ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Η θαυματουργή αυτή Εικόνα της Θεοτόκου, γνωστή ως «Παρθένος προ τόκου, εν τόκω και μετά τόκον», φυλάσσεται στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου, στην περιοχή Ντμίτροφ της Μόσχας. Η Εικόνα μεταφέρθηκε στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου από τον Μοσχοβίτη έμπορο Αλεξέι Γκριγκόριεβιτς Μοκέγιεφ. Περίπου το 1780, ο Αλεξέι εντάχθηκε στην αδελφότητα της μονής, προσφέροντας όλη την περιουσία του στον αρχιμανδρίτη Μακάριο, ηγούμενο της μονής, αλλά κράτησε την αγία Εικόνα στο κελί του. Μετά την κοίμηση του Αλεξέι, η Εικόνα παραδόθηκε στον αρχιμανδρίτη. Εκείνος παρατήρησε ότι είχε φιλοτεχνηθεί με ελαιοχρώματα πάνω σε καμβά και όχι σύμφωνα με τους καθιερωμένους κανόνες της ορθόδοξης αγιογραφίας, δηλαδή με αυγοτέμπερα πάνω σε ξύλο. Έτσι, την τοποθέτησε πάνω από την πόρτα του παρεκκλησίου που ήταν αφιερωμένο στον κτήτορα της μονής, τον Άγιο Μεθόδιο της Πεσνόσα († 4 ή 14 Ιουνίου 1392). Το παρεκκλήσιο βρισκόταν σε έναν δρόμο όχι μακριά από τη μονή. Η θαυματουργή φανέρωση της Εικόνας Η Εικόνα δοξάστηκε για ...

Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο σπουδαίος ασκητής Κωνσταντίνος Θεόδουλος ήταν μοναχός στο Άγιον Όρος. Ο Γέροντας αυτός είχε μια θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου, η οποία είχε αγιογραφηθεί περίπου 150 χρόνια νωρίτερα. Μετά την κοίμηση του ασκητή, η εικόνα πέρασε στον μαθητή του, τον Σχημοναχό Μαρτινιανό, ο οποίος έφτασε στο Άγιον Όρος από την Ελλάδα το 1821. Στις αρχές του 1841, ο πατήρ Μαρτινιανός εγκατέλειψε το Άγιον Όρος και πήγε στην πόλη Μαυροβουνή, στην περιοχή της επισκοπής Σπάρτης, όπου επρόκειτο να συμβούν πολλά θαύματα. Οι κάτοικοι της περιοχής είχαν πληγεί από μια φοβερή συμφορά: οι αγροί, τα δάση και σχεδόν κάθε είδους βλάστηση είχαν καταστραφεί από ακρίδες. Οι ακρίδες προχωρούσαν σε συμπαγή σμήνη και αφάνιζαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Η πορεία τους έφτασε μέχρι την πόλη του Μαραθώνα. Οι τοπικές αρχές έβγαλαν τους κατοίκους από τα σπίτια τους και τους έστειλαν στους αγρούς, αναγκάζοντάς τους να συλλέγουν τα καταστροφικά έντομα, να τα ρίχνουν σε λάκκους και στη συνέχεια να τα κα...

Στη Μερίδα της Ισπανίας, το 304.  ο Άγιος Μάρτυς Βίκτωρ , στρατιωτικός, ο οποίος μαζί με τους δύο αδελφούς του, Στερκάτιο και Αντινογένη , τελείωσε το μαρτύριό του ύστερα από ποικίλα βασανιστήρια κατά τον διωγμό του Διοκλητιανού. Οι καθολικοί τιμούν τον Άγιο στις 21 Ιουλίου

