Η θέση του κ. Δομουχτσίδη για τη δομή στο Κλειδί
Τη δική του εκδοχή για την πορεία της δομής στο Κλειδί καταθέτει, με δελτίο Τύπου, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Σιντικής, Φώτιος Δομουχτσίδης.
Ο κ. Δομουχτσίδης αναφέρεται στη δημιουργία της δομής το 2020, υποστηρίζοντας ότι το Κλειδί επιλέχθηκε ως προσωρινή λύση στο πλαίσιο της τότε προσφυγικής κρίσης. Παράλληλα, κάνει αναφορά στη μετέπειτα λειτουργία της ως διαμετακομιστικού κέντρου και στη χρήση της για την υποδοχή προσφύγων από την Ουκρανία.
Στο επίκεντρο της ανακοίνωσης βρίσκεται η σημερινή λειτουργία της δομής. Ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης αποδίδει στη σημερινή Δημοτική Αρχή την επιλογή της δημιουργίας κλειστής δομής και ζητά να αναλάβει την ευθύνη για τη συγκεκριμένη πολιτική επιλογή.
Ο κ. Δομουχτσίδης υποστηρίζει, τέλος, ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να αποδίδεται αποκλειστικά στις αποφάσεις του 2020, καθώς, όπως αναφέρει, μεσολάβησαν διαφορετικές Δημοτικές Αρχές και νέες αποφάσεις για τη λειτουργία της δομής.
Η ανακοίνωση αποτελεί την τοποθέτηση της μείζονος αντιπολίτευσης, ενώ η Δημοτική Αρχή έχει τη δυνατότητα να παρουσιάσει τη δική της θέση επί των ζητημάτων που τίθενται.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΜΗ στη θέση "ΚΛΕΙΔΙ".Η ΑΛΉΘΕΙΑ!
Αγαπητοί φίλοι και φίλες!
Επειδή το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε μια προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία της δομής στο Κλειδί και να παρουσιαστεί η σημερινή κατάσταση περίπου ως ένα πρόβλημα που «κληρονομήθηκε» από τις προηγούμενες Δημοτικές Αρχές, θεωρώ ότι κάποια πράγματα πρέπει να ειπωθούν μία φορά, ολοκληρωμένα και χωρίς πολιτικές υπεκφυγές.
Γιατί άλλο πράγμα είναι η διαφωνία με μια παλιά απόφαση και άλλο η συστηματική προσπάθεια να φορτωθούν στους προηγούμενους ευθύνες για επιλογές που έγιναν αργότερα και φέρουν συγκεκριμένη πολιτική υπογραφή .
Η δομή στη Σιντική δεν δημιουργήθηκε επειδή την ήθελε η προηγούμενη Δημοτική Αρχή.
Επιβλήθηκε από την τότε κυβέρνηση μέσα σε μια πραγματική εθνική κρίση, όταν η χώρα αντιμετώπιζε μεγάλη πίεση στα σύνορά της. Η ανάγκη της Πολιτείας να αντιμετωπίσει την κρίση ήταν δεδομένη.
Δεν ήταν όμως δεδομένο ότι έπρεπε να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο και σε οποιοδήποτε σημείο.
Η πρώτη επιλογή ήταν η Ροδόπολη, στο κέντρο του χωριού, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τον Δήμο και τους κατοίκους.
Αντιδράσαμε, εξηγήσαμε τους λόγους και προειδοποιήσαμε για τους κινδύνους.
Τελικά η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να αλλάξει σχεδιασμό και ακολούθησε η Βυρώνεια, η οποία επίσης δεν μπορούσε να αποτελέσει βιώσιμη λύση.
Όταν η κατάσταση έφτασε σε αδιέξοδο, η κυβέρνηση ζήτησε από τον Δήμο να προτείνει έναν χώρο, με δεδομένου ότι η δομή θα δημιουργούνταν στη Σιντική.
Τότε προτάθηκε το Κλειδί.
Και εδώ πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: το Κλειδί δεν θεωρήθηκε ποτέ ιδανικός χώρος και δεν επιλέχθηκε ως μόνιμη λύση.
