ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Από την εφημερίδα ΤΟ ΑΣΤΥ της 20.10.1904 Στις 21 Οκτωβρίου 1904, πραγματοποιήθηκε μνημόσυνο για τον Παύλο Μελά.  H εφημερίδα ΣΦΑΙΡΑ της 22.10.1904 ανέφερε: Το χθεσινό μνημόσυνο της οικογένειας του Μελά Με επιβλητικότητα, αλλά ταυτόχρονα με απλότητα και σεμνότητα, τελέστηκε χθες μνημόσυνο από την οικογένεια του Παύλου Μελά στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Στο μνημόσυνο παρευρέθηκαν η χήρα του Παύλου Μελά μαζί με τα παιδιά της, τα αδέλφια του, ο σεβαστός πεθερός του, κ. Σ. Δραγούμης, μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του, καθώς και πολλοί άλλοι επίσημοι. Μεταξύ αυτών ήταν ο πρωθυπουργός κ. Θεοτόκης και ο υπουργός Εξωτερικών κ. Ρωμάνος. Η επιμνημόσυνη ακολουθία τελέστηκε με ιδιαίτερη κατάνυξη από τους ιερείς του Νεκροταφείου. Στη συνέχεια, όλοι όσοι παρευρέθηκαν, συγκινημένοι και δακρυσμένοι, εξέφρασαν από καρδιάς τα συλλυπητήριά τους στους οικείους του Παύλου Μελά, ο οποίος είχε σκοτωθεί στη Μακεδονία. Αυτούσιο το κείμενο: ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ του ΜΕΛΑ Ἐπιβάλλον ἐ...

Από την εφημερίδα Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ανέφερες στο φύλλο της 29.11.1905 Την 21η Οκτωβρίου 1905, πραγματοποιήθηκε η κηδεία του Περικλή Αστεριάδη με παρόντες όλους τους κατοίκους του  Δεμίρ Ισσάρ (Σιδηροκάστρου). Από την  εφημερίδα Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ανέφερες στο φύλλο της 29.11.1905 Στις 19 Οκτωβρίου/1 Νοεμβρίου 1905, ο Αστεριάδης και ο εφημέριος του χωριού, Γιοβάννης (παπα-Ιωάννης), επέστρεφαν πεζή στο Κρούσοβο (Αχλαδοχώρι) από τις Σέρρες. Η διαδρομή τους περνούσε από την περιοχή του Δεμίρ-Ισσάρ, μέσα από δύσβατα και επικίνδυνα περάσματα. Μεταξύ Ελεονίτσας, της σημερινής Φαιάς Πέτρας, και Τσερβίστας, του σημερινού Καπνοφύτου, οι δύο άνδρες έπεσαν θύματα ένοπλης επίθεσης και δολοφονήθηκαν. Ο Περικλής Αστεριάδης ήταν ο δάσκαλος του Κρουσόβου, σε μια εποχή κατά την οποία ο ρόλος του σχολείου και των εκπαιδευτικών στις ελληνικές κοινότητες της Μακεδονίας ήταν ιδιαίτερα σημαντικός. Η εφημερίδα Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ανέφερες στο φύλλο της 29.11.1905 Η κηδεία του άτυχου θύματος της ...

Στις 21 Οκτωβρίου 1958, ο Δικηγορικός Σύλλογος Σερρών, δια του τότε προέδρου του Κ. Πατσόπουλου, συνεχάρη τον νομάρχη Σερρών, Αθανάσιο Μιχ. Μανουσόπουλο, για την πρωτοβουλία του να μετατρέψει το κτίριο των φυλακών Σερρών σε οίκημα υπηρεσιών του Πρωτοδικείου και της Εισαγγελίας Σερρών. Στο σχετικό έγγραφο του Δικηγορικού Συλλόγου Σερρών (Αρ. Πρωτ. 281), αναφέρονταν: «Παρακολουθούντες, ως εκ του αμέσου ενδιαφέροντος της τάξεώς μας, τας οικοδομικάς εργασίας του υπερόχου οικοδομικού έργου, του Δικαστικού Μεγάρου Σερρών, του οποίου εμπνευστής και πρωτεργάτης εις την σύλληψιν και προώθησιν υπήρξατε Υμείς, δραττόμεθα της ευκαιρίας να διαβιβάσωμεν προς Υμάς τα θερμά συγχαρητήρια και τας ευχαριστίας του Δικηγορικού Σώματος Σερρών».

