Όσιος Τίμων εκ Ρωσίας, 21 Ιανουαρίου

Στις 25 Δεκεμβρίου 2003, κατά τη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό Θεοφανείων-Αναστασίας στη Μονή Θεοφανείων-Αναστασίας της πόλης Κοστρόμα της Ρωσίας, πραγματοποιήθηκε η κανονικοποίηση του οσίου Τιμόν, μοναχού της Ερημητικής Μονής Αγίου Νικολάου Ναντέεβο και μαθητή του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, κατόπιν ευλογίας του Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας Αλεξίου Β΄.

Ο Όσιος Τίμων (στον κόσμο Τύχων Φεντόροβ) γεννήθηκε το 1766 στην πόλη Μπαλάχνα της επαρχίας Νίζνι Νόβγκοροντ, σε οικογένεια διακόνου ενός από τους τοπικούς ναούς, του Θεόδωρου και της συζύγου του Ανισίας.

Ο πατέρας του τον δίδαξε και σε ηλικία μόλις επτά ετών ο μικρός Τύχων διάβαζε με άνεση εκκλησιαστικά βιβλία, διακρινόμενος για την αγάπη του προς την απομόνωση και την προσευχή. Έλαβε εκπαίδευση στη Θεολογική Σχολή της Νίζνι Νόβγκοροντ και επέστρεψε στο πατρικό του σπίτι για να φροντίσει τον σοβαρά ασθενή πατέρα του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο νεαρός συχνά ταξίδευε προσκυνηματικά σε μοναστήρια των επαρχιών Νίζνι Νόβγκοροντ, Κοστρομά, Βλαντίμιρ και Ταμπόβ.

Σε ηλικία είκοσι ετών παντρεύτηκε την κόρη ενός ιερέα της περιοχής, την Ευδοκία, και χειροτονήθηκε διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξίου στο χωριό Ζινιάκοβο. Ωστόσο, η σύζυγός του απεβίωσε σύντομα. Θέλοντας να απαλύνει τον πόνο της απώλειας, ο διάκονος Τύχων επισκεπτόταν συχνά την έρημο του Σάρωφ, όπου ο πνευματικός του πατέρας έγινε ο μεγάλος άγιος της ρωσικής γης, ο όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ.

Με την ευλογία του αγίου Σεραφείμ, ο πατήρ Τύχων εισήλθε το 1800 στη μονή της Αναλήψεως Πέτσερσκι στη Νίζνι Νόβγκοροντ, όπου σύντομα εκάρη μοναχός με το όνομα Τροάδιος. Τον Απρίλιο του 1801, ο επίσκοπος Βενιαμίν της Νίζνι Νόβγκοροντ τον διόρισε ηγούμενο της μονής Φεοντόροφσκι στο Γκορόντετς. Το 1804 εκάρη εκ νέου μοναχός με το όνομα Τίμων, προς τιμήν του αποστόλου Τίμωνα εκ των Εβδομήκοντα.

Το 1825, ο όσιος Τίμων εγκαταστάθηκε στην έρημο Νικολάεφσκαγια-Ναντέεφσκαγια. Εδώ, ζούσε σε απομόνωση, προσευχόμενος και ασκούμενος για επτά χρόνια. Ωστόσο, το 1832 έλαβε θείο όραμα που τον καλούσε να αναστυλώσει τη μονή, η οποία είχε περιπέσει σε αχρηστία. Με πίστη στη βοήθεια του Θεού και την ευλογία του αγίου Σεραφείμ, ξεκίνησε το έργο της ανακαίνισης της μονής, κατασκευάζοντας τον πέτρινο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, περιβάλλοντάς τον με τάφρο και ανοίγοντας την ιερή πηγή του Αγίου Νικολάου.

Ο όσιος Τίμων πέρασε την υπόλοιπη ζωή του με πνευματική εργασία, προσευχή και καθοδήγηση πλήθους προσκυνητών που τον επισκέπτονταν. Ανεπαύθη εν Κυρίω ειρηνικά στις 21 Ιανουαρίου 1840, αφήνοντας πίσω του παράδειγμα οσιότητας και ακλόνητης πίστης.

Η μνήμη του τιμάται στις 21 Ιανουαρίου, ενώ η επίσημη αγιοκατάταξή του πραγματοποιήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2003 από την Επισκοπή Κοστρομάς.

