ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Tον Παππίαν δε πώς παρέλθω τω λόγω, Mάρτυρα όντα ανδρικόν του Kυρίου; Υπήρξε και αυτός ολοκαύτωμα στην πολυάριθμη σειρά των επί Διοκλητιανού και Mαξιμιανού (301 μ.Χ.) μαρτυρικών θυμάτων. Μόνο δια το ότι πίστεψε στον Χριστό και δεν θέλησε ν' αρνηθεί την πίστη του, φυλακίστηκε και βασανίστηκε για μέρες ολόκληρες. Επειδή όμως έμεινε αμετάθετος στην πίστη του, αποκεφαλίστηκε και ανέβηκε νικηφόρος στα ουράνια. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, γύρω στο έτος 301. Από μικρός πίστευε και λάτρευε τον Χριστό, όπως και οι πρόγονοί του, και κήρυττε την ευσέβεια στους άλλους. Γι’ αυτό τον κατηγόρησαν και τον συνέλαβαν, και τον οδήγησαν μπροστά στον ηγεμόνα. Εκείνος τον πίεσε να θυσιάσει στα είδωλα. Όμως ο Άγιος δεν πείστηκε, αντίθετα μάλιστα τον πρόσβαλε, και ο ηγεμόνας θύμωσε πολύ. Αμέσως τον έδεσαν από τα τέσσερα άκρα του σώματός του και τον χτύπησαν για πολλή ώρα. Ύστερα τον έριξαν μέσα σε ένα καζάνι γεμάτο λάδι και λίπος. Τότε έγινε ένα θαυμαστό και φοβερό θαύμα...

 Mακεδονίου Mάρτυρος τους δακτύλους, Tέμνουσιν ανδρών δάκτυλοι μιαιφόνοι. Ο Άγιος Μακεδόνιος μαρτύρησε αφού του έκοψαν τα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών.

 Eίσελθε χαίρων Oυλκιανέ παμμάκαρ, Tην Oυρανών ήνοιξε Xριστός σοι πύλην. Ο Όσιος Ουλκιανός απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε άλλες πληροφορίες για τον βίο του Οσίου.

Έπαυε Παύλος πριν τομή καύσει χρίσει, Πάθη τανύν δε, ταύτα πρεσβεία λύει. Ο Άγιος Παύλος ο ιατρός απεβίωσε ειρηνικά. Ο Άγιος Παύλος έζησε περίπου τον 7ο αιώνα και καταγόταν από την πόλη της Κορίνθου. Γεννήθηκε από χριστιανούς γονείς, οι οποίοι τον μεγάλωσαν με ευσέβεια. Από μικρός αποσύρθηκε σε μοναστήρι για να αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό και, με πολύ κόπο, έγινε έμπειρος ασκητής. Είχε ιδιαίτερα σκληρό αγώνα με το ακάθαρτο πνεύμα της πορνείας. Ένα βράδυ, την ώρα που στεκόταν στην προσευχή, του εμφανίστηκε ένας δαίμονας και του είπε ότι, αν δεν ικανοποιούσε έστω και μία φορά τη σαρκική του επιθυμία, θα τον πολεμούσε σκληρά. Ο Παύλος όμως, με τη δύναμη του Σταυρού και το όνομα του Χριστού, έδιωξε το πονηρό πνεύμα. Τότε ο δαίμονας, για εκδίκηση, τον συκοφάντησε. Μια μέρα, ήρθε στο μοναστήρι μια διεφθαρμένη γυναίκα με ένα νεογέννητο μωρό και κατηγόρησε τον Παύλο λέγοντας πως αυτός ήταν ο πατέρας του παιδιού. Ο άγιος γέροντας δέχτηκε το παιδί με χαρά, σαν να ήταν όντως δικό του, υπομένοντ...

Eν τοις χρόνου πίναξι και Παίδας δύω, Σταυρουμένους γράφουσι παίδες ζωγράφων. Τα Άγια Δύο Παιδιά μαρτύρησαν δια σταυρικού θανάτου.