Ο Όσιος Ιλαρίων του Τβάλι (Τουλασβίλι) διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Χαχούλι στη νοτιοδυτική Γεωργία στις αρχές του 11ου αιώνα. Στο έργο του «Ο Βίος του Οσίου Γεωργίου του Αγιορείτη» , ο Γεώργιος ο Νεότερος αναφέρει ότι ο Όσιος Ιλαρίων διακρινόταν για την αρετή του και ήταν ξακουστός για τα κηρύγματά του και τους ασκητικούς του αγώνες. Ο Όσιος Ιλαρίων ανέθρεψε τον νεαρό Γεώργιο τον Αγιορείτη, ο οποίος εξελίχθηκε σε λαμπρό συγγραφέα, μεταφραστή, θεολόγο και υπερασπιστή της πατρίδας του. Από τον Ιλαρίωνα έλαβε επίσης την ευλογία να εισέλθει στον μοναχικό βίο. Σύμφωνα με το χρονικό «Ο Βίος της Καρτλί» (Life of Kartli) , ο Όσιος Ιλαρίων υπήρξε διακεκριμένος μεταφραστής και συγγραφέας, καθώς και εξέχων θεολόγος. Αργότερα ο Όσιος Ιλαρίων εγκαταστάθηκε από τη Μονή Χαχούλι στη Μονή Τβάλι, κοντά στην Αντιόχεια, όπου παρέμεινε έως το τέλος της ζωής του. Σύμφωνα με τον ιστορικό και αγιογράφο του 19ου αιώνα Μιχαήλ Σαμπίνιν, ο Όσιος Ιλαρίων εκοιμήθη το έτος 1041.

Οι Άγιοι Μάρτυρες Μπορίσος και Γλιέβος ήταν γιοί του Άγιου Βλαδίμηρου (βλέπε 15 Ιουλίου) και δια του αγίου Βαπτίσματος μετονομάσθηκαν Ρωμανός και Δαβίδ. Δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες για τον βίο των Αγίων αυτών.

Ο Όσιος Σέργιος εκοιμήθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1392, αφού προηγουμένως είχε παραδώσει την ηγουμενία της Μονής της Αγίας Τριάδος στον αγαπημένο μαθητή του, τον Όσιο Νίκωνα. Σύμφωνα με την επιθυμία του, ζήτησε να ταφεί μαζί με τους υπόλοιπους μοναχούς στο κοινό κοιμητήριο της μονής. Ωστόσο, με την ευλογία του Μητροπολίτη Κυπριανού, ενταφιάστηκε μέσα στον ξύλινο ναό της Αγίας Τριάδος, τον οποίο ο ίδιος είχε ιδρύσει. Το 1408 η μονή υπέστη μεγάλη καταστροφή από την επιδρομή του Τατάρου στρατηλάτη Εντιγκέι. Οι μοναχοί, υπό την καθοδήγηση του Οσίου Νίκωνος, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν προσωρινά τη μονή, διασώζοντας τις εικόνες, τα ιερά σκεύη, τα βιβλία και τα κειμήλια του Οσίου Σεργίου. Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι λίγο πριν από την επιδρομή ο ίδιος ο Όσιος εμφανίσθηκε στον Νίκωνα και προείπε τις δοκιμασίες, διαβεβαιώνοντάς τον όμως ότι η καταστροφή δεν θα ήταν μόνιμη και ότι η μονή θα αναγεννιόταν ακόμη ενδοξότερη. Μετά την αποκατάσταση της μονής, ο Όσιος Νίκων αποφάσισε να ανεγείρε...

Ο Άγιος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος υπήρξε μια απο τις σημαντικότερες θρησκευτικοπολιτικές προσωπικότητες της συγχρονης ιστορίας της Πάτρας. Γεννήθηκε τον 19ο αιώνα και έδρασε κυρίως από τις αρχές ως τα μέσα του 20ου. Ο κατά κόσμον Γεώργιος Παρασκευόπουλος, υιός του Χαραλάμπους και της Βασιλικής Παρασκευοπούλου, γεννήθηκε το 1877 στο χωριό Γρανίτσα Γορτυνίας. Η παιδική του ηλικία ήταν πολύ δύσκολη καθώς έχασε τη μητέρα του σε ηλικία 3 ετών και μετέπειτα η μητριά του του φερόταν βάναυσα. Ο Γεώργιος από την παιδική του ηλικία (12 ετών) εργαζόταν για να αποκομίσει τα προς το ζειν, αλλά ταυτόχρονα έδειχνε ιδιαιτερη έφεση στα γράμματα. Την ίδια στιγμή όμως που επιθυμεί να φοιτήσει στο σχολειο, δείχνει κλίση και προς την εκκλησιαστική ζωή που θα ακολουθούσε. Θέλοντας να συνδυάσει και τις δύο ιδιότητες εισάγεται στη Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κερνίσης, όπου και παρέμεινε 3 ετη, ως υποτακτικός και επιδίδεται στη μελέτη των γραμμάτων. Ποθώντας όμως τη μόρφωση, σε ηλικία 15 ετών ξεκίνησε με τα π...

