ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ

Η χώρα μας έχει περάσει από πολλές δυσκολίες. Σήμερα η εγκατάλειψη βρεφών μπορεί να μοιάζει με μεμονωμένο και ακραίο φαινόμενο, όμως στο παρελθόν η «πράξις της εγκαταλείψεως» ήταν κάτι πολύ πιο συνηθισμένο απ’ όσο θα θέλαμε να θυμόμαστε. Τόσο συνηθισμένο, μάλιστα, ώστε τα βρεφοκομεία αναγκάστηκαν να τοποθετήσουν βρεφοδόχους, προκειμένου τα νεογέννητα να μην εγκαταλείπονται σε ακατάλληλα και επικίνδυνα μέρη. Στον μεσαίωνα και στις επόμενες αιώνες στην Ευρώπη υπήρχε ένα σύστημα που λεγόταν «foundling wheel» (ροτόντα των εγκαταλειμμένων ή βρεφοδόχος): ένα είδος περιστρεφόμενου ξύλινου κυλίνδρου ή κουτιού τοποθετημένου στον εξωτερικό τοίχο μιας εκκλησίας, μοναστηριού ή ιδρύματος. Μία μητέρα που ήθελε να εγκαταλείψει το βρέφος της χωρίς να την δει κανείς, τοποθετούσε το παιδί στον κύλινδρο από την εξωτερική πλευρά. Στη συνέχεια ο κύλινδρος περιστρεφόταν (σαν περιστρεφόμενη «πόρτα») και το μωρό κατέληγε μέσα στο κτήριο, όπου το πρόσωπο που φρόντιζε τα εγκαταλειμμένα παιδιά το έπαιρνε και φρό...

Ιερά Γυναικεία Μονή Αγίας Παρασκευής Δομηρού – Ροδόλειβους Σερρών Το γραφικό και ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται στις βόρειες υπώρειες του Παγγαίου. Είναι κτισμένο μέσα σ’ ένα υπήνεμο κοίλωμα, που σχηματίζουν οι χαμηλές απολήξεις βουνοκορφών απ’ το επικλινές υψίπεδο του Ροδολείβους, απ’ το οποίο απέχει τέσσερα χιλιόμετρα, ενώ περίπου στο ένα χιλιόμετρο βρίσκεται το παρακείμενο χωριό Δόμηρο. Η Μονή βρίσκεται σε προνομιούχα θέση με φόντο τις στρόγγυλες κορφές των λόφων, οι οποίες αφήνουν να φανεί μόνο το σκούρο όγκο του Παγγαίου στα νότια. Προς τα βόρεια, το άνοιγμα της στενωπού, αφήνει διάπλατα στους επισκέπτες να δουν τον κάμπο των Σερρών, ενώ κάτω χαμηλά, διακρίνεται η πράσινη κοιλάδα του Αγγίτη. Ο κύριος χώρος της Mονής περιβάλλεται από ένα μαντρότοιχο και η όλη έκταση είναι δεντροφυτεμένη με ελαιόδεντρα και οπωροφόρα δέντρα. Διαθέτει επίσης έναν άλλο φυσικό περίβολο από ψηλά πεύκα, κυπαρίσσια, καρυδιές και καραγάτσια. Τα πυκνόφυλλα και σκιερά αυτά δέντρα δίνουν μια...