Επιλέχθηκε ως η λιγότερο επιβαρυντική επιλογή που υπήρχε τότε για την τοπική κοινωνία.
Είχαμε μάλιστα ξεκαθαρίσει στην κυβέρνηση ότι ο χώρος δεν ήταν κατάλληλος για μακροχρόνια παραμονή.
Η απάντηση ήταν ότι η λειτουργία θα ήταν προσωρινή, για έναν μήνα το πολύ, μέχρι να αντιμετωπιστεί η εθνική κρίση.
Με αυτή τη δέσμευση και για το Καλό της Πατρίδας, πήραν τότε ολες οι 4 παρατάξεις του Δήμου την απόφασή τους , πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης (ΚΚΕ) που ήταν κατά της ύπαρξης δομών .(Δείτε παρακάτω την κοινή απόφαση τους)
Η συνέχεια είναι γνωστή.
Ο ένας μήνας έγινε χρόνια, η εθνική κρίση αντιμετωπίστηκε, αλλά η δομή παρέμεινε.
Η Πολιτεία άλλαξε στη συνέχεια τον ρόλο της και το Κλειδί λειτούργησε ως διαμετακομιστικό κέντρο.
Για περίπου τέσσερα χρόνια δημιουργήθηκε μια συγκεκριμένη ισορροπία.
Δεν υποστήριξε κανείς ότι δεν υπήρχαν δυσκολίες.
Υπήρχε όμως μια λειτουργία με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, εκατοντάδες συμπολίτες μας εργάστηκαν άμεσα ή έμμεσα και η τοπική κοινωνία είχε προσαρμοστεί σε αυτή την πραγματικότητα.
Το 2022–2023, μάλιστα, το Κλειδί λειτούργησε ως διαβιβαστικό κέντρο αποκλειστικά για την υποδοχή και προσωρινή διαχείριση προσφύγων από την Ουκρανία!
Αυτό επίσης είναι μέρος της πραγματικής ιστορίας και δεν μπορεί να διαγράφεται κάθε φορά που κάποιος θέλει να παρουσιάσει μια διαφορετική εικόνα.
Και φτάνουμε στη σημερινή κατάσταση.
Εδώ πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε μονίμως προς το 2020 και να κοιτάξουμε αυτούς που είχαν την ευθύνη των μεταγενέστερων αποφάσεων.
Ο κ. Τάτσιος δεν ανέλαβε τον Δήμο μέσα στην κρίση των συνόρων.
Δεν κλήθηκε να αποφασίσει για τη Ροδόπολη. Δεν κλήθηκε να λύσει το πρόβλημα της Βυρώνειας.
Δεν βρέθηκε μπροστά σε ένα τελεσίγραφο της κυβέρνησης να βρει μέσα σε λίγες ώρες έναν χώρο.
Ανέλαβε όταν η δομή υπήρχε ήδη, όταν είχε προηγηθεί πολυετής εμπειρία λειτουργίας και όταν ήταν πλέον γνωστό στην πράξη τι μπορούσε και τι δεν μπορούσε να λειτουργήσει στην περιοχή.
Είχε, λοιπόν, επιλογή. Και επέλεξε!
Ο κ. Τάτσιος τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας κλειστής δομής.
Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να τελειώνει η προσπάθεια να παρουσιάζεται ο σημερινός Δήμαρχος ως ένας άνθρωπος που απλώς «κληρονόμησε» μια κατάσταση.
Δεν την κληρονόμησε όπως σήμερα θέλει να την παρουσιάζει.
Παρέλαβε μια συγκεκριμένη πραγματικότητα και επέλεξε να τη μεταβάλει.
Μάλιστα, σύμφωνα με δημόσια τοποθέτηση της Δημάρχου Σερρών, ο κ. Τάτσιος ήταν ο μόνος Δήμαρχος που ζητούσε κλειστή δομή.
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι η ουσία της πολιτικής του επιλογής.
