Το Προσφυγικό Νοσοκομείο Σερρών και το απολυμένο προσωπικό στην εφημερίδα Μακεδονία της 2 Απριλίου 1933

Το Προσφυγικό Νοσοκομείο Σερρών και το απολυμένο προσωπικό στην εφημερίδα Μακεδονία της 2 Απριλίου 1933

Η εφημερίδα Μακεδονία της 2 Απριλίου 1933 ανέφερε:

Οι Σέρρες μένουν χωρίς Νοσοκομείο

ΣΕΡΡΑΙ (Από τον μόνιμο ανταποκριτή μας). — Μια ανταπόκριση που δημοσιεύτηκε από τις Σέρρες στο ετερόκλητο μικρόφωνο της λαϊκουριάς, το περίφημο «Φως», και που αναφερόταν στο προσφυγικό Νοσοκομείο που λειτουργεί στην πόλη μας εδώ και δέκα χρόνια, με υποχρέωσε να το επισκεφθώ σήμερα, για να διαπιστώσω με τα ίδια μου τα μάτια την αδικαιολόγητη μεταβολή που έχει παρουσιάσει εδώ και περισσότερο από έναν μήνα, από τότε δηλαδή που άρχισε ο διωγμός του προσωπικού από τον... δικό μας και μόλις διορισμένο διευθυντή, κ. Μέρμηγκα, και μετά την απομάκρυνση από εκεί του αρχίατρου κ. Κ. Ηλιάσκου, ο οποίος το διηύθυνε επί μία δεκαετία, αυτού του σοφού επιστήμονα που αφιέρωσε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στη διεύθυνση νοσοκομείων.

Όλοι, βεβαίως, θα θυμούνται τα... «ευεργετικά» μέτρα του κ. Γκοτζαμάνη εναντίον κάθε προσφυγικού νοσοκομείου και ιδρύματος, τα οποία κυριολεκτικά αναστάτωσαν ολόκληρη την Ελλάδα. Οι αναγνώστες της «Μακεδονίας» επίσης θα θυμούνται την τελευταία ανταπόκρισή μου σχετικά με τη δράση και την αποστολή του νέου προσφυγικού Νοσοκομείου Σερρών, που πλέον είναι κρατικό.

Και τώρα, η περίφημη Κυβέρνηση του «ηθικού ρυθμού» αποφάσισε από χθες τη σιωπηρή κατάργησή του, αφού ήδη κοινοποιήθηκε εγκύκλιος του αρμόδιου υπουργείου προς τη Νομαρχία και μέσω αυτής προς τη διεύθυνση του Νοσοκομείου, με την οποία δηλώνεται ρητά και κατηγορηματικά ότι από την 1η Απριλίου το κράτος θα διακόψει, χάριν οικονομιών... κάθε επιχορήγηση!

Έτσι, από εδώ και πέρα η διεύθυνση του Νοσοκομείου, το οποίο διαθέτει 85 κλίνες και περίπου δώδεκα άτομα προσωπικό, θα πρέπει να υπολογίζει μόνο στις επιχορηγήσεις του Δήμου και των κοινοτήτων του Νομού, οι οποίες δεν μπορούν να ξεπεράσουν τις 8-10 χιλιάδες δραχμές τον μήνα.

Δηλαδή, ουσιαστικά καταργεί την περαιτέρω λειτουργία του Νοσοκομείου, γιατί θα ήταν πολύ αστείο να πιστέψει κανείς ότι μόνο με τις επιδοτήσεις των κοινοτήτων θα είναι δυνατόν να συντηρηθεί το Νοσοκομείο. Η περαιτέρω ζωή του προφανώς θα έχει ως πραγματικό σκοπό τη διατήρηση ορισμένου προσωπικού, πάντοτε από τους... δικούς μας.

Και για να δικαιολογηθούν όλα αυτά, κατασκευάστηκε η περίφημη ανταπόκριση από εδώ, που δημοσιεύτηκε στο «Φως», και με την οποία καταβλήθηκε ύπουλη προσπάθεια να συκοφαντηθούν τόσο η διεύθυνσή του μέχρι πριν από τις εκλογές όσο και γενικότερα η λειτουργία του.

Αξιοθαύμαστη, πραγματικά, μέθοδος: πρώτα η συκοφαντία και ύστερα το χτύπημα. Εύγε!

Αλλά ας δούμε πώς έχουν τα πράγματα στην πραγματικότητα.

Το Προσφυγικό Νοσοκομείο Σερρών ιδρύθηκε με πρωτοβουλία και χάρη στις ενέργειες του γιατρού και διαπρεπούς επιστήμονα κ. Κωνσταντίνου Ηλιάσκου, σε συνεννόηση με τη Νομαρχία, και άρχισε να λειτουργεί από τις 15 Νοεμβρίου 1922 με εράνους. Αργότερα, το έτος 1923, αναγνωρίστηκε επίσημα από το υπουργείο, το οποίο ανέλαβε με δημόσια δαπάνη τη συντήρησή του.

Από την αρχή και καθ' όλη τη δεκαετία που πέρασε, διευθυντής του υπήρξε ο προαναφερθείς ιδρυτής του, ο γιατρός Κωνσταντίνος Ηλιάσκος, ο οποίος αργότερα διορίστηκε και ως νομίατρος Σερρών.

Είναι όμως εξωφρενικό να υποστηρίζεται από τους ανθρώπους του «ηθικού ρυθμού» ότι η διεύθυνση του Νοσοκομείου είχε ανατεθεί σε πρόσωπο το οποίο κάθε άλλο παρά τον κατάλληλο άνθρωπο για να διευθύνει ένα τέτοιο ίδρυμα μπορούσε να αποτελέσει. Προφανώς υπονοούν τον μέχρι πρόσφατα διευθυντή του, κ. Ηλιάσκο, ο οποίος, ως στρατιωτικός, τόσο σε καιρό ειρήνης όσο και σε πολέμους, ως γενικός αρχίατρος, είχε διευθύνει τα μεγαλύτερα νοσοκομεία του κράτους.

Και όμως, σύμφωνα με αυτούς, καταλληλότερος από εκείνον υπήρξε και είναι ο νεοδιορισμένος δικός μας... —κονδυλικό είναι το πράγμα— νεαρός γιατρός κ. Μέρμηγκας.

Και συνεχίζοντας η ανταπόκριση ισχυρίζεται ότι το Νοσοκομείο υπήρξε φανερό δημιούργημα Βενιζελικών πολιτών, ενώ είναι γνωστό ότι σε αυτό νοσηλεύονται ασθενείς από ολόκληρο τον Νομό, όχι μόνο πρόσφυγες αλλά γενικά άνθρωποι από κάθε κοινωνική και πολιτική παράταξη.

Και ότι ο επί μία δεκαετία διευθυντής του Νοσοκομείου, κ. Ηλιάσκος —ψέμα ασύστολο— απολύθηκε επειδή δήθεν συμπλήρωσε το όριο ηλικίας.

Αλλά, σε μια τέτοια περίπτωση, για ποιο λόγο απολύεται ο διαχειριστής, ο επί δεκαετία τέτοιος κ. Βαλετόπουλος, και το προσωπικό που υπηρέτησε εκεί για πολλά χρόνια;

Και για ποιο λόγο πρόκειται να απαλλαγεί από τα καθήκοντά του ο κ. Αργηριάδης;

Απλούστατα.

Για να διοριστούν «δικοί μας» άνθρωποι. Και τι είδους «δικοί μας»; Θεέ μου, βάλε φυλακή στο στόμα μου.

Στο μεταξύ, πρώτο μέλημα του νέου διευθυντή υπήρξε η κατάργηση του μαιευτηρίου και η μετατροπή του σε γραφείο του, καθώς και ο διορισμός, χωρίς διορισμό και έγκριση, δύο «δικών μας» από την Τζουμαγιά, οι οποίοι σιτίζονται μέσα στο Νοσοκομείο σαν να είναι νοσηλευόμενοι.

Αλλά, ανεξάρτητα από όλα αυτά, η πρόθεση του υπουργείου να καταργήσει το μοναδικό νοσοκομείο της πόλης μας —γιατί η κατάργηση της επιχορήγησής του αυτό ακριβώς σημαίνει— έχει προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση στην κοινωνία, η οποία δεν πρόκειται να μείνει απαθής θεατής μπροστά σε όσα συμβαίνουν.

Το Νοσοκομείο αυτό προσέφερε τεράστιες υπηρεσίες και, κατά τα δύο τελευταία χρόνια, χάρη στις ενέργειες του τότε νομάρχη κ. Νίκογλου, συγκεντρώθηκαν με εισφορές από τον Δήμο Σερρών και από διάφορες κοινότητες περισσότερες από εκατό χιλιάδες δραχμές. Τα χρήματα αυτά δαπανήθηκαν για την ανακαίνισή του και για την επισκευή του πρώτου ορόφου, ώστε σήμερα να αποτελεί πραγματικά ένα νοσηλευτικό ίδρυμα και καταφύγιο για κάθε άπορο και αναξιοπαθούντα.

Εκτός κι αν οι άνθρωποι του κιτρινισμού πιστεύουν ότι πρέπει να καταργηθεί.

Ή, αν δεν πρέπει να καταργηθεί, τότε να χρησιμοποιηθεί προς όφελος των... «δικών μας».

Εύγε και πάλι, εύγε.

Κ. Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Αἱ Σέρρσι μένουν χωρίς Νοσοκομεῖ ν

ΣΕΡΡΑΙ (Τοῦ μονίμου ξἀνταποκριτοῦ μας). - Μία ἀνταπόκρισις δημοσιευθείσα ἐκ Σερρῶν εἰς τὸ ἑτερόφωτον μικρόφων νον τῆς λαϊκουριᾶς τὸ περίφημον δηλον νότι «Φῶς» καὶ πραγματευσμένη περὶ τοῦ ἀπὸ δεκαετίας λειτουργοῦντος ἐν τῇ πόλει μας προσφυγικού Νοσοκομείου μὲ ὑπεχρέωσε νὸ τὸ ἐπισκεφθώ σήμερον διὰ νὰ διαπιστώσω ἐν ὅλῃ τῇ μεγαλο-πρεπεία της τὴν ἀδικαιλόγητον μεταβού λὴν τὴν ὁποίαν προσέλαβεν ἀπὸ μηνός καὶ πλέον ἀφ᾿ ὅτον ἤρχισεν ὁ διωγμός τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπὸ τοῦ.... ἡμετέρου καὶ ἄρτι διορισθέντος διευθυντού τοῦ κ. Μέρμηγκα καὶ μετὰ τὴν ἐκεῖθεν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐπὶ δεκαετίαν διευθύν νοντος τοῦτο ἀρχιάτρου κ. Κ. Ηλιάν σκου τοῦ σοφοῦ τούτου ἐπιστήμονος τοῦ καταναλώσαντος τὰ περισσότερα ἔτη τῆς ζωῆς του εἰς τὴν διεύθυνσιν Νασαν κομείων.

Όλοι βεβαίως θὰ ἐνθυμοῦνται τὰ... εὐεργετικὰ· μέτρα τοῦ κ. Γκοτζαμάνη κατὰ παντὸς προσφυγικού Νοσοκομείου καὶ ἱδρύματος τὰ ὁποῖα ἀνεστάτωσαν κυριολεκτικῶς τὸ πανελλήνιον καὶ οἱ ἀν ναγνώσται τῆς «Μακεδονίας» ἐπίσης θὰ ἐνθυμούνται τελευταίαν ἀνταπόκρισίν μου περί τῆς δράσεως καὶ τῆς ἀποστο λής του νέως προσφυγικού Νοσοκομεί ον Σερρῶν καὶ ἤδη κρατικού τοιούτου τὴν σιωπηράν κατάργησιν τοῦ ὁποίου ἀπὸ χθὲς ἀπεφάσισεν ἡ περίφημος Κυν βέρνησις τοῦ ἠθικού ρυθμού, καθόσον ἤδη ἐκοινοποιήθη ἐγκύκλιος τοῦ ἁρμος δίου ὑπουργείου πρὸς τὴν Νομαρχίαν καὶ δι᾿ αὐτῆς πρὸς τὴν διεύθυνσιν τοῦ Νοσοκομείου διὰ τῆς ὁποίας ρητῶς καὶ κατηγορηματικώς δηλοῦται ὅτι ἀπὸ Της ᾿Απριλίου (τὸ κράτος θὰ διακόψῃ χάριν οἰκονομιῶν... πάσαν ἐπιχορήγης σιν!!ι καὶ οὕτω ἐφεξῆς ἡ διεύθυνσις τοῦ Νοσοκομείου διαθέτοντος 85 κλί-

| νας καὶ δωδεκάδα προσωπικοῦ ἔπρες πε νὰ ὑπολογίζῃ εἰς τὰς ἐπιχορηγήσεις μόνον του Δήμου καὶ των κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ αἵτινες δὲν δύνανται νὰ ἐν περιοῦν τὰς 8-10 χιλ. δραχμών μιν