Τα παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα Τα παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα κατείχαν σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή παιδιών και ενηλίκων. Δεν αποτελούσαν μόνο μέσο ψυχαγωγίας, αλλά και τρόπο εκπαίδευσης, κοινωνικοποίησης και σωματικής άσκησης. Παιδικά παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα Τα παιδιά στην Αρχαία Ελλάδα περνούσαν μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς τους παίζοντας. Τα παιχνίδια τους ήταν απλά και φτιαγμένα από φυσικά υλικά, όπως ξύλο, πηλό, κόκαλο και ύφασμα, επειδή δεν υπήρχαν εργοστάσια ή βιομηχανική παραγωγή παιχνιδιών. Συχνά τα κατασκεύαζαν οι ίδιοι οι γονείς ή οι τεχνίτες της εποχής. Ένα από τα πιο συνηθισμένα παιχνίδια ήταν οι πλαγγόνες, δηλαδή κούκλες από πηλό ή ξύλο. Τα κορίτσια έπαιζαν μαζί τους μιμούμενα τη ζωή των ενηλίκων, όπως τη φροντίδα του σπιτιού και των παιδιών. Οι κούκλες αυτές συχνά είχαν κινητά χέρια και πόδια. Όταν τα κορίτσια μεγάλωναν και παντρεύονταν, συνήθιζαν να αφιερώνουν τις πλαγγόνες τους στους θεούς ως ένδειξη μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Πολύ δημοφιλές παιχνίδι ...

Σήμερα, 3 Ιανουαρίου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες προχώρησαν σε μια από τις πιο δραματικές και αμφιλεγόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις των τελευταίων δεκαετιών στη Λατινική Αμερική. Με εντολή του Προέδρου Τραμπ, αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν ευρείας κλίμακας αεροπορικά πλήγματα εναντίον στρατιωτικών και άλλων στόχων στη Βενεζουέλα, με αποτέλεσμα να αιχμαλωτιστεί ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του και να μεταφερθούν στις ΗΠΑ, σύμφωνα με δηλώσεις του Τραμπ και αμερικανικές πηγές.  Οι αναφορές κάνουν λόγο για εκρήξεις στην πρωτεύουσα Καράκας και σε άλλες περιοχές, προειδοποιήσεις εκκένωσης του αμερικανικού πληθυσμού από την πρεσβεία λόγω της επιχείρησης, και για κλιμάκωση που οδήγησε σε διεθνείς συναντήσεις και καταδίκες.  Διεθνείς Αντιδράσεις στην Επίθεση Οι αντιδράσεις από κυβερνήσεις και οργανισμούς είναι ποικίλες και πολύ ισχυρές: • Κράτη όπως η Βραζιλία και η Κολομβία χαρακτήρισαν τη στρατιωτική επέμβαση ως «παραβίαση της κυριαρχίας» και «απαράδεκτη γραμμή» στην ...

Η σύγχρονη κοινωνία χαρακτηρίζεται από τη διαρκή παρουσία ψηφιακών συσκευών με ενσωματωμένες φωτογραφικές και οπτικοακουστικές δυνατότητες. Η καθολική αυτή διαθεσιμότητα των μέσων καταγραφής έχει καταστήσει τη φωτογράφιση και τη βιντεοσκόπηση καθημερινή πρακτική για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Υπό αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσε κανείς να αναμένει μια εκτενή και πολυεπίπεδη οπτική αποτύπωση του χώρου και της κοινωνικής ζωής. Ωστόσο, παρατηρείται μια εμφανής δυσαναλογία ανάμεσα στις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής και στον όγκο του οπτικού υλικού που αφορά τον ίδιο τον τόπο. Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που αποτυπώνουν τα χωριά, το τοπίο και τον καθημερινό χώρο ζωής παραμένουν περιορισμένα, με εξαίρεση ορισμένες συγκεκριμένες και  τουριστικές ή θεσμικές δράσεις.  Χθες είχαμε πολύ λίγες κάμερες, αλλά πολλές φωτογραφίες τοπίων. Σήμερα, οι κάμερες είναι πολλές, όμως η αναλογία των φωτογραφιών έπεσε στο ελάχιστο. Δηλαδή, ενώ τεχνικά έχουμε περισσότερα μέσα για να φωτογρα...

