ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

  Νέοι πρόεδροι κοινοτήτων Σιδηροκάστρου και Κερκίνης από την εφημερίδα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ της 19 Δεκεμβρίου 1925 Η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ της 19 Δεκεμβρίου 1925 ανέφερε: Νέοι πρόεδροι κοινοτήτων Κοζάνη, 19. Εκλέχθηκαν οι πρόεδροι των κοινοτήτων και οι αναπληρωτές τους, οι εξής: Άνω Μπανίτσα: Π. Παπαδόπουλος και Δ. Τζιάκος. Βελβεντός: Δ. Ασημακόπουλος. Καταφύγι: Σ. Ταϊρέλλας και Ι. Γευγούτσης. Κιουτσιούκ Μπαλή: Γ. Αποστολίδης και Δ. Κύρτσογλου. Παλαιογράτσανα: Αλ. Στεφάνου και Γ. Μανώλης. Πορτοράς: Γ. Αμανειάδης και Δ. Σμτελίδης. Εμπόριο: Αλ. Καραμαννόπουλος και Κ. Βλάχος. Αντρί: Αν. Τσαούσης και Μ. Αποστολίδης. Κουλούκιοϊ: Αβρ. Ακριτίδης και Κ. Κωνσταντινίδης. Παλαιοχώρι: Χρ. Τολμίζης και Β. Πιτοίκης. Ρακίτας: Λ. Καραβάσης και Ε. Μάνος. Λαμπανόβου: Σ. Τσουμίδης και Γ. Λαζαρίδης. Πετελέτσι: Δ. Γιαννούλης και Ι. Γουαράς. Σιδηρόκαστρο. Αναδείχθηκαν πρόεδροι και αναπληρωτές: Λαγίωτης: Χρ. Κοσιεπούζης και Ι. Χαραλαμπίδης. Κερκίνη: Γρ. Αβραμίδης και Δ. Κελιβής. Αυτούσιο το κείμενο: ΝΕ...

Ο Εθνικός Σιδηροκάστρου γνώρισε την ήττα από τον Αγρ. Αστέρα με 1-0 εκτός για την Δ΄ Εθνική,  Η εφημερίδα Θεσσαλονίκη έγραψε στις 20 Δεκεμβρίου1993: 10ος ΟΜΙΛΟΣ ΑΓΡ. ΑΣΤΕΡΑΣ 1 ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΙΔΗΡΟΚ. Ο ΣΚΟΡΕΡΣ: Παντελής 36΄. Χωρίς ν' αφήσουν περιθώρια αντίδρασης σε όλη τη διάρκεια του αγώνα στην αντί-παλη ομάδα του Σιδηροκάστρου, οι παί κτες του Αγρ. Αστέρα πέτυχαν μια νέα σπουδαία νίκη με σκορ 1-0, σε βάρος του Σιδηροκάστρου. Μια νίκη, που τους έφερε 5 βαθμούς μπροστά, μετά από την ήττα της Μηχανιώ νας, στο βαθμολογικό πίνακα και την εω-καιρία να κάνουν χαρούμενες γιορτές. Οι γηπεδούχοι ξεκίνησαν δυνατά και έκλεισαν τον Εθνικό στην εστία του. Σε όλο σχεδόν το πρώτο ημίχρονο ο Εθνικός δεν δημιούργησε καμιά επίθεση οργανω μένη. Το μοναδικό τέρματου αγώνα ση μειώθηκε στο 36' με απευθείας χτύπημα φάουλ του Παντελή, έξω από την περιοχή. Στο δεύτερο ημίχρονο παίχτηκε δυνατό και σκληρό ποδόσφαιρο. Είχε ένταση, πά-θος και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των φιλάθλων ως το τέλος. Δοκάρι είχε ο ...

Στις 19 Δεκεμβρίου 1905 (6 με το παλιό ημερόλόγιο). πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα τα εγκαίνια του νεοσύστατου «Μακεδονικού Συλλόγου ο Μέγας Αλέξανδρος», που ιδρύθηκε από τη συνένωση δύο σωματείων: του Μακεδονικού Συλλόγου, με πρόεδρο τον Ρουσόπουλο, και της νεοσύστατης Μακεδονικής Αδελφότητας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις Σέρρες παρουσιάζει το γεγονός ότι, κατά τις αρχαιρεσίες του συλλόγου, πρόεδρος εξελέγη ο Αθανάσιος Αργυρός από τη Νιγρίτα, ο οποίος τα επόμενα χρόνια διακρίθηκε ως ένας από τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού Αγώνα.

