Το Γυμνάσιο Σιδηροκάστρου και η πρόοδος της μαθητικής νεολαίας, 15 Ιουλίου 1931
Το Γυμνάσιο Σιδηροκάστρου και η πρόοδος της μαθητικής νεολαίας από τον ανταποκριτή της εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στις 15.07.1931
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΟ
Το Γυμνάσιο Σιδηροκάστρου και η πρόοδος της μαθητικής νεολαίας — Μια αξιέπαινη δράση
ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ. (Από τον ανταποκριτή μας.)
Η πόλη μας πραγματοποίησε άλλο ένα βήμα προόδου, με την αναβάθμιση του Γυμνασίου μας σε εξατάξιο. Γι’ αυτό πρέπει να αισθάνεται υπερήφανη, καθώς δεν υστερεί πλέον εκπαιδευτικά σε σχέση με τις άλλες πόλεις.
Μέχρι τώρα, οι μαθητές ήταν αναγκασμένοι να καταφεύγουν σε διάφορες πόλεις της υπόλοιπης χώρας, προκειμένου να ολοκληρώσουν τη γυμνασιακή τους εκπαίδευση. Οι δυστυχισμένοι γονείς υποβάλλονταν σε μεγάλες δαπάνες, για να στέλνουν τα παιδιά τους στα Γυμνάσια των Σερρών, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων.
Και αυτό γινόταν μόλις και μετά βίας, ύστερα από στερήσεις και αυστηρό περιορισμό των οικογενειακών εξόδων, που έφταναν στα άκρα. Ακόμη κι έτσι, αυτό ήταν δυνατό μόνο για όσους βρίσκονταν σε σχετικά καλύτερη οικονομική κατάσταση.
Αντίθετα, κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό για τους φτωχούς γονείς, οι οποίοι, επειδή δεν είχαν τα απαραίτητα χρήματα, αναγκάζονταν να διακόπτουν τα παιδιά τους τις σπουδές τους. Πόσοι στεναγμοί φτωχών μαθητών δεν έμειναν χωρίς απάντηση και πόσοι δεν εγκατέλειψαν τα μαθητικά θρανία με βαθύ πόνο! Πόσα παράπονα δεν ακούστηκαν εξαιτίας του αυστηρού, αλλά δυστυχώς φυσικού, νόμου της κοινωνικής ανισότητας!
Γιατί, άραγε, να μην έχουν κι αυτά τα παιδιά τα απαραίτητα μέσα για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους; Γιατί να μην μπορούν, αποκτώντας κάποια επιστημονική ειδίκευση και προσδοκώντας ένα καλύτερο και πιο ευτυχισμένο μέλλον, να βελτιώσουν τη δική τους θέση, αλλά και της οικογένειάς τους, και να ανακουφίσουν κάπως τους εξαντλημένους πατέρες τους από τις πολυέξοδες, μακροχρόνιες και εξουθενωτικές θυσίες;
Για το ζήτημα αυτό έπρεπε να βρεθεί μια λύση.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, ορισμένοι παράγοντες της πόλης μας υπέβαλαν σχετικά υπομνήματα στην κυβέρνηση. Τελικά, ύστερα από πολλές προσπάθειες, κόπους και πραγματικά πολυσχιδείς ενέργειες, κατάφεραν να πετύχουν την αναβάθμιση του Γυμνασίου μας.
Για την αναβάθμιση αυτή πρέπει να τονιστεί και το ενδιαφέρον της κυβέρνησης, η οποία, ενώ εκείνη την εποχή, για καθαρά οικονομικούς λόγους, καταργούσε τα υπάρχοντα ημιγυμνάσια και ελληνικά σχολεία σε διάφορες πόλεις, αντίθετα αναβάθμισε το δικό μας σχολείο σε εξατάξιο.
Αυτό, άλλωστε, επιβάλλεται και για άλλους, σημαντικότερους λόγους, ιδιαίτερα για εμάς που βρισκόμαστε εδώ, κοντά στα σύνορα, και αποτελούμε την προστατευτική ασπίδα της ελληνικής γης.
