ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ο Άγιος Γκόβαν (ουαλικά: Gofan; πέθανε το 586) ήταν ερημίτης που έζησε μέσα σε μια σχισμή σε παράκριο βράχο κοντά στο Μπόσερστον, στο Εθνικό Πάρκο Ακτογραμμής Πέμπροκσαϊρ στην Ουαλία. Το παρεκκλήσι του Αγίου Γκόβαν χτίστηκε μέσα σε αυτή τη σχισμή τον 13ο αιώνα, στο σημείο που σήμερα ονομάζεται Ακρωτήριο του Αγίου Γκόβαν. Παρεκκλήσι του Αγίου Γκόβαν, κοντά στο Ακρωτήριο του Αγίου Γκόβαν, στο Εθνικό Πάρκο Ακτογραμμής Πέμπροκσαϊρ, στην Ουαλία. Κατα την παράδοση λέει ότι ο Γκόβαν ήταν Ιρλανδός μοναχός που ταξίδεψε στην Ουαλία σε μεγάλη ηλικία για να βρει φίλους και συγγενείς του ηγουμένου που τον είχε εκπαιδεύσει, ο οποίος ταυτίζεται είτε με τον Άγιο Δαβίδ είτε με τον Άγιο Άιλμπε του Έμλι. Άλλη εκδοχή τον ταυτίζει με τον Γκάγουειν, έναν από τους ιππότες του βασιλιά Αρθούρου. Στα παραδοσιακά ουαλικά, το όνομα «Γκόβαν» σημαίνει «θρυλικός γιος του Κάου». Ο Άγιος Γκόβαν δέχτηκε επίθεση από πειρατές από την Ιρλανδία ή από το κοντινό νησί Λάντι. Ο βράχος άνοιξε και σχηματίστηκε μια σχισμή όπου μ...

Ο Όσιος Στούδιος υπήρξε επιφανής βυζαντινός αριστοκράτης και ύπατος της Κωνσταντινούπολης κατά τον 5ο αιώνα. Ανήκε στην ανώτατη κοινωνική τάξη της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας και διακρινόταν για τη φιλανθρωπία και την ευσέβειά του. Γύρω στο 463 μ.Χ., ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη ναό αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, κοντά στα δυτικά τείχη της πόλης. Στον ίδιο χώρο αναπτύχθηκε αργότερα η περίφημη Μονή Στουδίου, η οποία έλαβε το όνομά του. Η Μονή Στουδίου Η Μονή Στουδίου, γνωστή και ως Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος εν τοις Στουδίου , υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια της Κωνσταντινούπολης μέχρι την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς Τούρκους. Οι κανόνες και τα έθιμα της μονής έγιναν πρότυπο για τους μοναχούς του Αγίου Όρους και άλλων μοναστηριών της Ορθόδοξης Ανατολής. Οι μοναχοί της, γνωστοί ως Στουδίτες, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή πολλών θεολογικών και εκκλησιαστικών συγκρούσεων στην Κωνσταντινούπολη, ιδιαίτερα στους μακροχρόνιους αγώνες της Εικονομαχίας τον 8ο και 9ο αιών...

Ο Όσιος Ναούμ (βουλγαρικά και μακεδονικά: Свети Наум, λατιν. Sveti Naum), γνωστός και ως Ναούμ της Οχρίδας ή Ναούμ του Πρεσλάβ (περ. 830 – 23 Δεκεμβρίου 910), ήταν μεσαιωνικός βούλγαρος συγγραφέας και ιεραπόστολος μεταξύ των Σλάβων, που θεωρείται ένας από τους Επτά Αποστόλους του Πρώτου Βουλγαρικού Κράτους. Ήταν από τους μαθητές των Κύριλλος και Μεθόδιος και συνδέεται με τη δημιουργία του γλαγολιτικού και του κυριλλικού αλφαβήτου. Ο Ναούμ ήταν από τους ιδρυτές της Λογοτεχνικής Σχολής του Πρεσλάβ. Αργότερα εργάστηκε στη Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας. Ήταν από τους πρώτους αγίους που ανακηρύχθηκαν από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία μετά την ίδρυσή της τον 9ο αιώνα. Η αποστολή του είχε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των τοπικών Πρώιμων Σλάβων σε Βούλγαρους. Βίος Οι πληροφορίες για τα πρώτα του χρόνια είναι περιορισμένες. Σύμφωνα με τον «Δεύτερο Βίο του Αγίου Ναούμ», μεγάλωσε στη Μοισία, που ήταν η βυζαντινή ονομασία της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τη βιογραφία του Κλήμης της Οχρίδας από τον Θε...