Οι Άγιοι Γεώργιος και Σάββας εκ Κχαχούλη ήταν αδέλφια του Ιακώβου, πατέρα του Αγίου Γεωργίου του Αγιορείτη. Ο Γεώργιος και ο Σάββας εργάστηκαν ως μοναχοί στη Μονή Κχαχούλη στη νότια Γεωργία. Οι άγιοι πατέρες ήταν πλήρεις θείας χάριτος. Ο μεγαλύτερος αδελφός, Γεώργιος, ήταν πνευματικός σύμβουλος στην αυλή του βασιλιά Βαγαράτη Γ΄ του Κουροπαλάτη και, μαζί με τον βασιλιά, συμμετείχε ενεργά στην παραγωγή εκκλησιαστικής λογοτεχνίας. (Αυτή η περίοδος είναι γνωστή ως η Χρυσή Εποχή των Γεωργιανών Γραμμάτων, όταν έγιναν πολλές μεταφράσεις και αντίγραφα εκκλησιαστικών κειμένων.) Ο μικρότερος αδελφός, Σάββας, θυμάται ως δίκαιος και αμέμπτων άνδρας από την γνωστή εκκλησιαστική προσωπικότητα Γεώργιο τον Μικρό. Σύμφωνα με τον Γεώργιο τον Μικρό, οι αδελφοί ευλογήθηκαν γενναιόδωρα με πνευματικές και υλικές ευλογίες. Όταν οι άγιοι πατέρες άκουσαν για την ευσέβεια του ανιψιού τους, του νέου Γεωργίου (μετέπειτα του Αγίου Όρους), πρότειναν στον Ιάκωβο να τον φέρει σε αυτούς στο Κχαχούλη στην Κλαρτζέτι. Με...

Ο Άγιος Ηλίας ήταν μοναχός στη Μονή των Κοντινών Σπηλαίων στο Κίεβο. Καταγόταν από την πόλη του Μούρομ και αποκαλούνταν «Τσαγκάρης» ή «Υποδηματοποιός». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ταυτίζεται με τον διάσημο πολεμιστή Ηλία του Μούρομ, ο οποίος αποτελεί θέμα ρωσικών μπαλάντων και της 3ης Συμφωνίας του Γκλιέρ. Ωστόσο, δεν υπάρχει ισχυρή βάση για την εγκυρότητα αυτής της υπόθεσης. Ο Άγιος Ηλίας εκοιμήθη με τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού σχηματισμένα ώστε να κάνουν το Σημείο του Σταυρού με τη θέση που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στην Ορθόδοξη Εκκλησία: τα τρία πρώτα δάχτυλα μαζί, ενώ τα δύο εξωτερικά δάχτυλα είναι διπλωμένα προς την παλάμη [σε αντίθεση με το Σημείο του Σταυρού που χρησιμοποιούσαν οι «Παλαιοί Τελετουργικοί»]. Κατά τη διάρκεια της διαμάχης με το Σχίσμα των Παλαιών Τελετουργικών (17ος - 19ος αιώνας), αυτή η πληροφορία για τον Άγιο χρησιμοποιήθηκε ως ισχυρή απόδειξη υπέρ της παρούσας θέσης των δακτύλων. Ο Άγιος Ηλίας τιμάται επίσης τη Δεύτερη Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοσ...

Τρύφων ἀνῆλθε σώματι πρὸς ἰτέαν, Καὶ πνεύματι πρὸς ὕψος οὐρανοῦ μέγα. Ο Άγιος Τρύφων μαρτύρησε δια απαγχονισμού πάνω από μια Ιτιά.

