ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη - Τελευταίες αναρτήσεις ΧΘΕΣΗΜΕΡΑΥΡΙΟ - Τελευταίες αναρτήσεις Η ξύλινη σκάφη ανήκει στα αντικείμενα του παραδοσιακού ελληνικού νοικοκυριού που σήμερα φαίνονται απλά, ενώ στην πραγματικότητα συνδέονται με περισσότερες από μία πλευρές της καθημερινής ζωής. Υπήρξε κυρίως σκεύος εργασίας: χρησιμοποιήθηκε για την προετοιμασία και το ζύμωμα της ζύμης, ενώ η ίδια ονομασία «σκάφη» χρησιμοποιήθηκε και για δοχεία που εξυπηρετούσαν άλλες οικιακές εργασίες, όπως το πλύσιμο των ρούχων. Το αντικείμενο δεν κατασκευάστηκε για διακόσμηση ούτε για τελετουργική επίδειξη. Η μορφή του προέκυψε από τη συγκεκριμένη ανάγκη να υπάρχει ένα μεγάλο, βαθύ και σταθερό δοχείο κατάλληλο για χειρωνακτική εργασία. Η ιστορία της ξύλινης σκάφης δεν μπορεί να γραφτεί μόνο από τη σημερινή σημασία της λέξης. Η λέξη «σκάφη» είναι πολύ παλαιότερη από τα νεότερα αντικείμενα που γνωρίζουμε από τις λαογραφικές συλλογές. Το αρχαίο λεξικό Liddell–Scott συνδέει τη λέξη με το «σκάπτω» και καταγράφει ως...

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη - Τελευταίες αναρτήσεις ΧΘΕΣΗΜΕΡΑΥΡΙΟ - Τελευταίες αναρτήσεις Γραμμόφωνο στο Μουσείο "Σπίτι του παιδιού" στον Προμαχώνα Από τον φωνόγραφο μέχρι το σημερινό streaming, η ιστορία της μουσικής ακρόασης είναι στην πραγματικότητα η ιστορία της τεχνολογίας που πλησιάζει όλο και περισσότερο τον άνθρωπο και τις καθημερινές του ανάγκες. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν εμφανίστηκε ο Φωνόγραφος, η δυνατότητα να καταγραφεί και να αναπαραχθεί ο ήχος έμοιαζε σχεδόν θαυμαστή. Η μουσική έπαψε να είναι αποκλειστικά μια ζωντανή εμπειρία και έγινε κάτι που μπορούσε να “επαναληφθεί”, έστω και με περιορισμένη ποιότητα και μέσα από έναν σχετικά στενό, μηχανικό ήχο. Καθώς ο 20ός αιώνας προχωρούσε, η ακρόαση έγινε πιο σταθερή και πιο κοινωνικά διαδεδομένη. Οι δίσκοι και τα γραμμόφωνα έφεραν τη μουσική στα σπίτια με έναν τρόπο πιο οργανωμένο και πιο εμπορικό, ενώ σταδιακά η εμπειρία της ακρόασης συνδέθηκε με ολόκληρη κουλτούρα γύρω από τα άλμπουμ και τους καλλιτέχνες. Η μ...

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη  -  Τελευταίες αναρτήσεις ΧΘΕΣΗΜΕΡΑΥΡΙΟ  -  Τελευταίες αναρτήσεις Μετά από σχολική εορτή στο Σιδηρόκαστρο (Επεξεργασμένη φωτογραφία) Η ιστορία του παγωτού στον ελληνικό χώρο δεν ξεκινά απότομα τον 20ό αιώνα, αλλά έχει πιο βαθιές ρίζες σε πρακτικές δροσισμού που συναντώνται ήδη από την αρχαιότητα. Αναφορές κάνουν λόγο για χρήση χιονιού από βουνά, το οποίο αναμειγνυόταν με μέλι ή χυμούς φρούτων, κυρίως από εύπορα στρώματα. Ωστόσο, αυτό που αναγνωρίζουμε σήμερα ως παγωτό, δηλαδή ένα επεξεργασμένο γαλακτοκομικό ή κρεμώδες προϊόν που έχει καταψυχθεί με ελεγχόμενο τρόπο, εμφανίζεται πολύ αργότερα και συνδέεται με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των εμπορικών δικτύων. Στην Ελλάδα, η ουσιαστική διάδοση του παγωτού τοποθετείται στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα και ιδιαίτερα μετά το 1922. Οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία δεν μετέφεραν μόνο γαστρονομικές συνταγές, αλλά και τεχνικές παραγωγής, όπως αυτές που σχετίζονται με τον ντοντουρμά, ένα παγω...

