ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Σοὶ Πολύκαρπος ὡλοκαυτώθη Λόγε, Καρπὸν πολὺν δοὺς ἐκ πυρὸς ξενοτρόπως. Εἰκάδι ἐν τριτάτῃ κατὰ φλὸξ Πολύκαρπον ἔκαυσεν. Ο Άγιος Πολύκαρπος γεννήθηκε περί το 80 μ.Χ. από ευσεβείς και φιλόθεους γονείς, τον Παγκράτιο και τη Θεοδώρα, που είχαν εγκλειστεί στη φυλακή για την πίστη του Χριστού, και βαπτίσθηκε Χριστιανός σε νεαρή ηλικία. Υπήρξε μαζί με τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο (βλέπε 20 Δεκεμβρίου) μαθητής του Ευαγγελιστή Ιωάννη. Λίγο πριν αναχωρήσει από τον πρόσκαιρο αυτό βίο ο Άγιος Βουκόλος, Επίσκοπος Σμύρνης (βλέπε 6 Φεβρουαρίου), χειροτόνησε μετά των Αγίων Αποστόλων, ως διάδοχό του, τον Άγιο Πολύκαρπο και μετά κοιμήθηκε με ειρήνη. Ο Άγιος παρακολούθησε με αγωνία και προσευχή τη σύλληψη του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, Επισκόπου Αντιοχείας και τα μαρτύρια αυτού. Η αγάπη του προς τον θεοφόρο Πατέρα μαρτυρείται και από την Επιστολή την οποία έγραψε προς τους Φιλιππησίους. Σε αυτή την επιστολή τους συγχαίρει για την φιλοξενία, την οποία παρείχαν στον Άγιο Ιγνάτιο, όταν αυτός διήλθε από την...

  Τιμῶ τελευτὴν σὴν σιγῇ, Γοργονία, Γρηγορίου μέλψαντος αὐτὴν ἐκ λόγων. Η Αγία Γοργονία, ήταν η νεότερη αδελφή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου (βλέπε 25 Ιανουαρίου) και κόρη της ευσεβούς Νόννας (βλέπε 5 Αυγούστου) και του επισκόπου Ναζιανζού Γρηγορίου (βλέπε 1 Ιανουαρίου) ανατράφηκε από τούς γονείς της «με παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Αναδείχθηκε δε, ισάξια σε αρετή και αγιότητα βίου και με τους άλλους αδελφούς της. Διακρίθηκε για την οξύνοιά της, την προσήλωσή της στις Άγιες γραφές, ήταν δε κόσμια, σεμνή, διακριτική και ταπεινή στο φρόνημα. Νυμφεύθηκε τον Αλύπιο και απέκτησε πέντε τέκνα, δύο αγόρια, τα οποία αφιερώθηκαν στον Θεό, και τρεις θυγατέρες, την Αλυπιανή, την Ευγενία και τη Νόννα. Μία όμως αρρώστια την έστειλε πρόωρα να συναντήσει τον λυτρωτή και νυμφίο Χριστό το έτος 370 μ.Χ., σε ηλικία 38 ετών.

Εις των Ζεβινάν Θεῖος Ζεβινᾶς λῆξιν εἰς θείαν φθάνει, Λήξαντος αὐτῷ τοῦ παρ' ἀνθρώποις βίου. Εις τους Πολυχρόνιον, Δαμιανόν και Μωυσήν Πολυχρόνιος, καὶ συνασκηταὶ δύω. Οἱ τρεῖς ὁμοῦ πληροῦσι τοὺς ζωῆς χρόνους. Ο Όσιος Ζεβινάς έστησε το ασκητήριό του σε όρος και εκεί ασκήτεψε με προσευχή και νηστεία. Κοντά του προσήλθε και ο Όσιος Πολυχρόνιος, ο οποίος μιμήθηκε τον Όσιο διδάσκαλό του στην αδιάλειπτη προσευχή και εγκράτεια. Οι Όσιοι Δαμιανός και Μωυσής υπήρξαν μαθητές του Οσίου Πολυχρονίου. Στο Συναξάρι αναφέρεται, ότι ο Όσιος Μωυσής κατοίκησε στο κελί του Γέροντός του, ενώ ο Όσιος Δαμιανός πήγε στην κωμόπολη Νιαρά, όπου κοντά στα αλώνια βρήκε έναν έρημο οικίσκο και έζησε σαν ερημίτης. Οι Όσιοι και Θεοφόροι Πατέρες μας, κοιμήθηκαν με ειρήνη. Τους βίους των Οσίων, συνέγραψε ο Κύρου Θεοδώρητος στη Φιλόθεο Ιστορία του.

