ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Τον 1757 ο Πρωτοψάλτης και Ιερομόναχος Χρυσάνθος συνέθεσε έναν Θεσπέσιο Όρθρο προς τιμήν της μεταφοράς των ιερών λειψάνων του Αγίου Φιλίππου, ο οποίος εκδόθηκε στη Βενετία. Σε αυτό το χωριό ανεγέρθηκε ναός αφιερωμένος στον Απόστολο Φίλιππο για να φιλοξενήσει το θαυματουργό κρανίο (το οποίο φέρει τέσσερα αυτοκρατορικά σφραγίσματα, ανάμεσα στα οποία αυτά των αυτοκρατόρων Θεοδοσίου του Μεγάλου και Ηράκλειου) · σήμερα θεωρείται ένα από τα παλαιότερα μνημεία της περιοχής. Τμήμα του κρανίου διανεμήθηκε σε διάφορα μέρη. Όταν η Κωνσταντινούπολη επανήλθε στους Ρωμαίους στα τέλη του 13ου αιώνα, το λείψανο του Αποστόλου μεταφέρθηκε σε άλλο χωριό της περιοχής του Πάφου, γνωστό ως Αρσινοί, για λόγους ασφάλειας. Το λειψανοθήκη που περιείχε το λείψανο κλάπηκε το 1735, οπότε το 1770 ο Μητροπολίτης Πάφου Παναρέτος κατασκεύασε νέα λειψανοθήκη, την ίδια που βλέπουμε σήμερα. Για λόγους επιπλέον ασφάλειας, το 1788 η αργυρή λειψανοθήκη που περιείχε το κρανίο του Αποστόλου (μαζί με μία στέφανο που είχε κατασ...

Ο Νεομάρτυρας αυτός ήταν από την Κρήτη και γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς. Είκοσι χρονών βρέθηκε στη δούλεψη ενός Τούρκου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Κάποια νύκτα, ο Τούρκος αυτός, θέλησε να εκμεταλλευτεί τον νεαρό. Τότε ο ευσεβής νέος αρνήθηκε και πάνω στην απελπισία του μαχαίρωσε τον Τούρκο με αποτέλεσμα αυτός να πεθάνει. Την επομένη μέρα οι φίλοι του σκοτωμένου Τούρκου, μόλις άκουσαν το γεγονός, συνέλαβαν τον νεαρό χριστιανό και τον πήγαν στον δικαστή. Αλλά επειδή δεν υπήρχε μαρτυρία σε βάρος του τον άφησαν ελεύθερο. Μετά δύο μέρες όμως, τον συνέλαβαν πάλι και αφού τον βασάνισαν σκληρά, ομολόγησε όλη την αλήθεια. Τότε ο δικαστής του πρότεινε, για να σώσει τη ζωή του, ν' αρνηθεί τον Χριστό και να γίνει μουσουλμάνος. Ο Νεομάρτυρας απέρριψε την πρόταση του δικαστή και με θάρρος ομολόγησε πως γεννήθηκε, είναι και θέλει να πεθάνει χριστιανός. Τότε μια από τις μέρες του Ιουλίου το 1811 μ.Χ., τον θανάτωσαν με απαγχονισμό. Δύο μέρες έμεινε το τίμιο λείψανο του στην κρεμάλα, κατόπιν το...

Ο ευσεβής Ερμάννος (Herman) δεν είχε επίσημη μόρφωση. Το 1428 εγκαταστάθηκε ως ερημίτης κοντά στον ποταμό Βιγκ, δίπλα σε ένα παρεκκλήσι. Εκεί, το 1429, συνάντησε τον Άγιο Σαββάτιο από τη Μονή Βαλαάμ, που αναζητούσε τόπο ησυχίας για να ασκηθε.ί  Ο Ερμάννος του είπε για τα νησιά Σολόβκι και έτσι οι δύο μοναχοί διέσχισαν τη θάλασσα και εγκαταστάθηκαν εκεί. Έχτισαν ένα κελί κάτω από τα ύψη Sekir και έζησαν μαζί για έξι χρόνια. Ο Σαββάτιος κοιμήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1435, ενώ ο Ερμάννος είχε αναχωρήσει για να συγκεντρώσει εφόδια στην Όνεγκα. Ο Ερμάννος συνέχισε την ασκητική του πορεία στο νησί μαζί με τον Άγιο Ζώσιμα (ενεργός στις 17 Απριλίου). Έζησε στη Σολόβκι πάνω από πενήντα χρόνια και, μαζί με τον Ζώσιμα, ίδρυσαν τη Μονή Σολοβέτσκη όταν ενώθηκαν μαζί τους κι άλλοι μοναχοί. Ο Ζώσιμα έγινε ηγούμενος μέχρι την κοίμησή του το 1478, και στη συνέχεια διαδέχτηκε ο Αρσένιος. Αν και αναλφάβητος, ο Ερμάννος αναπτύχθηκε πνευματικά με τη θεία πρόνοια. Επιθυμώντας να διατηρήσει τη μνήμη του ...

Κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου τιμάται από κοινού η σύναξη έντεκα Αγίων που συνδέονται με το νησί της Αιγίνης. Η εορτή αυτή λαμβάνει χώρα στον Ιερό Ναό των Αγίων της Αιγίνης στο Λιβάδι Αιγίνης, συχνά λανθασμένα αποκαλούμενο Ναό του Αγίου Θωμά — όπου όμως υπάρχει μια μικρή παρακείμενη παρεκκλήσι αφιερωμένο μόνο στον Άγιο Θωμά. Μεταξύ των Αγίων που τιμώνται αυτήν την ημέρα είναι: Άγιος Νεκτάριος της Αιγίνης (9 Νοεμβρίου) Απόστολος Κρίσπος (8 Δεκεμβρίου) Άγιος Λεόντιος ο Μέγας Μάρτυρας (18 Ιουνίου) Άγιοι Ιούλιος (7 Ιανουαρίου) και Ιουλιανός (31 Ιανουαρίου) Οσία Αθανασία η Θαυματουργός (18 Απριλίου) Όσιος Λουκάς ο της Στερεάς (7 Φεβρουαρίου) Άγιος Διονύσιος ο εκ Ζακύνθου (17 Δεκεμβρίου) Άγιος Σάββας ο της Καλύμνου (5 Απριλίου) Αγία Θεοδώρα της Αιγίνης και η κόρη της Θεοπίστη (3 Αυγούστου)

Ο Άγιος Ανατόλιος ο Νεότερος, με κοσμικό όνομα Αλέξανδρος Ποτάποβ, γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1855 στη Μόσχα, σε οικογένεια παλιών εμπόρων. Αφού ολοκλήρωσε τη βασική σχολική εκπαίδευση, εργάστηκε ως υπάλληλος στο Καλούγκα. Από νωρίς ένιωθε την κλήση προς τη μοναχική ζωή, αλλά η μητέρα του δεν έδινε την ευχή της. Μετά τον θάνατό της το 1885, σε ηλικία τριάντα ετών, μπήκε στο μοναστήρι της Όπτινα. Ζούσε στη Σκήτη, υπηρετώντας ως κελλιώτης του αγίου Αμβροσίου (10 Οκτωβρίου). Το 1888 έγινε δόκιμος και το 1895 χειροτονήθηκε μοναχός, λαμβάνοντας το όνομα Ανατόλιος. Το 1899 χειροτονήθηκε υπό‑διάκονος και το 1906 διάκονος. Μετά τον θάνατο του Αμβροσίου, άρχισε να λειτουργεί ως πνευματικός των πιστών, παρότι ήταν ακόμη διάκονος. Ο Πατήρ Ανατόλιος υποδεχόταν τον καθένα με αγάπη, και πλήθος κόσμου επισκέπτονταν την κελλιά του κάθε μέρα. Κοιμόταν ελάχιστα, καθώς οι άνθρωποι παρέμεναν δίπλα του ως αργά τη νύχτα. . Η καλοσύνη του ήταν εμφανής και πάντα έτοιμος να βοηθήσει όσους είχαν πρόβλημα ή θ...

Η Οσία Αγγελίνα γεννήθηκε στην Αλβανία και ήταν κόρη του ευγενούς Γκιόργκι Αριανίτη, που ήταν γνωστός για τη γενναιότητα και τη σοφία του. Από μικρή μεγάλωσε με χριστιανικές αρχές και απέκτησε πνευματική ωριμότητα. Ήταν μορφωμένη και πολύ ευσεβής. Σε κάποια στιγμή της ζωής της γνώρισε τον εξόριστο Σέρβο δεσπότη Στέφανο Μπράνκοβιτς, ο οποίος είχε τυφλωθεί από τους Οθωμανούς. Οι δύο τους παντρεύτηκαν και απέκτησαν δύο γιους: τον Γεώργιο και τον Ιωάννη. Ο σύζυγός της πέθανε γύρω στο 1476, και εκείνη μαζί με τα παιδιά της έφυγαν από την Αλβανία για να γλιτώσουν από τους διωγμούς. Η Οσία Αγγελίνα έζησε για ένα διάστημα στην Ιταλία και στη συνέχεια πήγε στη Σερβία. Εκεί, οι γιοι της διακρίθηκαν για την πίστη και την αρετή τους – και οι δύο αναγνωρίστηκαν ως άγιοι: ο Γεώργιος έγινε μοναχός με το όνομα Μάξιμος και αργότερα Αρχιεπίσκοπος, ενώ ο Ιωάννης έγινε δεσπότης. Η ίδια η Οσία Αγγελίνα αφοσιώθηκε στον Χριστό και έγινε μοναχή. Έχτισε το μοναστήρι της Παναγίας στο Κρουσεντόλ, ό...

Ο Ἅγιος Τσοτνὲ Δαδιανί ήταν ευσεβής ηγεμόνας και άρχοντας της Εγρίσι (ιδίως της περιοχής Οντίσι/Μινγκρέλια) στο μέσον του 13ου αιώνα, όταν η Γεωργία υπέφερε υπό τον ζυγό των Μογγόλων. Μετά τον θάνατο της βασίλισσας Ρουσουδάν το 1245, οι Μογγόλοι άρχισαν να επιβάλλουν υπέρογκους φόρους στους γεωργιανούς άρχοντες και να επιβάλλουν υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Η κατάσταση έγινε ανυπόφορη, και η γεωργιανή αριστοκρατία αποφάσισε να εξεγερθεί. Περίπου το 1246, συγκεντρώθηκαν στην κορυφή του όρους Κόκτα (στην περιοχή Μεσκχέτι της νότιας Γεωργίας) άρχοντες απ᾿ όλη τη χώρα με στόχο έναν ενιαίο αντεπιθετικό συντονισμό μέσω της Καρτλί. Ο Τσοτνὲ Δαδιανί μαζί με τον άρχοντα της Ράζα ήταν οι πρώτοι που συγκέντρωσαν στρατό. Ωστόσο, υπήρχαν προδότες και οι Μογγόλοι ενημερώθηκαν για τη συνωμοσία. Περιορισαν το Όρος Κόκτα, συνέλαβαν τους εξεγερθέντες—εκτός του Τσοτνὲ Δαδιανί και του άρχοντα της Ράζα—και τους μετέφεραν στον Μογγόλο άρχοντα στο Ανής‑Σιρακαβάν. Οι κρατούμενοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες, υ...