Άγιος Δανιήλ της Σερβίας, 20 Δεκεμβρίου
Ο Άγιος Δανιήλ της Σερβίας, μοναχοπαίδι πλούσιων και αναγνωρισμένων γονέων, ήταν στενός συνεργάτης του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Ούρος Μιλούτιν. Απαρνούμενος μια κοσμική σταδιοδρομία, έλαβε το μοναστικό σχήμα από τον ηγούμενο της Μονής του Αγίου Νικολάου στο Κοντσούλ, κοντά στον ποταμό Ίμπαρ. Η ασκητική ζωή του Αγίου Δανιήλ ήταν παράδειγμα για όλους τους αδελφούς.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ευσταθίος της Σερβίας τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και τον πήρε στο κελλί του. Όταν ήρθε η ώρα να επιλεγεί ο ηγούμενος για την Ιερά Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος, ο Άγιος Δανιήλ έλαβε τον διορισμό. Ο Άγιος ήταν ηγούμενος σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή για το Άγιο Όρος. Μετά την εκδίωξη των Σταυροφόρων από την Παλαιστίνη, αυτοί ενώθηκαν με τους Άραβες για να λεηλατήσουν και να καταστρέψουν τις αθωνικές μονές, «χωρίς να σεβαστούν τίποτα το ιερό».
Ο Άγιος Δανιήλ παρέμεινε στη Μονή Χιλανδαρίου, υπομένοντας πολιορκία και πείνα. Όταν επανήλθε η ειρήνη στο Άγιο Όρος, ο Άγιος παραιτήθηκε από ηγούμενος και αποσύρθηκε σε πλήρη σιωπή στο Κελλί του Αγίου Σάββα της Σερβίας στις Καρυές. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ των βασιλέων Μιλούτιν και Ντραγκούτιν και του Στέφανου Ντετσάνσκι, ο ασκητής κλήθηκε στη Σερβία, όπου και συμφιλίωσε τους αντιπάλους.
Στην πατρίδα του, ο Δανιήλ έγινε Επίσκοπος Μπάνια και προϊστάμενος της ξακουστής Μονής Αγίου Στεφάνου, ενός βασιλικού θησαυροφυλακίου. Αφού ολοκλήρωσε την κατασκευή ενός καθεδρικού ναού στην Μπάνια προς τιμήν του Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, ο Άγιος Δανιήλ επέστρεψε στους μοναστικούς του αγώνες στο Άγιο Όρος.
Ο Άγιος κλήθηκε ξανά από τον Άθωνα το 1325, όταν εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Σερβίας. Χειροτονήθηκε κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου. Ο Πρώτος του Αγίου Όρους, Γαρβάσιος, και άλλοι Αθωνίτες Γέροντες έλαβαν μέρος στις τελετές.
Ο Αρχιεπίσκοπος Δανιήλ ήταν πρότυπο ευσέβειας και σοφός αρχιποιμένας. Η θητεία του ως αρχιεπισκόπου χαρακτηρίστηκε από πλήρη ακτημοσύνη, φροντίδα και κόπο για τις ανάγκες της Εκκλησίας και του ποιμνίου, καθώς και για την οικοδόμηση εκκλησιών. Το 1335, ο Άγιος έχτισε μια εκκλησία στο Ντετσάνι προς τιμήν της Αναλήψεως του Κυρίου, ένα από τα ωραιότερα χριστιανικά μνημεία της Σερβίας. Συνέλεξε διηγήσεις για το σερβικό παρελθόν και συνέταξε το «Ροντοσλόβ» [Αφήγηση για την Πατρίδα], γράφοντας για τις ζωές Σέρβων ηγεμόνων και Σέρβων αρχιποιμένων. Ως αποτέλεσμα του έργου του, διατηρήθηκαν πολλές ιστορικές λεπτομέρειες σχετικά τόσο με τους ηγεμόνες της μεσαιωνικής Σερβίας όσο και με τα μέλη της δυναστείας Νεμάνιτς.
Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής του, στον Άγιο Δανιήλ δόθηκε το χάρισμα της θαυματουργίας και της ίασης. Μετά από δεκατέσσερα χρόνια ως αρχιεπίσκοπος, ο Άγιος Δανιήλ αναχώρησε προς τον Κύριο στις 19 Δεκεμβρίου 1337. Στα τέλη του 20ού αιώνα, η Επιτροπή της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών τον κατέταξε μεταξύ των 100 διασημότερων Σέρβων.