Καίουσι τὸν Λάζαρο ἐν τῇ καμίνῳ, ὄχλος κρατούντων εἵνεκεν τοῦ Δεσπότου. Λάζαρον εἰκάδι ἠδὲ τρίτῃ φλογὶ Μάρτυρα καῦσαν. Η πρώτη γραπτή αναφορά που έχομεν για το μαρτύριο του Αγίου νεοϊερομάρτυρος Λαζάρου, είναι αυτή του υπ. αρίθμ 797 κώδικα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου που διασώζει την ακολουθία και το συναξάριο του Αγίου. Ο Άγιος Λάζαρος ήταν ιερέας έχοντας ιδιαίτερη πατρίδα του την Τρίπολη. Οι ευσεβείς γονείς του, Νικόλαος και Αλεξάνδρα, τον μεγάλωσαν με νουθεσία και παιδεία Κυρίου, οδηγώντας τον σε τέλεια μέτρα αρετής. Όταν χειτονήθηκε ιερεύς, εκείνους που ζούσαν με ευσέβεια τους δίδασκε, τους δε άλλους τους νουθετούσε να μην αδικούν τους πτωχούς. Κάποιος που ζούσε στην ίδια την πόλη της Τριπόλεως, ονόματι Σέλετος, διέπρατε καθημερινά αδικίες. Αυτόν τον Σέλετον, ο ιερεύς και πράγματι ιερός Λάζαρος συνεχώς συμβούλευε να μην αδικεί τους άλλους. Όταν ο Σέλετος καταδικάστηκε σε θάνατο για τις αδικίες που είχε κάνει, αρνήθηκε τον Χριστό για να γλιτώσει. Τότε, γινόμενος μωαμεθανός και διαφε...

Ο Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο Παλέρμο της Σικελίας γύρω στο 1000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα. Με προτροπή της μητέρας του, ο Ιωάννης πήγε και εγκαταστάθηκε στην Καλαβρία, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός. Μόνασε στη Μονή του Στύλου, όπου απέκτησε το προσωνύμιο Θεριστής, επειδή ο ηγούμενος, για να του εμφυσήσει την ταπείνωση, του επέβαλλε να αναλάβει αυτό το διακόνημα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο Ιωάννης που είχε προκόψει πολύ στα πνευματικά, πήρε την προσωνυμία του Θεριστή, όταν, με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα των θεριστών. Μετά την ίδρυση της μητρόπολης Ιταλίας, στην Καλαβρία ιδρύθηκε, σε τοποθεσία όπου προϋπήρχε παλιά βυζαντινή μονή, σύγχρονη Μονή η οποία προς τιμή του ονομάστηκε Ιερά Μονή Οσίου Ιωάννη του Θεριστή και το φθινόπωρο του 1994 μ.Χ., ομάδα Μοναχών από το Άγιο Όρος, εγκαταστάθηκε εκεί.

