ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Eυάγγελος το θείον εκ ξίφους τέλος, Eυαγγελισμόν είχε του θείου στέφους. Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Ευάγγελος (ή Ευαγγελίκιος) έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284–305). Είναι ο πρώτος γνωστός Επίσκοπος του Τόμι (σημερινή Κωνστάντζα) στη Δακία Ποντική (γνωστή και ως Μικρή Σκυθία ή Δοβρουτσά), μια περιοχή που είχε ευαγγελιστεί ο Απόστολος Ανδρέας. Ο Επίσκοπος Ευάγγελος οδήγησε πολλούς ειδωλολάτρες της περιοχής στη χριστιανική πίστη. Αναφέρεται στην αφήγηση του μαρτυρίου των Αγίων Επιχτήτου και Αστίου, που μαρτύρησαν στις 8 Ιουλίου στο Αλμύρις (σημερινό Ντουναβάτ), ως ιδρυτής εκκλησιών στην επαρχία. Οι γονείς αυτών των αγίων βαπτίστηκαν δεκατέσσερις ημέρες αργότερα στο ίδιο μέρος από τον Άγιο Ευάγγελο, αφού πρώτα οδηγήθηκαν στην πίστη από τον ιερέα Βόνοσο. Ο Άγιος Ευάγγελος τελικά μαρτύρησε, λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου δια αποκεφαλισμού.

Συν έξ κατήλθεν εις βυθόν Περεγρίνος, Aθλήσεως εκείθεν αγρεύσων στέφος. Οι Άγιοι αυτοί κατάγονταν από την Ιταλία και έζησαν στα χρόνια του βασιλιά Τραϊανού (98 μ.Χ.). Όταν έγινε ο διωγμός κατά των χριστιανών, επιβιβάστηκαν σ' ένα πλοίο και απέπλευσαν στην πόλη του Δυρραχίου. Εκεί όταν είδαν το μαρτύριο του Αγίου Αστείου (βλέπε 6 Ιουλίου), επισκόπου Δυρραχίου, τον μακάρισαν και συνελήφθηκαν. Στη συνέχεια αφού ομολόγησαν ότι είναι χριστιανοί, με διαταγή του ανθύπατου Αγρικόλα, τους έριξαν στο Αδριατικό πέλαγος και έτσι πήραν το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Τα δε άγια λείψανα τους, αφού βγήκαν έξω από τη θάλασσα, παραχώθηκαν στην άμμο. Μετά 70 χρόνια, φανερώθηκαν στον επίσκοπο της Αλεξάνδρειας, ο όποιος, αφού τα παρέλαβε, τα έθαψε με τιμές και έκτισε στ' όνομα τους μικρή Εκκλησία.

Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Απολλώνιος ήταν Επίσκοπος της Βρεσκίας στην Ιταλία και μαρτύρησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Ο Άγιος Απολλώνιος της Βρέσκιας, επίσκοπος του 2ου αιώνα, πιστεύεται ότι γεννήθηκε στη Βρέσκια της Ιταλίας. Παρόλο που υπάρχουν λίγες πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της ζωής του, ιστορικά έγγραφα δείχνουν ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρώτη χριστιανική κοινότητα της περιοχής. Ο Απολλώνιος βάπτισε την Αγία Άφρα της Βρέσκιας, μια μάρτυρα που τιμάται ιδιαίτερα στην πόλη. Σύμφωνα με τις Πράξεις των Αγίων Φαυστίνου και Ιοβίτα, ο Απολλώνιος ήταν ο επίσκοπος που χειροτόνησε αυτούς τους δύο αγίους. Αυτό δείχνει ότι κατείχε εξέχουσα θέση στην Εκκλησία και είχε την εξουσία να χειροτονεί άλλους επισκόπους. Η αφοσίωσή του στην πίστη και οι ηγετικές του ικανότητες συνέβαλαν στην εξάπλωση και ενίσχυση της χριστιανικής κοινότητας στη Βρέσκια. Αν και δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για το έργο και τα επιτεύγματά του, θεωρείται ότι ο Άγιος Απολλώνιος διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στη διάδοση και ...

Ο Άγιος Οδυσσέας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην περιοχή της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία), εκεί όπου οι χριστιανοί ζούσαν υπό οθωμανική εξουσία. Όπως πολλοί Νεομάρτυρες, έτσι κι αυτός υπέστη διωγμούς λόγω της ακλόνητης πίστης του στον Χριστιανισμό. Μαρτύρησε επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί την πίστη του και να ασπαστεί το Ισλάμ — κάτι που αποτελούσε συχνή πίεση στους χριστιανούς της εποχής. Το μαρτύριό του συνέβη το 1920 στη Σμύρνη. Εκτελέστηκε από τους Τούρκους επειδή δεν δέχτηκε να αλλαξοπιστήσει.