νιαίως. Τουτέστι σιωπηρώς καταργεῖ τὴν πεικαιτέρω λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου | διότι θὰ εἶναι πολὺ ἀστεῖον νὰ πιστευ-θὴ ὅτι μὲ μόνας τὰς ἐπιδοτήσεις τῶν κοινοτήτων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συντη ρηθῇ τὸ Νοσοκομεῖον, ἡ περαιτέρω ζωή τοῦ ὁποίου προφανῶς θὰ ἔχῃ ὡς ἀντι· κειμενικὸν σκοπὸν τὴν συνύπαρξιν ὡρι-σμένου προσωπικοῦ πάντοτε ἐκ τῶν...

ἡμετέρων, Καὶ διὰ νὰ δικοιολογηθοῦν ὅλ᾿ αὐτὰ ἐν χαλκεύθη ἡ περίφημος ἐντεῦθεν ἀντας πόκρισις ή δημοσιευθεῖσα εἰς τὸ «Φῶς» , καὶ διὰ τῆς ὁποίας κατεβλήθη ὑπεγνων σμένη προσπάθεια ὅπως κατασυκοραν τηθή τόσον ἡ μέχρι πρὸ τῶν ἐκλογῶν Η διεύθυνσίς του και ἡ ἐν γένει λειτουρο για του. ᾿Αξιοθαύμαστος τῇ ἀληθεία μέθοδος, Πρώτων ή συκοφαντία καὶ ἔπειτα τὸ κτύπημα. Εύγε!

᾿Αλλὰ ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ ἀλήθεια. Το Νοσοκομείον προσφύγων Σερρών ἰδρύθη τῇ πρωτοβουλία καὶ δι᾿ ἐνεργειῶν τοῦ ἱατροῦ καὶ διαπρεποῦς ἐπιστήμονος κ. Κων)τίνου ᾿Ηλιάσκου ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Νομαρχίας καὶ ἤρξατο λει τουργοῦν ἀπὸ τῆς 15ης Νοεμβρίου 1922 δι' ἐράνων, μετέπειτα δὲ ἔν ἔτει 19 ἀτεγνωρίσθη ἐπισήμως ὑπὸ τοῦ ὑπου γείου ἀναλαβόντος δημοσία δαπάνη τὴ συντήρησίν του,

᾿Ανέκαθεν καὶ καθ' ὅλην τὴν διας ρεύσασαν ἔκτοῖς δεκαετίαν διευθυντής το ὑπῆρξεν ὁ εἰρημένος ἰδρυτής του ἰατρὸς διωρισθείς μετέπειτα ὡς νομίατρος Σερ ρῶν.

Είναι ὅμως ἐξωφρενικὸν νὰ ὑποστη ρίζεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ ἡικοῦ ειθμοῦ ὅτι ἡ διεύθυνσις τοῦ Νοσοκο μείου εἶχε ανατεθῇ εἰς πρόσω τον τὸ ὁ ποῖον πᾶν ἄλλο ἢ τὸν διευθύνοντα νοῦν ἑνὸς τοιοῦτου ἱδρύματος ήδύνατο να αν πουτελέσῃ ὑπονοούντες προφανῶς τὸν μέχρι πρὸ τινος διευθυντὴν του к. Н λιάσκον ὅστις ὡς στατιωτικὸς καὶ ἐν εἰ-ρήνῃ καὶ ἐν πολέμοις ὡς γενικώς ἀρχί ατρος διηύθυνε τὰ μεγαλύτερα ποлоко μεῖα τοῦ κράτους καὶ ὅτι καταλληλότε ρος αὐτοῦ ὑπῆρξεν καὶ εἶναι ὁ νεοδιο ριοθεὶς ἡμέτερος... (Κονδυλικὸς τὸ πράμα) νεαρός ἰατρὸς κ. Μέρμηγκας.