Εδώ, με την κατάργηση του προηγούμενου υπογυμνασίου, θα μπορούσε να δράσει και να εξαπλωθεί ανεμπόδιστα η ξένη προπαγάνδα. Κάτι τέτοιο θα ήταν εύκολο, επειδή, δυστυχώς, στην επαρχία μας υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι που δεν γνωρίζουν καλά τη μητρική τους γλώσσα και μιλούν την τουρκική ή τη σλαβική διάλεκτο.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η κυβέρνηση έπραξε σοφά: όχι μόνο δεν κατάργησε το σχολείο μας, αλλά ύψωσε έναν φωτεινό φάρο, για να στέλνει τις ζωογόνες ακτίνες του στις γύρω περιοχές.
Ανέγειρε ένα νέο, μεγαλοπρεπές σχολικό κτίριο. Συμπλήρωσε το διδακτικό προσωπικό με μεγάλο αριθμό καθηγητών. Τοποθέτησε, επίσης, ως γυμνασιάρχη τον κ. Γεώργιο Μπομπορίδη, έναν άνθρωπο με ισχυρή θέληση για εργασία, ικανό και δραστήριο σε όλα.
Μέσα στο σύντομο διάστημα των λίγων μηνών από τότε που ανέλαβε τη διεύθυνση, κατάφερε να εξοπλίσει το Γυμνάσιό μας με διάφορα όργανα, των οποίων η χρήση ήταν απολύτως απαραίτητη και τα οποία μέχρι τότε έλειπαν εντελώς. Επέβαλε υποδειγματική τάξη και η λειτουργία του σχολείου υπήρξε, γενικά, άψογη.
Πολύ πρόσφατα, μάλιστα, το σχολείο μας εμπλουτίστηκε με χημικά και φυσικά όργανα, χάρη στα κληροδοτήματα του ευεργέτη των ελληνικών σχολείων του Μελενίκου, Αναστασίου Παλατίδη.
Με τη λήξη του φετινού σχολικού έτους, η πόλη μας απέκτησε για πρώτη φορά τους δικούς της αποφοίτους, ή, καλύτερα, τους δικούς της μορφωμένους νέους που ολοκλήρωσαν τη γυμνασιακή τους εκπαίδευση.
Οι μαθητές αυτοί διακρίθηκαν για την επιμέλειά τους και το χρηστό ήθος τους. Πρέπει, ακόμη, να σημειωθεί ότι κάθε φορά που η πόλη μας έστελνε μαθητές σε άλλα Γυμνάσια, εκείνοι πάντοτε προόδευαν.
Από τους φετινούς μας αποφοίτους, οι περισσότεροι ετοιμάζονται να συνεχίσουν ανώτερες σπουδές σε διάφορους επιστημονικούς κλάδους. Σε όλους αυτούς εύχομαι καλή επιτυχία.
Οι υπόλοιποι, επειδή και πάλι δεν έχουν τα απαραίτητα μέσα για να συνεχίσουν τις σπουδές τους, θα παραμείνουν εδώ, αναζητώντας την τύχη τους, μαζί με τους πολλούς αποφοίτους των άλλων πόλεων.
Ο Απόκληρος
Η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 15.07.1931 ανέφερε:
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΟΝ
ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΜΙΑ ΑΞΙΕΠΑΙΝΟΣ ΔΡΑΣΙΣ
ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΝ. (Τοῦ ἀνταπο· |
κριτοῦ μας). - Μὲ τὴν σειράν της ἡ πό-λις μας επετέλεσεν καὶ ἄλλο βήμα προόδου, διὰ τῆς προαγωγῆς τοῦ γυμνας σίου μας εἰς ἐξατάξιον τοιοῦτον. Διὰ τοῦτο πρέπει να καυχάται διότι δὲν ὑπολείπεται ἐκπαιδευτικως τῶν λοιπῶν πόλεων. Μέχρι τοῦδε οἱ μαθηταὶ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς γυμνασιακής των παιδεύσεως ἦσαν ἡναγκασμένοι νὰ και ταφεύγουν εἰς διαφόρους πόλεις τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ νὰ ὑποβαλλωνται οἱ δυ· στυχεῖς γονεῖς εἰς μενάλας δαπάνας.