Ο Άγιος Βλάσιος ήταν ηγούμενος ή εφυσυχάζων επίσκοπος στην Ιερά Μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου που βρίσκονταν στην περιοχή των Σκλαβαίνων – Ζαβέρδας νυν Παλαίρου Αιτωλοακαρνανίας. Ετελειώθει με μαρτυρικό θάνατο από Αγαρηνούς πειρατές μαζί με πέντε συμμοναστες του και πλήθος χριστιανών λαϊκών αντρών γυναικών και παιδιών που αποτελούσαν ποίμνιο του, για την πίστη τους στο Χριστό. Τον αποκεφάλισαν αφού προηγουμένως κάρφωσαν αργά στο σώμα του πέντε καρφιά. Στην συνέχεια οι δήμιοι του προσπάθησαν να κάψουν το σώμα του αλλά αυτό δεν κάηκε. Οι διασωθέντες χριστιανοί που έφτασαν στο σημείο έθαψαν τον Άγιο Βλάσιο χωριστά από τους πέντε συμμαρτυρίσαντες συνασκητές του, τους οποίους ενταφίασαν μαζί σε κοινό τάφο. Τους υπόλοιπους χριστιανούς τους έθαψαν φύρδην μύγδην σε μεγαλύτερο ομαδικό. Το μαρτύριο τους έλαβε χώρα την 19η Δεκεμβρίου ημέρα Κυριακή. Σε πέτρινη επιγραφή που βρέθηκε στο σημείο του τάφου του αναφέρονταν το έτος 1006 μ.Χ. η οποία πιθανώς να προσδιορίζει και τον χρόνο του μαρτυρίου το...

Κυριακὴ θανοῦσα τὴν τομὴν φθάνει Προαιρέσει, πλὴν καὶ τελειοῦται ξίφει. Η Αγία Κυριακή ήταν κόρη του Δωροθέου και της Ευσεβίας. Αυτοί ήταν άτεκνοι και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει παιδί. Πράγματι, ο Θεός ευδόκησε, και το χριστιανικό αυτό ζευγάρι, απέκτησε παιδί. Γεννήθηκε ημέρα Κυριακή, γι' αυτό και της έδωσαν το όνομα Κυριακή. Κατά το διωγμό του Διοκλητιανού, το έτος 282 μ.Χ., οι γονείς της συνελήφθησαν και μετά από ανάκριση βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν από το δούκα Ιούστο. Η δε Κυριακή παραπέμφθηκε στον Καίσαρα Μαξιμιανό, και από εκεί στον άρχοντα Βιθυνίας Ιλαριανό, ο οποίος της υπενθύμισε ότι η ομορφιά της είναι για απολαύσεις και όχι για βασανιστήρια. Τότε η παρθένος κόρη του απάντησε: «Ούτε στη νεότητα μου, ούτε στην ομορφιά μου δίνω την παραμικρή προσοχή. Και τα λαμπρότερα από τα επίγεια πράγματα είναι προσωρινά, όπως τα άνθη και κούφια, όπως οι σκιές. Σήμερα, έπαρχε, είμαι όμορφη, αύριο μια άσχημη γριά. Να κάνω, λοιπόν, κέντρο της ζωής μου την ομορφιά μου; Την αξία ...

Η πηγή Αγιάσματος του Οσίου Θωμά του εν Μαλεώ Διεὶς πτέρυγας, εἶπεν ἂν Μωσῆς, Πάτερ, Ὡς ἀετὸς τις ἐξανέπτης πρὸς πόλον. Ἑβδομάτῃ Θωμᾶν θάνατος μέλας ἔμφρονα εἷλεν. Οι πληροφορίες που έχουμε για τον Όσιο Θωμά είναι λίγες και μη επιβεβαιωμένες. Από πού καταγόταν και σε ποια εποχή έζησε, δεν γνωρίζουμε. Ως προς τον χρόνο δράσεως και ασκήσεώς του, δύο είναι οι πιο πιθανές εκδοχές: α) Ότι έζησε τον 13ο – 14ο αιώνα, διότι ως ένδοξος και τροπαιούχος στρατιωτικός δεν μπορούσε να έδρασε μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, και β) τον 10ο αιώνα, σύμφωνα με τα δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Όσιος Θωμάς, πριν αναλάβει τον ζυγό του Χριστού, ήταν ένδοξος και πασίγνωστος τόσο για τον πλούτο του, όσο και για την εξουσία που κατείχε, ενώ φέρεται ως στρατιωτικός που είχε πετύχει πολλές νίκες εναντίον των βαρβάρων. Φαίνεται όμως από την ακολουθία του, ότι στη ζωή του συνάντησε κάποιες πικρίες και γι’ αυτό εγκατέλειψε τον κόσμο και ακολούθησε τον δύσκολο δρόμο της ασκήσεως. Έτσι, λοιπόν, έγινε μον...