Στις 21 Οκτωβρίου 1937, στον κινηματογράφο "Κρόνιον" των Σερρών προβλήθηκε η ταινία "Samson" (Σαμψών). Το "Samson" είναι μια γαλλική δραματική ταινία του 1936, σκηνοθετημένη από τον Maurice Tourneur, με πρωταγωνιστές τον Harry Baur, την Gaby Morlay και τον André Lefaur. Βασίζεται στο θεατρικό έργο του 1908 με τον ίδιο τίτλο, γραμμένο από τον Henri Bernstein, το οποίο είχε ήδη διασκευαστεί σε τρεις βωβές ταινίες. Η ταινία γυρίστηκε στα στούντιο Joinville στο Παρίσι, με τα σκηνικά να έχουν σχεδιαστεί από τον σκηνογράφο Guy de Gastyne. Περίληψη: Μια αριστοκράτισσα εξαναγκάζεται από την φτωχή οικογένειά της να παντρευτεί έναν πλούσιο επιχειρηματία. Πρωταγωνιστές: Harry Baur ως Jacques Brachart Gaby Morlay ως Anne-Marie d'Andeline André Lefaur ως Le Marquis Honoré d'Andeline Gabrielle Dorziat ως La Marquise d'Andeline André Luguet ως Jérôme 'Jessie' Le Govain Suzy Prim ως Grace Ritter Christian-Gérard ως Max d'Andeline Maurice Bénard ως ...

Εφημερίδα Μακεδονία, Φύλλο: 21/10/1928, Σελίδα: 6 Στις 21 Οκτωβρίου 1928, Σερβικό αεροπλάνο έπεσε λόγω βλάβης κοντά στο χωριό Βαλτερό Η εφημερίδα Μακεδονία έγραψε:  Σερβικό αεροπλάνο έπεσε στο έδαφός μας Σύμφωνα με τηλεγράφημα του Νομάρχη Σερρών και του Έπαρχου Σιδηροκάστρου προς τη Γενική Διοίκηση, σήμερα προς το απόγευμα ένα σερβικό αεροπλάνο, που οδηγούνταν από λοχία, έπεσε λόγω βλάβης κοντά στο χωριό Βαλτερό, στην περιοχή του Μπαϊρακλή, στη Σιδηρόκαστρο. Ο οδηγός, λοχίας με το όνομα Γκλαβόρα, δεν έπαθε τίποτα. Το αεροπλάνο υπέστη βλάβες, οι οποίες χρειάζονται επισκευή. Όπως δήλωσε ο πιλότος το αεροπλάνο κατευθυνόταν προς τα Σκόπια. ΣΕΡΒΙΚΟΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΝ ΕΠΕΣΕΝ ΕΙΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΜΑΣ Κατὰ τηλεγράφημα τοῦ Νομάρχου Σερρῶν καὶ τοῦ ᾿Επάρχου Σιδηροκά στρου πρὸς τὴν Γεν. Διοίκησιν σήμε· ρον πρὸς τὸ ἑσπέρας Σερβικὸν ἀερο· πλᾶτον ὁδηγούμενον ὑπὸ λοχίου κατέ- πεσε λόγῳ βλάβης εἰς Βαλτερὸν πέριξ τοῦ. Μπαϊρακλῆ τῆς περιοχῆς Σιδηρο- κάστρου. Ο ὁδηγὸς λοχίας, ὀνόματι Γκλαβόρα δὲν ἔπαθε τίπ...

