ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ο Χρήστος Τέντζος (1891-1966) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Γεννήθηκε το 1891 και άσκησε τη δικηγορία. Πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα με την ιδιότητά του Οπλίτη.  Υπηρέτησε ως Νομάρχης Σερρών από το 1933 ως το 1934. Εξελέγη βουλευτής Δράμας για πρώτη φορά το 1932 με το Λαϊκόν Κόμμα και το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Πέθανε σε ηλικία 75 ετών στη Δράμα στις 13 Ιανουαρίου 1966 Ανήκει στους ελάχιστους γηγενείς διανοούμενους που, χωρίς να επιδιώκει προσωπικό όφελος και χωρίς να φείδεται κόπων και εξόδων, έχει αναπτύξει εδώ και χρόνια και εξακολουθεί να αναπτύσσει αξιοθαύμαστη δράση για την εξυπηρέτηση των γενικότερων συμφερόντων του τόπου. Ασχολήθηκε ειδικότερα, μέσα από εμπεριστατωμένες μελέτες, με τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούσαν την ακίνητη περιουσία: τις προβληματικές δικαιοπραξίες στις Νέες Χώρες, τις διαφορές μεταξύ γηγενών και προσφύγων, την εξίσωση των γηγενών ακτημόνων με τους πρόσφυγες ως προς την παραχώρηση γεωργικού κλήρου, την καθιέρωση μιας...

Ο Σερραίος Πασχάλης Παπαδημητρίου πήρε μέρος και τραυματίστηκε σε μια από τις μάχες του Αρντίζ Νταγ. Η Μάχη του Αρντίζ Νταγ πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1921, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και των επιχειρήσεων προς την Άγκυρα. Το Αρντίζ Νταγ αποτελούσε σημαντική ορεινή θέση στην περιοχή των επιχειρήσεων του Σαγγάριου. Στις 19 Αυγούστου / 1 Σεπτεμβρίου 1921, ελληνικές μονάδες του Α΄ Σώματος Στρατού επιτέθηκαν στις τουρκικές θέσεις. Η Ι Μεραρχία, με το 50ό Σύνταγμα Πεζικού και το 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων, προχώρησε σε επίθεση και, με την υποστήριξη του πυροβολικού, κατέλαβε οχυρωμένες θέσεις στις κορυφογραμμές του Αρντίζ Νταγ. Οι συγκρούσεις ήταν ιδιαίτερα σφοδρές και συνεχίστηκαν με τουρκικές αντεπιθέσεις. Η κατάληψη του Αρντίζ Νταγ εντασσόταν στις ευρύτερες επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού προς την Άγκυρα και στη μάχη για τις οχυρωμένες θέσεις γύρω από τον Σαγγάριο.

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ζ΄ (κατά κόσμον Ζερβουδάκης ή Παπαδοσταυρινός, 21 Σεπτεμβρίου 1850 - 17 Νοεμβρίου 1924) ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης, από τις 6 Δεκεμβρίου 1923 ως τις 17 Νοεμβρίου 1924. Γεννήθηκε γύρω στο 1850 στο Σταυρί (Απολλωνία) της Σίφνου. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1882, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Περί της γνησιότητος των τεσσάρων Ευαγγελίων». Υπηρέτησε στη Μητρόπολη Ρόδου από διάκονος μέχρι και πρωτοσύγκελος. Το 1887 εξελέγη επίσκοπος Μυρέων, το 1892 Μητροπολίτης Σερρών, το 1909 Μητροπολίτης Κυζίκου και το 1913 Μητροπολίτης Χαλκηδόνος. Κατά την περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας, όταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε την ρήξη και την διακοπή σχέσεων με την Υψηλή Πύλη, ο Γρηγόριος διαφωνώντας με την απόφαση αυτή παραιτήθηκε από πρόεδρος του Εθνικού Μικτού Συμβουλίου και από την Ιερά Σύνοδο και αποσύρθηκε στην Μητρόπολή του. Μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Μελετίου Μεταξά...