Γιατί η κλειστή δομή δεν ήταν απλώς μια αλλαγή ταμπέλας. Άλλαζε τον χαρακτήρα της εγκατάστασης, τη λειτουργία της και τη σχέση της με την περιοχή.
Και, όπως είχε ειπωθεί δημόσια, η συγκεκριμένη επιλογή συνδεόταν και με τα οικονομικά οφέλη που θα μπορούσε να αποφέρει στον Δήμο.
Εάν λοιπόν ο κ. Τάτσιος θεωρούσε ότι η κλειστή δομή ήταν οικονομικά συμφέρουσα για τη Σιντική, ας το πει καθαρά.
Ας μην κρύβεται πίσω από γενικόλογες αναφορές και ας μην παρουσιάζει σήμερα ως μονόδρομο μια επιλογή που ο ίδιος υποστήριξε.
Γιατί εδώ υπάρχει μια πολύ απλή αρχή: όταν επιλέγεις κάτι επειδή θεωρείς ότι θα αποφέρει όφελος, αναλαμβάνεις και την ευθύνη όταν το ίδιο πράγμα δημιουργεί προβλήματα.
Δεν μπορείς να θέλεις τα χρήματα όταν η επιλογή σου παρουσιάζεται ως επιτυχία και να ζητάς από τους προηγούμενους να πληρώσουν τον λογαριασμό , όταν η ίδια του επιλογή αρχίζει να δημιουργεί πολιτικό κόστος.
Αυτό δεν είναι διοίκηση.
Είναι επιλεκτική ανάληψη ευθύνης.
Και ακόμη χειρότερα, είναι προσπάθεια πολιτικής προπαγάνδας.
Γιατί αυτό που παρακολουθούμε σήμερα είναι μια συνεχής προσπάθεια να επιστρέφει η συζήτηση στο παρελθόν, να ανασύρονται οι αποφάσεις του 2020 και να παρουσιάζεται η σημερινή κατάσταση σαν να ήταν προδιαγεγραμμένη από τότε.
Μόνο που μεσολάβησαν χρόνια.
Μεσολάβησαν διαφορετικές συνθήκες. Μεσολάβησε μια περίοδος τεσσάρων περίπου ετών κατά την οποία η δομή λειτουργούσε ως διαμετακομιστικό κέντρο.
Και, κυρίως, μεσολάβησε μια νέα Δημοτική Αρχή που είχε τη δυνατότητα να πάρει τις δικές της αποφάσεις.
Αυτές οι αποφάσεις έχουν ονοματεπώνυμο.
Και όταν ένας Δήμαρχος επιλέγει μια κλειστή δομή, δεν μπορεί μετά να κάνει ότι δεν γνωρίζει τη διαφορά ανάμεσα σε αυτή και ένα διαμετακομιστικό κέντρο.
Δεν μπορεί να ζητά την αλλαγή του μοντέλου λειτουργίας και όταν εμφανίζονται οι συνέπειες να σηκώνει το δάχτυλο προς τους προηγούμενους.
Δεν μπορεί να διεκδικεί το πολιτικό όφελος μιας απόφασης και να αποποιείται την πολιτική ευθύνη για τα αποτελέσματά της.
Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα σήμερα.
Και γι' αυτό θεωρώ ότι ο κ. Τάτσιος πρέπει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από την ιστορία της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής και να απαντήσει για τη δική του ιστορία.
Γιατί εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τι κάναμε και γιατί το κάναμε.
Βρεθήκαμε μπροστά σε μια εθνική κρίση που δεν δημιουργήσαμε, δεχθήκαμε μια λύση που μας επιβλήθηκε, διαπραγματευτήκαμε για να προστατεύσουμε όσο μπορούσαμε την τοπική κοινωνία και επιλέξαμε το Κλειδί ως τη λιγότερο επιβαρυντική λύση με τη ρητή δέσμευση ότι θα ήταν προσωρινό.
Και όταν η Πολιτεία δεν τήρησε τη δέσμευσή της, διαχειριστήκαμε την κατάσταση που διαμορφώθηκε.
Ο κ. Τάτσιος όμως δεν μπορεί να επικαλείται επ' άπειρον την ίδια δικαιολογία.
