Διαμαρτυρία για την έλλειψη δασκάλων στις Σέρρες, 27 Οκτωβρίου 1933.
Από την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 29.10.1933
Ο ανταποκριτής της εφημερίδας ανέφερε στις 27 Οκτωβρίου 1933:
ΟΙ ΣΕΡΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ – ΔΙΑΚΟΣΙΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΞΗ
Οι «γίγαντες» μισούν τη Βόρεια Ελλάδα
ΣΕΡΡΕΣ, 27 Οκτωβρίου 1933. (Του μόνιμου ανταποκριτή μας)
Ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία μας είναι η συμπλήρωση του διδακτικού προσωπικού των σχολείων της πόλης μας. Είτε πρόκειται για το Γυμνάσιο είτε για το Ανώτερο Παρθεναγωγείο είτε για τα δημοτικά σχολεία, παρουσιάζεται μια θλιβερή εικόνα ανθρώπων που συνωστίζονται χωρίς κανέναν ιδιαίτερο σκοπό μέσα στους τέσσερις τοίχους της αίθουσας, για να περάσουν μερικές ώρες αναστάτωσης και να επιστρέψουν έπειτα στο σπίτι τους ήσυχοι, έχοντας την αίσθηση ότι εκπλήρωσαν την υποχρέωσή τους.
Γιατί η φοίτηση σήμερα στα σχολεία μόνο ως υποχρέωση μπορεί να παρομοιαστεί. Παίρνω, άλλωστε, ως παράδειγμα τον πρωτοετή μαθητή γιο μου, ο οποίος, παρ’ όλο τον ενθουσιασμό του για τα γράμματα, δεν έχει ακόμη καταφέρει να μάθει πότε έχει και πότε δεν έχει σχολείο.
Και λέγοντας αυτά από την αρχή, δεν έχω σκοπό να θίξω το διδακτικό προσωπικό των σχολείων, αυτούς τους ηρωικούς μάρτυρες. Γιατί οι δύστυχοι δάσκαλοι όχι μόνο εκτελούν το καθήκον τους με το παραπάνω, αλλά μετατρέπονται κάθε μέρα σε πραγματικούς ήρωες. Διότι, ασφαλώς, αποτελεί ηρωισμό για έναν δάσκαλο να διδάξει σε 200 παιδιά.
Και ενώ, λοιπόν, οι δύστυχοι δάσκαλοι και καθηγητές αγωνίζονται καθημερινά να μεταδώσουν τις γνώσεις τους στους τρυφερούς βλαστούς της κοινωνίας, στους οποίους κάθε γονιός έχει αποθέσει τις ελπίδες του, μόνο το Κράτος —ή, για να το πούμε πιο σωστά, η Κυβέρνηση— φαίνεται να σκέφτεται όχι μόνο τη βελτίωση της θέσης των δασκάλων αλλά και των μαθητών.
Το Κράτος και, μαζί του, ο κ. Τουρκοβασίλης, ο «γίγαντας» μόνο στους τραμπουκισμούς και όχι στα γράμματα και στην Παιδεία, δεν σκέφτηκαν μέχρι σήμερα, παρά τις διαμαρτυρίες των οργανώσεών μας και τις εισηγήσεις των αρμόδιων επιθεωρητών, να συμπληρώσουν το διδακτικό προσωπικό, τουλάχιστον των σχολείων, αφού δεν πρόκειται να ιδρύσουν καινούργια.
Και παρουσιάζεται το εξής θλιβερό φαινόμενο:
Το Γυμνάσιό μας στερείται γυμνασιάρχη, δύο καθηγητών φιλολόγων, ενός φυσικού και ενός μαθηματικού.
Φαντάζεται, λοιπόν, ο καθένας τώρα πώς γίνεται η διδασκαλία στο Γυμνάσιό μας.
Το Ανώτερο Παρθεναγωγείο στερείται επίσης δύο καθηγητών.
Το Γυμνάσιο Σιδηροκάστρου στερείται επίσης τριών καθηγητών.
Όσο για τα δημοτικά σχολεία, το φαινόμενο είναι ακόμη πιο θλιβερό. Τα περισσότερα στερούνται εντελώς δασκάλων και, αν ο Δήμος δεν έσπευδε να διορίσει δέκα δημοτικούς δασκάλους, τα περισσότερα από αυτά θα κρεμούσαν στις πόρτες τους ενοικιαστήρια.
Από πλευράς, όμως, μαθητών, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη.
Αρκεί να αναφερθεί ότι στο Δημοτικό Σχολείο Καμενίκης φοιτούν 118 μαθητές, ενώ το διδακτικό προσωπικό αποτελείται μόνο από πέντε δασκάλους.