 Σύνταγμα τετράριθμον ἀνδρῶν τιμίων, Συντάσσεταί σοι, καὶ μεθίσταται βίου. Αυτοί οι τέσσερις σεβαστοί Πατέρες ζούσαν στα βουνά κοντά στην Κύρο της Συρίας ως ασκητές του υπαίθρου τον πέμπτο αιώνα. Ο Ιωάννης ήταν φίλος και μαθητής του Αγίου Λιμναίου (22 Φεβρουαρίου) και από αυτόν εμπνεύστηκε να μιμηθεί το παράδειγμά του, ζώντας στην άκρη ενός βουνού σε υπαίθριο χώρο, φορώντας δερμάτινη χλαίνη, φορτωμένος με βαριές αλυσίδες και ζώντας μόνο με ψωμί και αλάτι. Ο Μωυσής, ο Αντίοχος και ο Αντώνιος ακολούθησαν επίσης αυτό το είδος ζωής. Όλοι αυτοί οι άνδρες ήταν ακόμη ζωντανοί όταν ο Επίσκοπος Θεοδώρητος κατέγραψε τη ζωή και το παράδειγμά τους παρακάτω. Από τον Επίσκοπο Θεοδώρητο της Κύρου στη Συρία Κεφ. 22, 7. Ο Λιμναίος συγκέντρωσε πολλούς που είχαν χάσει την όρασή τους και είχαν εξαναγκαστεί να ζητιανεύουν. Χτίζοντας κατοικίες και στις δύο πλευρές, ανατολικά και δυτικά, τους προσκάλεσε να ζήσουν εκεί και να ψάλλουν ύμνους στον Θεό, λέγοντας σε όσους τον επισκέπτονταν να τους προμηθεύσου...

 Κλήμης, τὸ κλῆμα τῆς νοητῆς ἀμπέλου, Καινόν τι γλεῦκος, αἷμα τμηθεὶς ἐκχέει. Ο Άγιος Μάρτυς Κλήμης μαρτύρησε διά ξίφους. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου.

 Θεὴν ἀποσκώπτουσαν εἰς θεοὺς πλάνους, Οἱ τῆς πλάνης κτείνουσι προστάται ξίφει. Η Αγία Θεή τελειώθηκε διά ξίφους. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας.

Δαμιανού ο τάφος ην των χαρίτων, Λειμών γλυκύπνους, ω ξένης ευωδίας! Ο Όσιος Δαμιανός ο Μυροβλύτης ή όπως έχει καθιερωθεί ο Εσφιγμενίτης κατέχει πολύ εξέχουσα θέση μεταξύ των αγίων που έζησαν στη Μονή Εσφιγμένου και στον κοντινό λόφο της Σαμαρείας. Ήταν σύγχρονος και φίλος του Αγίου Κοσμά του Ζωγραφίτη, ο οποίος άκουσε οδηγίες από την ίδια την Υπεραγία Θεοτόκο να φυλάσσονται και να προστατεύουν τους εαυτούς τους από τους εχθρούς της και του Υιού της, δηλαδή τους Λατίνους και όσους έχουν την ίδια πίστη. Ο Άγιος Δαμιανός επιθυμούσε το ζυγό του Χριστού από πολύ νεαρή ηλικία. Έτσι, ήρθε στο Άγιο Όρος και εγκαταστάθηκε στη Μονή Εσφιγμένου. Ήταν απόλυτα υπάκουος στον πνευματικό του και στο υπόλοιπο αδελφάτο. Η επιθυμία, ο ζήλος και η ευλάβεια που έδειχνε κατά τη μοναστική του ζωή, καθώς προσπαθούσε να ζήσει ενάρετα, τον ξεχώρισαν γρήγορα από τους άλλους μοναχούς και τον καθιέρωσαν ως παράδειγμα για τους υπόλοιπους. Όλοι τον σεβόταν και ζητούσαν τη πνευματική του συμβουλή. Φλεγόμενος από ...

