ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Τα παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα Τα παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα κατείχαν σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή παιδιών και ενηλίκων. Δεν αποτελούσαν μόνο μέσο ψυχαγωγίας, αλλά και τρόπο εκπαίδευσης, κοινωνικοποίησης και σωματικής άσκησης. Παιδικά παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα Τα παιδιά στην Αρχαία Ελλάδα περνούσαν μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς τους παίζοντας. Τα παιχνίδια τους ήταν απλά και φτιαγμένα από φυσικά υλικά, όπως ξύλο, πηλό, κόκαλο και ύφασμα, επειδή δεν υπήρχαν εργοστάσια ή βιομηχανική παραγωγή παιχνιδιών. Συχνά τα κατασκεύαζαν οι ίδιοι οι γονείς ή οι τεχνίτες της εποχής. Ένα από τα πιο συνηθισμένα παιχνίδια ήταν οι πλαγγόνες, δηλαδή κούκλες από πηλό ή ξύλο. Τα κορίτσια έπαιζαν μαζί τους μιμούμενα τη ζωή των ενηλίκων, όπως τη φροντίδα του σπιτιού και των παιδιών. Οι κούκλες αυτές συχνά είχαν κινητά χέρια και πόδια. Όταν τα κορίτσια μεγάλωναν και παντρεύονταν, συνήθιζαν να αφιερώνουν τις πλαγγόνες τους στους θεούς ως ένδειξη μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Πολύ δημοφιλές παιχνίδι ...

Ο Όσιος Γρηγόριος ο Έγκληστος έζησε τον 14ο αιώνα στις Άπω Σπηλιές της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου. Ξεχωρίζει για τη ζωή του στην απομόνωση ως ερημίτης και για τις αυστηρές νηστείες του, κατά τις οποίες λέγεται ότι καθ’ όλη τη ζωή του έτρωγε μόνο άψητο χορτάρι και βότανα. Όσοι ασθενείς προσέφευγαν σε αυτόν λάμβαναν λίγο από το χορτάρι και τα βότανα, και θεραπεύονταν.  Γι’ αυτόν τον λόγο έγινε γνωστός ως Θαυματουργός. Επιστημονική μελέτη των ιερών λειψάνων του υποστηρίζει ότι ο Όσιος Γρηγόριος κοιμήθηκε σε ηλικία μεταξύ 40 και 50 ετών. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον άλλον Άγιο Γρηγόριο τον Θαυματουργό των Σπηλαίων του Κιέβου, που τιμάται στις 8 Ιανουαρίου και έζησε τον 11ο αιώνα στις Εγγύς Σπηλιές. Ο Πρεσβύτερος Γρηγόριος έγινε δεκτός στη Λαύρα των Σπηλαίων από τον Όσιο Θεοδόσιο. Υπό την καθοδήγησή του, εκπαίδευσε τον εαυτό του στην ταπείνωση, την υπακοή και την απλοχεριά· ιδιαίτερα αγαπούσε την προσευχή. Προχώρησε τόσο πολύ στην πνευματική ζωή, ώστε μπορούσε να τελεί θαύματα κα...

Ο Όσιος Ράϊνολντ (γνωστός και ως Reinoldus, Reinhold του Κολωνίας ή στα γερμανικά Reinhold von Köln) ήταν Βενεδικτίνος μοναχός που έζησε τον 10ο αιώνα. Υποτίθεται άμεσος απόγονος του Καρλομάγνου και τέταρτος γιος που αναφέρεται στο ρομαντικό ποίημα Δούκας Αϊμόν, του William Caxton. Το ποίημα αποτελεί μετάφραση του Caxton του μακρινού γαλλικού Chanson de Geste, Les Quatre Fils Aymon (Οι Τέσσερις Γιοι του Αϊμόν), όπου ο Renaud de Montauban πεθαίνει με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο. Ο Όσιος Ράϊνολντ ξεκίνησε τη θρησκευτική του ζωή εισερχόμενος στη Βενεδικτίνικη μονή του Πανταλεών στο Κολωνία, όπου διορίστηκε επικεφαλής ενός οικοδομικού έργου που λάμβανε χώρα στη μονή.  Συχνά συμμετείχε μαζί με τους λιθοξόους στις εργασίες τους, και μερικές φορές τους ξεπερνούσε σε ικανότητα. Αυτό οδήγησε στο δυσάρεστο γεγονός της δολοφονίας του από τους ίδιους λιθοξόους με τους οποίους εργαζόταν.  Ο Ράϊνολντ χτυπήθηκε μέχρι θανάτου με σφυριά και το σώμα του τοποθετήθηκε σε μια λιμνούλα κοντά στο...