Θαύματα και πνευματική κληρονομιά:

Ο όσιος Τιμόν έγινε γνωστός για την προορατικότητα, τα θαύματα και τις θεραπείες που πραγματοποίησε. Ο ίδιος έλεγε:

"Με πίστη στον Θεό και ζωή ενάρετη ανοίξτε τον δρόμο σας προς την αιώνια πατρίδα μας στον ουρανό."

Το 2003, τα λείψανά του ανευρέθηκαν και τοποθετήθηκαν σε λάρνακα στον Καθεδρικό Ναό της Κοστρόμα, όπου παραμένουν αντικείμενο προσκύνησης.

Πολλές περιπτώσεις διορατικότητας του γέροντα και θαυμάτων που επιτελέστηκαν μέσω των προσευχών του καταγράφηκαν ντοκουμενταρισμένα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από χειρόγραφο που φυλασσόταν στη μονή:

1. Η πριγκίπισσα Αικατερίνη Αλεξάντροβνα Βιαζέμσκαγια, η οποία δεν είχε συνήθεια να ασπάζεται το χέρι ενός ιερέα, πριν από την επίσκεψή της στη Ναντέεβο είπε πως για χάρη της αδελφής της Σοφίας θα ασπαστεί το χέρι του γέροντα Τιμόν. Όταν ο γέροντας την ευλόγησε κατά την άφιξή της, της είπε: «Πάρε, φίλησε το χέρι και μην πιστεύεις ότι αυτό μου είναι προσωπικά απαραίτητο ή ευχάριστο· αλλά, ασπαζόμενη ταπεινά το χέρι του ιερέα, αποδίδεις τιμή στον αόρατα ευλογούντα Σωτήρα».

2. Κατά την επίσκεψη του γέροντα Τιμόν στο χωριό Παρφέντιεβα, μία μητέρα παρουσίασε στον γέροντα τον 13χρονο γιο της, ο οποίος είχε χάσει την ικανότητα της ομιλίας για τρία χρόνια. Ο γέροντας εξήγησε ότι τέτοιες δοκιμασίες συχνά προέρχονται από απερίσκεπτα λόγια των γονιών σε στιγμές θυμού. Ευλογώντας τον νέο, ο γέροντας επανέφερε το χαμένο χάρισμα της ομιλίας.

3. Ένα περιστατικό που δείχνει τη δύναμη της πίστης και την αποτελεσματικότητα της προσευχής του γέροντα: Μία στάνη στη μονή πήρε φωτιά και είχε ήδη τυλιχθεί στις φλόγες. Οι μοναχοί έσπευσαν να σβήσουν τη φωτιά, ενώ ο γέροντας μπήκε σιωπηλά στο κελί του και προσευχήθηκε. Αμέσως η φωτιά έσβησε από μόνη της, χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση.

Τα λείψανα του Οσίου Τιμόντος Ναντέεφσκι βρίσκονται στον Καθεδρικό Ναό Θεοφανείων στο γυναικείο μοναστήρι της Κοστρομά.

Ίσως να υπάρχουν μέρη λειψάνων του Οσίου σε άλλες τοποθεσίες. Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε, ώστε να επεκτείνουμε τη λίστα προσκυνηματικών τόπων που συνδέονται με τον Όσιο.

Λειτουργικά κείμενα

Απολυτίκιον, Ήχος δ΄:

Ως φωτεινός αστέρας ανέτειλες στην περιοχή της Κοστρομά, Όσιε πάτερ ημών Τιμόνε,

ακολουθώντας το παράγγελμα του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ.

Στη Ναντέεβο με άσκηση αγρυπνίας, νηστείας και προσευχής αγωνίστηκες,

πολλούς μοναχούς και κοσμικούς προς τον Χριστό οδήγησες.

Τώρα συγκατοικείς με τους Αγίους ενώπιον του Θεού.

Πρέσβευε υπέρ ημών προς τον Χριστό τον Ζωοδότη//

όσοι με πίστη το όνομά σου επικαλούμαστε.

Κοντάκιον, Ήχος γ΄:

Όσιε πάτερ Τιμόνε,

της Κοστρομάς το καύχημα και κόσμημα,

εκ νεότητος ηγάπησας τον Χριστόν Θεόν,

ζήσας ευαγγελικώς την επίγεια ζωήν σου,

εις την Ουράνιον Πατρίδα αξιώθηκες.

Πρέσβευε στον Πανάγαθο Κύριον//

να σωθούν οι ψυχές μας.

Μεγαλυνάριον:

Σε μεγαλύνουμε,

Όσιε πάτερ Τιμόνε,

και τιμούμε την ιεράν μνήμην σου,

δάσκαλε των μοναχών//

και συνομιλητά Άγγελων.