  Πρόσωπα | Επιλογή ανά θέμα | Τελευταίες αναρτήσεις Ο αντιστράτηγος Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης (1863–1922), γνωστός και ως Παμίκος ή Παμμίκος Ζυμβρακάκης, υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές στρατιωτικές προσωπικότητες της Ελλάδας από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές της δεκαετίας του 1920. Η ζωή και η δράση του συνδέθηκαν με την Κρητική υπόθεση, το Κίνημα στο Γουδί του 1909, την Εθνική Άμυνα στη Θεσσαλονίκη, τις επιχειρήσεις του Μακεδονικού Μετώπου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και, τελικά, με την ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Δυτική Θράκη το 1920. Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ 03.06.1918 Η πορεία του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή ο Ζυμβρακάκης δεν υπήρξε απλώς ένας ανώτατος αξιωματικός που συμμετείχε στους πολέμους της εποχής. Ήταν επίσης ενεργό στέλεχος των στρατιωτικών κινημάτων που σημάδεψαν την πολιτική ζωή της χώρας και ένας από τους αξιωματικούς που συνδέθηκαν στενά με την επικράτηση της παράταξης της Εθνικής Άμυνας κατά τον Εθνικό Διχασμό. Ο Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης γεννήθηκ...

Πρόσωπα  |  Επιλογή ανά θέμα  |  Τελευταίες αναρτήσεις Ο Ιπποκράτης Μακρής (1883–1967) γεννήθηκε το 1883 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν γιος του γιατρού Κωνσταντίνου Μακρή, ο οποίος καταγόταν από την Αρτάκη της Προποντίδας. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στην Κωνσταντινούπολη γνώρισε τον διπλωμάτη και διανοούμενο Ίων Δραγούμης, ο οποίος τον μύησε στο όραμα της απελευθέρωσης της Μακεδονίας και στις ελληνικές εθνικές οργανώσεις της εποχής που δρούσαν στο πλαίσιο του Μακεδονικού Αγώνα. Η ιστορική συγκυρία μέσα στην οποία μεγάλωσε και δραστηριοποιήθηκε ο Μακρής ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη. Στα τέλη του 19ου αιώνα η μικρή τότε ελληνική επικράτεια αντιμετώπιζε πολιτικές και οικονομικές δυσκολίες, ιδιαίτερα μετά την πτώχευση του κράτους επί πρωθυπουργίας του Χαρίλαος Τρικούπης το 1893. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897 κατέληξε σε ελληνική ήττα, γεγονός που οδήγησε όμως σε αναδιοργάνωση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και ...

Πρόσωπα  |  Επιλογή ανά θέμα  |  Τελευταίες αναρτήσεις Ο Αχιλλέας Καραμανλής (Πρώτη Σερρών, 27 Δεκεμβρίου 1929) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης και της Νέας Δημοκρατίας. Διατέλεσε πολλές φορές υπουργός και υφυπουργός. Είναι αδελφός του πρώην προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή και γηραιότερος εν ζωή πρώην βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Βιογραφικά στοιχεία Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1929 στην Πρώτη Σερρών. Γιος του δασκάλου και Μακεδονομάχου Γεωργίου Καραμανλή και της Φωτεινής, το γένος Δολόγλου (θαν. 1940). Είναι αδελφός του πρώην Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στην Πάντειο και το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Από το 1956 έως το 1963, διετέλεσε διευθυντής του Ιδιαίτερου γραφείου του τότε Προέδρου της Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή. Εξελέγη, για πρώτη φορά Β...