Εφημερίδα Μακεδονία, Φύλλο: 24/10/1928, Σελίδα: 4 Στις 21 Οκτωβρίου 1928, στις 12:30 το μεσημέρι, πραγματοποιήθηκε δοξολογία στην πλατεία των Μεγάλων Ταξιαρχών, με αφορμή την έναρξη των αντιπλημμυρικών και αποξηραντικών έργων στον κάμπο των Σερρών, τα οποία ανέλαβαν οι εντολοδόχες εταιρείες "Τζων Μονκς και Υιοί" και "Γιούλεν και Σία". Στη δοξολογία χοροστάτησαν και οι τρεις μητροπολίτες της περιοχής: ο Μητροπολίτης Σερρών Κωνσταντίνος Μεγγρέλης, ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Βασίλειος Μαγγριώτης και ο Μητροπολίτης Νιγρίτας Ευγένιος.

Στις 21 Οκτωβρίου 1926, ο θίασος του Δ. Ζαφειρίου ανέβασε την οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, με τίτλο «Η Δαιμονισμένη». Η παράσταση αυτή ανήκει στο έργο του Σακελλαρίδη, ενός από τους πιο γνωστούς Έλληνες συνθέτες οπερετών, ο οποίος έγραψε πολλές δημοφιλείς οπερέτες εκείνης της εποχής, συνδυάζοντας κωμικά στοιχεία με ρομαντική μουσική και ελληνικό χρώμα. Η διασκεδαστική οπερέτα του πρωτεργάτη του είδους Θεόφραστου Σακελλαρίδη, Η Διαμονισμένη (1919), παρουσιάζεται σχεδόν έναν αιώνα μετά τη συγγραφή της, την Κυριακή 1 Μαρτίου στο Φουαγέ του Θεάτρου Ολύμπια, σε συναυλιακή μορφή. Ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης συνέθεσε τη Δαιμονισμένη σε δικό του λιμπρέτο, ένα χρόνο μετά την τεράστια επιτυχία του Βαφτιστικού. Η οπερέτα εξιστορεί τις περιπέτειες ενός προικοθήρα γόη και τα ευφάνταστα εμπόδια που βάζει η «δαιμονισμένη» από την εγκατάλειψή της φιλενάδα του Λούλα, για να εμποδίσει το γάμο συμφέροντος που εκείνος ετοιμάζει. Η Δαιμονισμένη ανήκει στην ιδιαίτερα γόνιμη δημιουργική περίοδο του συνθ...

Στις 21 Οκτωβρίου 1912, ημέρα Κυριακή, ο Μητροπολίτης Απόστολος Χριστοδούλου έγραψε στο ημερολόγιό του ότι δύο φορές ήρθαν στη Μητρόπολη οι πιο σημαντικοί μπέηδες, καθώς και αρκετοί από τους προκρίτους μας. Όλοι συμφώνησαν υπέρ της παράδοσης της πόλης χωρίς μάχη. Για αυτόν τον σκοπό, εκλέχθηκε μια επιτροπή εννέα ατόμων, που αποτελούνταν από Έλληνες, δασκάλους του βουλγαρικού οικοτροφείου (λόγω της έλλειψης Βουλγάρων πολιτών στις Σέρρες) και από Τούρκους. Αυτή η επιτροπή έπρεπε το επόμενο πρωί, Δευτέρα, να βγει από την πόλη με λευκή σημαία και να δηλώσει στην βουλγαρική εμπροσθοφυλακή την ετοιμότητα της πόλης για παράδοση. Στις 24 Οκτωβρίου ο διοικητής και φρούραρχος των Σερρών Νατζή Πασάς εγκαταλείπει την πόλη με ολόκληρη τη φρουρά από δύο χιλιάδες άνδρες, δεκατρία τηλεβόλα και μία πυροβολαρχία Μαξίμ. Το απόγευμα της ίδιας μέρας εισέρχονται στην πόλη 80 βούλγαροι «άτακτοι» (κομιτατζήδες) και την επομένη χίλιοι στρατιώτες της 2ης βουλγαρικής Μεραρχίας. Οι Έλληνες κάτοικοι των Σερρών με ...

