Άγιος Γεώργιος ο Μάρτυρας, 28 Ιανουαρίου
Ο Άγιος Μάρτυρας Γεώργιος καταγόταν από την Ουγγαρία, αλλά έζησε στην πόλη Ροστώβ της Ρωσίας και ήταν στην υπηρεσία του πρίγκηπα Βόριδος Βαλντιμίροβιτς. Μαρτύρησε το έτος 1015 μ.Χ.
Πληροφορίες για το μαρτυρικό τέλος και την τιμή του Γεωργίου Ούγκριν περιέχονται σε πρώιμα παλαιορωσικά μνημεία: στη χρονική διήγηση «Περί της φονεύσεως του Βόριδος», που διαβάζεται στο «Χρονικό των περασμένων ετών» υπό το έτος 6523 (1015), στο ανώνυμο «Διήγημα, πάθος και εγκώμιον του αγίου μάρτυρος Βόριδος και Γκλεμπ», στο «Διήγημα των θαυμάτων των αγίων страстотерпцев Χριστού Ρωμανού και Δαβίδ», στο «Ανάγνωσμα περί του βίου και της φονεύσεως του μακαρίου страстотерпца Βόριδος και Γκλεμπ», συνταγμένο από τον όσιο Νέστορα, μοναχό της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, καθώς και στη διήγηση του μοναχού Πολύκαρπου του ίδιου μοναστηριού (μετέπειτα αρχιμανδρίτη) περί του οσίου Μωυσέως του Ούγκρου, ενταγμένη στο Πατερικό της Λαύρας των Σπηλαίων.
Ο χρόνος και ο τόπος γεννήσεως του Γεωργίου Ούγκριν είναι άγνωστοι. Με βάση το προσωνύμιό του μπορεί να υποτεθεί ότι ήταν Ούγγρος ή Σλάβος που ζούσε σε ουγγρικά εδάφη. Δεν αποκλείεται όμως, όπως υπέθεσε π.χ. ο Ε. Ίγκλοϊ, να γεννήθηκε «ήδη σε ρωσικό έδαφος», ως απόγονος ενός εκ των Ούγγρων που υπηρετούσαν τους πρίγκιπες του Κιέβου Σβιατοσλάβο ή τον ισαπόστολο Βλαδίμηρο (Βασίλειο) Σβιατοσλάβιτς.
Σύμφωνα με μεταγενέστερες μαρτυρίες, των οποίων η ιστορική αξιοπιστία δεν είναι απολύτως βέβαιη, ο Γεώργιος είχε δύο αδελφούς. Για τον έναν, τον όσιο Μωυσή τον Ούγκρο, μοναχό της Λαύρας των Σπηλαίων, γίνεται εκτενής λόγος στο Πατερικό της Λαύρας. Για τον δεύτερο, τον όσιο Εφραίμ, ιδρυτή της ανδρικής μονής του Νόβι Τοργκ προς τιμήν των αγίων μαρτύρων Βόριδος και Γκλεμπ, πληροφορεί το Βίο του οσίου Εφραίμ, συνταγμένο τον 17ο αιώνα βάσει αγιολογικού κειμένου του τέλους του 16ου αιώνα.
Ο Γεώργιος Ούγκριν ήταν ο πλησιέστερος υπηρέτης του πρίγκιπα Βόριδος, ο οποίος τον αγαπούσε «πέρα από κάθε μέτρο». Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι ο Γεώργιος έφερε χρυσή γρίβνα (περιτραχήλιο-κόσμημα), σημείο ιδιαίτερης εύνοιας του πρίγκιπα. Μαζί με άλλους άνδρες της φρουράς βρισκόταν στον ποταμό Άλτα, όταν στο στρατόπεδο κατέφθασαν οι φονείς που είχε αποστείλει ο πρίγκιπας του Κιέβου Σβιατόπολκ Βλαδιμήροβιτς. Ο Γεώργιος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εισβολής των ενόπλων στο πριγκιπικό σκηνώμα και της επίθεσής τους κατά του αγίου Βόριδος. Θυσιάζοντας τον εαυτό του, προσπάθησε να καλύψει τον πρίγκιπα με το σώμα του. Κατά το «Διήγημα, πάθος και εγκώμιον του αγίου μάρτυρος Βόριδος και Γκλεμπ», απευθυνόμενος στον Βόριδα είπε: «Δεν θα σε εγκαταλείψω, κύριέ μου αγαπημένε· όπου μαραίνεται η ωραιότητα του σώματός σου, εκεί και εγώ θα αξιωθώ να τελειώσω τη ζωή μου μαζί σου».
Ο Γεώργιος φονεύθηκε μαζί με τον άγιο Βόριδα· για να αφαιρέσουν τη χρυσή γρίβνα, οι φονείς τον αποκεφάλισαν. Μαζί του σκοτώθηκαν και άλλοι νέοι της συνοδείας του πρίγκιπα.
Σύμφωνα με το Βίο του οσίου Εφραίμ του Νοβοτορζσκίου, ο όσιος Εφραίμ, που υπηρετούσε τον πρίγκιπα Βόριδα ως ιπποκόμος, βρήκε την αποκομμένη κεφαλή του Γεωργίου και τη φύλαξε έως το τέλος της ζωής του. Πριν κοιμηθεί, διέταξε να τοποθετηθεί μαζί του στο λίθινο μνήμα. Κατά την εύρεση των λειψάνων του οσίου Εφραίμ, στις 11 Ιουνίου 1572, βρέθηκε στον τάφο και η κεφαλή του Γεωργίου.
Η αρχή της τιμής του Γεωργίου Ούγκριν ανάγεται στα μέσα – δεύτερο μισό του 11ου αιώνα, ταυτόχρονα με την καθιέρωση της τιμής των αγίων Βόριδος και Γκλεμπ. Αυτό μαρτυρείται από θαύματα και οράματα, στα οποία ο Γεώργιος εμφανίζεται συνοδεύοντας τους αγίους πρίγκιπες. Το όνομά του περιλαμβάνεται επίσης σε ακάθιστους ύμνους και επιβεβαιώνεται η αγιοκατάταξή του με την ένταξή του στη Σύναξη των Αγίων της Τβερ, της οποίας η εορτή καθιερώθηκε το 1979.