Πρόσωπα  |  Επιλογή ανά θέμα  |  Τελευταίες αναρτήσεις Γεννήθηκε το 1853 και πέθανε στις 28 Απριλίου 1919. Καταγόταν από τις Σέρρες, στην εκλογική περιφέρεια των οποίων εξελέγη βουλευτής το 1915. Προσκλήθηκε στην Κύπρο από την Αρχιεπισκοπή, μέσω του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» των Αθηνών, και ανέλαβε ως πρώτος γυμνασιάρχης του υπό ίδρυση  Παγκυπρίου Γυμνασίου, το 1893. Αφού αποφασίστηκε από τον τότε αρχιεπίσκοπο Κύπρου Σωφρόνιο Γ' και άλλους παράγοντες της Λευκωσίας η ίδρυση του Παγκυπρίου Γυμνασίου, εκπαιδευτικού ιδρύματος που θα αντικαθιστούσε, στην ουσία, την Ελληνική Σχολή που λειτουργούσε ως τότε στην πρωτεύουσα και δη στον ίδιο χώρο, απέναντι από την Αρχιεπισκοπή, έγιναν παραστάσεις προς διάφορες κατευθύνσεις στην Κύπρο και στην Ελλάδα για την υλοποίηση της απόφασης. Το 1893, χρόνο έναρξης λειτουργίας του Παγκυπρίου Γυμνασίου, ο Φιλολογικός Σύλλογος των Αθηνών «Παρνασσός», διά του προέδρου του Νικολάου Πολίτη, προέβη σε διαβήματα προς στελέχωσή του. Μ...

Ο Μάριος Ρουσιάδης γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1929 στη Θεσσαλονίκη. Το 1933, σε ηλικία τεσσάρων ετών, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στις Σέρρες, όπου και μεγάλωσε. ​ Το 1954, εργάστηκε ως συντάκτης στην εβδομαδιαία εφημερίδα των Σερρών «Νέα Ελλάς». Η εφημερίδα αυτή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην τοπική ενημέρωση, καλύπτοντας πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά θέματα της εποχής. ​ Η συγγραφική του πορεία είναι εξίσου σημαντική. Ανάμεσα στα έργα του, εξέδωσε τα βιβλία διηγημάτων «Η πίκρα του ηλίου, το αίμα και η άβυσσος» και «Ο χθεσινός ουρανός». Εξέδωσε επίσης ποιητικές συλλογές, όπως «Το τραγούδι του Στρυμώνα» και «Τι θέλει η θύελλα στα παράθυρά μας». Το ιστορικό μυθιστόρημα «Το όραμα της λευτεριάς» ήταν ένα από τα σημαντικά του έργα, αναφέροντας τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τη χώρα. Ο Μάριος Ρουσιάδης απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 30 Μαρτίου 1980

Ο Χρήστος Χρηστίδης του Νικολάου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1890. Το 1910 εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1914. Το 1916 επέστρεψε στις Σέρρες, όπου άσκησε το επάγγελμα του γιατρού μέχρι το 1955. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας, υπηρέτησε ως ιατρός στο Δημοτικό Ορφανοτροφείο Θηλέων και Αρρένων και διετέλεσε διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Σερρών για 25 χρόνια. ​ Εκτός από την ιατρική του σταδιοδρομία, ο Χρηστίδης είχε ενεργό συμμετοχή στα κοινά. Υπηρέτησε ως πάρεδρος του Δήμου Σερρών, δημοτικός σύμβουλος και αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Για 15 χρόνια διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Σερρών και ήταν μέλος του Γενικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου. Παράλληλα, για 30 χρόνια κατείχε τη θέση του προέδρου του μουσικού συλλόγου «Ορφέας», συμβάλλοντας σημαντικά στην πολιτιστική ζωή της πόλης. ​ Ο Χρήστος Χρηστίδης απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1968, αφήνοντ...

