Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2024

Το γράμμα του καθολικού ιεραποστόλου Joseph Lepaves μετά την επίσκεψή του στα Σέρρας, to 1852

Το γράμμα του καθολικού ιεραποστόλου Joseph Lepaves μετά την επίσκεψή του στα Σέρρας

Στην περίπτωση της καθολικής παροικίας των Σερρών η παλαιότερη γνωστή επίσκεψη ιεραποστόλου είναι αυτή του Λαζαριστή εφημέριου Θεσσαλονίκης Joseph Lepaves, η οποία πραγματοποιήθηκε το Μάη  του 1852 κατά την επιστροφή  του από την  Καβάλα. Ο π. J. Lepavec γράφοντας για  το  ταξίδι  του στις Σέρρες  δε  σημειώνει  τον  αριθμό  των καθολικών της πόλης, αλλά αναφέρει απλά την ύπαρξη  μερικών υπονοώντας το μικρό αριθμό τους
MORSIEUR ET TRÈS-HBONORÉ PÈRE, 
Votre bénée'diction, s'il vous platt. Dans un court rapport que j'ai pris la liberté de vous adresser il y a deux ans, je vous parlais de l'étendue de la Mission de Salonique; mais alors je n'avais vu par moi-même que le lieu de notre résidence. Depuis cette époque, diverses circonstances m'ont déterminé à entreprendre des voyages qui m'ont procuré une connaissance plus parfaite des lieux et des personnes. D'abord, au mois de novembre 1851, je visitai Monastyr, où je trouvai une centaine de catholiques remplis du désir d'avoir un prêtre qui pût leur offrir habituellement l'occasion de remplir leurs devoirs. Au mois de mai 1852, j'ai été appelé à Cavalla, pour visiter une malade que je trouvai morte à mon arrivée dans cette ville. Je tâchai de rendre ma visite utile à une douzaine de catholiques qui sont venus s'y établir. Ensuite je me dirigeai sur Cérès, ville habitée aussi par quelques-uns des nôtres. Cette année, à l'occasion de la Pâque, je me suis déterminé à aller offrir les secours de la religion aux pauvres catholiques de la Thessalie, depuis longtemps abandonnés. J'ai trouvé à Volo une quarantaine de catholiques , et à Harisse une quinzaine. Il y en a d'autres dans les petites villes voisines; mais il m'eût fallu trop de temps pour les visiter. J'étais pressé de revenir à Salonique, où nous n'avons pas encore de prêtre sachant assez bien le grec pour desservir la paroisse. J'ai été reçu partout avec joie. En général, on s'est empressé de profiter de ma visite pour s'approcher des sacrements. Si nous n'avions pas été si près des fêtes de la Pentecôte, j'aurais aussi visité Tricala, qui n'est qu'à douze lieues de Harisse. C'est le chef-lieu du pachalik, et je sais qu'il y a des catholiques; mais je préférai profiter du peui de jours qui me restaient pour revoir Monastyr, où il y avait plus à faire. Dans ce voyage, qui a duré juste un mois, j'ai entendu de soixante à soixante-dix confessions, entre autres celle d'un homme de soixante-cinq ans, qui ne s'était jamais confessé; il n'avait encore reçu que le baptême. Je lui ai fait faire sa première communion, ainsi qu'à une femme de trente-deux ans. J'ai baptisé trois enfants et béni deux mariages. Si on avait prévu ma visite, j'aurais fait cinq autres baptêmes et un autre mariage; mais, dans leur abandon, ces pauvres gens avaient eu recours aux prêtres grecs schismatiques. Monsieur et triès-honoré Père, je ne vous donne ici qu'une idée de mon voyage; plus tard il peut se faire que j'en donne une relation plus détaillée. Ma lettre vous arrivera quelques jours avant votre fête; je m'unis à la  Communauté, ou plutôt aux deux familles de saint Vincent, pour vous la souhaiter. Daignez ne pas oublier dans vos prières la mission de Salonique et ceux que vous en avez chargés. Croyez que je suis toujours, avec un très-profond respect, 
MONSIEUR ET TRÈS-HONORI PERE, 
Votre très-humble et très-obéissant fils en Jésus-Christ, 
LEPAVEC, 
Ind. Prêtre de la Mission.

