Άγιοι Ιννάς, Πιννάς και Ριμμάς, 20 Ιανουαρίου

Θάλψις δεχέσθω τοὺς Ἀθλητὰς τοῦ κρύους,

Ἰννᾶν, Πιννᾶν, Ῥιμμᾶν τε τοὺς κρυσταλλίνους.

Οι Άγιοι Ιννάς, Πιννάς και Ριμμάς κατάγονταν από την περιοχή της Σκυθίας και ονομάζονταν «οι κρυστάλλινοι». Μαρτύρησαν αφού τους έβαλαν, δεμένους σε ξύλο και σε καιρό τρομερής παγωνιάς, μέσα σε παγωμένο ποτάμι. Φοβεροί και ανηπόφοροι ήταν οι πόνοι που δοκίμασε εκεί η ολόγυμνη σάρκα τους. Αλλά η ψυχή τους δεν απέβαλε τίποτα από την θερμή ευσέβειά τους. Και έτσι πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.

Βιογραφία

Οι Άγιοι Μάρτυρες Ιννάς, Πίννας και Ρίμμας ήταν Σλάβοι από τη Μικρή Σκυθία, οι οποίοι ήταν μαθητές του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου. Τους βάπτισε και αργότερα τους χειροτόνησε ιερείς. Τους βοήθησε στην προσέλκυση πολλών ειδωλολατρών που είχαν εγκατασταθεί γύρω από τον ποταμό Δούναβη, κοντά στη Βάρνα, που βρίσκεται σήμερα στη Βουλγαρία. Όταν αιχμαλωτίστηκαν από τους βαρβάρους, οι Άγιοι Ιννάς, Πίννας και Ρίμμας οδηγήθηκαν μπροστά στον τοπικό πρίγκιπα, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης. Εκείνος τους διέταξε να προσφέρουν θυσία στους θεούς, και όταν αρνήθηκαν να αρνηθούν τον Χριστό, τους έδεσαν σε κάθετους ξύλινους πασσάλους και τους κατέβασαν στα παγωμένα νερά του Δούναβη. Ήταν χειμώνας και ο ποταμός ήταν τόσο παγωμένος, ώστε όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά ακόμη και τα άμαξες με άλογα μπορούσαν να περάσουν πάνω από τον πάγο. Οι Μάρτυρες κατέβηκαν στα παγωμένα νερά, και όταν ο πάγος έφτασε ως το λαιμό τους, παρέδωσαν τις ευλογημένες ψυχές τους στον Κύριο και έλαβαν το στεφάνι του μαρτυρίου. Λέγεται ότι ήταν οι πρώτοι Σλάβοι Μάρτυρες στην καταγεγραμμένη Εκκλησιαστική Ιστορία.

Μετά τον θάνατο των τριών Μαρτύρων, μερικοί ευλαβείς Χριστιανοί έθαψαν τα ιερά τους λείψανα. Επτά χρόνια μετά τον μαρτυρικό τους αγώνα, οι Άγιοι εμφανίστηκαν στον Επίσκοπο Γκέτζτ σε όνειρο και του διέταξαν να μεταφέρει τα λείψανά τους.

Άγιος Ιννάς

Λειτουργικά κείμενα

Τροπάριο — Ήχος 2

Ως μαθηταί του Πρωτοκλήτου, πρώτοι κληθέντες των Σλάβων, / και επειδή με το φως της Αληθείας φωτίσατε τους αδελφούς σας, / δεχθήκατε σκληρό θάνατο εκ των χεριών ενός άγριου και αθέου πρίγκιπος, / δεμένοι από το πάγος και τον παγετό στον ποταμό Δούναβη στην γη της Σκυθίας. / Αλλά επειδή εθέσατε τις ζωές σας για τους φίλους σας, / Όσιοι Ιννά και Πίννα και Ρίμμα, / προσφέρετε τις ισχυρότατες προσευχές σας για εμάς, / και πάλιν όλοι οι Σλαβικοί λαοί προσέρχονται στον Χριστό.

Κοντάκιο — Ήχος 2

Μεγάλη άθλος πίστεως· / δεμένοι από τον πάγο, ως να ήσαν εν ύδατι αναπαύσεως, / οι Όσιοι Ιννάς, Πίννας και Ρίμμας εχαίροντο, / αλλ’ ο δήμιος, εν τη φρενίτιδί του, επιχείρησε να καταστρέψει τους καρπούς του αμπελώνα τους· / πλην ο Χριστός μέχρι σήμερον αποδέχεται άγια σταφύλια εκ των Σλαβικών λαών, / και στεφανοί τους τους Σλάβους Πρωτομάρτυρας. / Δια τούτο, ως τέκνα των πιστών τους, / ευχαριστούμε και παρακαλούμε σας, Οἱ Όσιοι: / "Δια των προσευχών σας, θερμώς παρακαλέσατε Αυτόν, / ώστε και εμείς, εν τω Πνεύματι της αληθείας, να ζηλωθούμε προς τον Θεόν".