Καὶ προχωροῦσα ἡ ἀνταπόκρισις ίσχυ ρίζεται ὅτι τὸ νοσοκομεῖον, ὑπῆρξε φαν τάριαν Βενιζελικῶν πολιτῶν ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς αὐτὸ νοσηλεύονται ἀν σθενείς ἐξ ὅλος του Νομοῦ οὐχὶ δὲ μόνον πρόσφυγες ἀλλὰ γενικῶς ἄπου 1 καὶ ὅτι ὁ ἐπὶ δεκαετίαν διευθυντής του Νοσοκομείου κ. Ηλιάσκος (ψεῦδις ἀ.σύστολον) ἀπελύθη ὡς καταληφθείς δηθὲν ὑπὸ τοῦ ὀρίου ἡλικίας, ᾿Αλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διὰ τ'να λόγον ἀπολύεται ὁ διαχειριστή, ἐπὶ δεν καετίαν τοιοῦτος κ. Βαλετόπουλος καὶ τὸ ἐπὶ πολλὰ ἔτη διατελέσαν προσωπ κὸν τῶν ἀδελφῶν.

Καὶ τίνα λόγον πρόκειται ν' όπαλλας γῇ τῶν καθηκόντων του ὁ κ. ᾿Αργη

(Συνέχεια εἰς τὴν 4ην Σελίδα)

Συνέχεια ἐκ τῆς 3ης σελίδας

ριάδης.

᾿Απλούστααα.

Διὰ νὰ διορισθοῦν ἡμέτεροι καὶ τὶ εἴδους ἡμέτεροι : Θοῦ κύριε φυλακὴν στόματί μου.

-

Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ πρῶτον μέλημα τοῦ νέου διευθυντοῦ ὑπῆρξεν ἡ κατάργησις τοῦ μαιευτηρίου καὶ ἡ μετατροπή τούτου εἰς γραφεῖον του καὶ ὁ διορισνὸς ἄνευ διοριομοῦ καὶ ἐγκρίσεως δύο έκ Τζουμα-γιᾶς ἡμετέρων του σιτιζομένων ἐντὸς τοῦ Νοσοκομείου ὡς νοσηλευομένων.

᾿Αλλὰ ἀνεξαρτήτως ὅλων αὐτῶν ἡ πρόθεσις τοῦ ὑπουργείου νὰ καταργήσῃ τὸ μοναδικὸν ἐν τῇ πόλει μας νοσοκο μεῖον-διότι κατάργησις τῆς ἐπιχορηγή-σεως αὐτοῦ οὐδὲν ἄλλο σημαίνει-κρα-τεῖ ἐν συγκινήσει τὴν κοινωνίαν ή ὁποία δὲν θὰ παραμείνῃ ἀπαθὴς θεα-τὴς πρὸ τῶν γενομένων.

Τὸ νοσοκομεῖον τοῦτο προσέφερεν ὑ -| ψίστας ὑπηρεσίας καὶ κατὰ τὰ τελευ - ταῖα δύο ἔτη τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ τότε να - μάρχου κ. Νίκογλου δι' εἰσφορῶν ἐκ τοῦ Δήμου Σερρῶν καὶ ἐκ διαφόρων κοινοτήτων [συνελέγησαν ὑπερεκατὸν - χιλιάδες δραχμῶν καὶ ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν ἀνακαίνισίν του καὶ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ πρώτου ορόφου οὕτως ὥστε τοῦτο ν᾿ ἀποτελῇ σήμερον ἵδρυμμα πραγματι Εκῶς νοσηλευτικὸν καὶ στέγασμα παντὸς -ἀπόρου καὶ ἀναξιοπαθούντος.

-

᾿Εκτὸς ἐὰν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κιτρινι - σμοῦ φρονοῦν ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ - ἢ ἐὰν δὲν πρέπει νὰ καταργηθῇ τότε νὰ - χρησιμοποιηθῇ χάριν τῶν... ἡμετέρων. Εύγε καὶ πάλιν εὐγε.

Κ. Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