Κάθε χρόνο, οι δημόσιες υπηρεσίες της χώρας μας καλούνται να ανταποκριθούν σε έναν κυκεώνα γραφειοκρατικών διαδικασιών. Ο χρόνος που χάνεται είναι τεράστιος, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ατελείωτες εργατοώρες· είναι και τα οικονομικά βάρη που προκύπτουν από τα χαρτιά Α4, τα μελάνια, τα τόνερ και τον εξοπλισμό που απαιτείται για να «τρέξει» η καθημερινότητα. Το κράτος δαπανά μεγάλα ποσά κάθε χρόνο για να καλύψει αυτά τα έξοδα, κι όμως, τα χρήματα συχνά δεν επαρκούν. Το αποτέλεσμα; Εκπαιδευτικοί, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλοι εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα καταλήγουν πολλές φορές να βάζουν το χέρι στην τσέπη, πληρώνοντας από τον μισθό τους χαρτικά και αναλώσιμα, προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί απρόσκοπτα η υπηρεσία τους. Μια πραγματικότητα που δεν αρμόζει σε μια σύγχρονη κοινωνία. Την ίδια στιγμή, τράπεζες, ιδιωτικές επιχειρήσεις και πλήθος οργανισμών λειτουργούν πλέον ηλεκτρονικά, γρήγορα, με ασφάλεια και ανέπαφα. Είναι λοιπόν τουλάχιστον παράδοξο το...

Ο «Τάφος του Βρασίδα» είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα που συνδέεται με την ιστορία της Αμφίπολης και της Σπάρτης. Ανακαλύφθηκε το 1976 κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο οικόπεδο όπου ανεγέρθηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης. Ο τάφος βρέθηκε ασύλητος και σφραγισμένος, ενώ τα ευρήματα που περιείχε αποτελούν μαρτυρίες για την τιμή που αποδόθηκε στον Βρασίδα, τον Σπαρτιάτη στρατηγό που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ανακάλυψη και Χαρακτηριστικά του Τάφου Ο τάφος είναι κιβωτιόσχημος, κατασκευασμένος από πωρόπλινθους και λαξευμένος μέσα στον φυσικό ημίβραχο. Εσωτερικά βρέθηκε μια μεταλλική λάρνακα που περιείχε τα οστά του Βρασίδα και ένα χρυσό στεφάνι από φύλλα ελιάς, σύμβολο τιμής και δόξας. Η τοποθεσία του τάφου, εντός των τειχών της αρχαίας Αμφίπολης και κοντά στην αγορά, υποδεικνύει ότι ανήκε σε ένα εξαιρετικά σημαντικό πρόσωπο. Ο Βρασίδας και η Ιστορική του Σημασία Ο Βρασίδας ήταν ένας ικανότατος στρατηγός της Σπάρτης, γνωστός για τ...

Κυριακή 26 Απριλίου 1953 Αθήνα (Γήπεδο Παναθηναϊκού) Ελλάδα-Β’ Ιταλίας 0-0 Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου Ελλάδα: Μανταλόζης - Ρωσσίδης, Σούλης, Μουράτης (αρχηγός), Ιωάννου, Νεµπίδης, Εµµανουηλίδης, ∆αρίβας, Σεραφείδης, Ι. Παπαντωνίου (46΄ Παπαγεωργίου), Παπουτσόπουλος Προπονητής: Αντώνης Μηγιάκης Β’ Ιταλίας: Μπουφόν - Καράτσκι, Σεντιµέντι, Οπέτσο, Τονιόν, Βεντούρι, Βιτάλι, Φορµεντίν, Μπάτσι, Αµαντέι, Φοντανέζι ∆ιαιτητής: Ντορφλίγκερ (Ελβετία) Θεατές: 22.000 