Είχε μπροστά του μια διαφορετική κατάσταση.
Είχε την εμπειρία των προηγούμενων ετών.
Είχε τη δυνατότητα να επιλέξει.
Και επέλεξε την κλειστή δομή.
Ας έχει λοιπόν και το θάρρος να υπερασπιστεί αυτή την επιλογή μέχρι τέλους.
Ας πει στην κοινωνία αν εξακολουθεί να θεωρεί ότι ήταν σωστή.
Ας εξηγήσει τι ακριβώς περίμενε να πετύχει. Ας εξηγήσει ποια ήταν τα οικονομικά οφέλη που περίμενε για τον Δήμο.
Ας εξηγήσει γιατί ήταν ο μόνος Δήμαρχος που, σύμφωνα με τη δημόσια καταγγελία της Δημάρχου Σερρών, ζητούσε κλειστή δομή. Και κυρίως, ας εξηγήσει γιατί σήμερα, αντί να αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής του, επιστρέφει διαρκώς στο παρελθόν για να βρει ενόχους.
Αυτό δεν είναι στάση ανθρώπου που έχει την πολιτική ευθύνη ενός Δήμου.
Είναι στάση ανθρώπου που θέλει τα εύσημα όταν μια απόφαση φαίνεται να αποδίδει και ψάχνει άλλους όταν έρχεται η ώρα του απολογισμού.
Και αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να καταλάβουν οι πολίτες.
Η πολιτική δεν είναι μόνο να αποφασίζεις.
Είναι να αναλαμβάνεις και το αποτέλεσμα της απόφασής σου.
Εάν η επιλογή της κλειστής δομής ήταν σωστή, ο κ. Τάτσιος ας βγει να την υπερασπιστεί και ας πάρει όλο το πολιτικό κόστος ή όφελος που της αναλογεί.
Εάν ήταν λάθος, ας έχει την πολιτική γενναιότητα να το αναγνωρίσει.
Αυτό περιμένει μια σοβαρή κοινωνία από τον Δήμαρχό της.
Όχι προπαγάνδα.
Όχι επιλεκτική μνήμη.
Όχι διαρκή αναζήτηση ευθυνών στους προηγούμενους.
Και σίγουρα όχι προσπάθεια να παρουσιαστεί ως θύμα μιας κατάστασης που ο ίδιος επέλεξε να αλλάξει.
Γιατί κάποια στιγμή τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους.
Ο Δήμος Σιντικής έχει περάσει δύσκολες περιόδους και έχει σταθεί όρθιος.
Δεν χρειάζεται έναν Δήμαρχο που θα προσπαθεί να ξαναγράψει το παρελθόν για να δικαιολογήσει το παρόν.
Χρειάζεται έναν Δήμαρχο που θα έχει το πολιτικό ανάστημα να πει: «Αυτή ήταν η απόφασή μου, αυτή ήταν η επιλογή μου και γι' αυτήν αναλαμβάνω την ευθύνη».
Μέχρι σήμερα, αυτό που βλέπουμε είναι το αντίθετο.
Και δυστυχώς, για ακόμη μία φορά, ο κ. Τάτσιος αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων.
Όχι επειδή πήρε μια απόφαση με την οποία κάποιος μπορεί να διαφωνεί.
Αλλά επειδή, ενώ η απόφαση είναι δική του, δεν φαίνεται να έχει το ίδιο θάρρος να αναλάβει και την ευθύνη της.
Η Σιντική δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες.
Χρειάζεται αλήθεια, καθαρό λόγο και πολιτική ευθύτητα.
Και η αλήθεια είναι ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να χρεώνεται μονίμως σε εκείνους που διαχειρίστηκαν την κρίση του 2020.
Κάποιοι άλλοι πήραν στη συνέχεια τις δικές τους αποφάσεις.
Και τώρα ήρθε η ώρα να λογοδοτήσουν γι' αυτές.
Γιατί " Ο ψεύτης και ο κλέφτης, τον πρώτο χρόνο χαίρονται! (Λαϊκή παροιμία)
