ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Άγιος Φίνλουγκ του Τάμλαχτφινλάγκαν ή Άγιος Φίνλουγκ του Άιλα (Ίσλεϊ : Islay).  Η 3η Ιανουαρίου είναι η γιορτή δύο αγίων αδελφών, του Φίνταν και του Φίνλουγκ. Πέρυσι εξετάσαμε τη ζωή του Αγίου Φίνταν του Ντούουν σε ανάρτηση, τώρα στρεφόμαστε στη ζωή του αδελφού του, Φίνλουγκ, όπως καταγράφηκε από τον Κανόνα Ο’Χάνλον στον Τόμο 1 των Lives of the Irish Saints: ΑΓΙΟΣ ΦΙΝΛΟΥΓΚ, ΛΟΥΓΑΔ ή ΦΙΝΝ-ΛΟΥΓΑΪΝ, ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΤΑΜΛΑΧΤΦΙΝΛΑΓΚΑΝ, ΕΠΑΡΧΙΑ ΛΟΝΤΟΝΤΕΡΙ [6ος Αιώνας] Αυτός ο άγιος ήταν αδελφός του προηγούμενου αγίου (δηλαδή του Φίνταν του Ντούουν), αλλά δεν είναι σαφές ποιος ήταν ο μεγαλύτερος ή μικρότερος. Έχει διάφορα ονόματα: μερικές φορές ονομάζεται Φίνλογ ή Φίνλουγκ, Λούγαντ, Λάγκαν ή Λόγχα. Οι τελευταίες μορφές φαίνεται να αντιπροσωπεύουν το αρχικό του όνομα, στο οποίο προστέθηκε αργότερα το πρόθεμα Φινν ή Φιόνν, που σημαίνει «λευκός» ή «δίκαιος», πιθανώς λόγω του χρώματος του δέρματος ή των μαλλιών του. Είχε τον ίδιο πατέρα και μητέρα με τον Φίνταν· για αυτούς ανατρέξτε στ...

O Άγιος Δανιήλ της Πάδουα (πέθανε το 168 μ.Χ.) ήταν διάκονος του Αγίου Προσδόκιμου, του πρώτου Επισκόπου της Πάδουα. Λέγεται ότι καταγόταν από εβραϊκή καταγωγή και βοήθησε τον Προσδόκιμο, ο οποίος ευαγγελιζόταν τη βορειοανατολική περιοχή της Νάβας. Ο Δανιήλ αργότερα μαρτύρησε· τον έσερναν με άλογο και το σώμα του καταστράφηκε. Τα λείψανα του Δανιήλ, που μεταφέρθηκαν στις 3 Ιανουαρίου 1064, βρίσκονται στη Βασιλική Καθεδρική Εκκλησία της Santa Maria Assunta. Ο Άγιος Δανιήλ επικαλείται από γυναίκες των οποίων οι σύζυγοι βρίσκονται σε πόλεμο. Επικαλείται επίσης εκείνους που υποφέρουν από περιορισμό ή φυλάκιση και, όπως ο Άγιος Αντώνιος της Πάδοβα, βοηθά στο να βρεθούν χαμένα αντικείμενα. Απεικονίζεται ως διάκονος που κρατά πετσέτα και λεκάνη, σύμβολα της υπηρεσίας του προς τον επίσκοπό του, τα οποία παραπέμπουν στον Ιησού που έπλενε τα πόδια των μαθητών του, καθώς και στο τελετουργικό πλύσιμο στην παραδοσιακή ιουδαϊκή θρησκεία. Ο Jacopo da Montagnana φιλοτέχνησε σε τέμπερα σε ξύλο τον πίνα...

Στις 3 Ιανουαρίου 1884, σε ηλικία 74 ετών, στο χωριό Κόστυτσε (Κόστιτσε), στον νομό Σιζράν, απεβίωσε ο ιδρυτής της Μονής  Κοστίτσεφ  ( Κόστυτσεβσκαγια Σμολένσκ) η οποία ήταν γυναικεία κοινότητας, ο Όσιος Παντελεήμων κατα κόσμον γέροντας Πέτρος Σαβελιέβιτς Προχόροφ, θαυμάσιος ασκητής, που επί περισσότερα από 40 χρόνια ασκήτευε με απομόνωση, νηστεία και προσευχή, και κατά την κουρά του σε σχήμα ονομάστηκε Παντελεήμων. Μοναστήρι Κοστίτσεφ της Σμολένσκ (καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Μπολσεβίκους) Ήταν γιος του χωρικού της επαρχίας Σιμπίρ, νομού Σιζράν, από το χωριό Στάρι Κόστυτσι, Σαβέλιου Αντόνοβιτς Προχόροφ, και γεννήθηκε το 1811. Από πολύ μικρός έδειχνε αγάπη για την επίσκεψη στον ναό του Θεού και για τη μελέτη των προσευχών που γνώριζαν η μητέρα του και άλλοι· του άρεσε να ακούει την ανάγνωση των ιερών βιβλίων, ιδιαίτερα των βίων των αγίων, και ειδικά του Ιωάννη της Κλίμακος. Μέχρι τα βαθιά γεράματα, ζήταγε να ξαναδιαβάζονται τα καλύτερα αποσπάσματα από τη ζωή αυτού του αγί...

Ο Μελίτων ήταν μοναχός και ασκητής που έζησε στον Βηρυττό του Λιβάνου κατά τον 6ο αιώνα. Γνωστός για την ευσεβή προσευχητική του ζωή, την ταπείνωση και τα θαύματά του, ενσάρκωνε τα μοναχικά ιδανικά της εποχής του.  Η πνευματική σοφία του Μελιτώνα προσέλκυε πολλούς μαθητές, και η ζωή του αποτελούσε φάρο αγιότητας στην περιοχή.  Οι πρεσβείες του εξακολουθούν να ζητούνται για ίαση και καθοδήγηση. Ο Όσιος Μελίτων εκ Βηρυτού κοιμήθηκε με ειρήνη το 537 μ.Χ.

Ο Όσιος Ακάκιος έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Βαγκρανορδή (913–959) ήταν Μοναχός και συνέστησε μαζί με άλλους μοναχούς στο όρος του Λάτρου τη Μεγίστη Λαύρα της Υπεραγίας Θεοτόκου του Μυρσινώνος (προηγουμένως στο όρος ζούσαν μόνο ερημίτες).. Η περιοχή του όρους Λάτρου ονομαζόταν πρώτα Λάτμος και ήταν κοντά στην Μίλητο της Μικράς Ασίας. Επειδή όμως εκεί μόναζε πλήθος Μοναχών μετονομάσθηκε σε Λάτρος. Οι πυκνοί μοναχικοί συνοικισμοί που υπήρχαν εκεί πριν την εποχή του αυτοκράτορα Λέοντος του Σοφού (886-912 μ.Χ.), έδωσαν κατά την περίοδο της βασιλείας του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου (913-959 μ.Χ.), στο Λάτρος την ονομασία «το κατ' Έφεσον Άγιον Όρος». Ο Όσιος Ακάκιος κοιμήθηκε εν ειρήνη. Η μνήμη του Οσίου Ακακίου απουσιάζει από τα Συναξάρια και καταγράφεται μόνο σε ένα ελληνικό χειρόγραφο του XIII–XIV αιώνα, που φυλάσσεται στη Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού, στον Παρισινό Κώδικα 361 Coislin φ. 88. Στο ημερολόγιο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας η μνήμη της 3ης Ια...

 Μητρὸς φλεγείσης, καὶ τὰ τέκνα πρὸς φλόγα, Τετριγότα τρέχουσιν ὡς στρουθοῦ τέκνα. Η Αγία Μητέρα και τα δύο της τέκνα μαρτύρησαν δια πυρός.

Άλλος Πέτρος πρόκριτος ωράθη Πέτρος, Σημεία ποιών ως εκείνος μυρία. O Όσιος Πέτρος (Pierre d’Atroa) γεννήθηκε το έτος 773 κοντά στην Έφεσο και ήταν το πρωτότοκο από τα τρία παιδιά της οικογένειάς του. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Θεοφύλακτος. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών αποφάσισε να αφιερωθεί στον μοναχικό βίο και, ύστερα από όραμα της Υπεραγίας Θεοτόκου που τον καθοδήγησε, προσήλθε στον όσιο Παύλο τον Ησυχαστή στο ασκητήριό του στη Φρυγία. Εκεί έλαβε το μοναχικό όνομα Πέτρος. Την ημέρα της χειροτονίας του, μερικά χρόνια αργότερα, στη Ζυγό της Ελλάδος, θεράπευσε στην είσοδο του ναού έναν άνθρωπο που κατεχόταν από ακάθαρτο πνεύμα. Το γεγονός αυτό στάθηκε η απαρχή των πολυαρίθμων θαυμάτων του. Κατόπιν, οι δύο μαζί ξεκίνησαν προσκυνηματική πορεία προς τα Ιεροσόλυμα, όμως, εξαιτίας θείας οπτασίας, κατευθύνθηκαν τελικά στο Όρος Όλυμπος της Βιθυνίας. Εκεί ο Παύλος ίδρυσε μονή στον Ναό του Αγίου Ζαχαρία, στην περιοχή της Ατρόας. Η μονή αναπτύχθηκε ταχύτατα και, μετά την κοίμηση του Παύλου το έτος...