Μετάφραση (google trans.)
Την ευλογία σας, παρακαλώ. Σε μια σύντομη αναφορά που πήρα το θάρρος να σας στείλω πριν από δύο χρόνια, σας μίλησα για την έκταση της Αποστολής στη Θεσσαλονίκη. αλλά τότε είχα δει μόνος μου τον τόπο κατοικίας μας. Από τότε, διάφορες περιστάσεις με καθόρισαν να κάνω ταξίδια που μου έδωσαν μια πιο τέλεια γνώση των τόπων και των ανθρώπων. Πρώτα, τον Νοέμβριο του 1851, επισκέφτηκα το Μοναστήρι, όπου βρήκα εκατό Καθολικούς γεμάτους με την επιθυμία να έχουν έναν ιερέα που θα μπορούσε συνήθως να τους προσφέρει την ευκαιρία να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους. Τον Μάιο του 1852, με κάλεσαν στην Καβάλα για να επισκεφτώ μια άρρωστη γυναίκα που βρήκα νεκρή κατά την άφιξή μου σε αυτή την πόλη. Προσπάθησα να κάνω την επίσκεψή μου χρήσιμη σε μια ντουζίνα Καθολικούς που ήρθαν να εγκατασταθούν εκεί. Στη συνέχεια κατευθύνθηκα προς τη Ceres, μια πόλη που κατοικείται επίσης από κάποιους από τους ανθρώπους μας. Φέτος, με την ευκαιρία του Πάσχα, αποφάσισα να προσφέρω τη βοήθεια της θρησκείας στους φτωχούς, εγκαταλειμμένους από καιρό Καθολικούς της Θεσσαλίας. Βρήκα γύρω στους σαράντα Καθολικούς στο Βόλο και γύρω στους δεκαπέντε στη Χαρίσε. Υπάρχουν άλλοι σε γειτονικές μικρές πόλεις. αλλά θα μου έπαιρνε πολύ χρόνο για να τους επισκεφτώ. Βιαζόμουν να επιστρέψω στη Θεσσαλονίκη, όπου δεν έχουμε ακόμη ιερέα που να ξέρει αρκετά καλά ελληνικά για να υπηρετήσει την ενορία. Με δέχτηκαν παντού με χαρά. Γενικά, ο κόσμος έσπευσε να εκμεταλλευτεί την επίσκεψή μου για να πλησιάσει τα μυστήρια. Αν δεν ήμασταν τόσο κοντά στους εορτασμούς της Πεντηκοστής, θα είχα επισκεφτεί και τα Τρικάλα, που απέχει μόλις δώδεκα λεύγες από τη Χαρίσε. Είναι η κύρια πόλη των πασαλίκων, και ξέρω ότι υπάρχουν Καθολικοί. αλλά προτίμησα να εκμεταλλευτώ τις λίγες μέρες που μου έμειναν για να ξαναδώ το Μοναστήρι, όπου υπήρχαν περισσότερα να κάνω. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, που διήρκεσε μόλις ένα μήνα, άκουσα εξήντα με εβδομήντα εξομολογήσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής ενός εξηνταπεντάχρονου άνδρα, που δεν είχε ποτέ ομολογήσει. είχε λάβει ακόμη μόνο το βάπτισμα. Έκανα την πρώτη της κοινωνία, καθώς και μια γυναίκα τριάντα δύο ετών. Βάπτισα τρία παιδιά και ευλόγησα δύο γάμους. Αν είχε προγραμματιστεί η επίσκεψή μου, θα είχα άλλες πέντε βαπτίσεις και άλλον έναν γάμο. αλλά, στην εγκατάλειψή τους, αυτοί οι φτωχοί κατέφυγαν στους σχισματικούς Έλληνες ιερείς. Κύριε και σεβασμιώτατε Πατέρα, σας δίνω μόνο μια ιδέα για το ταξίδι μου εδώ. αργότερα μπορώ να το δώσω πιο αναλυτικά. Το γράμμα μου θα σας φτάσει λίγες μέρες πριν το πάρτι σας. Συμμετέχω στην Κοινότητα, ή μάλλον στις δύο οικογένειες του Αγίου Βικεντίου, για να σας το ευχηθώ. Κρίσε να μην ξεχνάς στις προσευχές σου την αποστολή της Θεσσαλονίκης και όσων την εμπιστεύεσαι. Πιστέψτε ότι είμαι πάντα, με πολύ βαθύ σεβασμό,
ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΤΙΜΩΤΑΙ ΠΑΤΕΡΑ,
Ο πολύ ταπεινός και πολύ υπάκουος γιος σας στον Ιησού Χριστό,
LEPAVEC,
Ind. Ιερέας της Ιεραποστολής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου