ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Η Εικόνα της Θεοτόκου του Νόβγκοροντ αγιογραφήθηκε από τον άγιο Πέτρο, Μητροπολίτη Μόσχας (21 Δεκεμβρίου), κατά την παραμονή του ως ηγουμένου σε μοναστήρι στον ποταμό Ράτα, στα όρια της περιοχής Μάλιι Ντβορέτς. Κατά περίοδο διωγμών, οι Ουνίτες λεηλάτησαν το μοναστήρι του Νόβγκοροντ και η εικόνα μεταφέρθηκε από τον ιερομόναχο Ιάκωβο στη μονή Ελέτσκ του Τσερνίγκοβ. Αργότερα, ο επίσκοπος Τσερνίγκοβ Αντώνιος (Στακόφσκι) ευλόγησε με αυτή την εικόνα τον Συμεών, ιδρυτή της μονής Σουρόζ (επισκοπή Τσερνίγκοβ). Στις 14 Αυγούστου 1677, κατά τη διάρκεια λιτανείας από τον παλαιό ναό προς τον νέο, η εικόνα φανέρωσε θαυμαστά σημεία. Η Ζναμένιε (ρωσ. Зна́мение), γνωστή και ως Παναγία του Σημείου, είναι εικόνα τύπου οράντος, που χρονολογείται στο πρώτο μισό του 12ου αιώνα. Αγιογραφήθηκε στο μεσαιωνικό Νόβγκοροντ και συγκαταλέγεται στις πλέον σεβαστές εικόνες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποτελώντας το κύριο ιερό της βορειοδυτικής Ρωσίας. Στο παρελθόν υπήρξε η κύρια εικόνα της Δημοκρατίας του Νόβγκο...

Ο Άγιος Αντώνιος (κατά κόσμον Αβραάμιος Γαβριήλοβιτς Σμιρνίτσκι· 29 Οκτωβρίου [9 Νοεμβρίου] 1773, Κυβερνείο Πολτάβας — 20 Δεκεμβρίου 1846 [1 Ιανουαρίου 1847], Βορόνεζ) — ήταν επίσκοπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος Βορόνεζ και Ζαντόνσκ. Τοπικώς τιμώμενος άγιος των επαρχιών Βορόνεζ και Λιπέτσκ από τις 26 Μαΐου 2003. Το 2008, στη Σύνοδο των Αρχιερέων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ανακηρύχθηκε άγιος για πανορθόδοξη (εκκλησιαστική) τιμή. Μνήμη: 20 Δεκεμβρίου (2 Ιανουαρίου). Ο Αβραάμιος γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου (9 Νοεμβρίου) 1773 στο χωριό Ποβστίν της επαρχίας Πιριάτιν του κυβερνείου Πολτάβας (σήμερα περιοχή Πιριάτιν, περιφέρεια Πολτάβας, Ουκρανία), σε πολύτεκνη οικογένεια πρωτοπρεσβυτέρου. Έμαθε γραφή και ανάγνωση από το Ωρολόγιο και το Ψαλτήρι, διάβαζε και έψαλλε στο αναλόγιο, βοηθώντας τον πατέρα του ως ψάλτης. Το επώνυμο Σμιρνίτσκι το έλαβε στο σχολείο λόγω της ταπεινώσεώς του, που τον διέκρινε από την παιδική ηλικία και τη διατήρησε σε όλη του τη ζωή. Ανώτ...

Οι Άγιοι Λιβεράτος και Βάιουλος (Liberatus και Bajulus) είναι χριστιανοί μάρτυρες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μνήμη τους τιμάται στις 20 Δεκεμβρίου. Υπήρξαν μάρτυρες στη Ρώμη. Αν και αναφέρονται στο επίσημο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες του βίου και του μαρτυρίου τους (τα "Πρακτικά") δεν έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Δεν πρέπει να συγχέονται με τον Άγιο Λιβεράτο, τον ηγούμενο που μαρτύρησε στη Βόρεια Αφρική το 484 μ.Χ. μαζί με έξι συντρόφους του. Λόγω της έλλειψης ιστορικών εγγράφων, θεωρούνται μάρτυρες των οποίων τα ονόματα και η θυσία διατηρήθηκαν μέσω της εκκλησιαστικής παράδοσης της Ρώμης.