ἵνα ἀποστέλλουν τὰ τέκνα των εἰς τ γυμνάσια Σερρών, Θεσσαλονίκης καὶ λοιπῶν πόλεων.
Καὶ τοῦτο μόλις καὶ μετὰ βίας ἐπε· τυγχάνετο κατόπιν στερήσεων καὶ πε-ριορισμῶν ἐξόδων τῆς οἰκογενείας τις τὸ ἔπακρον, καὶ τοῦτο πάλιν διὰ τοὺς ὁπωσδήποτε εὐπερούντας.
Ἐνῷ ἀπεναντίας τὸ τοιοῦτον δὲν ἦτο ἐφικτῶν καὶ διὰ τοὺς πτωχούς γα νεῖς εἵτινες μὴ ἔχο της τὰ ἀπαιτούσενα ἠνάγκαζον νὰ τέκνα των νὰ διακόψεων τὰς σπουδής κ. Πina δειρα πτωχών μαθητῶν δὲν ἐσβέσθηκαν καὶ πόσοι δὲν ἐγκατέλειψαν τὰ μαθητικὰ βάθρα μὲ ἕνα βαθὶ ἄχ !! καὶ πόσαι κατά χαι δὲν ἠκούσθησαν διὰ τὸν αὐστηρόν, πλὴν ὅμως φυσικὸν νόμων τῆς ἀνισότητος των τάξεων, τάχα γιατί καὶ αὐτοὶ νὰ μὴν ἔχουν τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν τελειο-ποίησιν τῶν σπουδῶν των ποὺ μὲ τὴν ἀπόκτησιν μιᾶς οἱασδήποτε ἐπιστήμης καὶ μὲ προσδοκίαν μιᾶς καλῆς καὶ ταν χείας μελλο τικῆς αὔριον νὰ δυνηθοῦν καὶ αὐτοὶ νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν των καὶ ἄμα καὶ τῆς οἰκογενείας των καὶ νὰ ἀνακουφίσουν ούτω ὀλίγον τοὺς ἀπο· καμωμένους πατέρας ἀπὸ τὴν πολυέ· ξοδεν μακροχρόνιον καὶ ἐξαντλητικὴν δαπάνην. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔπρεπε νὰ εὐρεθῇ μία λύσις.
Ὅλα τὰ ἀνωτέρω συνοψίσαντες με ρικοί παράγοντες τῆς πόλεώς μας δι'
ὑπομνημάτων των τὰ ὑπέβαλλαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τέλος μὲ πολλοὺς κόν πουὺς καὶ μόχθους καὶ μὲ πολυσχιδεῖ; τῇ ἀληθείᾳ ἐνεργείας κατώρθωσαν νὰ ἐπι τύχουν τὴν προαγωγὴν τοῦ γυμνασίου μας, διὰ τὴν ὁποίαν προαγωγὴν πρέπει νὰ τονισθῇ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον της κυν βερνήσεως, ἥτις καθ' ὧν χρόνων διὰ λόγους καθαρώς οἰκονομικούς καταρ γοῦσα τὰ εἰς διαφόρους πόλεις ὑφιστά· μενα ἡμιγυμνάσια καὶ ἑλληνικά σχολεία, τούναντίον το ἡμέτερον προήγαγεν εἰς ἐξετάλιον τοιοῦτων.