Σε πολλές κοινότητες της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η 30ή Ιουνίου τιμάται ως: γενική μνήμη των Συρίων/Ασσυρίων μαρτύρων με έμφαση στα θύματα των διωγμών της οθωμανικής περιόδου (1894–1896, 1915 κ.λπ.) Μνήμη των αγρίως σφαγιασθέντων υπό Κουρδικών ορδών εν τω νομώ Διαρβεκίρ της Μικράς Ασίας Ορθοδόξων Χριστιανών υπαγομένων εις το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας.  Οι Σφαγές του Διαρβεκίρ ήταν μια σειρά μαζικών σφαγών που πραγματοποιήθηκαν στο Βιλαέτι του Διαρβεκίρ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μεταξύ των ετών 1894 και 1896 από μουσουλμάνους, η πλειονότητα των οποίων ήταν εθνοτικά Κούρδοι. Τα γεγονότα αποτέλεσαν μέρος των Χαμιδικών Σφαγών και είχαν ως στόχο τον χριστιανικό πληθυσμό του βιλαετίου, κυρίως Αρμενίους και Ασσυρίους. Οι σφαγές αρχικά στράφηκαν κατά των Αρμενίων, έπειτα από υποκίνηση Οθωμανών πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών, με το πρόσχημα ότι επιδίωκαν τη διάλυση του κράτους. Σύντομα, όμως, εξελίχθηκαν σε γενικευμένο αντιχριστιανικό πογκρόμ, καθώς οι δολοφονίες επεκτάθηκαν στο ...

Ο Άγιος Γκόβαν (ουαλικά: Gofan; πέθανε το 586) ήταν ερημίτης που έζησε μέσα σε μια σχισμή σε παράκριο βράχο κοντά στο Μπόσερστον, στο Εθνικό Πάρκο Ακτογραμμής Πέμπροκσαϊρ στην Ουαλία. Το παρεκκλήσι του Αγίου Γκόβαν χτίστηκε μέσα σε αυτή τη σχισμή τον 13ο αιώνα, στο σημείο που σήμερα ονομάζεται Ακρωτήριο του Αγίου Γκόβαν. Παρεκκλήσι του Αγίου Γκόβαν, κοντά στο Ακρωτήριο του Αγίου Γκόβαν, στο Εθνικό Πάρκο Ακτογραμμής Πέμπροκσαϊρ, στην Ουαλία. Κατα την παράδοση λέει ότι ο Γκόβαν ήταν Ιρλανδός μοναχός που ταξίδεψε στην Ουαλία σε μεγάλη ηλικία για να βρει φίλους και συγγενείς του ηγουμένου που τον είχε εκπαιδεύσει, ο οποίος ταυτίζεται είτε με τον Άγιο Δαβίδ είτε με τον Άγιο Άιλμπε του Έμλι. Άλλη εκδοχή τον ταυτίζει με τον Γκάγουειν, έναν από τους ιππότες του βασιλιά Αρθούρου. Στα παραδοσιακά ουαλικά, το όνομα «Γκόβαν» σημαίνει «θρυλικός γιος του Κάου». Ο Άγιος Γκόβαν δέχτηκε επίθεση από πειρατές από την Ιρλανδία ή από το κοντινό νησί Λάντι. Ο βράχος άνοιξε και σχηματίστηκε μια σχισμή όπου μ...

