ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

 Στις 27 Δεκεμβρίου 1924, ημέρα Σάββατο και ώρα 9.30 μ.μ., πραγματοποιήθηκε στις Σέρρες ο χορός του Φοίνικα, στην αίθουσα της Στρατιωτικής Λέσχης.

Στις 27 Δεκεμβρίου 1884 (15 με το παλιό ημερολόγια),, ο μητροπολίτης Σερρών Ναθαναήλ έστειλε τηλεγραφικά στον Οικουμενικό Πατριάρχη μια περίληψη του πρακτικού της συνέλευσης των Σερραίων προκρίτων που είχε λάβει χώρα την προηγούμενη μέρα. Λίγες ημέρες αργότερα, τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας, με ημερομηνίες 22 ή 25 Δεκεμβρίου (με το παλιό ημερολόγια), απεστάλησαν στο σουλτάνο από κοινού από τους αντιπροσώπους των χριστιανικών κοινοτήτων του Δεμίρ Ισσάρ και της Τζουμαγιάς. Ακολούθησαν διαμαρτυρίες από το Μελένικο, το Πετρίσι και το Νευροκόπι. Την ίδια στιγμή, ο Μακεδονικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος προχώρησε σε μια ακόμα κίνηση. Στις 18/30 Δεκεμβρίου, απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον πρωθυπουργό της Αγγλίας, εκφράζοντας την αντίθεση της ελληνικής πλευράς στις ψευδείς κατηγορίες και τις παραποιήσεις της πραγματικότητας στη Μακεδονία.

Στις 27 Δεκεμβρίου 1956, τέθηκε ο θεμέλιος λίθος του υποκαταστήματος ΙΚΑ Σερρών. Η δαπάνη της κατασκευής προϋπολογίσθηκε σε 4.500.000 δρχ.

Αρχιεπίσκοπος Βαρλαάμ "Varlaam Lavrovsky" ο κατα κόσμον Василий Петров (ich; 1728, Μόσχα - 27 Δεκεμβρίου 1802 [8 Ιανουαρίου 1803], Τομπόλσκ( (Tobolsk) - επίσκοπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος Τομπόλσκ και Σιβηρίας. Το 1984 ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως μέρος της Συνόδου των Αγίων της Σιβηρίας. Ο Василий Петров γεννήθηκε γύρω στο 1728 ή 1729 στην πόλη Μόσχα, σε οικογένεια του υποδιακόνου της εκκλησίας Κοσμά και Δαμιανού, Πέτρου Φιοντόροβ (πέθανε περίπου το 1758) και της συζύγου του, Παρασκευής Σεμενόβας. Στην εκκλησιαστική καταγραφή του 1744 αναφέρεται ότι ο Πέτρος ήταν 45 ετών, η Παρασκευή 40, ο Васίλις 13 και ο Πέτρος 12, ενώ ο ανιψιός τους Βασίλις Μπορίσοφ ήταν 7 ετών. Η υποεκτίμηση της ηλικίας του Βασίλι και του Πέτρου ίσως σχετίζεται με την "υπόθεση των όρκων". Ο Βασίλις είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Μητροπολίτη Νόβγκοροντ και Αγίας Πετρούπολης Γαβριήλ (Πέτροβ). Στα έξι του χρόνια, τα παιδιά των εκκλησιαστικών λειτουρ...

Tης γης ο Λουκάς υπεραρθείς εμφρόνως, Tρανώς τρυφά νυν την Θεού θεωρίαν. Μάλλον είναι ο ηγούμενος της Μονής Βαθέος Ρύακος στην Τρίγλια, ο οποίος σύμφωνα με το Αγιολόγιο του Μητροπολίτη Σωφρονίου Ευστρατιάδη τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρει τη μνήμη του στις 27 Δεκεμβρίου. Ο Άγιος Λουκάς ήταν μοναχός στη Μονή του Βαθέος Ρύακος, κοντά στην Τρίγλια της Λυκαονίας στη Μικρά Ασία. Αργότερα έγινε ο τρίτος ηγούμενος της μονής. Πέθανε ειρηνικά στα τέλη του 10ου αιώνα. Η μονή ήταν αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Χριστού και ήταν γνωστή για την αυστηρή ασκητική ζωή των μοναχών της. Πρώτος ηγούμενος και ιδρυτής της μονής ήταν ο Άγιος Βασίλειος (1 Ιουλίου) και δεύτερος ο Άγιος Ιγνάτιος († 27 Σεπτεμβρίου 970). Σημείωση: Άλλες πηγές αναφέρουν ως δεύτερο ηγούμενο τον Άγιο Πέτρο (7 Σεπτεμβρίου). Ο Όσιος Λουκάς απεβίωσε ειρηνικά. 