Tων αρετών ανήλθε Mωσής εις όρος, Kακεί τέθνηκεν, ως ο Mωσής εις όρος. Ο Όσιος Μωυσής ο Αναχωρητής απεβίωσε ειρηνικά. Στον Συναξαριστή του, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μας πληροφορεί πως ο Μωυσής που γιορτάζεται στις 28 Ιουνίου δεν είναι ο Αιθίοπας Μωυσής, γιατί αυτός γιορτάζεται στις 28 Αυγούστου. Έτσι, πιστεύεται ότι ο Μωυσής που αναφέρεται σε αυτή τη μέρα είναι εκείνος με τον οποίο συνομίλησε ο Άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός, και η συνομιλία τους καταγράφηκε στα δύο πρώτα βιβλία των Συναντήσεων . Ξέρουμε πως αυτός ο Μωυσής δεν είναι ο ίδιος με τον Αιθίοπα, γιατί στο κείμενο αναφέρεται ρητά πως ο Μωυσής μπήκε σε μοναστήρι στην έρημο όταν ήταν νέος. Παρακάτω είναι το πλήρες κείμενο των δύο πρώτων συνομιλιών που κατέγραψε ο Ιωάννης ο Κασσιανός: Βιβλίο Πρώτο, Κεφάλαιο Πρώτο Όταν βρισκόμουν στην έρημο του Σκήτους, όπου βρίσκονται οι σπουδαιότεροι μοναχοί και όπου ανθίζει κάθε αρετή, μαζί με τον άγιο πατέρα Γερμανό (που από τα πρώτα χρόνια της πνευματικής μας πορείας ήταν ο πιο στενός ...

 Στέξον το πυρ Δόναγε. Tης γαρ σης κάρας, Ώς φησι Xριστός, ουκ ολείται θριξ όλως. Ο Άγιος Δονάγος επίσκοπος Λιβύης μαρτύρησε δια πυρός. Οι γονείς του είχαν πεθάνει και αυτοί για το Χριστό, ενώ ο γιος τους, μαζί με κάποιο μοναχό Ιλαρίωνα, είχε καταφύγει στη Λιβύη, της οποίας έγινε ποιμενάρχης. Όμως, κατά τον διωγμό που ξεκίνησε ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο έπαρχος Κουαδριανός διέταξε και τους δύο να θυσιάσουν στα είδωλα. Εκείνοι όχι μόνο αρνήθηκαν, αλλά και διαμαρτυρήθηκαν έντονα στις αρχές γι’ αυτή τους την πλάνη. Τότε τον Ιλαρίωνα τον χτύπησαν με ραβδιά μέχρι θανάτου, ενώ τον Δονάτο, μετά από πολλά βασανιστήρια, τον αποκεφάλισαν. Τα άγια λείψανά τους παρέλαβαν οι χριστιανοί από τον τόπο της εκτέλεσης, όπου είχαν αφεθεί, και τα έθαψαν με τιμές.

Eίχες μαθητάς επτάκις Σώτερ δέκα, Έχεις αθλητάς και τοσούτους εκ ξίφους. Όλοι αυτοί οι Άγιοι μαρτύρησαν δια ξίφους. Ένας από αυτούς, ο Άγιος Βασίλειος τιμάται και στις 6 Ιουλίου. Σχεδόν τίποτα δεν ξέρουμε για αυτούς τους Αγίους Μάρτυρες. Ο Βασίλειος ήταν είτε ο επικεφαλης των Εβδομήκοντα είτε ένας από αυτούς και μάλλον καταγόταν από τη Σκυθόπολη. Τους μαρτύρησαν με σπαθί, πιθανότατα με αποκεφαλισμό, στη Σκυθόπολη (σημερινό Μπέιτ Σαν, που στα συριακά λέγεται Μπάισαν) στην Παλαιστίνη. Ο Βασίλειος γιορτάζεται ξεχωριστά στις 5 Ιουλίου, την ημέρα του μαρτυρίου του, ενώ οι Εβδομήκοντα γιορτάζονται όλοι μαζί στις 28 Ιουνίου. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Άγιος Προκόπιος της Σκυθόπολης μαρτύρησε στην Καισάρεια στις 7 Ιουλίου 303, σύμφωνα με τον Ευσέβιο, και ήταν ο πρώτος μάρτυρας της δίωξης του Διοκλητιανού εκεί· ίσως υπάρχει κάποια σύνδεση. Ένα μαρτύριο χτίστηκε στη Σκυθόπολη αφιερωμένο στον Άγιο Μάρτυρα Βασίλειο. Ο Κύριλλος της Σκυθόπολης αναφέρει στη «Ζωή του Ευθυμίου» ότι ένας από τους πρώτους μα...

 Tρεις άνδρες ημείς, αλλά συμπνοίας λόγω, Ως είς ιδού χωρούμεν οι τρεις προς ξίφος. Οι Άγιοι Τρεις Μάρτυρες από τη Γαλατία μαρτύρησαν δια ξίφους.

 Eν τη προσευχή θείος εκπνεύσας Mάγνος, Yπήρξε δήλος λήξιν αιτήσας βίου. Ο Όσιος Μάγνος απεβίωσε ειρηνικά προσευχόμενος.