Αὐτὸ ἄλλωστε ἐπιβάλλεται καὶ δι᾿ ἂλ λους λόγους σπου αιοτέρους δι' εκάς τουλάχιστον ποὺ βρισκόμαστε ἐδῶ πάνω στὸ σύνορα καὶ ἀποτελοῦμε τὴν καταν κλείδα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ ἐδῶ ποὺ μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ τότε ὑπόσχοντ ὑπογυμνασίου μποροῦσε νὰ δράση καὶ νὰ ὀγγιάση ἀναφαιδὸν ἡ ξένη προπα γίνδα, πρᾶγια τὸ ὁποῖον ἦτο εύκολον διότι ἡ ἐπαρχία μας δυστυχῶς ἔχει πολ λοὺς ἀκόμη ἀγνοούντας τη μητρική γλῶσσα καὶ ὁμιλοῦντας τὴν Τουρκικήν ή Σλαυϊκὴν διάλεκτον. Δι᾿ ὅλα αὐτὰ λοιπὸν ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ καὶ ἡ Κυν βέρνησις φρονίμως πράττουσα όχι πόν τὸν ἐὲν τὸ κατήργησε ἀλλὰ ἀνήγειρε φάρων τηλαυγή, διὰ νὰ ἐκπέμπῃ τὰς ζωογόνης ἀκτίνας του εἰς τὰ πέριξ. ᾿Ανήγειρε νέον καλλιμάρμαρον Σχολι κὸν κτίριων. Συνεπλήρωσε τὸ διδακτικό προσωπικὸ μὲ μέγαν ἀριθμὸν καθηγη τῶν. Ἐτοποθέτησε δὲ ὡς Γυμνασιάρχη τὸν κ. Γεωρ. Μπομπορίδην, ἄνθρωπον μὲ ἰσχυρὰν θέλησιν διὰ ἐργασίαν, ρε· κτην, καὶ δραστήριον πρὸς ὅλα, κατὰ τὸ ὀλιγόμηνον διάστημα ἀπὸ τῆς ἀνα-λήψεως τῆς Διευθύνσεως κατώρθωσε νὰ πλουτίσῃ τὸ Γυμνάσιον μας μὲ διά-φορα όργανα ὧν ἡ χρῆσις ἦτο ἀναγκαι· οτάτη καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐστερεῖτο ἐν τελώς. Ἔθεσε μίαν παραδειγματικὴν τάξιν καὶ ἡ λειτουργία ὑπῆρξε ἐν γένει κανονικωτάτη.
Καὶ τώρα τελευταίως ἀπὸ κληροδοτή ματα τοῦ εὐεργέτου ἑλληνικῶν σχολείων Μελενίκου ᾿Αναστ. Παλατίδου «ἐπλουτέσθη μὲ χημικὰ καὶ φυσικὰ ὄργανα.
Μὲ τὴν λῆξιν τοῦ ἐφετεινοῦ σχολικού ἕτους ἔβγαλε καὶ ἡ πόλις μας γιὰ πρώτη φορὰ τοὺς τελειοφοίτους της, ἢ καλλί τερα ἀπέκτησε τοὺς ἀκαδημαϊκούς της πολίτας. Οἱ μαθητὰ αὐτοὶ διεκρίνοντο διὰ τὴν ἐπιμέλειαν των α΄ τὴν χρηστο ηασταν άλλα καὶ ἐν ἀκομη πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁσάκις ἡ πόλις ἀπέστειλε
μαθητὰς εἰς ἄλλα Γυμνάσια πάντοτε ἐν πουόδευσαν, ἀπὸ τοὺς ἐφετεινούς μας τελειοφοίτους οἱ περισσότεροι ἑτοιμά ζονται δι᾿ ἀνωτέρας σπουδάς εἰς διαφό ρους κλάδους τῆς ᾿Επιστήμης πρὸς τοὺς ὁποίους εὔχομαι καλὴν ἐπιτυχίαν.
Οἱ δὲ λοιποὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν πάλιν, θὰ μείνουν ἐνταῦθα πρὸς ἀναζήτησιν τῆς μοίρας των, μαζὺ μὲ τοὺς πολλοὺς συναδέλφους τῶν λοιπῶν πόλεων.
῾Ο ᾿Απόκληρος