Γενικά Η Εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας, είναι ιστορικά η πρώτη εικόνα της Εκκλησίας, ιστορηθείσα από τον Ευαγγελιστή Λουκά, όπως μαρτυρεί και το σχετικό Μεγαλυνάριο του Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο: «Ἄλαλα τά χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μή προσκυνούντων τήν Εἰκόνα Σου τήν σεπτήν, τήν ἱστορηθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἀποστόλου Λουκᾶ ἱερωτάτου, τήν Ὁδηγήτριαν». Κατά την συναξαριστική παράδοση ο Ιερός Ευαγγελιστής φιλοτέχνησε την εικόνα ζώσης της Υπεραγίας Θεοτόκου και εκείνη την δέχθηκε μετά μεγάλης χαράς και την ευλόγησε λέγουσα: «Ἡ χάρις τοῦ παρ’ ἐμοῦ τεχθέντος εἴη μετ’ αὐτῆς». Η Εικόνα αυτή διασωθείσα στην Παλαιστίνη, στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, επί βασιλείας Θεοδοσίου Β’ του Μικρού, από την Αυτοκράτειρα Ευδοκία, ως δώρο στην αδελφή του Θεοδοσίου Αγία Πουλχερία (βλέπε 17 Φεβρουαρίου) και κατετέθη υπ’ αυτής στην Μονή των Οδηγών, της οποίας ήταν κτιτόρισσα. Η Εικόνα επετέλεσε αναρίθμητα θαύματα (όπως την διάσωση της Κωνσταντινούπολης το 717 μ.Χ., από τους Άραβες) και τελικά καταστρ...

Στις 20 Ιουνίου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την ανάμνηση της καταθέσεως των ιερών λειψάνων και περιβολαίων των Αγίων Αποστόλων Λουκά, Ανδρέου και Θωμά, του Προφήτου Ελισσαίου και του Μάρτυρος Λαζάρου στον περίφημο Ναό των Αγίων Αποστόλων της Κωνσταντινουπόλεως. Η εορτή αυτή υπενθυμίζει τη μεγάλη τιμή που απέδιδε η Εκκλησία στα ιερά λείψανα των αγίων, καθώς και τη σημασία που είχε ο ναός των Αγίων Αποστόλων ως ένα από τα σπουδαιότερα πνευματικά κέντρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Ναός των Αγίων Αποστόλων ιδρύθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο γύρω στο 330 μ.Χ., λίγο μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας της αυτοκρατορίας στη Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη. Ο αυτοκράτορας επιθυμούσε η νέα πρωτεύουσα να αποκτήσει αποστολικό κύρος ανάλογο με εκείνο της Παλαιάς Ρώμης και γι’ αυτό φρόντισε να συνδεθεί στενά με τη μνήμη και την παρουσία των Αγίων Αποστόλων. Μετά τον θάνατό του, το έργο ολοκληρώθηκε από τον γιο του, Κωνστάντιο Β΄, ο οποίος ενταφίασε εκεί και τον πατέρα του. Κατά τον 4ο αιώνα μεταφέρθηκα...