Η μνήμη του αναφέρεται επιγραμματικά στο «Μικρόν Ευχολόγιον ή Αγιασματάριον» έκδοση «Αποστολικής Διακονίας» 1956 μ.Χ., χωρίς άλλες πληροφορίες. Πουθενά άλλου δεν αναφέρεται η μνήμη του αυτή τη μέρα. Ίσως είναι ο ίδιος με τον Άγιο Σωκράτη, που εορτάζεται μαζί με την αγία Θεοδότη την ίδια ημέρα.

Ο Όσιος Ιλαρίων ασκήτεψε στη μονή Ποκρόφσκοε Οζέρκσκοε της Ρωσίας και ήταν μαθητής του Οσίου Ευφρόσυνου του Θαυματουργού (βλέπε 15 Μαΐου). Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1476 μ.Χ. Η μνήμη του Οσίου Ιλαρίωνα επαναλαμβάνεται στις 28 Μαρτίου.

 Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου.

 Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Ιρλανδού Αγίου Φινάν (Finan).

Άγνωστος στον Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου. Η μνήμη του φέρεται στον Συναξαριστή του Delehaye, χωρίς βιογραφικά στοιχεία, παρά μόνο με την εξής φράση: «Μνήμη τοῦ ὁσίου Ἰακώβου τοῦ γενομένου οἰκονόμου τῆς Μονῆς τοῦ σωτῆρος Χριστοῦ τοῦ Βαθέος Ρύακος, ὃς ὤρμητο ἐκ τῆς δευτέρας τῶν Καππαδόκων ἐπαρχίας».

 Η μνήμη του Αγίου Πλαντίνου αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 115, συνοδευμένη με αυτή της Αγίας Ειρήνης και Αγίας Μαρίνας της Ραϊθού. Στην ακολουθία του Οσίου Φιλοθέου του Αγιορείτη (βλέπε ίδια ημέρα) που συνέγραψε ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης (Ἔγκρισις Ἱ. Συνόδου: 4188/79. Ἐκδόσεις Παρουσία, Ἱ. Μ. Φιλίππων, Νεαπόλεως & Θάσου, χ.χ.) αναφέρει για την Αγία Μαρίνα: «Αὓτη ἡ Μαρίνα ἡ πάνσεμνος παρθένος, σήμερον πρὸς τὴν ἄνω εἰσάγεται ζωήν· τῶν δαιμόνων τὰς ὁρμὰς καταβαλοῦσα, καὶ πόνους διὰ τὸν Χριστὸν ὑπομείνασα, τὸν σκολιὸν δράκοντα τελείως ἀπώλεσε, τὴν λαμπάδα ἄσβεστον τηρήσασα· ἔνθα νῦν μετ’ Ἁγίων Ἀγγέλων εὐφραίνεται, ἡ δὲ λάρνακα ἔχει τὴν τιμίαν αὐτῆς σορὸν τῶν λειψάνων· ἣν ἐν τῷ μετοχίῳ ἔνθα νῦν κατοικοῦσιν οἱ Πατέρες οἱ Σιναΐται, εἰς τὴν Μονὴν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, σιμὰ τῆς θαλάσσης· ἔνθα καὶ φιλόχρηστοι κοσμικοὶ κατοικούσιν».

 Ἔζησεν Ἄζης κἄν τέθνηκεν εἰς φλόγα, Ζωὴν ἀληθή μη γινώσκουσαν τέλος. Ο Άγιος Άζης μαρτύρησε δια πυρός.

 Bαρούχ ὁ θείος ἐκλιπών σκήνους βάρος, ἐκεῖ κατεσκήνωσεν εἰς τόπον χλόης. Ο Όσιος Βαρούχ απεβίωσε ειρηνικά.

