για τον Ιάκωβο είναι περιορισμένες· είναι γνωστό ότι ανακαίνισε και ίδρυσε εκκλησίες και ότι πιθανότατα μετέφερε την επισκοπική έδρα από τη Ζίτσα στο μετόχι της Πέτς. Έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για τη Μονή Στουδένιτσα, στην οποία προσέφερε λειτουργικά βιβλία και εκκλησιαστικά σκεύη. Είχε ξεχωριστή φροντίδα για τους Σέρβους ασκητές. Έλαβε το φωτοστέφανό του με την αγιότητά του και τη χριστιανική του αγάπη, ενώ ήταν πράος, ταπεινός και φιλάνθρωπος. Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως Άγιο Ιάκωβο στις 3 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, ενώ στις 16 Φεβρουαρίου σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Λειτουργικά κείμενα Τροπάριον — Ἦχος δ' Ἐν ἀληθείᾳ ἀνεδείχθης τῷ ποιμνίῳ σου, κανὼν πίστεως, εἰκὼν πραότητος, διδάσκαλος ἐγκρατείας· ἡ ταπεινοφροσύνη σου ὑψώσα σε, ἡ πτωχεία σου ἐπλούτησέ σε. Ἱεράρχα Πάτερ Ἰάκωβε, ἱκέτευε Χριστὸν τὸν Θεὸν σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Κοντάκιον...

Ο Όσιος Παύλος, μαθητής του Αγίου Παϊσίου (Βελιτσκόφσκυ) ασκήτεψε στη μονή Σιμονώφ της Ρωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1825 μ.Χ.

Ο Άγιος Συμεών έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. και εξελέγη Επίσκοπος της πόλεως Τβερ της Ρωσίας. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1289 μ.Χ. Ο Άγιος Συμεών καταγόταν από τους πρίγκιπες του Πόλοτσκ. Ήταν ο έβδομος Επίσκοπος του Πόλοτσκ και ο πρώτος Επίσκοπος της επισκοπής του Τβερ. Ο θρόνος του Αγίου βρισκόταν αρχικά στο Πόλοτσκ, αλλά οι εχθρικές επιθέσεις και οι συγκρούσεις με τους Λιθουανούς πρίγκιπες, καθώς και η δολοφονία του πρίγκιπα του Πόλοτσκ (συγγενή του) το 1263, τον ανάγκασαν να μετακινηθεί στο Τβερ. Ο πρίγκιπας Γιαροσλάβ Γιαροσλάβιτς είχε γίνει Μέγας Πρίγκιπας της Ρωσίας και επέλεξε το Τβερ ως πόλη διακυβέρνησής του. Ο Άγιος Συμεών ήταν ευγενικός και καλοπροαίρετος προς τους κατατρεγμένους και απόρους, φρόντιζε τις μοναστικές και ιερατικές τάξεις και υπήρξε ένθερμος υπερασπιστής της αλήθειας. Το Χρονικό του Νίκωνα αναφέρει ότι αυτός ο άγιος επίσκοπος ήταν «γνώστης της ιατρικής, άριστος στα βιβλία της Αγίας Γραφής· ήταν δάσκαλος, ενάρετος άνθρωπος, που μεριμνούσε για τους φτωχούς, τις χή...

  Εφημερίδα Εμπρός, Φύλλο: 2/2/1906, Σελίδα: 4 Στις 2 Φεβρουαρίου 1906, η εφημερίδα Εμπρός ανέφερε ότι ω ς συνέπεια αυτής της απόφασης, η οποία εμπνεύστηκε από τον Σανδάνσκη και μεταφέρθηκε στην Κομιτατζίδικη οργάνωση με τη στήριξη της βουλγαρικής κυβέρνησης, καθορίστηκε και η περιοχή στην οποία θα πραγματοποιηθεί η επανάσταση. Αυτή περιλαμβάνει τις περιοχές Ραδοβιτσίου, Ιστίπ, Μαλεσίων, Στρωμνίτσης, Δοκράνης, Κατριτσίου, Δεμέρ Ισσάρ, Μελενίκου, Άνω Τσουμαγιάς, Ρασλοκίου, Νευροκοπίου, Σερρών και Ζίχνης.¨ Στις περιοχές αυτές, ο ίδιος ο Σανδάνσκη πραγματοποιεί ήδη εκτεταμένες προετοιμασίες. Από τη Βουλγαρία αποστέλλονται όπλα, πολεμοφόδια και μεγάλες συμμορίες, οι οποίες έχουν αρχίσει να οργανώνονται στη Ρίγα. "Συνεπεία τῆς ἀποφάσεως ταύ της, ἡ ὁποία διὰ τοῦ Σανδάνσκη ἐνεπνεύσθη εἰς τὸ Κομιτάτον ὑπὸ τῆς Βουλγαρικής Κυβερ νήσεως, καθωρίσθῃ καὶ ἡ ἔκτα. σις, εἰς ἣν θὰ ἐνεργηθῇ ἱὴ ἐπανάν στασις καὶ ἥτις περιλαμβάνει τοὺς Καζάδες, Ραδοβιτσίου, Ιστὶπ, ΒΜαλεσίων, Στρωμνίτσης, Δοκράνης,...