Aνιπτόσαρκοι και χαμαιεύναι δύω, Ψυχάς πλύναντες, ύψος ώκησαν πόλου. Οι Άγιοι Δύο Ασκητές απεβίωσαν ειρηνικά στην έρημο. Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα ποιοι ήταν αυτοί οι δύο αναχωρητές, καθώς υπάρχουν διάφορες πιθανότητες. Ωστόσο, παραθέτουμε την εξής ωφέλιμη διήγηση για δύο ανώνυμους ασκητές, όπως καταγράφεται από τον Παλλάδιο στο έργο του Λαυσιακή Ιστορία (κεφ. 36), οι οποίοι ενδεχομένως να ταυτίζονται, ίσως και όχι, με τους σημερινούς τιμώμενους ασκητές: Ο Αββάς Μακάριος ο Αιγύπτιος κάποτε ανέβηκε από τη Σκήτη στο όρος της Νιτρίας, για την προσφορά του Αββά Πάμβου. Και του είπαν τότε οι πατέρες: — Μίλησέ μας, πάτερ, για να ωφεληθούμε. Και τους αποκρίθηκε: — Δεν είμαι ακόμη μοναχός· αλλά έχω δει μοναχούς. Γιατί μια φορά, ενώ καθόμουν στο κελί μου στη Σκήτη, ήρθε λογισμός και μου είπε: «Σήκω, πήγαινε στην έρημο, και παρατήρησε με προσοχή όσα θα δεις εκεί». Πέντε χρόνια πάλεψα με τη σκέψη αυτή, τη δοκίμασα ξανά και ξανά, μήπως προερχόταν από τον πονηρό. Μα επειδή ο λογισμός δεν με άφ...

Ο Όσιος Αθανάσιος ο οποίος έκανε πολλά θαύματα. είναι τοπικός άγιος της επαρχίας Λάρνακας. Καταγόταν από το χωριό Πεντάσχοινο, το οποίο, σύμφωνα με τον Ν. Γ. Κυριαζή, εξαφανίστηκε κατά τον 18ο αιώνα.  Για τη ζωή του οσίου Αθανασίου δε γνωρίζουμε πολλά. Τα λίγα όμως, αλλά πολύ σημαντικά βιογραφικά στοιχεία για εκείνον, μας τα διέσωσε ένας άλλος μεγάλος άγιος της Κύπρου, ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης, που καταγόταν από την Αμαθούντα. Έζησε τον 7ο αιώνα και κοιμήθηκε στις αρχές του 8ου. Ήταν ένας από τους πιο σπουδαίους Πατέρες της Μονής του Σινά και διακρίθηκε για τον αυστηρό του βίο, τη βαθιά του μόρφωση και την αυθεντικά ορθόδοξη πίστη του. Ανάμεσα στα σημαντικότερα πνευματικά του έργα είναι ο «Οδηγός», οι «Ερωταποκρίσεις» και τα «Ψυχωφελή και στηρικτικά διηγήματα». Στο τελευταίο αυτό έργο είναι που αναφέρεται στον όσιο Αθανάσιο, του οποίου προσκύνησε ο ίδιος το λείψανο και άκουσε γι’ αυτόν από τους γέροντες του Πεντασχοίνου. Ο όσιος Αναστάσιος εορτάζεται στις 21 Απριλίου. Σύμφωνα...

Kάλλη παρελθών φθαρτά Kάλλιστ’ ευθύφρον, Kάλλη βλέπεις νυν, α φθαρήναι ουκ ένι. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κάλλιστος Α΄, ήταν θιασώτης των αντιλήψεων του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Πασίγνωστος για την ευρυμάθειά του ο Κάλλιστος, ως μοναχός της Μονής των Ιβήρων του Αγίου Όρους έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως για την πραότητα και την εγκράτειά του κυρίως, όμως, αναγνωριζόταν ως ένας από τους ουσιαστικότερους εκπροσώπους των ησυχαστών στο Άγιο Όρος. Γεννήθηκε περί το τέλος του 13ου αιώνα μ.Χ. Προγυμνάσθηκε στο μοναχικό βίο και τη θεωρία του ησυχασμού στη σκήτη του Μαγουλά έχοντας ως δασκάλους τους αδελφούς της σκήτης Ησαΐα, Κορνήλιο και Μακάριο. Στη σκήτη αυτή του Αγίου Όρους συναντήθηκε με τον Άγιο Αθανάσιο των Μετεώρων (βλέπε 20 Απριλίου) τον οποίο βοήθησε να κτίσει, κατά το διάστημα της δεύτερης πατριαρχίας του (22 Ιουνίου 1354 μ.Χ. - 20 Ιουνίου 1364 μ.Χ.) το μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στα Μετέωρα. Εμφορούμενος από πνεύμα συνέσεως, υπομονής και αγάπης, ο μοναχός Κάλλιστος, έγινε...

