Αγία Βαλπούργη η πριγκίπισσα, 25 Φεβρουαρίου
Νύχτα της Βαλπούργης (Walpurgis Night)
Η αγιοκατάταξη της Αγίας Βαλπούργης και η μεταφορά των λειψάνων της στο Άιχστετ πραγματοποιήθηκαν την 1η Μαΐου του 870, γεγονός που οδήγησε στον εορτασμό της μνήμης της την ημερομηνία αυτή, καθώς και της παραμονής της, γνωστής ως Νύχτα της Βαλπούργης. Όταν ο επίσκοπος μετέφερε τα λείψανά της, αναφέρθηκαν θαυματουργικές θεραπείες κατά τη διαδρομή.
Η παραμονή της Πρωτομαγιάς, που παραδοσιακά γιορταζόταν με χορούς και φωτιές για την αποτροπή των μαγισσών, έγινε γνωστή στη γερμανική γλώσσα ως Sankt Walpurgisnacht («Η νύχτα της Αγίας Βαλπούργης»). Η συντομευμένη ονομασία της εορτής είναι Walpurgisnacht στα γερμανικά, Valborgsmässoafton («Παραμονή της Λειτουργίας της Βάλμποργκ») στα σουηδικά, Vappen στα φινλανδο-σουηδικά, Vappu στα φινλανδικά, Volbriöö στα εσθονικά, Valpurgijos naktis στα λιθουανικά, Valpurģu nakts ή Valpurģi στα λετονικά, και Carodějnice ή Valpuržina noc στα τσεχικά. Στα αγγλικά είναι γνωστή ως Walpurgis Night.
Η Αγία Βαλπούργη τιμήθηκε από τους χριστιανούς της Γερμανίας ως προστάτιδα ενάντια στην «πανώλη, τη λύσσα και τον κοκκύτη, καθώς και ενάντια στη μαγεία». Στη γερμανική λαϊκή παράδοση, η Hexennacht («Νύχτα των Μαγισσών») θεωρούνταν η νύχτα κατά την οποία συγκεντρώνονταν οι μάγισσες στο Μπρόκεν, την υψηλότερη κορυφή των ορέων Χαρτς, μιας οροσειράς με δασώδεις λόφους στην κεντρική Γερμανία, ανάμεσα στους ποταμούς Βέζερ και Έλβα. Οι χριστιανοί προσεύχονταν στον Θεό μέσω της μεσιτείας της Αγίας Βαλπούργης για να προστατευθούν από τη μαγεία, καθώς εκείνη είχε επιτύχει να μεταστρέψει τον τοπικό πληθυσμό στον Χριστιανισμό. Σε ορισμένες περιοχές της Χριστιανοσύνης, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ανάβουν φωτιές την παραμονή της εορτής της για να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα και τις μάγισσες. Άλλοι πραγματοποιούσαν προσκυνήματα στον τάφο της στο Άιχστετ κατά την εορτή της, συχνά λαμβάνοντας φιαλίδια με το έλαιό της.
Η γερμανική παράδοση του 17ου αιώνα περί συνάθροισης μάγων και μαγισσών την παραμονή της Πρωτομαγιάς επηρεάστηκε από τις περιγραφές των Σαββάτων των Μαγισσών στη λογοτεχνία του 15ου και 16ου αιώνα. Καθώς πιστευόταν ότι οι μάγισσες συγκεντρώνονταν εκείνη τη νύχτα, η Δυτική Χριστιανική Εκκλησία καθιέρωσε την εορτή της Αγίας Βαλπούργης την ίδια ημερομηνία, προκειμένου να αντισταθμίσει τη μαγεία, αφού η μεσιτεία της θεωρούνταν αποτελεσματική κατά της κακής μαγείας. Τοπικές παραλλαγές της Νύχτας της Βαλπούργης εορτάζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ολλανδία, η Γερμανία, η Τσεχία, η Σλοβενία, η Σουηδία, η Λιθουανία, η Λετονία, η Φινλανδία και η Εσθονία.
Μια σκηνή στο έργο Faust, Part One του Johann Wolfgang von Goethe ονομάζεται «Walpurgisnacht», ενώ μία στο Faust, Part Two ονομάζεται «Classical Walpurgisnacht». Το τελευταίο κεφάλαιο του πέμπτου βιβλίου στο έργο The Magic Mountain του Thomas Mann τιτλοφορείται επίσης «Walpurgisnacht». Στο θεατρικό έργο Who's Afraid of Virginia Woolf? του Edward Albee (1962), η Πράξη Δεύτερη φέρει τον τίτλο «Walpurgisnacht».
Στο διήγημα Dracula's Guest του Bram Stoker, ένας Άγγλος (του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται) επισκέπτεται το Μόναχο πριν αναχωρήσει για την Τρανσυλβανία. Είναι Νύχτα της Βαλπούργης και, παρά την προειδοποίηση του ξενοδόχου να μην αργήσει να επιστρέψει, ο νεαρός εγκαταλείπει αργότερα την άμαξά του και περιπλανιέται προς ένα εγκαταλελειμμένο «ανίερο» χωριό. Καθώς η άμαξα απομακρύνεται με τον τρομαγμένο και προληπτικό αμαξά, ένας ψηλός και λιγνός άγνωστος τρομάζει τα άλογα στην κορυφή ενός λόφου. Η σκηνή αυτή συμπεριλήφθηκε και στην κινηματογραφική εκδοχή του Dracula (1931).
