ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Το μαρτύριο των εννέα παιδομαρτύρων έγινε τον 6ο αιώνα μ.Χ.στη Γεωργία. Σε ένα μεγάλο χωριό της νοτιοδυτικής Γεωργίας, στην πεδιάδα Κολά, όπου βρίσκονται οι πηγές του ποταμού Κύρου, ζούσαν ελάχιστοι Χριστιανοί. Οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν ακόμη ειδωλολάτρες. Τα παιδιά των Χριστιανών έπαιζαν με τα παιδιά των ειδωλολατρών και μόλις ο ιερεύς κτυπούσε την καμπάνα για τον Εσπερινό, άφηναν το παιχνίδι και έτρεχαν στην Εκκλησία. Τα ακολουθούσαν όμως πάντοτε εννέα από τα παιδιά των ειδωλολατρών: ο Γουαράμ, ο Αταρνέρσε, ο Μπακάρ, ο Βάτσε, ο Μπατζίμι, ο Τάτσι, ο Τζουανσέρι, ο Ραμάζι και ο Παρσμάν. Μα σαν έφθασαν στην πύλη του ναού, οι Χριστιανοί δεν επέτρεπαν σε αυτά να εισέλθουν στο ναό. Αυτό έγινε αρκετές φορές. Τα παιδιά επέμεναν και αποφάσισαν να βαπτισθούν Χριστιανοί. Ο ιερεύς του χωριού, ένας σεβάσμιος και άγιος λευΐτης, τα κατήχησε και τα δίδαξε τις ευαγγελικές εντολές. Δεν τολμούσε όμως να τα βαπτίσει την ημέρα, διότι φοβόταν τους ειδωλολάτρες. Μια νύχτα, λοιπόν, τα πήρε μαζί του και τ...

Ἀθανάσιος, θρέμμα Παυλοπετρίου, Ἀποστόλοις σύνεστι, Παύλῳ καὶ Πέτρῳ. Ο Όσιος Αθανάσιος, ο Ομολογητής, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από πλούσιους και ευλαβείς γονείς. Σε νεαρή ηλικία προσήλθε στη μονή Παυλοπετρίου, η οποία βρίσκεται στον κόλπο της Νικομήδειας, μεταξύ των χωρίων Παντειχίου και Τούζλων και εκεί εκάρη μοναχός. Ο Όσιος Αθανάσιος συνδέθηκε διά φιλίας με τον Θεόδωρο τον Στουδίτη (βλέπε 11 Νοεμβρίου) και τον Ιωάννη, ηγούμενο της μονής Καθαρών (βλέπε 27 Απριλίου) και αγωνίσθηκε σκληρά υπέρ της Ορθοδοξίας κατά την περίοδο της εικονομαχίας. Επί αυτοκράτορα Λέοντος του Ισαύρου (813 - 820 μ.Χ.) καταδιώχθηκε και αυτός μαζί με άλλους Ομολογητές της πίστεως υπέρ των αγίων εικόνων και εξορίσθηκε. Ο Όσιος Αθανάσιος αναδείχθηκε πηγή της Ορθοδοξίας και λιμένας της Εκκλησίας και κοιμήθηκε με ειρήνη.

Λιμὴν Λιμναῖον καὶ Θαλάσσιον φέρει, Ὥς περ θάλασσαν ἐκφυγόντας τὸν βίον. Οι Όσιοι Θαλάσσιος και Λιμναίος αναφέρονται από τον Θεοδώρητο Κύρου και στο Συναξάριον της Κωνσταντινουπόλεως. Ο Όσιος Θαλάσσιος είχε ασκητήριο επάνω σ' ένα μικρό βουνό ενός χωρίου της Κύρου που ονομαζόταν Tιλλίμας. Εκεί προσευχόταν, μελετούσε και καλλιεργούσε ένα μικρό, εύφορο αγροτεμάχιο. Επίσης, κατέβαινε στα κοντινά χωριά και δίδασκε το λόγο του Θεού. Ο Λιμναίος, νεώτερος από το Θαλάσσιο, όταν άκουσε γι' αυτόν, ήλθε κοντά του και πήρε από τον καλό αυτό διδάσκαλο υπόδειγμα γνήσιας και αληθινής μοναχικής ζωής. Μετά την κοίμηση του Οσίου Θαλασσίου κατέφυγε στον Όσιο Μάρωνα (τιμάται 14 Φεβρουαρίου), του οποίου τον βίο μιμήθηκε. Ανέβηκε στην κορυφή του όρους που ήταν κοντά στην πόλη Ταργάλα και περιέφραξε με ξερόλιθους ένα τόπο μέσα στον οποίο διέμενε ασκητικά, άστεγος, επί τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια, εκτεθειμένος στο ψύχος και στον καύσωνα. Ο Άγιος Θεός τον αξίωσε του χαρίσματος της θαυματουργίας. Όμως, ...

