Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης ο Ομολογητής, 24 Οκτωβρίου

Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας (1 Ιανουαρίου 1901 – 4 Νοεμβρίου 1959), κατά κόσμον Αθανάσιος Καρσλίδης, ήταν Ελληνορθόδοξος μοναχός καυκάσιας καταγωγής. Τιμάται ως Όσιος στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και συνδέεται τόσο με την ελληνική όσο και με τη γεωργιανή ορθόδοξη παράδοση. Ήταν γνωστός για την πνευματική καθοδήγηση που προσέφερε και τον ασκητικό τρόπο ζωής του. Ο Καρσλίδης κοιμήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1959 στην Ελλάδα, σε ηλικία 58 ετών. Τάφηκε πίσω από το καθολικό (τον κεντρικό ναό) της Ιεράς Μονής Αναλήψεως, όπου υπηρέτησε επί τριάντα χρόνια.

Τα ιερά λείψανα του Αθανασίου Καρσλίδη φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αναλήψεως του Χριστού στους Ταξιάρχες της Δράμας, στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, στο κρανίο του διακρίνεται ένα αποτύπωμα που μοιάζει με σταυρό.

Ένα από τα ιερά λείψανά του μεταφέρθηκε στο Βούπερταλ της Γερμανίας το 2013. Ανακηρύχθηκε επίσημα Όσιος στις 2 Νοεμβρίου 2008, κατά την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Δράμα. Το 2016, μέρος των λειψάνων του δωρίστηκε στην Επισκοπική Εκκλησία της Τσάλκας στη Γεωργία, η οποία υπάγεται στη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2008, η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας συμπεριέλαβε τον Αθανάσιο Καρσλίδη στο Μηνολόγιο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ορίζοντας ως ημέρα εορτασμού της μνήμης του την 24η Οκτωβρίου με το παλαιό ημερολόγιο, δηλαδή την 6η Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο.

Πρώτα χρόνια της ζωής του

Ο Γεώργιος Καρσλίδης γεννήθηκε το 1901 στο Χαντίκ της Τσάλκας, περιοχή που τότε αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του ήταν ο Σάββας και η Σοφία Καρσλίδη. Οι παππούδες του ήταν πρόσφυγες από το Γκιουμούς Χανέ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από όπου είχαν διαφύγει μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο.

Σε νεαρή ηλικία, έχασε και τους δύο γονείς του την ίδια ημέρα και τέθηκε υπό την προστασία του μεγαλύτερου αδελφού του. Σύμφωνα με ανώνυμες μαρτυρίες, αφού υπέστη απροσδιόριστης μορφής κακοποίηση από τον αδελφό του, ο Καρσλίδης διέφυγε στα βουνά, όπου τον βρήκαν Τούρκοι χωρικοί και τον μετέφεραν στον Πόντο. Το 1938 ίδρυσε την Ιερά Μονή Αναλήψεως του Χριστού στους Ταξιάρχες, όπου αργότερα υπηρέτησε ως γέροντας.

Η κουρά του σε Μοναχό έγινε το 1919 μ.Χ. σε ηλικία 18 ετών και στην συνέχεια χειροτονήθηκε Διάκονος.

Ο Καρσλίδης ξεκίνησε τη μοναχική του ζωή ως δόκιμος σε μοναστήρι της Γεωργίας, αφού ταξίδεψε στην Τιφλίδα, όπου ένας ιερέας τον έθεσε υπό την προστασία του. Σύμφωνα με αναφορές, περίμενε σχεδόν δέκα χρόνια μέχρι να γίνει μοναχός μέσω της μοναχικής κουράς. Τον Ιούλιο του 1919, σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, εκάρη μοναχός και έλαβε το μοναχικό όνομα Γεώργιος Συμεών.

Φυλακίστηκε από την κομμουνιστική κυβέρνηση και, σύμφωνα με αναφορές, υπέστη βασανιστήρια. Κατά την παράδοση, καταδικάστηκε επίσης σε θάνατο, αλλά επέζησε, παρότι τον χτύπησαν τρεις σφαίρες. Οι βιογράφοι του σημειώνουν ότι ακόμη και σε αυτό το πρώιμο στάδιο της ζωής του, πολλοί άνθρωποι τον επισκέπτονταν αναζητώντας την καθοδήγησή του. Ορισμένες αγιολογικές διηγήσεις αναφέρουν ότι τον είδαν να αιωρείται κατά τη διάρκεια της προσευχής στη Θεία Λειτουργία.

Το 1925 μ.Χ. χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και Πνευματικός, ενώ το 1929 μ.Χ. ήρθε, μετά από πολλές περιπέτειες στη Σίψα (στο συνοικισμό των Ταξιαρχών Δράμας) της Ελλάδας, όπου έζησε τα τελευταία τριάντα, από τα πενήντα οκτώ χρόνια της ζωής του.

