Άγιος Δημητριανός της Ταμασού, ο θαυματουργός, 27 Ιανουαρίου

Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς έζησε ο Άγιος Δημητριανός, αλλά πιθανότατα έδρασε στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού στην Κύπρο, όταν ακόμη επικρατούσε η ειδωλολατρία. Γεννήθηκε στην Ταμασσό, ήταν Χριστιανός από τη νεότητά του και αγαπούσε τον Χριστό με όλη του την ψυχή. Όταν ο ιερέας του χωριού ασθένησε, ο Επίσκοπος Ταμασσού χειροτόνησε τον Δημητριανό ιερέα. Για τους πιστούς υπήρξε πνευματικός πατέρας και καθοδηγητής, για τα ορφανά προστάτης, και για τους ασθενείς παρηγορητικός αδελφός. Γι’ αυτόν τον λόγο, όταν εκοιμήθη ο Επίσκοπος Ταμασσού, εξελέγη διάδοχός του.

Γνωρίζουμε, από τα παλαιά ερείπια ναού αφιερωμένου στον Άγιο Δημητριανό στην Πέρα, καθώς και από ένα παλαιό φυλλάδιο που περιέχει ακολουθία προς τιμήν του για την εορτή του στις 27 Ιανουαρίου, ότι μετά την κοίμησή του τιμήθηκε από τον λαό της περιοχής της Ταμασσού. Υπήρξε πρότυπο αρετής και θαυματουργός. Ιδιαίτερα οι γυναίκες μέχρι σήμερα επισκέπτονται τα ερείπια του ναού του στην Πέρα, όπου ανάβουν καντήλι και ζητούν τη βοήθειά του για τα διάφορα προβλήματα και τις δοκιμασίες τους. Ένα από τα θαύματά του είναι το εξής:

Ένας Χριστιανός από την Πέρα έκτιζε το σπίτι του και πήρε μερικές πέτρες από τα ερείπια του ναού του Αγίου, που ανήκαν στη στέγη, για να τις χρησιμοποιήσει στη δική του στέγη. Σκέφτηκε μάλιστα την επόμενη ημέρα να πάρει και άλλες λαξευμένες πέτρες από τον παραστάτη της πόρτας του ναού, για να τις χρησιμοποιήσει επίσης στο σπίτι του. Τη νύχτα εκείνη του εμφανίστηκε ο Άγιος με αυστηρό βλέμμα, αλλά αυτό δεν τον συγκλόνισε· έτσι, την επόμενη ημέρα επέστρεψε στον ναό και πήρε κι άλλες πέτρες. Τη νύχτα ο Άγιος του εμφανίστηκε ξανά αυστηρά, λόγω της ανυπακοής του. Για να μην επαναλάβει την κακή του πράξη, ο Άγιος τότε τον χτύπησε μία φορά στη δεξιά και μία στην αριστερή πλευρά. Ως αποτέλεσμα αυτής της τιμωρίας, ο άνθρωπος ξύπνησε την επόμενη ημέρα κουφός, κατάσταση στην οποία έμεινε για όλη του τη ζωή. Και τις υπόλοιπες πέτρες δεν τόλμησε να πάει να τις πάρει. Το σπίτι του ανθρώπου, που σώζεται μέχρι σήμερα, μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι έχει διαφορετικές πέτρες από εκείνες του παραστάτη της πόρτας του, οι οποίες προέρχονται από τον ναό.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2016 εγκαινιάστηκε νέος ναός προς τιμήν του Αγίου στην Πέρα Ορεινής και μεταφέρθηκαν εκεί τα ιερά του λείψανα. Με αυτόν τον τρόπο εκπληρώθηκε ο θερμός πόθος πολλών ανθρώπων, συμπληρώνοντας το προσκύνημα που είχε ανεγερθεί πάνω στα ερείπια του παλαιού ναού.

Απολυτίκιον (Ήχος α΄)

Καύχημα της Κύπρου, πρόεδρος Ταμασσού, προστάτης και φύλαξ της Πέρας ανεδείχθης, Πάτερ ημών Δημητριανέ· συ γαρ τω τυφλώ ποτέ φως εδωρήσω, το μακρόθεν λάμπον, και εβόησε· Τω δόντι μοι φως, δόξα Σοι. Δόξα τω σε δοξάσαντι, δόξα τω σε θαυματουργήσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου πάσι τα σημεία.

Κοντάκιον (Ήχος δ΄)

Διάδοχος Ηρακλειδίου τω θρόνω γενόμενος, και τα θαύματα θεία χάριτι ως ήλιος εφώτισας την Κύπρον, ω Δημητριανέ· βίον γλυκύτατον και λόγους μελιρρύτους θεόθεν κτησάμενος, ανδρείως απεστράφης την πλάνην των ειδώλων, και Χριστόν κατώκισας εν ψυχαίς, ως ιεράρχης φωτόλαμπρος.

Μεγαλυνάριον

Χαίροις, ιεράρχα Ταμασσού, ο την πλάνην των ειδώλων καταλύσας, τοις λόγοις της σοφίας· χαίροις, ο αυξήσας τον θερισμόν του Κυρίου, ταις ροαίς των θαυμάτων σου, μακάριε άνθρωπε του Θεού.