ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Η Αγία Φαβιόλα ήταν πατρικία της Ρώμης, η οποία εγκατέλειψε όλες τις κοσμικές απολαύσεις και αφιέρωσε τη ζωή της στη χριστιανική άσκηση και στη φιλανθρωπία. Η Φαβιόλα (ιταλικά: Santa Fabiola, γνωστή και ως Φαβιόλα της Ρώμης) ήταν γιατρός και Ρωμαία αριστοκράτισσα, μέλος κύκλου ευγενών Ρωμαίων γυναικών που, υπό την επίδραση του Πατέρα της Εκκλησίας Ιερώνυμου, απαρνήθηκαν τον κοσμικό τρόπο ζωής και αφιερώθηκαν στη χριστιανική άσκηση και στα έργα αγάπης. Τιμάται ως αγία τόσο στην Ορθόδοξη όσο και στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με ημέρα μνήμης την 27η Δεκεμβρίου. Αντίγραφο του πορτραίτου του Henner της Αγίας Φαβιόλα. Η Φαβιόλα ανήκε στη ρωμαϊκή πατρικιακή οικογένεια των Φαβίων. Είχε παντρευτεί έναν άνδρα με τόσο ανήθικη ζωή, ώστε η συμβίωση μαζί του ήταν αδύνατη. Πήρε διαζύγιο σύμφωνα με το ρωμαϊκό δίκαιο και, αντίθετα με τους κανόνες της Χριστιανικής Εκκλησίας, παντρεύτηκε ξανά ενώ ο πρώτος της σύζυγος ζούσε ακόμη. Την περίοδο που ο Ιερώνυμος βρισκόταν στη Ρώμη (382–384), η Φαβιόλα δεν ανήκ...

Ο Άγιος  Μάξιμος της Αλεξανδρείας υπηρέτησε ως 15ος Πάπας και Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας. Εξελέγη Πατριάρχης το 264 μ.Χ. και διακόνησε μέχρι το 282 μ.Χ. (περίπου 18 χρόνια). Στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο αναφέρεται η 27η Δεκεμβρίου ως ημέρα μνήμης του.   Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του με λεπτομέρειες· όμως αναφέρεται ότι ήταν ιερέας στην Αλεξάνδρεια και διοικούσε την Εκκλησία όταν ο προηγούμενος επίσκοπός του, ο Διονύσιος, ήταν εξόριστος λόγω διωγμών.  Μετά το θάνατο του Διονυσίου, εξελέγη στην έδρα της Αλεξάνδρειας και συμμετείχε σε Συνέδριο στη Αντιόχεια που καταδίκαζε αιρέσεις που υπήρχαν εκείνη την εποχή.  Πέθανε φυσικά στο τέλος της θητείας του στις 22 Απριλίου 282 μ.Χ. Ο Άγιος  Μάξιμος ήταν  προκάτοχος του Πάπα Θεωνά.

Αρχιεπίσκοπος Βαρλαάμ "Varlaam Lavrovsky" ο κατα κόσμον Василий Петров (ich; 1728, Μόσχα - 27 Δεκεμβρίου 1802 [8 Ιανουαρίου 1803], Τομπόλσκ( (Tobolsk) - επίσκοπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος Τομπόλσκ και Σιβηρίας. Το 1984 ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως μέρος της Συνόδου των Αγίων της Σιβηρίας. Ο Василий Петров γεννήθηκε γύρω στο 1728 ή 1729 στην πόλη Μόσχα, σε οικογένεια του υποδιακόνου της εκκλησίας Κοσμά και Δαμιανού, Πέτρου Φιοντόροβ (πέθανε περίπου το 1758) και της συζύγου του, Παρασκευής Σεμενόβας. Στην εκκλησιαστική καταγραφή του 1744 αναφέρεται ότι ο Πέτρος ήταν 45 ετών, η Παρασκευή 40, ο Васίλις 13 και ο Πέτρος 12, ενώ ο ανιψιός τους Βασίλις Μπορίσοφ ήταν 7 ετών. Η υποεκτίμηση της ηλικίας του Βασίλι και του Πέτρου ίσως σχετίζεται με την "υπόθεση των όρκων". Ο Βασίλις είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Μητροπολίτη Νόβγκοροντ και Αγίας Πετρούπολης Γαβριήλ (Πέτροβ). Στα έξι του χρόνια, τα παιδιά των εκκλησιαστικών λειτουρ...

Tης γης ο Λουκάς υπεραρθείς εμφρόνως, Tρανώς τρυφά νυν την Θεού θεωρίαν. Μάλλον είναι ο ηγούμενος της Μονής Βαθέος Ρύακος στην Τρίγλια, ο οποίος σύμφωνα με το Αγιολόγιο του Μητροπολίτη Σωφρονίου Ευστρατιάδη τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρει τη μνήμη του στις 27 Δεκεμβρίου. Ο Άγιος Λουκάς ήταν μοναχός στη Μονή του Βαθέος Ρύακος, κοντά στην Τρίγλια της Λυκαονίας στη Μικρά Ασία. Αργότερα έγινε ο τρίτος ηγούμενος της μονής. Πέθανε ειρηνικά στα τέλη του 10ου αιώνα. Η μονή ήταν αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Χριστού και ήταν γνωστή για την αυστηρή ασκητική ζωή των μοναχών της. Πρώτος ηγούμενος και ιδρυτής της μονής ήταν ο Άγιος Βασίλειος (1 Ιουλίου) και δεύτερος ο Άγιος Ιγνάτιος († 27 Σεπτεμβρίου 970). Σημείωση: Άλλες πηγές αναφέρουν ως δεύτερο ηγούμενο τον Άγιο Πέτρο (7 Σεπτεμβρίου). Ο Όσιος Λουκάς απεβίωσε ειρηνικά. 

