Άγιοι Αιμιλιανός ο Ρωμαίος και οι συν αυτώ Ιάκωβος και Μαριανός, 7 Μαρτίου

Οι Άγιοι Αιμιλιανός ο Ρωμαίος, Ιάκωβος και Μαριανός μαρτύρησαν στη Ρώμη το 259 μ.Χ.

Από τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς

Ο Αιμιλιανός γεννήθηκε στη Ρώμη και στην νεότητά του διέπραξε πολλές σοβαρές αμαρτίες. Όταν ήρθε εις εαυτόν αργότερα στη ζωή του, απείχε από την αμαρτία και άρχισε να τρέμει ακόμα και με τη σκέψη της Θείας Κρίσεως. Αμέσως εισήλθε σε ένα μοναστήρι και με νηστείες, αγρυπνίες και υπακοή χαλιναγώγησε και αποξήρανε το σώμα του. Ήταν ιδανικό παράδειγμα για τους αδελφούς του σε κάθε αρετή της ασκητικής ζωής. Συχνά τη νύχτα, έφευγε από το μοναστήρι και πήγαινε σε ένα κοντινό σπήλαιο για να προσευχηθεί. Μη γνωρίζοντας πού πήγαινε ο Αιμιλιανός, ο ηγούμενος του μοναστηριού τον ακολούθησε κρυφά ένα βράδυ. Τότε είδε τον Αιμιλιανό να στέκεται στην προσευχή με δέος και με δάκρυα. Ξαφνικά, ένα ουράνιο φως, λαμπρότερο από τον ήλιο, περιέλουσε όλο το βουνό, αλλά ιδιαίτερα το σπήλαιο και τον Αιμιλιανό. Μια φωνή ακούστηκε από τον ουρανό που έλεγε: «Αιμιλιανέ, οι αμαρτίες σου έχουν συγχωρεθεί». Γεμάτος τρόμο, ο ηγούμενος έσπευσε πίσω στο μοναστήρι. Την επόμενη μέρα αποκάλυψε στους αδελφούς όσα είχε δει και ακούσει το προηγούμενο βράδυ. Οι μοναχοί έδειξαν μεγάλο σεβασμό στον Αιμιλιανό. Έζησε πολλά χρόνια και εκοιμήθη εν Κυρίω.

Στοχασμός από τη ζωή του Αγίου Αιμιλιανού

Ένα χοντρό σχοινί αποτελείται από λεπτές ίνες κάνναβης. Μία λεπτή ίνα δεν μπορεί να σε δέσει ούτε να σε στραγγαλίσει. Θα τη σπάσεις εύκολα και θα ελευθερωθείς. Αν, όμως, είσαι δεμένος με ένα χοντρό σχοινί, μπορεί να σε κρατήσει δεμένο ή ακόμα και να σε στραγγαλίσει. Ούτε μπορείς να το κόψεις εύκολα ούτε να ξεφύγεις από αυτό. Όπως το χοντρό σχοινί αποτελείται από λεπτές και αδύναμες ίνες, έτσι και τα πάθη του ανθρώπου σχηματίζονται από μικρές αμαρτίες. Ο άνθρωπος μπορεί να αποκόψει και να απομακρυνθεί από τις πρώτες μικρές αμαρτίες. Όταν, όμως, η αμαρτία επαναλαμβάνεται, ο ιστός γίνεται όλο και πιο ισχυρός, μέχρι που στο τέλος σχηματίζεται ένα πάθος, το οποίο μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε ένα πλάσμα που μόνο εκείνο γνωρίζει. Δεν μπορείς εύκολα να το κόψεις, ούτε να αποστασιοποιηθείς από αυτό, ούτε να το αποκηρύξεις. Ω, αν μόνο οι άνθρωποι πρόσεχαν και απέφευγαν τις απαρχές των αμαρτιών! Τότε δεν θα χρειαζόταν να παλέψουν τόσο πολύ για να απελευθερωθούν από τα πάθη. «Το να αποκόψεις τα ριζωμένα πάθη είναι τόσο δύσκολο όσο να κόψεις τα δάχτυλά σου», είπε ένας μοναχός από το Άγιο Όρος. Ο Άγιος Αιμιλιανός κατάφερε να ελευθερωθεί από τα αμαρτωλά πάθη με τη συνεχή σκέψη του θανάτου και, φυσικά, με τη χάρη του Θεού, χωρίς την οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να απαλλαγεί κανείς από τα δεσμά του πάθους. Να σκέφτεται κανείς συχνά τον επικείμενο θάνατο, να μετανοεί και να ικετεύει για τη χάρη του Παντοδύναμου Θεού – αυτά τα τρία σώζουν τον άνθρωπο από τη δουλεία της αμαρτίας. Ο Άγιος Σισώης ρωτήθηκε: «Πότε μπορούν να ξεριζωθούν τα πάθη;» Ο Άγιος απάντησε: «Όσο πιο γρήγορα ξεριζώσεις ένα πάθος, τόσο το καλύτερο».

Ύμνος προς τιμήν του Αγίου Αιμιλιανού

Αιμιλιανός, βαρύς αμαρτωλός,

Και από την αμαρτία η ψυχή του πονούσε.

Αιμιλιανός, απαρηγόρητος,

Για συγχώρεση προσευχόταν στον Θεό.

Ω Ύψιστε, Ω θαυματουργέ,

Εσύ που χαρίζεις φως στον ήλιο,

Από Εσένα λαμβάνει η αγγελική χορωδία

Την ύπαρξή της, τη χαρά και τη λαμπρότητα!

Σε Σένα μόνο, Θεέ μου, προσφέρομαι,

Μετανιωμένος επιστρέφω σε Σένα,

Μόνο σε Σένα αποδίδω ευχαριστίες,

Που τώρα κατανοώ αληθινά τη ζωή.

Δάκρυα, δάκρυα, αδιάκοπα δάκρυα χύνω,

Το σώμα και το πνεύμα μου νηστεύουν,

Την όραση και την ακοή του κόσμου αποκλείω,

Συγχώρησε, Θεέ μου, συγχώρεσε, συγχώρεσε!

Για το έλεός Σου είμαι αγρός,

Καθάρισέ με από τα αγκάθια και καλλιέργησέ με,

Ας ζήσει η ψυχή μου,

Και η σάρκα ας υποφέρει και ας πονέσει.

Από όλους τους ανθρώπους, είμαι ο χειρότερος,

Βλέπεις, ο ίδιος κρίνω τον εαυτό μου.

Μόνο μη με κρίνεις, Θεέ μου,

Σε φοβάμαι, Μόνο Εσένα!