Όσιος Νικόλαος, 6 Ιανουαρίου

Ο Όσιος Νικόλαος ασκήτεψε στην Μονή του Βαλαάμ της Φιλανδίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1824 μ.Χ.

Ο Όσιος Νικόλαος πήγε στο Βαλαάμ σε ηλικία 20 ετών, σε κατάσταση απελπισίας εξαιτίας του πρόωρου θανάτου της συζύγου του. Ο Όσιος Νικόλαος έθεσε για τον εαυτό του μια καλή αρχή, διεξάγοντας σφοδρό αγώνα εναντίον του άρχοντα του σκότους. Όμως η απελπισία του για την απώλεια της νέας και ωραίας γυναίκας του τον έκανε να λησμονήσει τη μοναχική του κλήση.

Ένα άγριο νυχτερινό βράδυ, μέσα στην κατάθλιψή του, είδε όραμα τη δική του νεκρώσιμη πομπή. Αυτό τον φόβισε τόσο πολύ, ώστε μέσα στη μέση της νύχτας έτρεξε στον γέροντά του, τον π. Θεοδώριτο, διασχίζοντας το σκοτεινό δάσος. Το όραμα αυτό τον έκανε να παύσει το άτοπο πένθος του και να συνέλθει οριστικά.

Για πολλά χρόνια ασκήτεψε ως σχημαμοναχός στο Σκήτη της εικόνας της Θεοτόκου της Κονεβίτσης, όπου ήταν γνωστός για την παιδικότητα και την αγαπητική του διάθεση προς τους επισκέπτες, οι οποίοι τον θυμούνταν ως έναν σχεδόν άγιο άνθρωπο.

Όταν καθηλώθηκε στο κρεβάτι, προείδε τον θάνατό του και ανεχώρησε προς τον Κύριο ψάλλοντας απ’ έξω τον αγαπημένο του Ακάθιστο προς τον «Γλυκύτατο Κύριο Ιησού». Αυτός ο απλός μοναχός υπήρξε μεγάλος εργάτης της Ευχής του Ιησού και τον αναζητούσαν ως «ειδικό» διάφοροι λόγιοι θεολόγοι που έρχονταν στο Βαλαάμ, ακόμη και από το εξωτερικό. Ένας από αυτούς ήταν ο π. Σέργιος Τσετβέρικοφ, ο οποίος συνυπέγραψε ορισμένα έργα με τον Ηγούμενο Χαρίτωνα.