Σαρκὸς λιπὼν σύνδεσμον ὁ Γρηγέντιος, Ἐκεῖσε μετῆλθεν, ἔνθα σαρξὶν οὐ τόπος. Ο Όσιος Γρηγέντιος έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από τα Μεδιόλανα (Μιλάνο). Οι γονείς του ονομάζονταν Αγάπιος και Θεοδότη και ήταν πολύ ευσεβείς. Ο Γρηγέντιος από πολύ μικρός διακρινόταν για την ευγλωττία του και για την μεγάλη αρετή του. Για να καταρτίσει τον εαυτό του περισσότερο πνευματικό, έκανε ταξίδι στην Ανατολή, που τότε ήταν το μεγαλύτερο θεολογικό και πνευματικό κέντρο. Κατόπιν πήγε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε γνωστός του τότε αυτοκράτορα Ιουστίνου και στον Πατριάρχη. Στη συνέχεια επισκέφτηκε την Αλεξάνδρεια επί Πατριάρχου Προτερίου, ο οποίος και τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Τα δε Ιερατικά του καθήκοντα, ο Γρηγέντιος, εκτελούσε άριστα. Όταν χήρεψε η επισκοπή Αιθιοπίας, ο βασιλιάς Ελεσβαάν ζήτησε από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας να του στείλει επίσκοπο μορφωμένο και ενάρετο. Τότε ο Πατριάρχης εξέλεξε τον Γρηγέντιο, ο οποίος επετέλεσε την αποστολή του με πολύ ζήλο και μεγάλη καρποφορία. Στον τό...

Άγιος Ευτύχιος (πανω δεξιά) και Άγια Θεσσαλονίκη (κέντρο κάτω) Eις τον Eυτύχιον και Θεσσαλονίκην. Σὺν Εὐτυχίῳ καὶ σὺ Θεσσαλονίκη, Nίκην ἐφεῦρες εὐτυχῶς διὰ ξίφους. Eις τους διακοσίους Άνδρας και εβδομήκοντα Γυναίκας. Ἀνεῖλεν ἀνδρῶν εἰκάδας δέκα ξίφος, Ἀνεῖλε καὶ Γυναῖκας ἑπτάκις δέκα. Μαρτύρησαν όλοι δια ξίφους.

Eις τον Tιμόθεον. Τιμόθεον δέ, τὸν πεπυρπολημένον, Ποῦ θήσομεν, λαχόντα παντίμου τέλους; Eις τον Πολύευκτον. Σοῦ Πολύευκτε Καισαρεῦ ποῖον τέλος; Τὸ πῦρ ὑπελθών, εὗρον εὐκταῖον τέλος. Άγιος Τιμόθεος (πάνω τέταρτος) και Άγιος Πολύευκτος (πάνω αριστερά) Οι Άγιοι Τιμόθεος και Πολύευκτος πέθαναν αφού τους έριξαν μέσα στη φωτιά. Ο μεν Τιμόθεος στην Αφρική, ο δε Πολύευκτος στην Καισαρεία, διότι κατηχούσαν και βάπτιζαν ειδωλολάτρες. Παρ' όλο που κατά την θανατική εκτέλεση ήταν παρόντες και οι δικοί τους και έκλαιγαν, αυτοί ατρόμητοι με τη θεία χάρη, τους παρηγορούσαν. Μπήκαν δε μέσα στις φλόγες, διατηρώντας την ευψυχία τους και ψάλλοντες ύμνους προς τον Κύριο. Ορισμένοι Συναξαριστές, λανθασμένα αναφέρουν την ημέρα αυτή και δεύτερο Άγιο Πολύευκτο, που όμως πρόκειται για τον ίδιο με τον πιο πάνω Άγιο.

 Eις τον Hλίαν και Πρόβον. Ἀθλήσεως τμηθέντα τῷ ξίφει κάραν, Ζηλοῖ ταχὺ Πρόβος σε, Μάρτυς Ἠλία. Eις τον Άρην. Ἄρης ὑπῆρξας πρὸς τὸ πῦρ ὄντως Ἄρες, Ἄρης νοητός, ὅπλα πίστεως φέρων. Οι Άγιοι Ηλίας, Πρόβος (ή Πρόμος) και Άρης κατάγονταν από την Αίγυπτο και εμπνεόμενοι από τη θερμή τους πίστη, πήγαιναν σε διάφορες πόλεις και υπηρετούσαν τους διωκόμενους χριστιανούς. Στην Ασκαλώνα συνελήφθησαν, επέμεναν στην ομολογία του Ιησού Χριστού και καταδικάστηκαν σε θάνατο από τον κριτή Φιρμιλιανό. Και ο μεν Ηλίας και Πρόβος αποκεφαλίστηκαν, ο δε Άρης παρέδωσε την αγία του ψυχή μέσα στις φλόγες. Λειτουργικά κείμενα Τροπάριον – Ήχος δʹ Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Ἠλίας, Πρόβος καὶ Ἄρης, Κύριε, / διὰ τῶν ἀγώνων αὐτῶν ἔλαβον παρὰ σοῦ τὰ ἄφθαρτα στεφάνια, ὁ Θεὸς ἡμῶν. / Ἐνισχυθέντες ὑπὸ τῆς σῆς δυνάμεως, κατέβαλον τοὺς ἀντικειμένους / καὶ ἔθραυσαν τὴν ἀνίσχυρον τόλμαν τῶν δαιμόνων. / Ταῖς πρεσβείαις αὐτῶν, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν!