Ο Άγιος Δομίνικος επίσκοπος της Μπρέσιας, στην Ιταλία, ήταν διάδοχος του Αγίου Αναστασίου. Τα λείψανά του τοποθετήθηκαν σε λειψανοθήκη από τον Άγιο Κάρολο Μπορομέο. Ο Ο Άγιος Δομίνικος  απεβίωσε το 612. Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή της Μπρέσιας (λατινικά: Dioecesis Brixiensis) είναι επισκοπή του λατινικού τυπικού και υποκείμενη (suffragan) της εκκλησιαστικής επαρχίας της Μητροπολιτικής Αρχιεπισκοπής του Μιλάνου, στη Λομβαρδία (βορειοδυτική Ιταλία). Ο επισκοπικός καθεδρικός ναός είναι ο «νέος» Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και των Αγίων Πέτρου και Παύλου (Cattedrale di S. Maria Assunta e Ss. Pietro e Paolo – Duomo Nuovo), αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο, στην πόλη της Μπρέσιας. Η πόλη διαθέτει επίσης συν-καθεδρικό ναό: τον χειμερινό Συν-Καθεδρικό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Concattedrale invernale di Santa Maria Assunta), επίσης αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου· μία Ελάσσονα Βασιλική, τη Βασιλική–Ιερό της Παναγίας τω...

Ο Άγιος Ουρσικίνος (Ursicinus), γεννημένος στην Ιρλανδία, υπήρξε μαθητής του Αγίου Κολομβάνου και ιδρυτής της μονής του Saint-Ursanne. Ο Ουρσικίνος (γνωστός και ως Hursannus, Ursitz, Oschanne· άκμασε γύρω στο 620) ήταν Ιρλανδός ιεραπόστολος και ερημίτης στην περιοχή του Ιούρα (Jura). Ο βίος του (vita) διασώζεται σε μια αναθεωρημένη έκδοση του 11ου αιώνα. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, ήταν μαθητής του Κολομβάνου στο Λουξέιγ (Luxeuil), ο οποίος ακολούθησε τον δάσκαλό του όταν εκείνος εξορίστηκε από τη Βουργουνδία το 610, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε ως ερημίτης στην κοιλάδα του Ντου (Doubs).  Η λατρεία του Αγίου Ουρσικίνου, ερημίτη στην οροσειρά του Ιούρα, μαρτυρείται σε αυτή την ελβετική περιοχή ήδη από το τρίτο τέταρτο του 7ου αιώνα. Πράγματι, ήδη πριν από το 667, ο ηγούμενος Γερμανός του Μουτιέ-Γκρανβαλ (Moûtier-Grandval) είχε οικοδομήσει ναό προς τιμήν του Αγίου κοντά στο Γκρανβαλ. Επιπλέον, ένα αρχαίο έγγραφο αναφέρει ότι ο άγιος ηγούμενος Βανδρεγγίσελος (†668) έκτισε γύρω στο ...

Τα Προεόρτια της Γεννήσεως του Χριστού αρχίζουν στις 20 Δεκεμβρίου. Αυτός ο αρχαίος εορτασμός μαρτυρείται από τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο στην ομιλία του προς τιμήν του Αγίου Φιλογονίου, ο οποίος τιμάται επίσης αυτή την ημέρα. Από σήμερα, οι περισσότεροι λειτουργικοί ύμνοι αφορούν τη γέννηση του Σωτήρος. Πολλοί από τους εκκλησιαστικούς ύμνους αυτής της περιόδου είναι ελαφρώς τροποποιημένες εκδοχές των ύμνων της Μεγάλης Εβδομάδας. Από τις 20 έως τις 23 Δεκεμβρίου ψάλλουμε το Απολυτίκιο (Ήχος δ'): «Ετοιμάζου Βηθλεέμ· ήνοικται πάσιν η Εδέμ. Ευτρεπίζου Εφραθά· ότι το ξύλον της ζωής, εν τω Σπηλαίω εξήνθησεν εκ της Παρθένου. Παράδεισος και γαρ η εκείνης γαστήρ, εδείχθη νοητός, εν ω το θείον φυτόν· εξ ου φαγόντες ζήσομεν, ουχί δε ως ο Αδάμ τεθνηξόμεθα. Χριστός γεννάται, την πριν πεσούσαν, αναστήσων εικόνα.» Επίσης ψάλλουμε το Κοντάκιο (Ήχος γ'): «Η Παρθένος σήμερον, τον προαιώνιον Λόγον, εν Σπηλαίω έρχεται, αποτεκείν απορρήτως. Χόρευε η οικουμένη ακουτισθείσα, δόξασον μετά Αγγέλων ...