Το 1929, ο Καρσλίδης εγκαταστάθηκε στο χωριό Ταξιάρχες, γνωστό και ως Σίψα, στη βόρεια Ελλάδα, όπου έζησε τα υπόλοιπα τριάντα χρόνια της ζωής του. Το 1936 πραγματοποίησε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, επισκεπτόμενος χριστιανικούς ιερούς τόπους, μοναστήρια και ασκηταριά.

Ορισμένοι από τους ακολούθους του αποδίδουν σε εκείνον προφητείες σχετικά με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον επακόλουθο Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το 1941, σύμφωνα με αναφορές, καταδικάστηκε σε θάνατο από τις βουλγαρικές δυνάμεις, χωρίς ωστόσο να εκτελεστεί η ποινή.

Ο Όσιος Γεώργιος συμβουλεύοντας τα πνευματικά του παιδιά τονίζει ότι πρέπει να νηστεύουν σωστά, γιατί η νηστεία είναι μια άσκηση για τον χριστιανό. Είναι λάθος να νηστεύεις, έλεγε, μια εβδομάδα στην αρχή και μια εβδομάδα στο τέλος της νηστείας. Πάνω σ’ αυτό το θέμα ανέφερε μια μέρα και το εξής παράδειγμα: «Όταν είσαι πάνω σε μια γέφυρα και βρέχει δυνατά κι έχεις απλωμένο ένα σχοινί κι αρχίζεις να το μαζεύεις, επειδή βρέχεσαι δεν το κόβεις για να φύγεις, αλλά περιμένεις να το μαζέψεις όλο κι άς βρέχεσαι.

Τόνιζε ακόμη ο π. Γεώργιος ότι οι ανάδοχοι δεν πρέπει να μαλώνουν και ότι ο κάθε χριστιανός πρέπει να βαφτίσει το λιγώτερο τρία παιδιά. Το καθήκον του νουνού, έλεγε, είναι να μαθαίνει στα βαφτιστικά του από μικρά να πηγαίνουν Εκκλησία, να κοινωνούν τακτικά, να ακολουθούν το σωστό δρόμο, να γίνουν καλοί άνθρωποι και χριστιανοί.

Ιερά Μονή Αναλήψεως του Χριστού

Η Ιερά Μονή Αναλήψεως ξεκίνησε να ιδρύεται το 1938, όταν η ελληνική κυβέρνηση παραχώρησε στον Καρσλίδη ένα στρέμμα γης, στο πλαίσιο ενός προγράμματος υποστήριξης των αγροτικών κοινοτήτων. Σε αυτή την έκταση, ο Καρσλίδης έχτισε ένα μικρό μοναστήρι αφιερωμένο στην Ανάληψη του Ιησού Χριστού, το οποίο ευλογήθηκε επίσημα και άρχισε να λειτουργεί το 1939.

Μετά την κοίμηση του Καρσλίδη, το μοναστήρι σταδιακά παραμελήθηκε και περιήλθε σε κακή κατάσταση. Το 1970, ο μητροπολίτης Δράμας Διονύσιος (Κυράτσος) ξεκίνησε εργασίες για την επισκευή και την αναβίωσή του. Η μονή επαναλειτούργησε ως ενεργή θρησκευτική κοινότητα, με την εγκατάσταση μιας νέας ομάδας μοναζουσών.

Η μονή ευλογήθηκε εκ νέου στις 25 Απριλίου 1971 και αναγνωρίστηκε επίσημα από την Εκκλησία της Ελλάδος στις 5 Νοεμβρίου 1976, διασφαλίζοντας τη συνέχιση της λειτουργίας της ως ενεργού μοναστηριού.

Η αγιοκατάταξη του Οσίου Γεωργίου, έγινε το 2008 μ.Χ. υπό του Παναγιωτάτου και Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου στην Δράμα.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον

Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αναλήψεως μάνδρας σεπτόν δομήτορα, χαροποιού πένθους μύστην, καρδιακής προσευχής, ταπεινώσεως και νήψεως το έσοπτρον, ύμνοις, Γεώργιον, πιστοί, ώσπερ ομολογητών, τιμήσωμεν νέον εύχος, βοώντες, φρούρει θεόθεν, σημειοφόρε, τους ικέτας σου.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.

Εκ Πόντου ανέτειλας, ώσπερ αστήρ φαεινός, την Δράμαν εφώτισας, ταις διδαχαίς σου σοφέ, τη ισαγγέλω πολιτεία σου. Όθεν τοις προσιούσι, τη αγία Μονή σου, νέμεις ειρήνην, και παντοίας ιάσεις’ ως έχων παρρησίαν προς Χριστόν, Γεώργιε, πατήρ ημών Όσιε.

Κοντάκιον

Τον ζηλωτήν Ηλίαν.

Αργυρουπόλεως ένθεον βλάστημα, και Γεωργίας σεπτόν ενδιαίτημα, ο εν τη Δράμα ασκήσας ως άσαρκος, και αγιάσας μονήν Αναλήψεως, ημών ίσθι φύλαξ, Γεώργιε.