Στο Μέτωπο του Στρυμόνα : Eξόρμηση στο Όρλιακο, στον Σταυρό και στο Σιδηρόκαστρο, 10 Μαρτίου 1935
Το ιππικό διασχίζει, τη φημισμένη γέφυρα του Ορλιάκου (Στρυμωνικό)
(Φωτογραφία του απεσταλμένου της εφημερίδας «Ελεύθερος Άνθρωπος»)
Στο Μέτωπο του Στρυμόνα : Eξόρμηση στο Όρλιακο, στον Σταυρό και στο Σιδηρόκαστρο, 10 Μαρτίου 1935
Η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ της 12.03.1935 ανέφερε:
Στη ζώνη των πυρών μαζί με τον κ. Κονδύλη
Καθώς διασχίζουμε τον Στρυμόνα...
Από τον απεσταλμένο μας Α. Αντωνακάκη, που παρακολουθεί τις πολεμικές επιχειρήσεις.
ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΡΥΜΟΝΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 10-3-1935
ΩΡΑ 19:00
Ο φιδίσιος δρόμος που κατεβαίνει από τα υψώματα της Δίβρης προς την κοιλάδα του Στρυμόνα δεν ήταν ακίνδυνος αυτές τις ημέρες. Από το οχυρό του Καζακλή, που βρίσκεται κοντά στην πόλη των Σερρών, τα κανόνια των επαναστατών έστειλαν αρκετές οβίδες προς τη δημόσια οδό. Μερικά φορτηγά αυτοκίνητα, που είχαν απομείνει μόνο με τους σκελετούς τους, μαρτυρούν τις σκοπευτικές ικανότητες των επαναστατών.
Ευτυχώς, όμως, τα θύματα που θρηνήσαμε εκεί ήταν ελάχιστα. Πάντως, δεν υπήρξαν νεκροί. Οι περισσότεροι τραυματίες ήταν ελαφρά τραυματισμένοι. Άλλωστε, και το πυροβολικό των επαναστατών είναι ανεπαρκές. Υπολογίζεται ότι δεν διαθέτουν περισσότερα από τέσσερα κανόνια στον τομέα των Σερρών.
Ο Οικονόμου και ο Κρυστάλλης, οι οποίοι διευθύνουν αυτό το πυροβολικό από τη Θεσσαλονίκη μέχρι εδώ, καθώς και οι φρουρές που ελέγχουν την κυκλοφορία, με στρατιωτικά τμήματα και πυροβόλα τοποθετημένα στα υψώματα πάνω από το Στρατηγείο, δημιουργούν μια εικόνα που δεν μας αφήνει να αισθανθούμε ασφαλείς.
Αν όλα αυτά δεν υπήρχαν, ίσως σήμερα το πρωί να είχαμε μια υποσυνείδητη διάθεση να δειλιάσουμε και να παρακολουθούμε από μακριά τα κανόνια. Τα δύο φανταράκια, όμως, που μας συνοδεύουν και τα οποία πήραμε στο αυτοκίνητό μας, αφού τα ξεκρεμάσαμε από τις πλευρές ενός φορτηγού, όπου έμοιαζαν με τσαμπιά σταφυλιού, δεν μας επιτρέπουν ούτε καν μια τέτοια σκέψη.
Είναι δύο λεβέντες από το Πρώτο Πεζικό. Γνήσιοι Αθηναίοι, που, καθώς εμείς ξεχάσαμε να τους προσφέρουμε ένα τσιγαράκι, δεν χάνουν την ευκαιρία να μας ντροπιάσουν.
«Πάρτε ένα τσιγαράκι!» μας προσφέρουν τα φανταράκια, γεμάτα κέφι και μπρίο.
Έχουν την εντύπωση πως αυτό που συμβαίνει εκεί κάτω είναι και δεν είναι πόλεμος.
Κι όμως, φαίνεται πως γίνεται μεγάλος σαματάς. Το πυροβολικό δεν έχει αρχίσει να βάλλει ούτε δύο ώρες. Η ώρα είναι περίπου πέντε το πρωί.
Ο Κονδύλης προχωρεί με το αυτοκίνητό του και τους επιτελείς του μπροστά μας. Ανάμεσα στον γδούπο που αφήνουν οι κανονιές, δεν υπάρχει τίποτε το ασυνήθιστο. Δεν πρόκειται για κάποια ιδιαίτερη διαπίστωση, αλλά απλώς αναφέρουμε την εντύπωσή μας.
Ο Κονδύλης σήμερα το πρωί αποθεώθηκε. Μπορεί να πει κανείς ότι η μάχη, από τη στιγμή της εμφάνισής του, παίρνει τον δικό του χαρακτήρα.
Μόλις έφτασε στο μέτωπο, έκανε την εξής δήλωση:
«Θα πολεμήσω μαζί με τα φανταράκια του Πρώτου Πεζικού και της Μεραρχίας Ναυπλίου».
Είναι η δήλωση που κορυφώνει τον ενθουσιασμό.
Και, εμπρός παιδιά!