Στο Δημοτικό Σχολείο Τσερκέζ Μαχαλά φοιτούν 250 μαθητές, με μόλις τέσσερις δασκάλους.
Την ίδια, αλλά και χειρότερη, εικόνα παρουσιάζουν και τα άλλα σχολεία της πόλης μας.
Και γεννιέται, κατόπιν, το εύλογο ερώτημα: Πώς θα μάθουν γράμματα τα παιδιά;
Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει πειθαρχία σε ένα Γυμνάσιο που στερείται την καθοδήγηση και το κύρος του γυμνασιάρχη;
Βεβαίως, όχι μόνο τα προχθεσινά έκτροπα θα επαναλαμβάνονται, αλλά θα συμβαίνουν και χειρότερα.
Και πώς θα κατορθώσουν διακόσιοι μαθητές μιας τάξης να μάθουν ακόμη και το αλφάβητο;
Πώς θα μπορέσει ο δάσκαλος να τους παρακολουθήσει όλους;
Όλα αυτά αποτελούν, πραγματικά, ένα «αφιέρωμα» στο ανορθωτικό έργο του κ. Τουρκοβασίλη, ο οποίος ασφαλώς έχει μεσάνυχτα από την Παιδεία.
Πάντως, το κακό πρέπει να τερματιστεί, διότι και η υπομονή του κόσμου έχει τα όριά της.
Κ. Χ. Παπαδόπουλος
Αυτούσιο το κείμενο:
ΑΙ ΣΕΡΡΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΔΙΑΚΟΣΙΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΤΑΞΙΝ :
Οἱ «γίγαντες» μισοῦν τὴν Β. Ελλάδα
ΣΕΡΡΑΙ, 27 Οκτωβρίου 1933. (Τοῦ μονίμου ἀνταποκριτοῦ μας), –Ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα σοβαρώτερα ζης τήματα ποῦ ἀπασχολοῦν τὴν κοινωνίαν μας εἶναι καὶ ἡ συμ-πλήρωσις τοῦ διδακτικοῦ προσω πικοῦ τῶν Σχολείων τῆς πόλεώς μας τὰ ὁποῖα εἶτε γυμνάσιον | λέγονται εἴτε ἀνώτερον Παρθε-ναγωγεῖον εἶτε καὶ δημοτικά σχολεῖα ἐπιγράφονται παρου-σιάζουν μίαν οἰκτρὰν εἰκόνα ἀν θρώπων συμφυρομένων χωρὶς κανένα προορισμόν μέσα εἰς τοὺς τέσσαρας τοίχους τῆς αἰο θούσης διὰ νὰ περάσουν μερι-κὰς ὥρας ὄχλαγωγίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν ἔπειτα εἰς τὸ σπίτι των ήσυχοι πλέον ὅτι ἐξετέλες
σαν πλέον τὴν ἀγκαρίαν των. Διότι ἡ φοίτησις σήμερον εἰς τὰ σχολεῖα τῶν μαθητῶν μόνον πρὸς ἀγκαρείαν δύναται νὰ πα-ραβληθῇ. Λαμβάνω ἄλλως τε παράδειγμα ἀπὸ τὸν τὸν πρωτοετῆ μαθητὴν υἱόν μου ὅστις παρ' ὅ· λον τὸν...... ἐνθουσιασμόν του πρὸς τὰ γράμματα ἐν τούτοις δὲν κατώρθωσεν ἀκόμη νὰ μάθη πότε ἔχει καὶ πότε δὲν ἔχει σχολείο.
Καὶ λέγων ταῦτα ἐν προοιμίω δὲν ἀποσκοπῶ εἰς τὸ νὰ θίξω τὸ διδακτικών προσωπικὸν τῶν Σχολείων, τοὺς ἡρωϊκούς αὐ τοὺς μάρτυρας διότι οἱ ἀτυχείς διδάσκαλοι ὄχι μόνον τὸ καθῆ-κόν τους ἐπιτελοῦν μὲ μὲ τὸ ὑπε ράπαν ἀλλὰ ᾿μεταβάλλονται κά θε ἡμέρα εἰς πραγματικούς ἤ-ρωας διότι ἀσφαλῶς, ἠρωϊσμὸν ἀποτελεῖ ἡ τόλμη εἰς ἕνα διδά σκαλον νὰ διδάξη σε 200 παιδιά.