Στο χωριό Λένκοβ, στην όχθη του ποταμού Ντέσνο κοντά στο Νόβγκοροντ της Ρωσίας, υπήρχε μια επικίνδυνη δίνη, η οποία έκανε τη διάσχιση του ποταμού δύσκολη. Συχνά, τα ορμητικά στροβιλιζόμενα νερά προκαλούσαν την καταστροφή πλοίων και των επιβατών τους. Σε αυτό ακριβώς το επικίνδυνο σημείο ανακαλύφθηκε μια Εικόνα της Μητέρας του Θεού, η οποία βρισκόταν στην όχθη του ποταμού. Με την πάροδο του χρόνου, ανεγέρθηκε μια εκκλησία αφιερωμένη στη Θεοτόκο στο σημείο αυτό, και η Εικόνα της Παναγίας, «Η Σώζουσα των Πνιγομένων», ενθρονίστηκε εκεί. Όσοι ταξίδευαν κατά μήκος του ποταμού Ντέσνο συνήθιζαν να σταματούν στο Λένκοβ για να προσφέρουν προσευχές μπροστά στην εικόνα, ικετεύοντας τη Μητέρα του Θεού να τους χαρίσει ένα ασφαλές ταξίδι παρά την επικίνδυνη δίνη. Λεγόταν ότι μετά την ανακάλυψη της εικόνας, τα ατυχήματα στους ναυτικούς ήταν σπάνια, και αργότερα σταμάτησαν εντελώς. Το Λένκοβ και η εκκλησία του καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια μιας εισβολής των Πολωνών τον 17ο αιώνα. Μια νέα εκκλησία αφιε...

Ο Άγιος Δανιήλ της Σερβίας, μοναχοπαίδι πλούσιων και αναγνωρισμένων γονέων, ήταν στενός συνεργάτης του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Ούρος Μιλούτιν. Απαρνούμενος μια κοσμική σταδιοδρομία, έλαβε το μοναστικό σχήμα από τον ηγούμενο της Μονής του Αγίου Νικολάου στο Κοντσούλ, κοντά στον ποταμό Ίμπαρ. Η ασκητική ζωή του Αγίου Δανιήλ ήταν παράδειγμα για όλους τους αδελφούς. Ο Αρχιεπίσκοπος Ευσταθίος της Σερβίας τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και τον πήρε στο κελλί του. Όταν ήρθε η ώρα να επιλεγεί ο ηγούμενος για την Ιερά Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος, ο Άγιος Δανιήλ έλαβε τον διορισμό. Ο Άγιος ήταν ηγούμενος σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή για το Άγιο Όρος. Μετά την εκδίωξη των Σταυροφόρων από την Παλαιστίνη, αυτοί ενώθηκαν με τους Άραβες για να λεηλατήσουν και να καταστρέψουν τις αθωνικές μονές, «χωρίς να σεβαστούν τίποτα το ιερό». Ο Άγιος Δανιήλ παρέμεινε στη Μονή Χιλανδαρίου, υπομένοντας πολιορκία και πείνα. Όταν επανήλθε η ειρήνη στο Άγιο Όρος, ο Άγιος παραιτήθηκε από ηγούμενος και αποσύρθηκε σε ...

