Εκδρομή του Γυμνασίου Δράμας στη Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, 12 Ιουνίου 1927
Εκδρομή του Γυμνασίου Δράμας στη Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, 12 Ιουνίου 1927
Η εφημερίδα ΤΟ ΦΩΣ της 15.06.1927 ανέφερε:
Από την κίνηση των επαρχιών
Εκδρομή του Γυμνασίου Δράμας στη Μονή της Εικοσιφοίνισσας
Το τρένο ξεκινά το πρωί, μεταφέροντας τους μαθητές και τις μαθήτριες του Γυμνασίου Δράμας σε μια τριήμερη εκδρομή προς τη Μονή της Εικοσιφοίνισσας.
Ένα καταπράσινο, γαλαζοπράσινο τοπίο, γεμάτο φυτά και δροσιά, μας κάνει να βλέπουμε τη ζωή με μάτια γεμάτα αγάπη. Μπροστά μας περνούν μαγευτικά τοπία, βλαχοπούλες με τις γραφικές παραδοσιακές φορεσιές τους, που βόσκουν ανέμελα τα πρόβατά τους στα πράσινα λιβάδια, δίπλα στα κρυστάλλινα νερά. Η φύση έχει ξεδιπλώσει όλο της τον πλούτο.
Φτάνουμε στο Φωτολίβος, από όπου αυτοκίνητα μάς μεταφέρουν στην Μπάνιτσα. Σταματάμε κοντά σε ένα γεφύρι. Οι πιο ζωηροί μαθητές βρίσκουν την ευκαιρία να βουτήξουν στο ποτάμι.
Ο ήλιος έκαιγε πάνω από τα κεφάλια μας, καθώς συνεχίζαμε την πορεία μας. Οι καλοί χωρικοί διακόπτουν τη δουλειά τους για να μας χαιρετήσουν κι εμείς, μεθυσμένοι από τα αρώματα των θάμνων, συνεχίζουμε τα τραγούδια μας.
Από τους πρόποδες του βουνού αρχίζει η πεζοπορία, ανάμεσα σε ρεματιές και δύσβατα, σκιερά μονοπάτια. Σε λίγο, μέσα σε ένα θαυμάσιο τοπίο, διακρίνεται το ολόλευκο μοναστήρι.
Μια μικρή βρύση μάς δροσίζει με τα γάργαρα νερά της, ενώ ένας γέρικος πλάτανος μάς νανουρίζει με τη σκιά του.
Οι μοναχοί μάς υποδέχονται με φιλοξενία και προθυμία. Και μια απρόσμενη σύμπτωση: κατά την άφιξη της πρώτης ομάδας, δύο τράγοι έπεσαν στον γκρεμό και έτσι αποκτήσαμε ένα πλουσιότατο δείπνο, όπως φαίνεται να αναφέρει το κείμενο.
Φτάσαμε ακριβώς την ώρα του εσπερινού και διάφορες παρέες, με μαντολίνα και τραγούδια, αρχίζουν τους περιπάτους τους. Η καμπάνα του μοναστηριού χτυπά σαν προσκλητήριο, ενώ ο ήλιος γέρνει προς τη δύση, λούζοντας τη γύρω περιοχή σε μια θάλασσα από λευκές και ρόδινες ακτίνες.
Απέναντί μας υψώνεται η Βίγλα, με το ιδιαίτερο σχήμα της, ενώ κάτω, στην πεδιάδα, απλώνονται τα χωράφια, σχηματίζοντας γεωμετρικά σχέδια.
Το μοναστήρι, με τα πολυδαίδαλα δωμάτια, τις σκάλες, τα συντριβάνια και τα υπόλοιπα εντυπωσιακά στοιχεία του, μας θυμίζει ανατολίτικα παλάτια από τις Χίλιες και μία Νύχτες.
Με τα πρώτα χαράματα, τα ιδιαίτερα σήμαντρα του μοναστηριού μάς ξυπνούν, για να θαυμάσουμε την ανατολή του ήλιου πίσω από τα βουνά και να παρακολουθήσουμε τη φύση να ξυπνά.
Οι αύρες φτάνουν κοντά μας γεμάτες αρώματα, ενώ ο ουρανός παίρνει τα πιο φανταχτερά χρώματα.
Μια περαστική βροχή, προς το δειλινό, διακόπτει για λίγο το γλέντι που συνεχίζεται από το πρωί.
Την τρίτη ημέρα της εκδρομής, ο γυμνασιάρχης μας μάς εξιστόρησε την ιστορία της Μονής. Σύμφωνα με την παράδοση, χτίστηκε το 550 μ.Χ., ενώ, σύμφωνα με τα αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, χτίστηκε γύρω στο 1000 μ.Χ.
Το σύνθημα της αναχώρησης μάς κάνει όλους να λυπηθούμε βαθιά. Φιλάμε τα χέρια των φιλόξενων μοναχών και ξεκινούμε για την επιστροφή.
Στον γυρισμό μάς περιμένουν οι διαγωνισμοί, αλλά δεν τους φοβόμαστε. Είμαστε όλοι αισιόδοξοι.
Από τα βάθη της ψυχής μας ευχαριστούμε όλους τους καλούς καθηγητές μας για την υπέροχη εκδρομή.