Ἁγίων συμμέτοχος σαφῶς ἐγένου Ζωὴν βιώσας Νικόλαε ἁγίαν. Νικολέω θεοῖο φέρτατον κῦδος ᾄσμασιν ὕδω. Ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1322 μ.Χ. και ήταν ανεψιός του Νείλου Καβάσιλα, ο οποίος χρημάτισε Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Το πατρικό του επώνυμο ήταν Χαμαετός, κράτησε όμως το μητρικό επώνυμο Καβάσιλας προφανώς λόγω της ισχυρής παρουσίας του Θείου του. Έκανε λαμπρές σπουδές ρητορικής, Θεολογίας, φιλοσοφίας και φυσικών επιστημών στη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Για ένα διάστημα διετέλεσε σύμβουλος του Κατακουζινού ο οποίος στα τελευταία χρόνια της ζωής του, εκάρη μοναχός και διέμενε στην περιώνυμη Μονή των Μαγγάνων. Ο Άγιος ασπάσθηκε τις απόψεις και ιδέες του Γρηγορίου Παλαμά για τον ανατολικό μυστικισμό και το ησυχαστικό πνεύμα. Υπήρξε πολυγραφότατος και πληθωρικός συγγραφέας αξιολογότατων Θεολογικών, ερμηνευτικών, λειτουργικών, ασκητικών και διδακτικών έργων, ως και περίφημων πανηγυρικών λόγων, επιστολών, επιγραμμάτων και κειμένων πολιτικού και κο...

Μέθοδον Μεθόδιος βίου πρὸς βίον, Μεθεὶς ὁδεύει, οὗ μέθοδος οὐ πέλει. Εἰκάδι ἀρχιθύτην Μεθόδιον ἄορ κατέπεφνεν. Ο Άγιος Μεθόδιος έζησε κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Η σπάνια αρετή του και η μεγάλη μόρφωση που τον διέκρινε τον ανέβασαν στον επισκοπικό θρόνο των Πατάρων. Σαν επίσκοπος, επεδίωκε να επιτελεί τέλεια τα καθήκοντα του. Ο φωτιστικός λόγος του, σε συνδυασμό με το άγιο παράδειγμα του, έτρεφε τις ψυχές των ανθρώπων του ποιμνίου του. Ήταν ακοίμητος φρουρός του ορθοδόξου δόγματος και αποφασισμένος σε όλη του τη ζωή «φυλάσσειν τὰ δόγματα τὰ κεκριμένα ὑπὸ τῶν ἀποστόλων» (Πράξεις των Αποστόλων, ιστ' 4). Να φυλάττει, δηλαδή, τις αποφάσεις, που είχαν οριστικά κριθεί σαν μόνες ορθές από τους Αποστόλους. Γι' αυτό και πέτυχε μετά από συστηματικό αγώνα να περιορίσει σημαντικά στην επαρχία του τους οπαδούς των λανθασμένων δοξασιών του Ωριγένη. Όμως, αυτοί οι λίγοι που έμειναν, για να εκδικηθούν, κατάφεραν να βάλουν δικό τους υπηρέτη κοντά στο Μεθόδιο. Και κάποια μέρα που ο επίσκοπος αρρώστη...