Σεμνύνεται νυν Θάσος η πατρίς φίλη, Σε Mάρτυρα πλουτούσα. Ω πλούτου ξένου! Το ηρωικό αυτό παιδί, γεννήθηκε στο χωριό Μαρίαις του νησιού Θάσου. Σε ηλικία 14 ετών ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και μάθαινε την τέχνη του ράφτη στο Γαλατά. Στο κέντρο της Πόλης λοιπόν, στον Γαλατά, είχε το ραφτάδικό του ένας χριστιανός, ο οποίος είχε στη δούλεψή του ένα δεκατετράχρονο παιδί, τον Ιωάννη. Ο Ιωάννηςδεν είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη. Καταγόταν από το νησί της Θάσου, από το χωριό Μαριές, και είχε φτάσει στον τόπο αυτόν με τη βοήθεια κάποιων συμπατριωτών του, με το σκοπό να γίνει ράφτης. Έτσι λοιπόν, προκειμένου να μάθει την τέχνη, κατέληξε στο ραφτάδικο του χριστιανού αυτού για να τον βοηθάει με τις δουλειές και τις παραγγελίες του. Μια μέρα του Δεκέμβρη, ο ράφτης έστειλε τον Ιωάννη να αγοράσει κλωστές από έναν Εβραίο έμπορο. Πρόθυμος ο δεκατετράχρονος, κατευθύνθηκε προς το συγκεκριμένο μαγαζί. Ζήτησε από τον έμπορο τις κλωστές που χρειαζόταν, όμως αυτός για κάποιο λόγο αρνήθηκε. Ήθελε περισσό...

Ο π. Ιωάννης (Ιβάν) Ίλιτς Σέργιεφ γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1829 μ.Χ., την μέρα εορτής του μεγάλου Σλαύου Οσίου Ιωάννη της Ρίλας (Βουλγαρίας), του οποίου πήρε και το όνομα, στο χωριό Σούρα του Αρχάγγελσκ (βορεινή Λευκή θάλασσα της Ρωσίας). Ο πατέρας του ονομαζόταν Ηλίας (Ίλιτς) Μιχαήλοβιτς Σέργιεφ και η μητέρα του Θεοδώρα Βλάσιεβνα και ήσαν δύο ευσεβείς και με πενιχρή μόρφωση χωρικοί, ενώ ο παππούς του ήταν ιερέας. Από μικρή ηλικία λόγω του οικογενειακού κλίματος η θεία λατρεία και η αυστηρή νηστεία έγιναν οι βάσεις της παιδικής του κατήχησης. Σε ηλικία 6 ετών άρχισε η μητέρα του να του παραδίδει μαθήματα και σε ηλικία 10 ετών στάλθηκε στην ενοριακή σχολή του Αρχάγγελσκ, όπου αποφοίτησε σε ηλικία 22 ετών ως αριστούχος στο θεολογικό Σεμινάριο, με αποτέλεσμα να επιτύχει κρατική υποτροφία και να σταλεί στη θεολογική Ακαδημία της Πετρούπολης. Την ίδια εποχή πεθαίνει ο πατέρας του σε ηλικία 48 ετών. Με όπλο τον καλλιγραφικό γραπτό του χαρακτήρα, γίνεται γραμματέας της Ακαδημίας και με...

 Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου.

Ο Άγιος Ιγνάτιος, Αρχιμανδρίτης των Σπηλαίων του Κιέβου, όπως αναφέρει η γενική ακολουθία προς τους Αγίους των Σπηλαίων, χαρακτηρίζεται ως «ποιμένας μοναστικός και ιατρός των ασθενών», ο οποίος «βοηθά στις ασθένειες μας με την ευλάβειά του». Σύμφωνα με επιγραφή που ξαναγράφτηκε τον 17ο αιώνα από την επιτύμβια στήλη του, «ο Μοναχός Ιγνάτιος, Αρχιμανδρίτης των Σπηλαίων, με την άγια ζωή του απέκτησε από τον Θεό το χάρισμα των θαυμάτων και θεράπευσε πολλούς από τους ασθενείς του με τις προσευχές του. Και του δόθηκε η γεύση του πρόσφορου που προσέφερε. Με τον θάνατο εδώ αναπαύεται το σώμα του, ενώ η ψυχή του είναι στον ουρανό με τον Χριστό και προσεύχεται για εμάς». Ετάφη στα Μακρινά (Θεοδοσιανά) Σπήλαια. Μία βιοχημική εξέταση των λειψάνων του Αγίου, που πραγματοποιήθηκε το 1982, έδειξε ότι πέθανε σε ηλικία περίπου 60 ετών. Η ιδιαίτερη μνήμη του Οσίου Ιγνατίου καθιερώθηκε τον 19ο αιώνα στις 20 Δεκεμβρίου, λόγω του συνωνύμου του, Αγίου Ιερομάρτυρα Ιγνατίου του Θεοφόρου.  Στην κοινή ακολο...