Ποιμήν άριστος Θεόδωρος ωράθη, Ως ων μιμητής του μεγάλου Ποιμένος. Ο Θεόδωρος Α΄ ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 677-679 και 686-687. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και έζησε επί Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Δ΄ του Πωγωνάτου. Διακρίθηκε για την αρετή και την ευλάβειά του και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος του Ναού της Αγίας Σοφίας. Κατόπιν έγινε σύγκελλος και σκευοφύλακας του Ναού. Το 677, μετά το θάνατο του Πατριάρχη Κωνσταντίνου, ο Θεόδωρος αναδείχθηκε Πατριάρχης κατόπιν θέλησης του Αυτοκράτορα και της Συγκλήτου. Μετά από δύο χρόνια και τρεις μήνες Πατριαρχίας, απομακρύνθηκε από τον Αυτοκράτορα και επανήλθε στο Θρόνο μετά το θάνατο του διαδόχου του Γεωργίου Α΄ και πατριάρχευσε για τρία ακόμη έτη. Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 27 Δεκεμβρίου.

Eις τον Mαυρίκιον. O Mαυρίκιος γυμνός εγχρισθείς μέλι, Kρίνει μελισσών ηδύ τας τρώσεις μέλι. Eις τους εβδομήκοντα. Έχων συνάθλους άνδρας επτάκις δέκα, Kαι συγχορευτάς Mαυρίκιος λαμβάνει. Μαρτύρησαν όλοι στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και ήταν στρατιώτες, που διέμεναν στην Απάμεια της Βιθυνίας του Πόντου. Όταν πέρασε από εκεί ο Μαξιμιανός, καταγγέλθηκαν ότι ήταν χριστιανοί. Όταν τους κάλεσε ο βασιλιάς, οι Άγιοι ομολόγησαν και μπροστά του ότι ήταν χριστιανοί και αμέσως τότε τους αφαιρέθηκαν οι στρατιωτικές ζώνες και τους έριξαν στη φυλακή. Όταν μετά τρεις μέρες ρωτήθηκαν και πάλι, έμειναν αμετάθετοι στο φρόνημά τους και έτσι τους κρέμασαν και τους ξέσχισαν τις πλευρές. Ο δε Μαξιμιανός, για να κάνει πικρότερο το μαρτύριο του Μαυρικίου, αποκεφάλισαν μπροστά του τον γιο του Φωτεινό. Αυτούς δε, τους πήγε σε τόπο με βρώμικα βαλτόνερα, όπου τους έδεσε γυμνούς σε πασσάλους και τους άλειψε με μέλι. Οι μάρτυρες, έμειναν έτσι δεμένοι επί 10 ημέρες, τελικά όμως, από τα τσιμπήματ...

Αὐχεῖν ἔχει τι καὶ Θεόδωρος μέγα, Ἐκ γῆς ἀπαίρων· ὡς μέγα, στίξις θέας. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός ήταν γιος του Ιωνά (βλέπε 21 Σεπτεμβρίου), από την Παλαιστίνη, και υπήρξε μαθητής μαζί με τον αδελφό του Θεοφάνη (βλέπε 11 Οκτωβρίου), στη μονή του αγίου Σάββα. Στα χρόνια του βασιλιά Λέοντα του Ε' ήλθαν στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και οι δύο για το ζήτημα των αγίων εικόνων, περιορίστηκαν σε κάποια Μονή στο Στόμιο της Μαύρης Θάλασσας. Ο βασιλιάς Μιχαήλ ο Τραυλός τους επανέφερε, αλλά αυτοί δεν θέλησαν να εξαγοράσουν την ησυχία τους με αδιαφορία στα εκκλησιαστικά ζητήματα και να νεκρώσουν τις ιερές πεποιθήσεις τους. Γι' αυτό εκδήλωσαν με θάρρος τα φρονήματά τους και έτσι πάλι περιορίστηκαν από τον βασιλιά, σε κάποιο τόπο κοντά στο Σωσθένιο. Αργότερα επί Θεοφίλου του Εικονομάχου, στάλθηκαν στην Αφουσία. Αν και εκεί είχαν μείνει πολλά χρόνια και είχαν αυστηρή επιτήρηση, αυτοί εξακολουθούσαν να φωνάζουν κατά της εικονομαχίας. Τότε ο Θεόφιλος, γεμάτος θυμό, τους έφερε στην Κωνσταντινούπ...

Ο Άγιος Στέφανος ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους μεταξύ των επτά διακόνων, που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί για να επιστατούν στις κοινές τράπεζες των αδελφών, ώστε να μη γίνονται λάθη και τους χειροτόνησαν οι Άγιοι Απόστολοι. Αν και κουραστική η ευθύνη του επιστάτη για τόσους αδερφούς παρ’ όλα αυτά ο Στέφανος έβρισκε καιρό και δύναμη για να κηρύττει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Και όπως αναφέρει η Αγία Γραφή: «Στέφανος πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ».(Πραξ. Αποστόλων, στ΄8-15, ζ΄1-60). Δηλαδή ο Στέφανος, που ήταν γεμάτος πίστη και χάρισμα ευγλωττίας δυνατό, έκανε μεταξύ του λαού μεγάλα θαύματα, που προκαλούσαν κατάπληξη και αποδείκνυαν την αλήθεια του χριστιανικού κηρύγματος. Ο Στέφανος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου και στη φιλανθρωπική δράση. Για τη προσφορά και τις αρετές του τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Με το χάρισμα αυτό θεράπευε ασθενείς και αποδείκνυε τη δύναμη του Χριστού. Με τη βαθιά θεολογικ...