Ο χαζός του χωριού - Ρατσιστή, S5E1
Υπάρχει ένα παράδοξο που εμφανίζεται συχνά. Ακούμε φωνές να λεν οι «Η Παλαιστίνη στους Παλαιστινίους», πολλοί το επικροτούν ως έκφραση του δικαιώματος ενός λαού να έχει τη δική του πατρίδα. Οι φωνές αυτές λεν το ίδιο και για άλλες χώρες όπως το «Η Αλγερία στους Αλγερινούς» και θεωρείται αυτονόητη αναφορά στην εθνική ανεξαρτησία και την αυτοδιάθεση.
Αν όμως κάποιος πει «Η Ελλάδα στους Έλληνες», τότε δεν είναι λίγες οι φορές που θα δεχθεί κατηγορίες περί εθνικισμού ή ρατσισμού από αυτές τις φωνές. Ξαφνικά, μια φράση που σε άλλες περιπτώσεις θεωρείται θεμιτή, αντιμετωπίζεται ως ύποπτη ή επικίνδυνη.
Το ερώτημα είναι απλό: γιατί η ίδια λογική γίνεται αποδεκτή όταν αφορά ορισμένους λαούς, αλλά απορρίπτεται όταν αφορά άλλους; Αν πιστεύουμε πραγματικά στο δικαίωμα των λαών να διατηρούν την εθνική τους ταυτότητα, την ιστορική τους συνέχεια και την κυριαρχία τους, τότε η αρχή αυτή οφείλει να ισχύει για όλους. Διαφορετικά, δεν μιλάμε για αρχές αλλά για επιλεκτικές ευαισθησίες.
Φυσικά, η αγάπη για την πατρίδα δεν συνεπάγεται εχθρότητα προς άλλους λαούς. Το να θεωρεί κάποιος ότι η Ελλάδα είναι η πατρίδα των Ελλήνων δεν σημαίνει ότι αρνείται τα δικαιώματα οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.
Σε μια δημοκρατική κοινωνία, οι ίδιες έννοιες πρέπει να κρίνονται με τα ίδια κριτήρια. Αν μια άποψη είναι αποδεκτή σε μια περίπτωση, δεν μπορεί αυτομάτως να μετατρέπεται σε «ρατσισμό» σε μια άλλη.