Φιλογόνιος ἐντολεὺς λείπει βίον, Δραμὼν ἀρίστην ἐντολῶν Θεοῦ τρίβον. Πριν γίνει επίσκοπος, ο Άγιος Φιλογόνιος ήταν δικηγόρος, υπερασπιζόμενος τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά. Όταν πέθανε η σύζυγός του, επιλέχθηκε ως Επίσκοπος Αντιοχείας.  Η εορτή του τιμάται στις 20 Δεκεμβρίου. Διακεκριμένος για την βαθιά θεολογική του γνώση, ο Άγιος Φιλογόνιος υπερασπίστηκε με επιτυχία την Ορθοδοξία ενάντια στην αίρεση του Αρειανισμού, αποτρέποντας έτσι τις αναταραχές στην Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των Χριστιανών υπό τους αυτοκράτορες Μαξιμιανό (284-305) και Λικίνιο (311-324), ο Άγιος Φιλογόνιος αναδείχθηκε ως ομολογητής της Ορθόδοξης Πίστης. Εκοιμήθη εν ειρήνη περίπου το έτος 323. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγραψε εγκώμιο για τον Άγιο Φιλογόνιο το 386. Οι μοναχοί της Μονής του Αγίου Αυγουστίνου στο Ramsgate έγραψαν στο Βιβλίο των Αγίων τους (1921): Φιλογόνιος (Άγιος), Επίσκοπος (20 Δεκεμβρίου) (4ος αιώνας) Ο Επίσκοπος Αντιοχείας, ο οποίος, μαζί με τον Άγιο Αλέξανδρο της...

Λέουσιν, Ἰγνάτιε, δεῖπνον προὐτέθης, Κοινωνὲ δείπνου μυστικοῦ, θάρσους λέον. Εἰκάδι Ἰγνάτιος θάνε γαμφηλῇσι λεόντων. Ο χρόνος γέννησης και η εθνικότητα του Άγιου Ιγνατίου είναι ασαφή. Στο θρόνο της Αντιόχειας ο Ιγνάτιος ανέβηκε μεταξύ 68-70 μ.Χ. Ποίμανε σαν αποστολικός διδάσκαλος και στάθηκε φρουρός των ψυχών του ποιμνίου του. Όταν ο Τραϊανός διέταξε διωγμό κατά των Χριστιανών, θαρραλέα ο Ιγνάτιος, ενώ ο βασιλιάς περνούσε από την Αντιόχεια, παρουσιάστηκε μπροστά του και υπεράσπισε τα δίκαια της Εκκλησίας και την αλήθεια της χριστιανικής πίστης. Τότε ο Τραϊανός, διέταξε τη σύλληψη του Ιγνατίου και τη μεταφορά του στη Ρώμη. Οι χριστιανοί της Ρώμης σκόπευαν να τον απαλλάξουν από το μαρτύριο, αλλά ο Ιγνάτιος, με φλογερή δίψα προς το μαρτύριο, έγραψε σ’ αυτούς να αφήσουν να γίνει το θέλημα του Θεού. Έτσι, την 20ή Δεκεμβρίου του έτους 107 μ.Χ., τον έριξαν στο αμφιθέατρο, όπου πεινασμένα θηρία τον κατασπάραξαν. Διασώθηκαν μόνο τα μεγαλύτερα από τα οστά του, που μεταφέρθηκαν και τάφηκαν με τιμ...