«Η ναυμαχία της Λήμνου υπήρξε το μεγαλείτερον ναυτικόν γεγονός που εσημειώθη εις το Αιγαίον μετά τα απαράμιλλα τρόπαια της επαναστάσεως. Στερεώσασα δε οριστικώς την θαλασσίαν κυριαρχίαν της Ελλάδος, συνετέλεσαν ουσιωδέστατα, διά της απολύτου παρεμποδίσεως των στρατιωτικών μεταφορών του εχθρού εις  την νικηφόρον έκβασιν του όλου βαλκανικού πολέμου». «Ελεύθερον Βήμα», 6 Ιανουαρίου 1933 Τους πρώτους μήνες του πόλεμου και παρά την κατάληψη της Λήμνου και την έναρξη επιχειρήσεων απελευθέρωσης των νησιών του Αιγαίου, ο Οθωμανικός στόλος παρέμεινε προστατευμένος στα στενά των Δαρδανελίων, χωρίς να επιχειρήσει έξοδο στο Αιγαίο. Ωστόσο, η πρόκληση του Κουντουριώτη θα απαντηθεί από του Τούρκους την 3 Δεκεμβρίου 1912 την 08.20, όταν εντοπίζεται ο Τουρκικός Στόλος εξερχόμενος από τα Στενά. Μόλις οι μονάδες επιτήρησης του ελληνικού Στόλου ενημέρωσαν για την έξοδο των Οθωμανικών μονάδων ο υποναύαρχος Κουντουριώτης, ο οποίος απέβλεπε σε μια αποφασιστική ναυμαχία, έσπευσε να συναντήσει τον αντίπαλ...

Σοκολατάκια ΙΟΝ Noisetta, τα "επίσημα", τα "καλά", για τα οποία τα περισότερα άτομα έγιναν "κλέφτες". Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν διάφορες αναρτήσεις που αναπολούν παλιά χρόνια. Μια εικόνα τους αναμοχλεύει μνήμες και αισθήματα,  Αλλά ας δούμε πως φτάσαμε σε αυτό το απολαυστικό ελληνικό προϊόν...και πως τελικά η ΙΟΝ συνδέθηκε με τις Σέρρες στην παραγωγή ενός άλλου προϊόντος! Η ιστορία της ΙΟΝ ξεκινά το 1930, όταν μια μικρή ελληνική εταιρεία στην Αθήνα ιδρύθηκε με όραμα να φέρει την υψηλή ποιότητα της σοκολάτας στην ελληνική αγορά. Το όνομά της σύντομα έγινε συνώνυμο της καινοτομίας και της συνέπειας, και το 1950 έφερε στην αγορά ένα προϊόν που θα άλλαζε την πορεία της: τα σοκολατάκια Noisetta. Η δημιουργία των Noisetta αποτέλεσε μέρος της στρατηγικής της ΙΟΝ να διαφοροποιηθεί από άλλες σοκολατοβιομηχανίες της εποχής. Ήταν η πρώτη ελληνική εταιρεία που εισήγαγε την πραλίνα φουντουκιού σε σοκολατάκια, εμπνευσμένη από τη γαλλική και ιταλική παράδοση σοκολατοποιί...

Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην χώρα τα λεγόμενα φαναράκια. Τα συναντάει κανείς σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και σε διάφορες γιορτές. Πολλά έθιμα ανά τον κόσμο έχουν την ομορφιά τους και πηγάζουν από την ιστορία και τις παραδώσεις του κάθε τόπου και της κάθε χώρας. Τα φαναράκια που φεγγούν στον ουρανό, συνήθως γνωστά στην Κίνα ως"χαρταετοί" ή "φανάρι του ουρανού", έχουν τις ρίζες τους στην Κίνα. Η παράδοση αυτή ξεκίνησε περίπου πριν από 2000 χρόνια, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Χαν. Αρχικά, τα φαναράκια κατασκευάζονταν από λεπτό χαρτί και γεμίζονταν με θερμό αέρα από μια φλόγα. Η θερμότητα από τη φλόγα έκανε το φανάρι να ανυψώνεται στον αέρα, δημιουργώντας το εντυπωσιακό θέαμα στον νυχτερινό ουρανό. Αυτά τα φαναράκια αρχικά χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικούς σκοπούς (ως σημαδούρες ή τρόποι επικοινωνίας) αλλά με τον καιρό έγιναν δημοφιλή σε γιορτές και φεστιβάλ, και πλέον χρησιμοποιούνται σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις παγκοσμίως.  ...