 Αἷμα τραχήλου τοῖς πρὶν ὄμβροις δακρύων, Κιρνῶν, συνιστᾷς εὔκρατον κρᾶσιν Μάκαρ. Ο Άγιος Ευκράτης (ή Εύκρατος) μαρτύρησε δια ξίφους. (Ίσως να πρόκειται για τον Άγιο Σωκράτη που εορτάζει την ίδια ημέρα και κατά την αντιγραφή, από λάθος, να έγινε Εύκρατης)..

 Tρίβους θαλασσῶν ψαλμικῶς Ζαχαρία, Διεκπορευθείς Oὐρανοῦ φθάνεις τρίβους. Ο Άγιος Ζαχαρίας μαρτύρησε δια πνιγμού μέσα στη θάλασσα. Να σημειώσουμε εδώ, ότι ο Άγιος Ζαχαρίας που εορτάζει σήμερα δεν είναι ο ίδιος με αυτόν της 22ας Οκτωβρίου, διότι αφ' ενός έχουν διαφορετικό δίστιχο και αφ' ετέρου ο ένας επιγράφεται σαν Οσιομάρτυρας και ο άλλος σαν μάρτυρας

Τρεῖς ὁ Στέφανος σὺ στεφανίτας ἔχεις, Τοὺς σοὶ συναθλήσαντας ἐξ ἑνὸς ξίφους. Στους Συναξαριστές ονομάζονται νεοφανείς Άγιοι και μαρτύρησαν επί Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου. Απ' αυτούς ο Ανδρέας ήταν μοναχός από την Κρήτη και αφού έλεγξε τον Κοπρώνυμο αποκεφαλίστηκε και τάφηκε «ἐν τὴ Κρίσει» (βλέπε 17 Οκτωβρίου). Οι δε υπόλοιποι τρεις, μάλλον μοναχοί και αυτοί, αφού υπερασπίστηκαν με σθένος τους ορθόδοξους Ιερούς κανόνες, αποκεφαλίστηκαν από τον Κοπρώνυμο.

Άγιος Ζωτικός  Εἰς ἁλμυρὸν θανόντες ἄνδρες τρεῖς ὕδωρ, Γλυκὺν τρυφῆς πίνουσι χειμάρρουν ἄνω. Οι Άγιοι Γάιος, Δάσιος και Ζωτικός βρίσκονταν στη Νικομήδεια και από θείο ζήλο εμπνεόμενοι, πήγαν και γκρέμισαν τα είδωλα των Ελλήνων μέσα στους ναούς. Έπειτα φανερώθηκαν μόνοι τους και υπέστησαν φοβερά βασανιστήρια. Τους κρέμασαν επάνω σε ξύλα και έτριψαν τις σάρκες τους με πανιά υφασμένα από τρίχες κατσίκας. Έπειτα, αφού έδεσαν πέτρες στο λαιμό τους, τους έριξαν στη θάλασσα και έτσι όλοι έλαβαν μαρτυρικό τέλος. Σε  μία μικρογραφία Μηνολογίου από το Δετσάνι, η οποία απεικονίζει τον αποκεφαλισμό δύο μαρτύρων που φορούν μανδύες και χιτώνες. Η 21η Οκτωβρίου είναι η ημέρα εορτής των μαρτύρων Γαΐου, Δασίου και Ζωτικού, οι οποίοι πνίγηκαν στη Νικομήδεια το 303. Μια μικρογραφία στο Μηνολόγιο του Βασιλείου απεικονίζει δύο πνιγμένους μάρτυρες στη θάλασσα — έναν νέο, αγένειο, και έναν μεσήλικα, γενειοφόρο· ένας τρίτος νέος μεταφέρεται στην πλάτη ενός δημίου (εικ. 10). Οι εικονογραφήσεις Μηνολογ...