Δίκη στο Κακουργιοδικείο που κατέληξε σε γάμο στο Σιδηρόκαστρο, 15 Μάϊου 1926
Εφημερίδα ΝΕΑ ΑΛΗΘΕΙΑ, φύλλο 15 Μάϊου 1926, σελ. 4
Στις 15 Μάϊου 1926, μια δίκη στο Κακουργιοδικείο που κατέληξε σε γάμο στο Σιδηρόκαστρο.
Η εφημερίδα ΝΕΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ανέφερε στις 15 Μάϊου 1926:
ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΓΑΜΟ
Σήμερα, ενώπιον του Κακουργιοδικείου της πόλης μας, εκδικάστηκε η υπόθεση των κατηγορουμένων για άμβλωση, Δημητρίου Καραπαύλου και Ελένης Γεωργ. Κριτζάλη, από το Σιδηρόκαστρο.
Οι κατηγορούμενοι είχαν συνάψει ερωτικές σχέσεις περίπου έναν χρόνο πριν, τον Νοέμβριο του 1925. Όταν διαπίστωσαν ότι «ο καρπός της αγάπης» επρόκειτο να γεννηθεί, χρησιμοποίησαν δηλητηριώδεις ουσίες. Αυτές όμως, αντί να αποτρέψουν την εγκυμοσύνη, λίγο έλειψε να στοιχίσουν τη ζωή της γυναίκας.
Η αστυνομία του Σιδηροκάστρου, αφού πληροφορήθηκε την άμβλωση, ανέθεσε σε δύο γιατρούς να εξετάσουν την ετοιμοθάνατη εργάτρια και να υποβάλουν την έκθεσή τους. Αυτό και έγινε.
Επειδή όμως υπήρχε το ερώτημα με ποιον είχε συλλάβει κ.λπ., η παθούσα ανέφερε το όνομα του εραστή της, στην επιχείρηση καπνών του οποίου εργαζόταν. Κατόπιν αυτού, υποβλήθηκε μήνυση εναντίον και των δύο, καθώς και από την ίδια την παθούσα για αποπλάνηση σε ασέλγεια.
Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αποδείξει ότι η αντίδικός του δεν ήταν, σύμφωνα με την έκφραση της εποχής, «έντιμη κόρη». Επειδή όμως δεν κατάφερε να το αποδείξει, δήλωσε ενώπιον των ενόρκων και των δικαστών ότι δεχόταν να την κάνει σύζυγό του.
Το δικαστήριο το αποδέχθηκε και ανέβαλε την έκδοση της απόφασής του για τις 12 το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Τότε επρόκειτο να γίνει και ο γάμος, ενώπιον των ενόρκων και των συνηγόρων.
ΜΙΑ ΔΙΚΗ
ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΕΙΣ ΓΑΜΟΝ
Σήμερον ἐνώπιον τοῦ Κακουρ γιοδικείου τῆς πόλεώς μας ἐξεδι κάσθη ἡ ὑπόθεσις τῶν κατηγορου μένων ἐπὶ ἀμβλώσει Δημητρίου Καραπαύλου καὶ Ἑλένης Γεωρ.
Κριτζάλη ἐκ Σιδηροκάστρου. Οἱ κατηγορούμενοι συνάψαντες ἐρωτι-κὰς σχέσεις πρὸ ἔτους κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1925, ἰδόντες ὅτι τὸ προϊὸν τῆς ἀγάπης! ἐπρόκειτο νὰ βλαστήση, μετεχειρίσθησαν δη-λητηριώδεις οὐσίας, αἱ ὁποῖαι δι μως ἀντὶ νὰ ἐπαναδώσουν τὴν ἀν γνότητα εἰς τὴν κακουργώτριαν παρ᾿ ὀλίγου νὰ τῆς στοιχίσουν τὴν ζωήν.
Ἡ ἀστυνομία Σιδηροκάστρου πληροφορηθείσα τὴν ἄμβλωσιν ἀν νέθεσεν εἰς δύο ἰατροὺς νὰ ἐξετά-σουν τὴν ἑτοιμοθάνατον ἐργάτριαν καὶ νὰ ὑποβάλουν τὴν ἔκθεσίν των. Τοῦτο καὶ ἐγένετο. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπῆρχε τὸ ἐρώτημα μὲ ποῖ ον συνέλαβε κ.τ.π. ἡ παθοῦσα ἀ νέφερε τὸ ὄνομα τοῦ ἐραστοῦ της, εἰς τοῦ ὁποίου καὶ τὰ καπνὰ εἰργά-ζέτο. Κατόπιν τούτου ὑπεβλήθη μήνυσις κατ' ἀμφοτέρων ὡς καὶ παρὰ τῆς παθούσης ἐπὶ ἀποπλα-νήσει εἰς ἀσέλγειαν. Ὁ κατηγο ρούμενος ἠθέλησε νὰ ἀποδεί ζη ὅτι ἡ ἀντίδικός του ἦτο οὐχὶ ἔντιμος κόρη, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν τὸ κατώρθωσεν ἐδήλωσεν ἐ νώπιον τῶν κ. ἐνόρκων καὶ δικα-στῶν ὅτι δέχεται νὰ τὴν κάμη σύ ζυγόν του. Τὸ δικαστήριον ἐδέχθη καὶ ἀνέβαλε τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀπο-φάσεώς του διὰ τὴν 12 πρωϊνὴν τὴς αὔριον, ὁπότ ὁπότε θὰ γίνῃ καὶ ἡ στέψις ἐνώπιον τῶν κι ενόρκων καὶ | συνηγόρων.