Οι Άγιοι Εβδομήντα Τρεις Μάρτυρες, μαρτύρησαν στην πόλη Σίρμιον, επί Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.) το έτος 303 μ.Χ. Στην πόλη Σίρμιον, ο Άγιος Σιρένος, μοναχός και μάρτυρας. Κατόπιν διαταγής του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε, επειδή ομολόγησε ότι ήταν Χριστιανός. Στο ίδιο μέρος, γιορτάζεται η γέννηση εβδομήντα δύο αγίων μαρτύρων, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τον αγώνα του μαρτυρίου σε αυτήν την πόλη και κατέλαβαν το αιώνιο βασίλειο.

Ο Όσιος Πολύκαρπος του Μπρυάνσκ ο κατά κόσμον Πρίγκιπας Πέτρος Ιβανόβιτς Μποριατίνσκι, απόγονος του Αγίου Μιχαήλ, Πρίγκιπα του Τσερνίγκοφ (20 Σεπτεμβρίου). Αυτή η υπόθεση έχει προταθεί επειδή ο Μποριατίνσκι συνδέεται με την τύχη της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρα στο Μπρυάνσκ. Το όνομα του Πρίγκιπα Πέτρου Μποριατίνσκι συναντάται συχνά σε έγγραφα του 16ου αιώνα. Έτσι, ήταν ανάμεσα σε αυτούς που στάλθηκαν να πολεμήσουν τον βασιλιά της Σουηδίας στον ποταμό Σεστρά. Το 1576 ορίστηκε βοεβόδας στην Τούλα. Το 1580, έχοντας οριστεί βοεβόδας στο Χολμ, συνελήφθη από τους Λιθουανούς υπό πολιορκία που ηγήθηκε ο Πάνιν. Μετά την απελευθέρωσή του από τον Βορίς Γκοντίνοφ, ο Μποριατίνσκι επέστρεψε στην πατρίδα του σε ατιμία. Το 1591 διορίστηκε βοεβόδας στην Τιούμεν, αλλά μετά από μερικά χρόνια απέβαλε τα κοσμικά, εγκαταστάθηκε στο Μπρυάνσκ και έλαβε μοναχικό σχήμα με το όνομα Πολύκαρπος. Από τα μέσα του ο μοναχός ίδρυσε μονή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου και καθιέρωσε σε αυτήν κανόνα αυστηρής ασκητικής ζ...

Ο Όσιος Μωυσής του Λευκού Ποταμού (Μοισέι Μπελοζέρσκι) είναι ο Όσιος Μωυσής εκ Ρωσίας που εορτάζει η εκκλησία μας σήμερα. Λίγες πληροφορίες έχουν διασωθεί έως τις μέρες μας για τον Όσιο  Μωυσή του Λευκού Ποταμού (Μπελοζέρσκι) . Είναι γνωστό ότι ήταν ασκητής στη Μονή Τριάδος της Ουστ-Σχεχόνσκι (σημερινή περιοχή Μπελοζέρσκι). Σύμφωνα με τις περιγραφές των Αγίων του Μπελοζέρσκι, «ο Όσιος Μωυσής, προορατικός μοναχός, στη θέση Μπελοόζερο στη Μονή Τριάδος» κοιμήθηκε μετά τον Όσιο Κύριλλο του Μπελοζέρσκι (1427) και πριν από τον Όσιο Κύριλλο του Νόβοεζερσκι (1532). Δεδομένου ότι η Μονή Τριάδος της Ουστ-Σχεχόνσκι μεταφέρθηκε στη θέση Μπελοζέρσκι γύρω στο 1480, τα ασκητικά κατορθώματα του προορατικού Οσίου Μωυσή πρέπει να τοποθετηθούν στα τέλη του 15ου αιώνα. Κατά την άποψη ορισμένων αγιολόγων, ήταν μοναχός της Μονής Κιρίλο-Μπελοζέρσκι. Διακρίθηκε για το χάρισμα της προφητείας. Υποθέτεται ότι ετάφη στη μονή της Ουστ-Σχεχόνσκι (φράγμα Σχεκσίνα, κοντά στην πηγή του ποταμού Σχεκσίνα). Απε...