Οι Όσιοι Σέργιος και Γερμανός εγκαταστάθηκαν στη νήσο Βαλάμη το 1329 μ.Χ. και προσπάθησαν να διαδώσουν τον Χριστιανισμό κάτω από δύσκολες συνθήκες. Ο Όσιος Σέργιος ήταν Έλληνας μοναχός και θαυματουργός που πιστώθηκε ότι έφερε τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό στον Καρελιανό και Φινλανδικό λαό. Οι αντικρουόμενες εκκλησιαστικές παραδόσεις τον τοποθετούν πιθανώς ήδη από τον 10ο αιώνα ή μέχρι και τον 14ο αιώνα.  Οι εκκλησιαστικοί θρύλοι για τον Όσιο Σέργιο της Βαλαάμ δεν αναφέρουν κάτι, παρά τον 18ο αιώνα. Σε αυτά τα γραπτά, ο Σέργιος περιγράφεται ως Αθωνίτης μοναχός που στάλθηκε από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα για να φωτίσει τις ειδωλολατρικές φυλές της Καρελίας με το φως της χριστιανικής πίστης. Ταξίδεψε κατά μήκος της εμπορικής οδού από τους Βαράγγους στους Έλληνες, περνώντας τις πόλεις της Ρωσίας Κίεβο, Νόβγκοροντ και Σταράγια Λαντόγκα. Έφτασε στις βόρειες όχθες της λίμνης Λάντογκα και σύντομα μετακόμισε στο νησί Βαλαάμ, όπου θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής του κηρύττοντας. Μια παράδοση που...

Ὀστᾶ φανέντα Μαρτύρων Ἀναργύρων, Βλύζουσι κρουνοὺς θαυμάτων ἀναργύρως. Εἰκάδι ὀγδοάτῃ Κῦρος φάνη ἠδ' ὁμόαθλος. Αγωνίσθηκαν και οι δύο στα χρόνια του Διοκλητιανού (292 μ.Χ.). Ο Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και ο Ιωάννης από την Έδεσσα. Άριστα καταρτισμένοι στην ιατρική επιστήμη, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς στους φτωχότερους συνανθρώπους τους. Και όχι μόνο δεν έπαιρναν χρήματα από κανένα, αλλά και οι ίδιοι έδιναν τα δικά τους, μέχρι που έμειναν φτωχοί. Γι' αυτό και επονομάστηκαν Ανάργυροι. Μαζί με την ιατρική βοήθεια που προσέφεραν στους πάσχοντες, μετέδιδαν σ' αυτούς και τη σωτήρια αλήθεια του Ευαγγελίου. Τα λόγια τους έδωσαν φως του Χριστού σε πολλούς ειδωλολάτρες. Άλλα η δράση τους καταγγέλθηκε στις αρχές, με αποτέλεσμα να τους αποκεφαλίσουν και άξια να πάρουν το στεφάνι του μαρτυρίου. Τότε οι χριστιανοί τους έθαψαν κρυφά, και όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αρκάδιος και Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας ο Θεόφιλος (400 μ.Χ.), τα άγια λείψανα τους βρέθηκαν και με πα...

O Σέργιος μάγιστρος ων πριν εν βίω, Θεού μάγιστρος νυν δέδεικται εν πόλω. Ο Άγιος και δίκαιος Σέργιος, καταγόταν από την κωμόπολη Νικήτια της Αμάστρισου, του Εύξεινου Πόντου. Η οικογένεια του ήταν αριστοκρατικής καταγωγής και συνδεόταν με συγγενικούς δεσμούς με εκείνη της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεόφιλου. Έκανε λαμπρές σπουδές και γρήγορα έφθασε σε υψηλά στρατιωτικά και πολιτικά αξιώματα. Αν και ο Θεόφιλος ήταν θερμός υποστηρικτής των εικονομάχων, ο Σέργιος παρέμεινε πιστός στην ορθόδοξη πίστη και κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για την αναστύλωση των Ιερών Εικόνων. Αναδείχθηκε δε και προστάτης πολλών υπερασπιστών των αγίων εικόνων, κατά τον από του Θεόφιλου διωγμό. Μετά δε το θάνατο του Θεόφιλου, συνετέλεσε τα μέγιστα και εξάντλησε όλη την επιρροή του για να ενισχυθεί η γνώμη της Θεοδώρας για τη σύγκληση Οικουμενικης Συνόδου, για την αναστύλωση των Εικόνων. Εκοιμήθη ειρηνικά στην Κρήτη και ετάφη στη μονή του Μαγίστρου. Αργότερα τα άγια λείψανά του μετακομίσθηκαν μ...