Ποιμήν άριστος Θεόδωρος ωράθη, Ως ων μιμητής του μεγάλου Ποιμένος. Ο Θεόδωρος Α΄ ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 677-679 και 686-687. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και έζησε επί Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Δ΄ του Πωγωνάτου. Διακρίθηκε για την αρετή και την ευλάβειά του και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος του Ναού της Αγίας Σοφίας. Κατόπιν έγινε σύγκελλος και σκευοφύλακας του Ναού. Το 677, μετά το θάνατο του Πατριάρχη Κωνσταντίνου, ο Θεόδωρος αναδείχθηκε Πατριάρχης κατόπιν θέλησης του Αυτοκράτορα και της Συγκλήτου. Μετά από δύο χρόνια και τρεις μήνες Πατριαρχίας, απομακρύνθηκε από τον Αυτοκράτορα και επανήλθε στο Θρόνο μετά το θάνατο του διαδόχου του Γεωργίου Α΄ και πατριάρχευσε για τρία ακόμη έτη. Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 27 Δεκεμβρίου.

Eις τον Mαυρίκιον. O Mαυρίκιος γυμνός εγχρισθείς μέλι, Kρίνει μελισσών ηδύ τας τρώσεις μέλι. Eις τους εβδομήκοντα. Έχων συνάθλους άνδρας επτάκις δέκα, Kαι συγχορευτάς Mαυρίκιος λαμβάνει. Μαρτύρησαν όλοι στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και ήταν στρατιώτες, που διέμεναν στην Απάμεια της Βιθυνίας του Πόντου. Όταν πέρασε από εκεί ο Μαξιμιανός, καταγγέλθηκαν ότι ήταν χριστιανοί. Όταν τους κάλεσε ο βασιλιάς, οι Άγιοι ομολόγησαν και μπροστά του ότι ήταν χριστιανοί και αμέσως τότε τους αφαιρέθηκαν οι στρατιωτικές ζώνες και τους έριξαν στη φυλακή. Όταν μετά τρεις μέρες ρωτήθηκαν και πάλι, έμειναν αμετάθετοι στο φρόνημά τους και έτσι τους κρέμασαν και τους ξέσχισαν τις πλευρές. Ο δε Μαξιμιανός, για να κάνει πικρότερο το μαρτύριο του Μαυρικίου, αποκεφάλισαν μπροστά του τον γιο του Φωτεινό. Αυτούς δε, τους πήγε σε τόπο με βρώμικα βαλτόνερα, όπου τους έδεσε γυμνούς σε πασσάλους και τους άλειψε με μέλι. Οι μάρτυρες, έμειναν έτσι δεμένοι επί 10 ημέρες, τελικά όμως, από τα τσιμπήματ...

Αὐχεῖν ἔχει τι καὶ Θεόδωρος μέγα, Ἐκ γῆς ἀπαίρων· ὡς μέγα, στίξις θέας. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός ήταν γιος του Ιωνά (βλέπε 21 Σεπτεμβρίου), από την Παλαιστίνη, και υπήρξε μαθητής μαζί με τον αδελφό του Θεοφάνη (βλέπε 11 Οκτωβρίου), στη μονή του αγίου Σάββα. Στα χρόνια του βασιλιά Λέοντα του Ε' ήλθαν στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και οι δύο για το ζήτημα των αγίων εικόνων, περιορίστηκαν σε κάποια Μονή στο Στόμιο της Μαύρης Θάλασσας. Ο βασιλιάς Μιχαήλ ο Τραυλός τους επανέφερε, αλλά αυτοί δεν θέλησαν να εξαγοράσουν την ησυχία τους με αδιαφορία στα εκκλησιαστικά ζητήματα και να νεκρώσουν τις ιερές πεποιθήσεις τους. Γι' αυτό εκδήλωσαν με θάρρος τα φρονήματά τους και έτσι πάλι περιορίστηκαν από τον βασιλιά, σε κάποιο τόπο κοντά στο Σωσθένιο. Αργότερα επί Θεοφίλου του Εικονομάχου, στάλθηκαν στην Αφουσία. Αν και εκεί είχαν μείνει πολλά χρόνια και είχαν αυστηρή επιτήρηση, αυτοί εξακολουθούσαν να φωνάζουν κατά της εικονομαχίας. Τότε ο Θεόφιλος, γεμάτος θυμό, τους έφερε στην Κωνσταντινούπ...