Οι βαμβακοπαραγωγοί της Ηράκλειας και του Σιδηροκάστρου υπέγραψαν ψήφισμα διαμαρτυρίας, 21 Σεπτεμβρίου 1934
Οι βαμβακοπαραγωγοί της Ηράκλειας και του Σιδηροκάστρου υπέγραψαν ψήφισμα στις 21 Σεπτεμβρίου 1934 με το οποίο διαμαρτύρονταν για την εκμετάλλευση από τις βιομηχανίες.
Ο ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ
ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΩΝ «ΣΑΤΑΝΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ» ΤΩΝ ΒΑΜΒΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
Ψήφισμα των βαμβακοπαραγωγών κοινοτήτων
ΗΡΑΚΛΕΙΑ. – Εντελώς αυθόρμητα, εξαιτίας της σκόπιμης και συστηματικής καταπολέμησης του εγχώριου βαμβακιού και της μείωσης των τιμών του από τους μεγαλοσχήμονες βαμβακοβιομήχανους, προχθές συγκεντρώθηκαν σε μία από τις αίθουσες του Κοινοτικού Καταστήματος Ηρακλείας όλα τα Συμβούλια των Κοινοτήτων και των Γεωργικών Συνεταιρισμών των βαμβακοπαραγωγικών περιοχών Ηρακλείας–Σιδηροκάστρου, σε πολύωρη σύσκεψη.
Μετά από μακρά και διεξοδική συζήτηση, κατά την οποία διαπιστώθηκε πλήρης ταύτιση απόψεων, συντάχθηκε και στάλθηκε προς τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης και τους Υπουργούς Γεωργίας και Οικονομίας το παρακάτω ψήφισμα:
«Τα συμβούλια των Κοινοτήτων και των Συνεταιρισμών της Περιφέρειας Ηρακλείας–Σιδηροκάστρου, που συγκεντρώθηκαν στην Ηράκλεια στις 21 Σεπτεμβρίου, σε έκτακτη συγκέντρωση, και αφού άκουσαν τις απόψεις των Συνεταιρισμών Σερρών σχετικά με το βαμβακοπαραγωγικό ζήτημα, οι οποίες εκτέθηκαν και αναπτύχθηκαν στο Τρίτο Βαμβακοπαραγωγικό Συνέδριο της Λιβαδειάς Θεσσαλίας, διαπιστώνουν ότι, εντελώς αδικαιολόγητα, οι βιομήχανοι της Μακεδονίας τιμολογούν το βαμβάκι στην τιμή του ινδικού βαμβακιού, ενώ το εγχώριο βαμβάκι είναι πολύ ανώτερο ποιοτικά.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ
για την καταπιεστική και αισχρή τακτική των βιομηχάνων, εμμένουν στις αποφάσεις του Τρίτου Βαμβακοπαραγωγικού Συνεδρίου της Λιβαδειάς και ζητούν από το Κράτος:
1) Να περιορίσει, κατά την περίοδο της τρέχουσας σοδειάς εγχώριου βαμβακιού, την εισαγωγή ξένου βαμβακιού στο ελάχιστο δυνατό ποσοστό.
2) Να παρέμβει στους βιομήχανους, ώστε να υποχρεωθούν να αγοράζουν το εγχώριο βαμβάκι στην ίδια τιμή που προσφέρουν για αμερικανικό βαμβάκι ίδιας ποιότητας.
Διότι, ενώ το αμερικανικό βαμβάκι αγοράζεται από τους βιομήχανους, με παράδοση στα εργοστάσιά τους, μέχρι 56 δραχμές, το εγχώριο βαμβάκι, το οποίο φέτος τυχαίνει να είναι εξαιρετικής απόδοσης σε καθαρό βαμβάκι και ποιοτικά ανώτερο του αμερικανικού, αγοράζεται με παράδοση στον παραγωγό περίπου 49 δραχμές.
Με την παραπάνω αναλογία, ενώ το εγχώριο σύσπορο βαμβάκι θα έπρεπε να αγοράζεται προς 18 δραχμές, στους τόπους παραγωγής αγοράζεται μόνο προς 15 δραχμές.
3) Ζητούν τη διάλυση του Γραφείου Συνεννοήσεως των Βαμβακοβιομηχάνων Μακεδονίας, μέσω του οποίου, ενώ πραγματοποιείται συνεννόηση και διατίμηση των βιομηχανικών προϊόντων που παράγουν οι ίδιοι σε εξωφρενικές τιμές και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τις φτωχότερες τάξεις, δηλαδή αγρότες και εργάτες, παράλληλα επιδιώκεται η εκμετάλλευση του παραγωγικού κόσμου μέσω της τιμής του εγχώριου βαμβακιού. Η εκμετάλλευση αυτή ανέρχεται μέχρι και σε δέκα δραχμές για κάθε οκά σύσπορου βαμβακιού.
Σε περίπτωση μη ρύθμισης των τιμών του εγχώριου βαμβακιού σύμφωνα με τις τιμές του ομοειδούς αμερικανικού, θα είμαστε υποχρεωμένοι να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας απροστάτευτους από την Πολιτεία.
Και, τέλος, επικαλούμαστε την αντίληψη και την προστασία σας υπέρ του άγρια εκμεταλλευόμενου βαμβακοπαραγωγικού κόσμου.»**
Με εντολή της συγκέντρωσης των Συμβουλίων
Πρόεδροι Κοινοτήτων:
Ηρακλείας: Σάνδρος
Σκοτούσης: Χατζηπανταζής
Αμμουδιάς: Ράπτης
Καρπερής: Καζάκης
Βαλτερού: Αλεξανδρίδης
Κοιμήσεως: Καρμάτσης
Χορτερού: Χίτζος
Δασοχωρίου: Δραχοντίδης
Πρόεδροι Συνεταιρισμών:
Ηρακλείας: Παπούλης
Σκοτούσης: Μούδιος
Καρπερής: Τσιλιπόνης
Αμμουδιάς: Παπανικολάου
Βαλτερού: Παπαγεωργίου
Κοιμήσεως: Σταματόπουλος
Αμμουδιάς: Μπακαρτάης
Δασοχωρίου: Ναλμπάντης
Σαρακατσανέϊκου: Μπάκης
Χρυσοχωράφων: Μπεζάς
Γεφυρουδίου: Κουκούτσης
Αναγεννήσεως: Απιδόπουλος