Καὶ ἐνῶ λοιπὸν οἱ ἀτυχεῖς διδάσκαλοι καὶ οἱ καθηγηταὶ ἀ γωνίζονται καθ' ἑκάστην νὰ με ταλαμπαδεύσουν τὰ φώτα των εἰς τοὺς τρυφερούς βλαστούς τῆς κοινωνίας πρὸς τοὺς ὁποίους κάθε γονεὺς ἔχει ἀποθέσῃ τὰς ἐλπίδας του, μόνον τὸ Κράτος - γράφε ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ βελτιώση όχι νον τὴν θέσιν τῶν διδασκάλων ἀλλὰ καὶ τῶν μαθητῶν. δὲν βελτιώσῃ ὄχι μό
Τὸ Κράτος καὶ μετ᾿ αὐτὸ κ. Τουρκοβασίλης, ὁ γίγας, μό-νον τῶν μπραβισμῶν καὶ οὐχὶ τῶν γραμμάτων καὶ τῆς Παι δείας, δὲν ἐσκέφθησαν μέχρι ΰδε παρ' ὅλας τὰς διαμαρτυ Γίας τῶν ὀργανώσεών μας καὶ τὰς εἰσηγήσεις τῶν ἁρμοδίων ἐπιθεωρητῶν δὲν ἐσκέφθησαν λέγω, νὰ συμπληρώσουν τὸ δι δακτικόν προσωπικόν τουλάχι στον τῶν σχολείων ἀφοῦ δὲν πρόκειται να συστήσουν νέα τοιαῦτα.
|
Καὶ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς οἰκτρὸν φαινόμενον
Τὸ γυμνάσιον μας στερεῖται γυμνασιάρχου,δύο καθηγητῶν ἑλ ληνικῶν, ἑνὸς φυσικοῦ καὶ ἑνὸς μαθηματικού.
Φαντάζεται λοιπὸν ἕκαστος τώ ρα πῶς ἀπονέμεται εἰς τὸ γυμνά σιόν μας ἡ διδασκαλία.
Τὸ ἀνώτερον Παρθεναγωγείον στερεῖται ἐπίσης δύο καθηγητῶν.
Το γυμνάσιον Σιδηροκάστρου ἐπίσης στερεῖται τριῶν καθη γητών.
Ὅσον ἀφορᾶ τὰ δημοτικά σχο λεῖα τὸ φαινόμενον εἶνε οἰκτρόν.
στεροῦνται τε Τὰ περισσότερα στερούνται τε λείως διδασκάλων καὶ ἐὰν ὁ Δῆ·μος δὲν δὲν ἔσπευδε νὰ διορίση 10 δημοτικούς διδασκάλους τὰ πε ρισσότερα ἐξ αὐτῶν θ᾽ ἀνήρτων εἰς τὴν πρόθυράν των ἐνοικια στήρια.
᾿Ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως μαθητῶν ἡ κατάστασις εἶναι χειροτέρα. ᾿Αρκεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι εἰς τὴν δη μοτικήν Σχολήν Καμενίκης φοι τοῦν 1118 μαθηταὶ ἐχούσης ὡς διδακτικόν προσωπικόν πέντε μό νον διδασκάλους.
7 Εἰς τὴν δημοτικὴν σχολὴν Τσερ 1 κέζ μαχαλά φοιτούν 1250 μαθή ταὶ μὲ τέσσαρας μόνον διδασκά λους. Τὴν αὐτὴν δὲ καὶ χειροτέραν εἰκόνα παρουσιάζουν καὶ τὰ ἄλλα σχολεῖα τῆς πόλεώς μας.
Καὶ γεννᾶται κατόπιν εύλογον τὸ ἐρώτημα πῶς θὰ μάθουν γράμματα τὰ παιδιά.
Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρ· ξῃ εἰς ἕνα γυμνάσιον πειθαρχία τὸ ὁποῖον στερεῖται τῆς πυγμῆς τοῦ γυμνασιάρχου.
Βεβαίως ὄχι μόνον τὰ προχθε σινὰ ἔκτροπα θὰ ἐπαναλαμβά νωνται ἀλλὰ καὶ χειρότερα.
Καὶ πῶς θὰ κατορθώσουν διακόσιοι μαθηταὶ μιᾶς τάξεως νὰ μάθουν τὸ ἀλφάβητο. κατορθώσουν οἱ
Πῶς θὰ παρακολουθήσῃ ὁ δά σκαλος. Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀφιέρωμα διὰ τὸ ἀνορθωτικόν ἔργον τοῦ κ. Τουρκοβασίλη, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς ἔχει μεσάνυ χτα ἀπὸ τὴν παιδείαν.
Πάντως τὸ κακὸ πρέπει νὰ τερματισθῇ διότι καὶ ἡ ὑπομονὴ τοῦ κοσμάκη ἔχει ὅρια.
Κ. Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