Ο Νικόλαος Κ. Κωνσταντόπουλος (1884 - 1975) ήταν Έλληνας πολιτικός και λογοτέχνης. Βιογραφία Ο Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε το 1884 στον Σκοπό της Ανατολικής Θράκης. Ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στην Αδριανούπολη και στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε φιλολογία και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1910. Στη συνέχεια εργάστηκε από το 1910 μέχρι το 1918 ως καθηγητής σε ελληνικά σχολεία της Θράκης, της Ρουμανίας και της Οδησσού. Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου διετέλεσε εκπρόσωπος των Ελλήνων Θρακών της Νότιας Ρωσίας και το 1919 συμμετείχε ως βοηθητικό μέλος στην ελληνική αποστολή που συμμετείχε στη σύσκεψη ειρήνης του Παρισιού και στη συνθήκη των Σεβρών. Αργότερα συμμετείχε στην ελληνική αρμοστεία της Κωνσταντινούπολης και το 1920 διορίστηκε βοηθός υποδιοικητής της Ξάνθης την περίοδο που η περιοχή βρισκόταν υπό διασυμμαχικό έλεγχο. Το ίδιο έτος, μετά την παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης στην Ελλάδα διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας της ελληνικής α...

Η αρχή μιας ιστορικής οικογένειας Η οικογένεια Σπήρερ ξεκίνησε από τέσσερα αδέλφια: τον Charles Spierer (Σμύρνη 1883 - Γενεύη 1952), τον Hermann Spierer (Σμύρνη 1887 - Τεργέστη 1927), τον Leon Spierer (Σμύρνη 1889 - Γενεύη 1961) και τον Emile Spierer (Σμύρνη 1890 - Γενεύη 1956). Είχαν επίσης μία αδελφή, τη Μαργαρίτα Σπήρερ, η οποία παντρεύτηκε και μετανάστευσε στο Μεξικό. Η Μεγάλη Καταστροφή και η προσφορά των Σπήρερ Το 1922, κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έρμαν και Λεόν Σπήρερ, όντας γόνοι ελβετοεβραϊκής οικογένειας και σημαντικοί καπνέμποροι, προσέφεραν σωτηρία σε εκατοντάδες ανθρώπους στη Σμύρνη. Άνοιξαν τις καπναποθήκες τους, που φέρνοντας την ελβετική σημαία ήταν απροσπέλαστες στους Τούρκους, και προσέφεραν άσυλο, τροφή και προστασία. Με προσωπικά τους έξοδα ναύλωσαν πλοία και φυγάδευσαν πολλούς πρόσφυγες στην Ελλάδα, υποστηρίζοντάς τους στις νέες τους ζωές. Ο Λεόν Σπήρερ και οι αναμνήσεις της καταστροφής Ο Λεόν Σπήρερ, μέσω επιστολών του, περιέγραψε την απόλυτη καταστροφή τη...

Πρόσωπα  |  Επιλογή ανά θέμα  |  Τελευταίες αναρτήσεις Ο Κωνσταντίνος Μήτσου ή Μήτσος, Έλληνας εθνικιστής, ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής με το βαθμό του Αντιστρατήγου ε.α., που διατέλεσε επικεφαλής της προσωπικής ασφαλείας του τότε διαδόχου και μετέπειτα Βασιλέως Παύλου της Ελλάδος, που κατηγορήθηκε άδικα και παραπέμφθηκε σε δίκη στην οποία αθωώθηκε για την υπόθεση του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της οργανώσεως «Ελληνική Αμνηστία» που αγωνίστηκε για την αποφυλάκιση του Γεωργίου Παπαδόπουλου και των συγκρατουμένων του αξιωματικών-πρωταγωνιστών της επαναστάσεως της 21ης Απριλίου, γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Χαλκιόπουλο της επαρχίας Βάλτου στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, στις 27 Ιουνίου 1985, στο 26ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Πολυγύρου Χαλκιδικής. Η κηδεία και η ταφή του έγιναν στη Θεσσαλονίκη. Ήταν παντρεμένος και από το γάμο του απέκτησε ένα γιο, το Βασίλη Μήτσου, α...