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη  -  Τελευταίες αναρτήσεις Η Ν. Θεολόγου ήταν ελληνική εταιρεία κατασκευής οχημάτων. Ιδρύθηκε από τον Νίκο Θεολόγου, Έλληνα μηχανικό αυτοκινήτων ο οποίος εργάσθηκε για λίγα χρόνια στις ΗΠΑ, και επέτρεψε στην Ελλάδα το 1914. Μεταξύ 1916 και 1918 σχεδίασε και κατασκεύασε ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο με μηχανή μοτοσικλέτας, ενώ από το 1920 η εταιρία ασχολήθηκε με την κατασκευή αμαξωμάτων λεωφορείων και φορτηγών. Η παραγωγή σταμάτησε στα τέλη της ίδιας δεκαετίας, λογικά λόγω του ισχυρού ανταγωνισμού από επιχειρήσεις όπως η Τουρνικιώτης και Αθηνά στην Αθήνα, Μπουχάγιερ στην Πάτρα και άλλες. Ο Νίκος Θεολόγος ήταν ένας πρωτοπόρος μηχανικός και οραματιστής που συνδέεται με την κατασκευή του πρώτου ελληνικού αυτοκινήτου. Με εμπειρία από τη συνεργασία του με τον Χένρι Φορντ στις Ηνωμένες Πολιτείες, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1914, φέρνοντας μαζί του την τεχνογνωσία και το πάθος για την αυτοκινητοβιομηχανία. Το 1918, στο εργαστήριό του στην Ελλάδα, ο Θεολόγος ...

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη  -  Τελευταίες αναρτήσεις Πωλήτρια στην Ερμού, Αθήνα (Ψητά κάστανα και καλαμπόκια) 28 Νοεμβρίου 2024 Καστανάς ονομάζεται ο υπαίθριος μικροπωλητής ο οποίος πουλάει ψημένα κάστανα. Συχνάζει σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων ή πάρκα, για να πουλήσει τα κάστανά του. Μεταφέρει τα κάστανα σε καλάθι ή τσάντα, τα ψήνει λίγα-λίγα σε φουφού ή ξεχωριστή ή ενσωματωμένη στην τροχήλατη προθήκη του, αν έχει, αφού τα σκίσει πρώτα στο πλάι τους & τα πουλά κατευθείαν από εκεί ζεστά & φρεσκοψημένα. Επίσης, πολλοί καστανάδες εκτός από ψημένα κάστανα πουλάνε & ψημένο καλαμπόκι, το οποίο ετοιμάζουν με τον ίδιο τρόπο. Ο καστανάς, όπως & ο κουλουρτζής, είναι ένας από τους λίγους πλανόδιους που δεν έχουν εκλείψει σήμερα, όπως ο λούστρος, ο εφημεριδοπώλης, ο στραγαλατζής, ο παγοπώλης, ο παγωτατζής κλπ, που αν ήδη δεν έχουν εκλείψει, τείνουν να εκλείψουν. Για τον Δήμος μας δεν ήταν και τόσο αναγκαίο μιας και την εποχή που τα κ...

  Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη  -  Τελευταίες αναρτήσεις Το «Αρωματικόν Ποτόν» "ΟΛΥΜΠΙΑΣ" αποτελεί ένα ιστορικό προϊόν από τις Σέρρες, που παραγόταν από την οικογένεια Καραμπελιά από το 1855. Το συγκεκριμένο ποτό, γνωστό για τις ευεργετικές του ιδιότητες, χαρακτηριζόταν από την ποιότητα και τη γεύση του, στοιχεία που του εξασφάλισαν ευρεία αποδοχή και διακρίσεις. Η φήμη του ενισχύθηκε σημαντικά όταν βραβεύθηκε σε δύο μεγάλες διεθνείς εκθέσεις, στη Διεθνή Έκθεση Αθηνών το 1903 και στη Ναυτική Έκθεση του Μπορντώ το 1907. Παράλληλα, το προϊόν είχε αναλυθεί επιστημονικά και εγκριθεί από διακεκριμένους χημικούς-γιατρούς της εποχής, όπως οι Κ. Συγγρός και Μ. Τζελαλιάν, οι οποίοι το χαρακτήρισαν ως «το πλέον ευάρεστον και κάλλιστον στομαχικόν ποτόν». Η εμπορική επιτυχία του ποτού ήταν εντυπωσιακή, με πωλήσεις που έφτασαν τα 5.000 κιβώτια σε μια μόνο χρονιά. Ωστόσο, λόγω της επιτυχίας του, οι κατασκευαστές προειδοποιούσαν για απομιμήσεις, τονίζοντας την ανάγκη οι καταναλωτές να ε...