Άγιος Μαρτινιανός ο Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου, 2 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Μαρτινιανός (ή Μαρτίνος, στα ιταλικά: Martiniano) υπηρέτησε ως Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου από το 423 έως το 435. Τιμάται ως Άγιος στην Καθολική και στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Η ημέρα μνήμης του είναι η 2 Ιανουαρίου.

Μια παράδοση συνδέει τον Μαρτινιανό με τη ρωμαϊκή οικογένεια των Hosii. Σύμφωνα με τα γραπτά του Εννόδιου, επισκόπου Πάβια στις αρχές του 6ου αιώνα, ο Μαρτινιανός εκλέχθηκε επίσκοπος Μιλάνου παρόλο που δεν επιθυμούσε αυτή τη θέση λόγω της ταπεινότητας και του φόβου του. Ίδρυσε δύο εκκλησίες στο Μιλάνο· η μία από αυτές, πιθανώς ιδρυθείσα το 417, αφιερώθηκε στον Άγιο Ζαχαρία και τον Άγιο Στέφανο και σήμερα είναι γνωστή, μετά από αρκετές ανακατασκευές, ως Βασιλική του Αγίου Στεφάνου του Μεγάλου (Basilica di Santo Stefano Maggiore).

Ο Μαρτινιανός αναφέρεται σε επιστολή του μετριοπαθούς Νεστοριανού Ιωάννη της Αντιόχειας, γραμμένη το 431 προς τον Ρούφο, επίσκοπο Θεσσαλονίκης. Στην επιστολή, ο Ιωάννης αναφέρει ότι έλαβε γράμμα από τον «πολύ ευσεβή και άγιο [Μαρτινιανό], επίσκοπο Μιλάνου», στο οποίο αναφερόταν ότι ο Μαρτινιανός είχε «στείλει στον πολύ ευσεβή αυτοκράτορα ένα έργο του μακαριστού Αμβροσίου για την ενσάρκωση του Κυρίου», το έργο που σήμερα είναι γνωστό ως πραγματεία De Incarnationis (πλήρης τίτλος: De incarnationis dominicae sacramento, «Περί του Μυστηρίου της Κυριακής Ενσαρκώσεως»).

Λείψανο του Αγίου Μαρτινιανού, επισκόπου Μιλάνου, Καθεδρικός Ναός Μιλάνου

Ο Μαρτινιανός πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 435. Η ημέρα μνήμης του αργότερα μετατέθηκε στη 2 Ιανουαρίου, λόγω της εισαγωγής της Οκτάβας των Χριστουγέννων. Ο Μαρτινιανός ετάφη στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου στο Μιλάνο. Το 1988, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου και ετάφησαν κάτω από τον άμβωνα της Αγίας Αγαθής.