Όσιος Βενιαμίν, 29 Δεκεμβρίου
Tοις εν καλώ λιπούσι γήρα τον βίον,
Kαι Bενιαμίν τον καλόν συναπτέον.
Ο Όσιος Βενιαμίν απεβίωσε ειρηνικά. Ο δε Άγιος Νικόδημος, αναφέρει ότι πέθανε από υδρωπικία και ότι στον Ευεργετινό υπάρχει το απόφθεγμά του: «Tην βασιλικήν οδόν πορεύεσθε και τα μίλια μετρείτε, και ουκ ολιγωρείτε» (σελ. 622 του Eυεργετινού).
Του Επισκόπου Παλλαδίου
Και υπήρχε επίσης στο όρος της Νιτρίας ένας θαυμαστός άνθρωπος, ονόματι Βενιαμίν, ο οποίος είχε φθάσει σε υψηλό μέτρο τελειότητας στην ασκητική ζωή, διότι είχε νηστέψει και κοπιάσει επί ογδόντα έτη. Και κρίθηκε άξιος να λάβει το χάρισμα της ιατρικής τέχνης· και κάθε τραύμα (ή πληγή) επάνω στο οποίο έθετε το χέρι του, και το οποίο ο Χριστός ευλογούσε ή του έδινε τη δύναμη να θεραπεύσει, αμέσως απαλλασσόταν από κάθε πόνο.
Και ο άνθρωπος αυτός, που ήταν άξιος τέτοιου χαρίσματος, πριν από τον θάνατό του επί οκτώ μήνες συγκέντρωσε ύδωρ στο σώμα του, και είχε πρησθεί τόσο πολύ ώστε θα μπορούσε δικαίως να ονομαστεί δεύτερος Ιώβ. Και ο Διόσκουρος πήρε εμάς, δηλαδή τον μακάριο Ωριγένη και εμένα, και μας είπε:
«Ελάτε να δείτε έναν νέο Ιώβ, ο οποίος, ενώ πάσχει από τόσο βαριά νόσο του σώματος, θεραπεύει άλλους».
Και ο Βενιαμίν ευχαριστούσε τον Θεό υπέρμετρα για τη θλίψη του, και δοξολογούσε αδιάκοπα τον Θεό, και η ψυχή του αγαλλίαζε και χαιρόταν για την ελπίδα που είχε αποθησαυρίσει για τους αγίους.
Όταν λοιπόν πήγαμε και είδαμε το πρήξιμο του σώματός του, διαπιστώσαμε ότι είχε γίνει τόσο μεγάλο ώστε κανείς άνθρωπος δεν μπορούσε με όλο του το χέρι να περικυκλώσει ούτε ένα από τα δάχτυλά του· και μη μπορώντας να αντικρίσουμε τέτοια φοβερή δοκιμασία από την ασθένεια, αποστρέψαμε τα μάτια μας. Τότε ο μακάριος Βενιαμίν μάς είπε:
«Τέκνα μου, προσευχηθείτε να μη συγκεντρώσει ύδωρ ο έσω άνθρωπος. Ακόμη και όταν το σώμα μου ήταν υγιές, δεν με ωφέλησε σε τίποτε· και τώρα που είναι ασθενές, σε τίποτε δεν με εμποδίζει».
Κατά τους τελευταίους οκτώ μήνες της ασθένειάς του, του κατασκεύασαν μια φαρδιά καρέκλα, και καθόταν πάντοτε επάνω σε αυτήν, διότι δεν μπορούσε να ξαπλώσει σε κλίνη εξαιτίας της κατάστασης της κοιλίας και των λοιπών μελών του σώματός του. Και ενώ ο ίδιος ζούσε μέσα σε τέτοια οδύνη, καθ’ όλη τη διάρκεια της θλίψεώς του θεράπευε άλλους. Γι’ αυτό και αισθάνομαι υποχρεωμένος να σας διηγηθώ τη δοκιμασία αυτού του δικαίου ανθρώπου, ώστε, όταν συμβαίνει τέτοια δοκιμασία στους δικαίους, να μη θεωρούμε το πράγμα σκληρό. Όταν δε ο μακάριος αυτός άνθρωπος εκοιμήθη, χρειάστηκε να αφαιρεθεί ολόκληρο το πλαίσιο της θύρας για να μπορέσουν να βγάλουν το σώμα του από το κελλί του, διότι το σώμα του ήταν εξαιρετικά μεγάλο.
(Από τον «Παράδεισο των Αγίων Πατέρων», κεφ. 12)