Ο Όσιος Στούδιος υπήρξε επιφανής βυζαντινός αριστοκράτης και ύπατος της Κωνσταντινούπολης κατά τον 5ο αιώνα. Ανήκε στην ανώτατη κοινωνική τάξη της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας και διακρινόταν για τη φιλανθρωπία και την ευσέβειά του. Γύρω στο 463 μ.Χ., ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη ναό αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, κοντά στα δυτικά τείχη της πόλης. Στον ίδιο χώρο αναπτύχθηκε αργότερα η περίφημη Μονή Στουδίου, η οποία έλαβε το όνομά του. Η Μονή Στουδίου Η Μονή Στουδίου, γνωστή και ως Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος εν τοις Στουδίου , υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια της Κωνσταντινούπολης μέχρι την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς Τούρκους. Οι κανόνες και τα έθιμα της μονής έγιναν πρότυπο για τους μοναχούς του Αγίου Όρους και άλλων μοναστηριών της Ορθόδοξης Ανατολής. Οι μοναχοί της, γνωστοί ως Στουδίτες, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή πολλών θεολογικών και εκκλησιαστικών συγκρούσεων στην Κωνσταντινούπολη, ιδιαίτερα στους μακροχρόνιους αγώνες της Εικονομαχίας τον 8ο και 9ο αιών...

Ο Όσιος Ναούμ (βουλγαρικά και μακεδονικά: Свети Наум, λατιν. Sveti Naum), γνωστός και ως Ναούμ της Οχρίδας ή Ναούμ του Πρεσλάβ (περ. 830 – 23 Δεκεμβρίου 910), ήταν μεσαιωνικός βούλγαρος συγγραφέας και ιεραπόστολος μεταξύ των Σλάβων, που θεωρείται ένας από τους Επτά Αποστόλους του Πρώτου Βουλγαρικού Κράτους. Ήταν από τους μαθητές των Κύριλλος και Μεθόδιος και συνδέεται με τη δημιουργία του γλαγολιτικού και του κυριλλικού αλφαβήτου. Ο Ναούμ ήταν από τους ιδρυτές της Λογοτεχνικής Σχολής του Πρεσλάβ. Αργότερα εργάστηκε στη Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας. Ήταν από τους πρώτους αγίους που ανακηρύχθηκαν από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία μετά την ίδρυσή της τον 9ο αιώνα. Η αποστολή του είχε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των τοπικών Πρώιμων Σλάβων σε Βούλγαρους. Βίος Οι πληροφορίες για τα πρώτα του χρόνια είναι περιορισμένες. Σύμφωνα με τον «Δεύτερο Βίο του Αγίου Ναούμ», μεγάλωσε στη Μοισία, που ήταν η βυζαντινή ονομασία της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τη βιογραφία του Κλήμης της Οχρίδας από τον Θε...

Γενικά Η Εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας, είναι ιστορικά η πρώτη εικόνα της Εκκλησίας, ιστορηθείσα από τον Ευαγγελιστή Λουκά, όπως μαρτυρεί και το σχετικό Μεγαλυνάριο του Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο: «Ἄλαλα τά χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μή προσκυνούντων τήν Εἰκόνα Σου τήν σεπτήν, τήν ἱστορηθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἀποστόλου Λουκᾶ ἱερωτάτου, τήν Ὁδηγήτριαν». Κατά την συναξαριστική παράδοση ο Ιερός Ευαγγελιστής φιλοτέχνησε την εικόνα ζώσης της Υπεραγίας Θεοτόκου και εκείνη την δέχθηκε μετά μεγάλης χαράς και την ευλόγησε λέγουσα: «Ἡ χάρις τοῦ παρ’ ἐμοῦ τεχθέντος εἴη μετ’ αὐτῆς». Η Εικόνα αυτή διασωθείσα στην Παλαιστίνη, στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, επί βασιλείας Θεοδοσίου Β’ του Μικρού, από την Αυτοκράτειρα Ευδοκία, ως δώρο στην αδελφή του Θεοδοσίου Αγία Πουλχερία (βλέπε 17 Φεβρουαρίου) και κατετέθη υπ’ αυτής στην Μονή των Οδηγών, της οποίας ήταν κτιτόρισσα. Η Εικόνα επετέλεσε αναρίθμητα θαύματα (όπως την διάσωση της Κωνσταντινούπολης το 717 μ.Χ., από τους Άραβες) και τελικά καταστρ...