Ζητῶν Βονιφάτιος ὀστᾶ Μαρτύρων. Ἑαυτὸν εὗρε μάρτυρα, τμηθεὶς ξίφει. Ἐννεακαιδεκάτῃ Βονιφάτιος αὐχένα τμήθη. Οι Άγιοι Βονιφάτιος και Αγλαΐα έζησαν τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Η Αγλαΐα ανήκε στην τάξη των ευγενών και πλούσιων Ρωμαίων γυναικών και ήταν πάντα πρόθυμη στις ελεημοσύνες και στις διάφορες αγαθοεργίες. Ο δε Βονιφάτιος ήταν γραμματέας της περιουσίας της Αγλαΐας και επόπτης των κτημάτων της. Όπως η κυρία του, ήταν και αυτός εύσπλαχνος και φιλάνθρωπος. Διαχειριζόταν την περιουσία της Αγλαΐας με πολλή τιμιότητα, και απέναντι στους υπηρέτες ήταν ευγενέστατος. Η ανεξέλεγκτη όμως καλοζωία έπνιξε την πνευματικότητα του Βονιφατίου και της Αγλαΐας. Άναψε την εύφλεκτη νεότητά τους και παρασύρθηκαν από τις ένοχες σαρκικές ηδονές. Ευτυχώς όμως, ο έλεγχος των συνειδήσεών τους ήταν αυτός που τελικά επικράτησε. Αμάρτησαν. Έκλαψαν και οι δύο πικρά. Θα τους δεχόταν άραγε και πάλι ο Θεός σαν ζωντανά μέλη της Εκκλησίας του; Γιατί όχι; Άλλωστε, ο Ίδιος είπε: «Χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἐν...

Διαγωνισμός Χριστουγεννιάτικου Κέικ, Πέμπτη 19 Δεκ 2019  ΝΠΔΔ ΠΡΌΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΓΉ

Στις 19 Δεκεμβρίου 1965, ημέρα Σάββατο στον ποδοσφαιρικό αγώνα του Πανσερραϊκού με τον Άρη Θεσσαλονίκης το αποτέλεσμα έφερε τις δύο ομάδες ισόπαλες με σκορ 2-2 Αγωνιστική περίοδος 1965-66  4η αγωνιστική  Πανσερραϊκός - Άρης 2-2 Στον πάγκο του Άρη ο Μπέλα Πάλφι Γκολ Hλιάδης, 32' Φιλίππου, 58' Xατζηκώστας, 65' Kιοσέογλου '2 Η βαθμολογία

Φωτό αρχείου :  Αθανάσιος Μιχ. Μανουσόπουλος Στις 19 Δεκεμβρίου 1955, ημέρα Σάββατο, ο Νομάρχης Σερρών, Αθανάσιος Μιχ. Μανουσόπουλος, απέστειλε επιστολή προς τους εύπορους πολίτες του νομού, καλώντας τους να προσφέρουν δέματα με ρούχα και τρόφιμα ως χριστουγεννιάτικα δώρα για τα ορφανά και άπορα παιδιά. Στην επιστολή του εξέφραζε, παράλληλα, ευχές για «Καλά Χριστούγεννα» και ένα «Αίσιον και Ευτυχές το επί θύραις νέον Έτος 1956».

Στις 19 Δεκεμβρίου 1937, ημέρα Σάββατο, δόθηκε ρεσιτάλ βιολιού του καθηγητή του Ωδείου Σερρών «Ορφεύς» Σωτ. Κασάρα στην αίθουσα Συσσιτίου. Στο πιάνο ήταν ο Γ. Γεωργιάδης. Φωτο Αρχείου: Αρχείο Αγγειοπλάστη 

Στις 19 Δεκεμβρίου 1860, ημέρα Σάββατο έφθασε στη πόλη των Σερρών ο Γεν. Διοικητής της Μακεδονίας "Hüsnü Paşa" (Χουσνή Πασάς). Στη διάρκεια της δεκαήμερης παραμονής του στην πόλη ο Έλληνας Πρόξενος ήταν άρρωστος και έτσι δεν μπόρεσε να τον συναντήσει.