Ἠνεγκε καρπὸν τῇ τομῇ Τελεσφόρος, Τελεσφορήσας εὐγενὴς οἷα σπόρος. Ο Άγιος Τελεσφόρος καταγόταν από την Ελλάδα και ήλθε στη Ρώμη κατά τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. Εξελέγη Επίσκοπος Ρώμης το 125 μ.Χ., διαδεχθείς τον Επίσκοπο Σίξτο Α'. Ως Επίσκοπος Ρώμης καταπολέμησε τις ποικίλες αιρέσεις των Γνωστικών και εισήγαγε πολλές λειτουργικές διατάξεις της Εκκλησίας της Ανατολής στη Δύση. Ο Άγιος Τελεσφόρος μαρτύρησε το έτος 136 μ.Χ. Βιογραφία Ο Πάπας Τελεσφόρος (στα Ελληνικά: Τελεσφόρος) υπήρξε επίσκοπος της Ρώμης από περίπου το 126 μέχρι τον θάνατό του, γύρω στο 137, κατά την διάρκεια των βασιλειών των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Αδριανού και Αντωνίνου Πίου. Ο Τελεσφόρος θεωρείται παραδοσιακά ως ο όγδοος επίσκοπος της Ρώμης μετά τον Πέτρο. Ο Τελεσφόρος ήταν ελληνικής καταγωγής και γεννήθηκε στην Θούριοι (σημερινή Τερανόβα ντα Σιμπάρι, Καλαβρία, Ιταλία). Ο «Λίβερ Ποντιφικάλις» αναφέρει ότι ήταν μοναχός και ασκητής πριν αναλάβει το αξίωμα. Ο Ευσέβιος (Ιστορία της Εκκλησίας, IV.7; IV.14) τοποθετεί τ...

Aρχιερεύς Bλάσιος ωράθη μέγας, Kόσμος πεφηνώς μάλλον αυτός τω θρόνω. Ο Άγιος Βλάσιος ήταν Επίσκοπος και κοιμήθηκε με ειρήνη. Μερικοί τον θεωρούν Επίσκοπο Ρώμης (όπως ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης), αλλά δεν υπάρχει σχετική αναφορά στους επισκοπικούς καταλόγους περί της αρχιερατείας αυτού στη Ρώμη.

Η Αγία Θεοκτίστη (Μιχαήλοβνα) καταγόταν από τη Ρωσία και ήταν διά Χριστόν σαλή. Μαρτύρησε το έτος 1936 μ.Χ. Η ευλογημένη γυναίκα Θεοκτίστη Μιχαήλοβνα Σουλγίνα ήταν ένα φως πίστης και φορέας ενός βαρέος σταυρού στη Βορονέζ during τα δύσκολα χρόνια του κομμουνιστικού αθεϊσμού. Η Αγία Θεοκτίστη, όπως η Αγία Ξένια της Πετρούπολης, ανέλαβε το άθλημα της μωρίας για τον Χριστό μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της.  Ως ναυτικός αξιωματικός, σκοτώθηκε στον Ρωσο-ιαπωνικό πόλεμο του 1904-1905. Όταν συνέβη αυτό, η Θεοκτίστη θεώρησε τη φθαρτότητα αυτής της προσωρινής ζωής και, παρά την καλή της μόρφωση και την ευγενή καταγωγή της, αποφάσισε να αναλάβει το έργο της μωρίας για τον Χριστό. Η ευλογημένη Θεοκτίστη εργάστηκε στη Βορονέζ από το 1920 μέχρι το 1930. Στη Βορονέζ, έζησε σε ένα από τα κελιά της Ιεράς Μονής Αλεξείβο-Ακάτοβ, και μετά το κλείσιμό της το 1931 αναγκάστηκε να περιπλανιέται σε διάφορους τόπους, περνώντας συχνά νύχτες στον αέρα. Πολλοί κάτοικοι της Βορονέζ την εκτιμούσαν ιδιαίτε...

Ο Όσιος Γερμανός του Στολομπέν γεννήθηκε στη Ρωσία. Έγινε μοναχός και ασκήτεψε στην έρημο του Αγίου Νείλου στην Στολόμπνα. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1614 μ.Χ.