Σόνια Ασανακί
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ
ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΔΡΑΜΑΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΟΝΗΝ ΤΗΣ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΗΣ
Ἡ ἄμαξοστοιχία ξεκινᾶ τὸ πρωϊ φέ-ρουσα τοὺς μαθητὰς καὶ μαθητρίας τοῦ Γυμνασίου Δράμας εἰς τριήμερον ἐκδρο μὲν πρὸς τὴν μονὴν τῆς Εἰκοσιφοινίσσης Ένα πρασινογάλαζο ὁλόφυτο κι᾿ ὁλό· δρότο περιβάλλον μᾶς κάμνει νὰ βλέπω με τὴν ζωὴ μὲ μάτια γεμάτα ἀγάπη. Παρελαύνουν μαγευτικότατα τοποῖα βλαχοπούλες μὲ τὲς γραφικές τους στολές ποῦ ἀμέριμνα βόσκουν τὰ πρόβατά τους στὰ πράσινα λειβάδια μὲ τὰ κρυσταλλένια. νερά. Ἡ φύσις ὠργίασε γιὰ νὰ μᾶς ἐπι· δείξῃ τ' ἀνεξάντλητά της πλούτη.
Φθάνομε στο Φωτολείβους ἀπ᾿ ὅπου αὐτοκίνητα μας μεταφέρουν στὴν Μπάνιτσα. Σταθμεύουμε κοντὰ σ' ἕνα γεφύρι Οἱ ποιὸ ζωηροὶ ἐκ τῶν μαθητῶν βρί· σκουν τὴν εὐκαιρία νὰ βουτίξουν στ στὸ που τάμι.
-
Ὁ ἥλιος ἔκαιγε ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια άλια μας ἐνῷ συνεχίζαμε τὴν πορεία μας. Οἱ καλοὶ χωρικοὶ οἱ διακόπτουν τὴν δου δουλειά τους γιὰ νὰ μᾶς χαιρετίσουν κι' ἡμεῖς με
θυσμένοι ἀπὸ τὰ μῦρα τῶν θάμνων ἐξα· κολουθοῦμε τὰ τραγούδια μας.
᾿Απὸ τοὺς πρόποδας τοῦ βουνοῦ ἀρχί ζει ἡ πεζοπορία ἀνάμεσα ἀπὸ λαγκαδιές καὶ μονοπάτια ἀπρόσιτα, σκιερά. Σὲ λίγο μέσα σἕνα θαυμάσιο φόντο διακρίνετο τὸ ὁλόλευκο μοναστήρι.
Μιὰ βρυσούλα μᾶς λούζει στὰ γάργαρα νερά της, κι' ἕνας γεροπλάτανος μᾶς να νουρίζει.
Οἱ μοναχοί φιλόξενοι μᾶς ὑποδέχονται μὲ προθυμία. Καὶ μιὰ σύμπτωσι. Στὴν ἄριξι τῆς πρωτοπορείας δυὸ τράγοι ἔπε-σαν στὸν γκρεμό. κι' ἔτσι πλουσιώτατο δείπνο μᾶς ὅταν ἐξατοαλισμένο. Φθάσαμε ἀκριβῶς στὸν ἑσπερινὸ καὶ α διάφορες παρέες μὲ μανδολίνο καὶ τρα-γούδια ἀρχίζουν τοὺς περιπάτους των
καμπάνα τοῦ μοναστηρίου κτυπάει προσκλητήριον ἐν ἐνῶ ὁ ἥλιος γέρνει λούζον τας τὰ γύρω σὲ μιὰ θάλασσα ἀπὸ ἀσπρο-ρόδινες ἀκτῖνες.
᾿Αντίκρυμας μᾶς ὁρθώνεται ἡ βίγλα με τὸ ἰδιόρρυθμο σχήμα της, κάτω στην πεδιάδα ἀπλώνοντας τὰ χωράφια σ' όλο τὰ γεωμετρικά σχήματα.
Τὸ μοναστήρι μὲ τὰ πολυδαίδαλα δια μερίσματα, σκάλες συντριβάνια κ.τ.λ. μᾶς θυμίζει ἀνατολίτικα παλάτια ἀπὸ τῆς «Χίλιες καὶ μιὰ Νύχτες».
Πρὸς τὰ χαράγματα τὰ σήμαντρα τοῦ μοναστηριοῦ ἰδιόρρυθμα κι᾿ αὐτὰ μᾶς ξυ πνοῦν γιὰ νὰ θαυμάσουμε ἀνατολὴ ἀπὸ τὰ βουνά, γιὰ νὰ παρασταθοῦμε στὸ ξύ πνημα τῆς φύσεως.
Μυρωμένες ἔρχονται αἱ αὔρες ἐνῶ ὁ οὐρανὸς πέρνει τὰ πιὸ φανταχτερὰ χρώ ματα.
Μιὰ περαστική βροχὴ πρὸς τὸ δείλι μᾶς διακόπτει πρὸς στιγμὴν τὸ ἀπὸ τὸ πρωί συνεχιζόμενον γλέντι.
Τὴν τρίτην ἡμέρα τῆς ἐκδρομῆς ὁ Γυ μνασιάρχης μας μᾶς ἀνέπτυξε τὴν ἱστορία τῆς Μονῆς. Χτίσθηκε τὸ 550 μ. Χ. κατά τὴν παράδοσι ἢ τὸ 1000 μ. χι κατὰ τὰ αὐτοκρ. Χρυσόβουλα.
Τὸ σύνθημα τῆς ἀναχωρήσεως μᾶς κάν νει όλους νὰ λυπηθοῦμε βαθειά. Φιλοῦμε τὰ χέρια τῶν φιλοξένων μοναχῶν καὶ ξεν κινοῦμε.
Στὸ γυρισμό μᾶς περιμένουν οἱ διαγων νισμοί, μὰ δὲν τοὺς φοβούμκατε. Είμε θα όλοι αἰσιόδοξοι.
Ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας, εὐχαρι στοῦμε ὅλους τοὺς καλούς μας καθηγητὰς γιὰ τὴν ἄρθασθη ἐκδρομή-
ΣΟΝΙΑ ΑΣΑΝΑΚΙ
