ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη - Τελευταίες αναρτήσεις ΧΘΕΣΗΜΕΡΑΥΡΙΟ - Τελευταίες αναρτήσεις Η ξύλινη σκάφη ανήκει στα αντικείμενα του παραδοσιακού ελληνικού νοικοκυριού που σήμερα φαίνονται απλά, ενώ στην πραγματικότητα συνδέονται με περισσότερες από μία πλευρές της καθημερινής ζωής. Υπήρξε κυρίως σκεύος εργασίας: χρησιμοποιήθηκε για την προετοιμασία και το ζύμωμα της ζύμης, ενώ η ίδια ονομασία «σκάφη» χρησιμοποιήθηκε και για δοχεία που εξυπηρετούσαν άλλες οικιακές εργασίες, όπως το πλύσιμο των ρούχων. Το αντικείμενο δεν κατασκευάστηκε για διακόσμηση ούτε για τελετουργική επίδειξη. Η μορφή του προέκυψε από τη συγκεκριμένη ανάγκη να υπάρχει ένα μεγάλο, βαθύ και σταθερό δοχείο κατάλληλο για χειρωνακτική εργασία. Η ιστορία της ξύλινης σκάφης δεν μπορεί να γραφτεί μόνο από τη σημερινή σημασία της λέξης. Η λέξη «σκάφη» είναι πολύ παλαιότερη από τα νεότερα αντικείμενα που γνωρίζουμε από τις λαογραφικές συλλογές. Το αρχαίο λεξικό Liddell–Scott συνδέει τη λέξη με το «σκάπτω» και καταγράφει ως...

Ρετρό με τον Παύλο Συμεωνίδη - Τελευταίες αναρτήσεις ΧΘΕΣΗΜΕΡΑΥΡΙΟ - Τελευταίες αναρτήσεις Γραμμόφωνο στο Μουσείο "Σπίτι του παιδιού" στον Προμαχώνα Από τον φωνόγραφο μέχρι το σημερινό streaming, η ιστορία της μουσικής ακρόασης είναι στην πραγματικότητα η ιστορία της τεχνολογίας που πλησιάζει όλο και περισσότερο τον άνθρωπο και τις καθημερινές του ανάγκες. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν εμφανίστηκε ο Φωνόγραφος, η δυνατότητα να καταγραφεί και να αναπαραχθεί ο ήχος έμοιαζε σχεδόν θαυμαστή. Η μουσική έπαψε να είναι αποκλειστικά μια ζωντανή εμπειρία και έγινε κάτι που μπορούσε να “επαναληφθεί”, έστω και με περιορισμένη ποιότητα και μέσα από έναν σχετικά στενό, μηχανικό ήχο. Καθώς ο 20ός αιώνας προχωρούσε, η ακρόαση έγινε πιο σταθερή και πιο κοινωνικά διαδεδομένη. Οι δίσκοι και τα γραμμόφωνα έφεραν τη μουσική στα σπίτια με έναν τρόπο πιο οργανωμένο και πιο εμπορικό, ενώ σταδιακά η εμπειρία της ακρόασης συνδέθηκε με ολόκληρη κουλτούρα γύρω από τα άλμπουμ και τους καλλιτέχνες. Η μ...