Άγιος Δομέτιος, 23 Μαρτίου

Μαρτυρικός Θάνατος του Αγίου Δομετίου και των δύο μαθητών του. Από το Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄.

Ὁ δεινὸν οὗτος εἰσορῶν σπαθηφόρος,

Ὀργᾷ κατοῖσαι τὴν σπάθην Δομετίου.

Ο Μάρτυς του Χριστού Δομέτιος έζησε κατά τους χρόνους του Ιουλιανού του Παραβάτου (361-363 μ.Χ.) και καταγόταν από την χώρα της Φρυγίας. Βλέποντας όμως ότι πολλοί αρνούνταν τον Χριστό και προσκυνούσαν τα είδωλα, δυσφορούσε και αγανακτούσε. Μία ημέρα, λοιπόν, ενώ γινόταν ιπποδρομία και προσφερόταν θυσία στα είδωλα, δεν μπόρεσε να υπομείνει άλλο. 

Ποθώντας με Θεϊκό ζήλο να μαρτυρήσει το Όνομα του Θεού, στάθηκε στο μέσο του θεάτρου και με μεγάλη φωνή καταράστηκε τον αποστάτη Ιουλιανό, έπτυσε όλους όσους λάτρευαν τα είδωλα και χλεύασε τους ψεύτικους θεούς. Γι' αυτό συνελήφθη και υπέστη πολλά βασανιστήρια. Στο τέλος, επειδή δεν αρνιόταν τον Χριστό, του απέκοψαν διά ξίφους την ιερά κεφαλή του.

Το όνομα Δομίτιος εμφανίζεται τρεις φορές στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο σε διαφορετικές εορτές (7 Αυγούστου, 23 Μαρτίου, 5 Ιουλίου). "Είναι αβέβαιο αν ήταν πράγματι το ίδιο άτομο."

Ο Δομέτιος της Περσίας απεικονίζεται σε ένα φρέσκο του 8ου αιώνα στην εκκλησία της Σάντα Μαρία Αντίκβα στη Ρώμη. Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι υπήρχαν Ελληνόφωνοι μοναχοί στη Σάντα Μαρία Αντίκβα, όπως αποδεικνύεται από τα φρέσκα αυτά, τα οποία απεικόνιζαν όχι μόνο τον Δομέτιο αλλά και τους Αγίους Βαραχίσιο, Ευθύμιο και Σάβα της Παλαιστίνης.