Άγιος Ουρσικίνος ο Ιρλανδός, 20 Δεκεμβρίου
Ο Άγιος Ουρσικίνος (Ursicinus), γεννημένος στην Ιρλανδία, υπήρξε μαθητής του Αγίου Κολομβάνου και ιδρυτής της μονής του Saint-Ursanne. Ο Ουρσικίνος (γνωστός και ως Hursannus, Ursitz, Oschanne· άκμασε γύρω στο 620) ήταν Ιρλανδός ιεραπόστολος και ερημίτης στην περιοχή του Ιούρα (Jura).
Ο βίος του (vita) διασώζεται σε μια αναθεωρημένη έκδοση του 11ου αιώνα. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, ήταν μαθητής του Κολομβάνου στο Λουξέιγ (Luxeuil), ο οποίος ακολούθησε τον δάσκαλό του όταν εκείνος εξορίστηκε από τη Βουργουνδία το 610, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε ως ερημίτης στην κοιλάδα του Ντου (Doubs).
Η λατρεία του Αγίου Ουρσικίνου, ερημίτη στην οροσειρά του Ιούρα, μαρτυρείται σε αυτή την ελβετική περιοχή ήδη από το τρίτο τέταρτο του 7ου αιώνα. Πράγματι, ήδη πριν από το 667, ο ηγούμενος Γερμανός του Μουτιέ-Γκρανβαλ (Moûtier-Grandval) είχε οικοδομήσει ναό προς τιμήν του Αγίου κοντά στο Γκρανβαλ.
Επιπλέον, ένα αρχαίο έγγραφο αναφέρει ότι ο άγιος ηγούμενος Βανδρεγγίσελος (†668) έκτισε γύρω στο 630 ένα μοναστήρι στο ίδιο σημείο όπου είχε αναπαυθεί ο Ουρσικίνος.
Η σαρκοφάγος του Αγίου Ερημίτη, που χρονολογείται στον 7ο αιώνα, τιμάται ακόμη και σήμερα στον όμορφο ναό του Αγίου Ουρσάννης (Ουρσικίνου), ο οποίος βρίσκεται σε καμπή του ποταμού Ντουμπς. Ο ποταμός αυτός πηγάζει στο γαλλικό Ιούρα και εισέρχεται για μικρό διάστημα σε ελβετικό έδαφος, σχηματίζοντας την προαναφερθείσα καμπή, στις όχθες της οποίας βρίσκεται ο ναός.
Η παράδοση αναφέρει ότι ο Ουρσικίνος πρότεινε στον συνασκητή του να ρίξουν τα ραβδιά τους στον αέρα από την κορυφή ενός βουνού, αφήνοντας τον Ουρανό να δείξει το σωστό σημείο από το μέρος όπου θα έπεφταν. Τα ραβδιά έπεσαν σε διαφορετικά σημεία και έτσι οι δύο σύντροφοι χωρίστηκαν· του Ουρσικίνου έπεσε κοντά σε μια σπηλιά, στην κοιλάδα του ποταμού Ντουμπς, όπου αποσύρθηκε ως ερημίτης. Εκεί έκτισε ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Πέτρο, το οποίο αργότερα θα έπαιρνε το όνομά του. Σύντομα η φήμη του προσέλκυσε πολλούς μαθητές και έτσι ο Ουρσικίνος ίδρυσε μοναστήρι γι’ αυτούς, σύμφωνα με τον κανόνα του διδασκάλου του, Αγίου Κολουμβάνου, και υπό τη δική του καθοδήγηση.
Ύστερα από περίπου δέκα χρόνια υποδειγματικής μοναχικής ζωής, ο Άγιος Ουρσικίνος εκοιμήθη γύρω στο 625. Το όνομά του απαντάται στις Λιτανείες των Αγίων που τιμώνται στη Μπεζανσόν από τον 11ο αιώνα, καθώς και στο σημερινό Μαρτυρολόγιο της ίδιας Επισκοπής, στις 20 Δεκεμβρίου.
Το μοναστήρι που ίδρυσε στην κοιλάδα του Ντουμπς υπέστη διάφορες μεταβολές με την πάροδο του χρόνου: πέρασε στους Βενεδικτίνους, το 1040 εξαρτήθηκε από το Μουτιέ-Γκρανβαλ και το 1077 παραχωρήθηκε στους επισκόπους της Βασιλείας. Το 1119 ένας από αυτούς τους επισκόπους ίδρυσε εκεί συλλογικό ναό (κολεγιακή εκκλησία), ο οποίος διατηρήθηκε έως το 1793, οπότε και καταστράφηκε. Γύρω από το μοναστήρι αναπτύχθηκε η πόλη του Αγίου Ουρσάννη. Ο Άγιος τιμάται σε όλο τον βόρειο Ιούρα, στη Μπεζανσόν, στο Μάιντς και στη Βασιλεία. Οι εικόνες του τον απεικονίζουν να κρατά βιβλίο και κρίνα.