Ο Άγιος Άλδρικ (Aldric of Le Mans, περ. 800 – 7 Ιανουαρίου 856) ήταν Επίσκοπος του Λε Μαν την εποχή του Λουδοβίκου του Ευσεβούς. Ο Άλδρικ γεννήθηκε σε μία ευγενή οικογένεια, μερικώς Σαξονικής και μερικώς Βαυαρικής καταγωγής, περίπου το έτος 800. Σε ηλικία δώδεκα ετών, ο πατέρας του τον έστειλε στο δικαστήριο του Καρλομάγνου, στο οικιακό περιβάλλον του γιου του, Λουδοβίκου του Ευσεβούς, στην Αϊξ-λα-Σαπέλ. Ο Άλδρικ ήταν ιδιαίτερα εκτιμητός και από τους δύο μονάρχες, αλλά σε ηλικία είκοσι ενός ετών αποσύρθηκε στο Μετζ και έγινε ιερέας. Του δόθηκε προσοδοφόρος θέση (πρεβένδα) στον Άγιο Στέφανο. Στη συνέχεια, ο Λουδοβίκος τον κάλεσε πίσω στο δικαστήριο, παίρνοντάς τον ως ιερέα και οδηγό της συνείδησής του. Εννέα χρόνια μετά τη χειροτονία του, ο Άλδρικ έγινε Επίσκοπος του Λε Μαν. Η χειροτονία του έγινε στις 22 Δεκεμβρίου. Ο αυτοκράτορας έφτασε στο Λε Μαν τρεις μέρες αργότερα και γιόρτασε μαζί του τις εορτές των Χριστουγέννων. Ήταν ένας μορφωμένος και ευσεβής εκκλησιαστικός, αφιερωμένος στους...

Η Αγία Κάιντιγκερν (Caintigern) ,γνωστή και ως Αγία Κεντιγκερνά (Kentigerna), ήταν κόρη του Κέλλαχ Κουάλλαν, βασιλιά του Λένστερ. Η μνήμη της αναφέρεται στο Μπρεβιάριο του Αμπερντίν στις 7 Ιανουαρίου, ημερομηνία που αποτελεί επίσης την εορτή της στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Σύμφωνα με την παράδοση, σύζυγός της ήταν ο Φερίακος, τοπικός ηγεμόνας (regulus) του Μόντσεστερ, ο οποίος ενδέχεται να ταυτίζεται με τον Φέραδαχ, εγγονό του Αρτούρ του Νταλ Ριάτα. Μαζί με τον αδελφό της Άγιο Κόμγκαν και τον γιο της Άγιο Φίλλαν (Φάελανος), η χήρα Κάιντιγκερν λέγεται ότι έζησε ως ερημίτισσα, αρχικά στο Στραθ Φίλλαν και κατόπιν στο Λένοξ, στο νησί Ίντσκαϊλοχ της λίμνης Λόμοντ. Απεβίωσε το 734 μ.Χ..

Ο Άγιος Θίλλων (ή Θεό, Τίλλων, Τίελμαν, Τίλλοϊν, Τίλμαν, Τύλλο· περ. 608–702) ήταν Σάξονας δούλος, ο οποίος προσηλυτίστηκε στον Χριστιανισμό από τον Άγιο Ηλίγιο και αργότερα έγινε ιερέας στη Μονή του Σολινιάκ. Συνόδευσε τον Ηλίγιο στο ιεραποστολικό του έργο, επέστρεψε στη Σολινιάκ και ορίστηκε ηγούμενος. Μη μπορώντας να αντεπεξέλθει στις ευθύνες της θέσης, εγκατέλειψε τη μονή και έγινε ερημίτης. Η μνήμη του τιμάται στις 7 Ιανουαρίου. Ο Άγιος Θίλλων απήχθη σε παιδική ηλικία από ληστές από την οικογένειά του στη Σαξονία και πουλήθηκε ως δούλος στον Άγιο Ηλίγιο, επίσκοπο της Νουαγιόν, ο οποίος τον απελευθέρωσε. Ο Ηλίγιος τον βάπτισε και τον αντιμετώπισε σαν γιο του. Ο Θίλλων μαθήτευσε ως χρυσοχόος στη Μονή Σολινιάκ και κατόπιν χειροτονήθηκε ιερέας. Συνόδευσε τον Ηλίγιο σε ευαγγελικές αποστολές στη Φλάνδρα και στις Κάτω Χώρες. Μετά τον θάνατο του Ηλίγιου το 659, έγινε ερημίτης, ζώντας πρώτα στη Νεντ (Άνω Βιέννη) και έπειτα στο Μπραζεάκ (Καντάλ). Το 698, σε βαθιά γεράματα, επέστρεψε στο Λιμ...

Ο Άγιος Βράννοκ του Μπράουντον (Brannoc of Braunton) ήταν χριστιανός άγιος που συνδέεται με το χωριό Μπράουντον στην αγγλική κομητεία Ντέβον. Η μνήμη του τιμάται στις 7 Ιανουαρίου. Η ιστορία του Αγίου Βράννοκ είναι συγκεχυμένη· ορισμένες πηγές τον ταυτίζουν με τον Άγιο Βρύναχο. Ωστόσο, ο καθεδρικός ναός του Έξετερ τιμά τη μνήμη του Βρύναχου στις 7 Απριλίου και του Βράννοκ στις 7 Ιανουαρίου, γεγονός που καθιστά απίθανο να πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Αντίθετα, στο Μπράουντον η εορτή του Αγίου Βράννοκ τιμάται στις 26 Ιουνίου. Ο Άγιος Βράννοκ μετανάστευσε από τη Νότια Ουαλία και ίδρυσε μοναστήρι στο Μπράουντον τον 6ο αιώνα. Η εκκλησία του Μπράουντον ήταν αφιερωμένη σε αυτόν ήδη από το 854 και κατά τον Μεσαίωνα θεωρούνταν ότι ήταν θαμμένος εκεί. Τόσο ο Γουλιέλμος του Γουόρσεστερ όσο και ο Λίλαντ αναφέρουν ότι ο τάφος του βρισκόταν στην εκκλησία. Σύμφωνα με την παράδοση, αρχικά έκτισε την εκκλησία του σε λόφο με θέα το Μπράουντον, όμως αυτή κατέρρευσε. Σε όνειρο του αποκαλύφθηκε ότι έπρεπ...