Από χθες το βράδυ, έπειτα από μεγάλες και ηρωικές προσπάθειες για την κατασκευή γέφυρας στο ποτάμι, κάτω από τα διασταυρούμενα πυρά του δικού μας και του αντίπαλου πυροβολικού, η γέφυρα του Ορλιάκου, αυτή η περίφημη γέφυρα που μας απασχόλησε τόσες ημέρες, είναι έτοιμη.
Της έλειπε ένα τμήμα περίπου 25 μέτρων, το οποίο είχαν κάψει οι επαναστάτες με πετρέλαιο κατά την υποχώρησή τους.
Η έλλειψη αυτή αντιμετωπίστηκε με μια προσωρινή λύση. Οι βάρκες θα χρησίμευαν για να περάσει το πεζικό. Το βαρύ πυροβολικό, όμως, χρειαζόταν μια ολοκληρωμένη γέφυρα. Ωστόσο, το πρώτο ζήτημα ήταν η διάβαση του πεζικού. Αυτή θα ανάγκαζε τους επαναστάτες να υποχωρήσουν.
Επρόκειτο για την έναρξη της προέλασης.
Η ώρα έναρξης της διάβασης του ποταμού ήταν 5:30 το πρωί.
Πρώτη φάλαγγα, με επικεφαλής τον Γιανναγιώτη Δεμέστιχα. Σε αυτήν ανήκει η τιμή να περάσει πρώτη από τη γέφυρα και να παραταχθεί σε ακροβολισμό.
Από αυτήν ξεχώρισε ένα τμήμα, το τμήμα της θυσίας. Ήταν, όμως, και το πιο τυχερό, γιατί πέρασε αθόρυβα. Ήταν ακόμη σκοτάδι και η διάβασή του δεν έγινε αντιληπτή από τον εχθρό.
Στη συνέχεια, με μια ηρωική εξόρμηση, πέρασαν και οι υπόλοιπες φάλαγγες. Ο Πολύζος, ο Μπασιάκος, όλοι.
Και ο αντίπαλος άρχισε να υποχωρεί.
Στο μεταξύ, ο Κονδύλης βρίσκεται στη γέφυρα.
Περνά!
Αλαλαγμοί και ζητωκραυγές.
Το σχέδιο του Κονδύλη προχωρεί στην εκτέλεσή του!
Από τις 5:30 το πρωί μέχρι το απόγευμα, ορυμαγδός από βαριά πυροβόλα και πολυβόλα συνεχίζεται μέχρι τις τέσσερις το απόγευμα.
Ο Κονδύλης βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Ο εχθρός αμύνεται όσο μπορεί, διαθέτοντας όσα μέσα κατάφερε να συγκεντρώσει. Χαρακώματα, αμπριά του 1916 και τους Λαζούς «παλικαράδες» του Μπακιρτζή. Ο χαρακτηρισμός ανήκει στον αρχιστράτηγο.
Το Σύνταγμα Μεσολογγίου, όμως, που βρίσκεται ήδη στην πρώτη γραμμή, τους σαρώνει.
Στο μεταξύ, βρίσκει κανείς τον χρόνο και την ευκαιρία να παρακολουθήσει ηρωικές στιγμές της μεγάλης εξόρμησης.
Τη στιγμή που περνούν τα φανταράκια από τη γέφυρα, μια οβίδα πέφτει και εκρήγνυται. Ο θάνατος σε άλυτο σίδερο!
Κι όμως, τι ψυχραιμία!
Ένας φαντάρος, ο Γιώργης Σωντηρίου, γεμίζει έναν κουβά με νερό από το ποτάμι — πού διάολο το βρήκε; — και τον αδειάζει πάνω σε έναν τραυματισμένο αξιωματικό.
Ένας άλλος, ο υπολοχαγός Καλλιόπουλος, ενώ επιχειρεί να βοηθήσει έναν τραυματισμένο αντίπαλο, κινδυνεύει από τα πυρά των πολυβόλων. Κι όμως, τρέχει για να βοηθήσει τον πληγωμένο εχθρό.
Όταν τον ρώτησαν πώς κινδύνευσε τόσο πολύ, απάντησε:
«Τι φταίνε τα φανταράκια; Αυτά είναι αδέλφια μας. Εχθροί μας είναι εκείνοι που τα οδηγούν στο αδελφικό μακελειό!»
Αυτή αποτελεί βαθιά πίστη των φαντάρων μας.
Έχουν δίκιο!
Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοια ηρωικά επεισόδια σημειώθηκαν και στις ηρωικές μάχες που έγιναν σήμερα, σε συνδυασμένη δράση με την εξόρμηση του Ορλιάκου (Στρυμωνικό), στον Σταυρό και στο Σιδηρόκαστρο.
Πρόκειται, όπως όλοι καταλαβαίνουν, για την πρώτη αρχή της εφαρμογής του μεγάλου επιτελικού σχεδίου του κ. Κονδύλη.
Α. Α. ΑΝΤΩΝΑΚΑΚΗΣ
Σημείωση: Το πρωτότυπο που παρέθεσες περιέχει αρκετά αλλοιωμένα ή δυσανάγνωστα σημεία. Στα συγκεκριμένα σημεία η απόδοση είναι αναγκαστικά προσεκτική.