Θλίψεσι πολλαῖς Θωμαῒς λαμπρυνθεῖσα, Δόξης ἀῤῥήτου παρὰ Χριστοῦ μετέσχε. Τριτάτῃ Θωμαΐδα πινυτόφρονα* ἀείδειν θέμις. Η Αγία Θωμαΐς ήταν άγνωστη σαν αγία στην Λέσβο, την πατρίδα της. Μόλις το 1961 μ.Χ. έγινε γνωστή με σειρά άρθρων, που δημοσίευσε γι’ αυτήν, έπειτα από επιστημονική έρευνα, ο καθηγητής κ. Ιωάννης Μ. Φουντούλης. Η Αγία Θωμαΐς γεννήθηκε στη Λέσβο μεταξύ των ετών 910 - 913 μ.Χ. Οι γονείς της, Μιχαήλ και Καλή, ήταν ευσεβέστατοι, έντιμοι και ευκατάστατοι. Τη στέρηση παιδιού την αντιμετώπιζαν «πενθοῦντες καὶ σκυθρωπάζοντες», αλλά και με την ελπίδα ότι θα αποκτούσαν παιδί και για τούτο δεν έπαυαν να προσεύχονται. Τέλος, η Παναγία με θείο όνειρο προειδοποίησε την Καλή ότι όχι μόνο θα αποκτούσε παιδί, αλλά ότι τούτο θα ξεχώριζε σε πλούτο χαρισμάτων και αγιότητα. Πραγματικά, απόκτησαν κόρη, που την ονόμασαν Θωμαΐδα, που καθώς μεγάλωνε ξεχώριζε για τα χαρίσματα που είχε και την ομορφιά της. Αν και δεν είχε καμιά διάθεση για γάμο αλλά απ' εναντίας θαύμαζε τη μοναστική ζωή, πειθαρ...

Η Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη συγκαταλέγεται μεταξύ των αρχαιοτέρων μοναστικών κέντρων της Αττικής. Κατά τη μακραίωνη ιστορική της πορεία φιλοξένησε πλήθος μοναχών και κληρικών, οι οποίοι αφιερώθηκαν στη λατρεία του Θεού και στον ασκητικό βίο. Κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, η Μονή γνώρισε σκληρούς διωγμούς και βάρβαρες σφαγές, με αποτέλεσμα τον πλήρη αφανισμό της αδελφότητας. Το έτος 1945, η μοναχή Μακαρία έφθασε στα ερείπια της αρχαίας Μονής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, άλλοτε γνωστής ως Σταυροπηγιακής, στο Όρος Αμωμών, στις βορειοανατολικές υπώρειες του Πεντελικού. Καθοδηγούμενη, όπως η ίδια μαρτυρεί, από θεία παρόρμηση, διαμόρφωσε ένα μικρό κελί και άρχισε να καθαρίζει και να αναστηλώνει τα ερείπια του παλαιού Ναού. Κατά τη διάρκεια των εργασιών συλλογιζόταν συχνά ότι στα ίδια αυτά χώματα είχαν ασκητεύσει και μαρτυρήσει μοναχοί προηγούμενων αιώνων και προσευχόταν να της αποκαλυφθεί κάποιος από αυτούς. Τότε άρχισε να ακούει εσωτερικά μια φωνή, αρχικά αμυδρή και με τ...

Ο Άγιος Ευθύμιος ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και σπουδαίος άνθρωπος του πνεύματος από τη ορθόδοξη Γεωργία, με μεγάλη πνευματική και επιστημονική προσφορά (πραγματικός αγωνιστής στην υπηρεσία της επιστήμης, ακόμη και όταν ήταν εξόριστος), ιδιαίτερα στον τομέα των επιστημών της ιστορίας και της εθνογραφίας. Εκτός των άλλων, είναι και ένας από τους ιδρυτές του πανεπιστημίου της Τυφλίδας. Συγκρούστηκε με το αθεϊστικό καθεστώς της ΕΣΣΔ λόγω της υποστήριξης του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Γεωργίας και εξορίστηκε στη Γαλλία το 1921 μ.Χ. Εκεί η σύζυγός του Νίνο πέθανε από ασιτία το 1931 μ.Χ., ενώ ο ίδιος έφτασε στο χείλος του θανάτου. Επέστρεψε στην πατρίδα του μετά την ήττα των Ναζί, για να κυνηγηθεί ξανά από το καθεστώς, ενώ του απαγορεύτηκε να διδάσκει στο πανεπιστήμιο. Κοιμήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1953 μ.Χ. σε ηλικία 90 ετών. Δέκα χρόνια μετά, το σώμα του βρέθηκε άφθορο, καθώς και τα ρούχα του. Στις 17 Οκτωβρίου 2002 μ.Χ. η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας τον αναγνώρισε ως άγιο με τ...